พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 563
ตอนที่ 563
ไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์
คุณปู่ลู่อยู่กินอาหารเย็นที่บ้านตระกูลอินก่อนจะเดินทางกลับบ้าน
เมื่อมาถึงบ้าน เขาก็เดินไปที่ห้องนอนของลู่ซีจวี๋ทันที
ลู่ซีจวี๋อยู่ในห้องนอนตามที่คาดการณ์เอาไว้
ลู่ซีจวี๋กำลังนั่งนิ่งอยู่บนเตียง และไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
คุณปู่ลู่จ้องมองเขาด้วยสายตาโกรธจัด “แกกลับมาบ้านทำไม? แกรู้มั้ยว่ากว่าฉันจะทำให้คนในตระกูลอินเปลี่ยนใจได้มันไม่ง่ายเลยนะ แต่จู่ ๆ แกก็กลับออกมาแบบนี้น่ะเหรอ? เกิด อวี่โหรวไม่ช่วยพูดแทนแก แกคิดว่าแกยังจะมีหน้ากลับไปที่ตระกูลอินได้อีกมั้ย?”
ตอนที่ลู่ซีจวี๋กลับมาถึงบ้าน เขาก็ตระหนักได้ว่าเขาไม่ได้พิจารณาอย่างรอบคอบ
แต่อินอวี่โหรวตัดสินใจเด็ดขาดกับเขามาก และเขาก็กังวลจริง ๆ ว่าเขาจะเผลอทำอะไรที่ไม่สมควรต่อหน้าอินอวี่โหรว
ดังนั้นเขาจึงเลือกกลับมาสงบสติอารมณ์ที่บ้าน
“คุณปู่ อวี่โหรวทำแบบนั้นหมายความว่ายังไง? เธอขอหย่ากับผม” ลู่ซีจวี๋กุมศีรษะของเขาเอาไว้ น้ำเสียงของเขาจึงดังอู้อี้และฟังดูแผ่วเบามาก
“อวี่โหรวขอหย่ากับแกในบ้านตระกูลอินเหรอ?” คุณปู่ลู่แปลกใจเล็กน้อยเช่นกัน
เมื่อพิจารณาทัศนคติที่อินอวี่โหรวมีต่อลู่ซีจวี๋ในช่วงนี้ เขาก็คิดว่าอินอวี่โหรวกับลู่ซีจวี๋จะได้กลับมาคบหากันอีกครั้ง
“ครับ เธอพูดถึงมันอีกครั้ง ผมเสียใจมาก” ลู่ซีจวี๋แสดงความรู้สึกของเขาต่อหน้าคุณปู่ลู่อย่างตรงไปตรงมา
“ปู่ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเรื่องระหว่างแกกับอวี่โหรวถึงมาถึงจุดนี้ได้ แต่ในเมื่ออวี่โหรวอยากจะหย่ามากก็หย่ากับเธอไปซะ หลังจากหย่าแล้วก็ยังแต่งงานกันใหม่ได้ไม่ใช่เหรอ? ถ้าพวกแกไม่หย่ากัน อวี่โหรวก็จะไม่มีทางคลายปมที่ติดอยู่ในใจของเธอได้” คุณปู่ลู่พูดพร้อมกับถอนหายใจ
“แต่ผมทนไม่ไหว” ลู่ซีจวี๋พูดบอกอย่างตรงไปตรงมา
เขากลัวมากจริง ๆ กลัวว่าเมื่อไหร่ที่หย่ากับอินอวี่โหรวแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจะขาดลง
เขาจะกลายเป็นคนไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเธอเลย และเขาไม่อยากให้มันกลายเป็นแบบนั้น
“แต่การใช้ทะเบียนสมรสมารั้งอวี่โหรวไว้มันไม่ใช่ทางออกที่ดี แกต้องทำให้อวี่โหรวชอบแกจริง ๆ ก่อน ตอนแรกแกก็หาว่าอวี่โหรวใช้ลูกมาบีบบังคับให้แกแต่งงานด้วยไม่ใช่เหรอ แล้วตอนนี้ล่ะ? แกไม่มีความกล้าและความมั่นใจที่จะหย่ากับเธอด้วยซ้ำ แกควรนึกถึงความรู้สึกของเธอให้มากกว่านี้ เฮ้อ ไม่รู้ว่าไปทำกรรมอะไรมา คิดเอาเองแล้วกัน” คุณปู่ลู่พูดกับลู่ซีจวี๋ด้วยท่าทางจริงจัง ก่อนจะตบไหล่ลู่ซีจวี๋และเดินเอามือไพล่ออกไป
คืนนั้นลู่ซีจวี๋นอนไม่หลับ และนั่งนิ่งอยู่บนเตียงเป็นเวลานาน
เช้าวันรุ่งขึ้นเขาก็ตัดสินใจหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาส่งข้อความ จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นและเข้าไปล้างชำระตัวในห้องน้ำ
หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ลู่ซีจวี๋ก็ขับรถยนต์ไปที่บ้านตระกูลอิน
อินอวี่โหรวเพิ่งเตรียมของเสร็จและเดินออกมา
ลู่ซีจวี๋ไม่สามารถปิดบังความซีดเซียวบนใบหน้าของเขาได้ เขาจ้องมองอินอวี่โหรวแล้วฝืนยิ้ม “เอามาแล้วใช่มั้ย?”
อินอวี่โหรวมองดูท่าทางของลู่ซีจวี๋แล้วอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายเธอก็เม้มปากและเลือกที่จะไม่พูดออกไป “เอามาแล้ว ไปกันเถอะ”
คราวนี้อินอวี่โหรวยังคงเลือกนั่งที่เบาะหลังเหมือนเดิม
เมื่อมาถึงสำนักกิจการพลเรือน เจ้าหน้าที่ก็ได้เตรียมใบหย่าเอาไว้ให้แล้ว
หลังจากเห็นใบหย่า อินอวี่โหรวก็ไม่รู้สึกมีความสุขอย่างที่ใจนึกคิด
เธอมีความรู้สึกต่อลู่ซีจวี๋ แต่เธอไม่อยากตกอยู่ในสภาวะโง่เขลาเบาปัญญาอีกต่อไปแล้ว
การหย่าร้างให้โอกาสเธอ และยังให้โอกาสลู่ซีจวี๋อีกด้วย
การแต่งงานระหว่างพวกเขารีบร้อนเกินไปและไม่มีใครพร้อมสำหรับเรื่องนี้
มันเป็นหนทางขรุขระที่ทำให้พวกเขามาถึงจุดนี้
อย่างไรก็ตามเมื่อต้องมองดูงานแต่งงานที่เธอพยายามอย่างหนักมาตลอดหนึ่งปีจบลงด้วยการหย่าร้าง อินอวี่โหรวก็รู้สึกทุกข์ใจเล็กน้อย
อินอวี่โหรวเก็บใบหย่าใส่ลงไปในกระเป๋า
ลู่ซีจวี๋มองดูแผ่นหลังของเธอแล้วรู้สึกแสบจมูกอย่างอธิบายไม่ถูก “อวี่โหรว!”
เมื่ออินอวี่โหรวหันหน้ากลับ เขาก็วิ่งเข้ามาสวมกอดอินอวี่โหรวไว้แน่น
อินอวี่โหรวพยายามจะผลักไสเขาออก แต่ลู่ซีจวี๋กลับกอดเธอไว้แน่นมาก “ได้โปรด ขอร้องล่ะ อย่าเพิ่งขยับเลยนะ”
หลังจากได้ยินถ้อยคำวิงวอนอันแผ่วเบา มือของ อินอวี่โหรวที่กำลังผลักไสอยู่ก็หยุดเคลื่อนไหว
ไม่รู้ว่าลู่ซีจวี๋กอดเธอไว้นานแค่ไหน
จนกระทั่งอินอวี่โหรวเริ่มตัวแข็งทื่อ ลู่ซีจวี๋ก็ผละตัวออก
ลู่ซีจวี๋โหยหาอุณหภูมิในร่างกายของเธอเหลือเกิน
จากนั้นเขาก็ปล่อยมือออกจากเอวบาง ผละมือออกด้วยใจที่ทุกข์ทรมานและหันหลังเดินจากไป
อินอวี่โหรวเพียงยืนอยู่ที่เดิมและจ้องมองเขา
แต่จู่ ๆ ลู่ซีจวี๋ก็หันหน้ากลับมาอีกครั้งและจูบลงที่ริมฝีปากของอินอวี่โหรวอย่างอาลัยอาวรณ์ “รอผมกลับมานะ”
หลังจากพูดจบ ลู่ซีจวี๋ก็เดินจากไป
อินอวี่โหรวยืนอยู่บนถนนด้วยท่าทางสง่างาม มองดูแผ่นหลังของเขาที่ค่อย ๆ จากไปไกล
อินอวี่โหรวกำกระเป๋าในมือแน่นจนนิ้วเปลี่ยนไปเป็น สีขาว
ไม่นานหลังจากนั้น เธอก็หันหลังกลับและเดินจากไปในทิศทางตรงกันข้ามกับลู่ซีจวี๋
เมื่อผู้เฒ่าอินรู้ว่าเธอออกไปหย่า เขาก็รอคอยอยู่ที่บ้านด้วยอาการกระสับกระส่าย
จนกระทั่งเห็นอินอวี่โหรวกลับมาบ้านอย่างปลอดภัย ผู้เฒ่าอินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เขาพาอินอวี่โหรวเข้าไปในบ้านแล้วถามว่า “หย่าจริง ๆ เหรอ?”
อินอวี่โหรวมองดูสีหน้าปลื้มปีติของผู้เฒ่าอินแล้วไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงรู้สึกแปลก ๆ
เธอพยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้ “ค่ะ หย่าแล้ว”
“จริงเหรอ?” ผู้เฒ่าอินถามอีกครั้งอย่างเป็นกังวล
อินอวี่โหรวไม่พูดอะไร เพียงแต่หยิบใบหย่าออกมาจากกระเป๋าและยื่นให้ผู้เฒ่าอิน “ที่นี้เชื่อแล้วหรือยังคะ?”
ผู้เฒ่าอินมองดูใบหย่าตรงหน้าอย่างครุ่นคิด
อันที่จริงไม่ใช่แค่คุณปู่ลู่กับลู่ซีจวี๋เท่านั้นที่คิดว่าลู่ซีจวี๋กับอินอวี่โหรวจะไม่หย่าร้างกัน
แต่หย่ากันแล้วก็ดี
แม้ว่าช่วงนี้ลู่ซีจวี๋จะทำให้เขารู้สึกค่อนข้างพอใจ แต่การกระทำที่ลู่ซีจวี๋ทำกับอินอวี่โหรวไว้นั้นน่าเศร้ามาก และเป็นตราบาปที่ไม่สามารถให้อภัยได้
ผู้เฒ่าอินเข้าไปนั่งลงข้าง ๆ อินอวี่โหรว ตบหลังเธอเบา ๆ และพูดว่า “อวี่โหรวของเราเก่งขนาดนี้ หลังจากนี้จะต้องได้เจอคนที่ดีแน่ ๆ พรุ่งนี้ปู่จะให้แม่บ้านเอาสมุดรายชื่อชายหนุ่มที่มีความสามารถในเมืองเป่ยมาให้หลานเลือก”
อินอวี่โหรวขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “คุณปู่ คิดจะทำอะไรคะ? ตอนนี้หนูไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น คุณปู่ว่างนักก็ไปเที่ยวเล่นกับคุณปู่ลู่เถอะค่ะ ไม่ต้องมากังวลเรื่องการแต่งงานของหนูหรอก”
“จะไม่กังวลได้ยังไง? สิ่งที่ปู่กังวลมากที่สุดก็คือการแต่งงานของหลาน คราวนี้ปู่จะเลือกผู้ชายให้หลานเอง” ผู้เฒ่าอินทำหน้านิ่งและพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจปฏิเสธได้
“คุณปู่ หนูเพิ่งหย่า ใครจะมาชอบหนูคะ? หยุดพูดเรื่องไร้สาระเถอะค่ะ หนูรู้อยู่แก่ใจ” อินอวี่โหรวไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์อีกต่อไป
ครั้งนี้ครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว
“หย่าแล้วยังไง? ทุกวันนี้มีใครสนใจเรื่องนี้บ้าง? ใครจะกล้าดูถูกหลานสาวของปู่?” ผู้เฒ่าอินแสดงสีหน้าเย็นชา เขาไม่ชอบที่อินอวี่โหรวดูถูกตัวเอง
“คุณปู่ ได้โปรดให้เวลาหนูคิดหน่อยนะคะ เอาไว้หนูคิดได้แล้วหนูจะบอกคุณปู่ ถึงตอนนั้นคุณปู่ค่อยจัดการได้มั้ยคะ?” อินอวี่โหรวรู้ว่าผู้เฒ่าอินกำลังทำเพื่อตัวเธอเอง
ผู้เฒ่าอินคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และพบว่าอินอวี่โหรวพูดถูก
หากคะยั้นคะยอให้ไปต่อตอนนี้ เกรงว่าอินอวี่โหรวจะไม่คิดเรื่องแต่งงานอีกเลย
คำพูดโน้มน้าวของเธอทำให้ผู้เฒ่าอินตอบตกลงอย่างไม่เต็มใจนักและวางแผนจะช่วยเธอตามหาคู่ครองหลังจากนั้น