พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 564 ลำเอียงเกินไป
ตอนที่ 564
ลำเอียงเกินไป
หลังจากหย่ากับลู่ซีจวี๋แล้ว อินอวี่โหรวก็เข้ามานั่งพักอยู่ในห้องนอนเพียงลำพัง จากนั้นเธอตระหนักได้ว่าเธอไม่มีอะไรเกี่ยวกับลู่ซีจวี๋หลงเหลืออยู่เลย
เธอนั่งเงียบ ๆ อยู่สักพักหนึ่งจนกระทั่งรู้สึกว่าใจพร้อมแล้ว เธอก็โทรศัพท์ไปเล่าเรื่องการหย่าร้างกับลู่ซีจวี๋ให้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวฟัง
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่ได้ยินเรื่องนี้รู้สึกประหลาดใจมาก
วันนี้เธอวางแผนจะออกไปดูชุดแต่งงานกับมู่อวี้เฉิง อาจารย์ซ่งฉิงเพิ่งโทรศัพท์มาบอกเธอว่าขั้นตอนการเตรียมชุดแต่งงานขั้นสุดท้ายได้เสร็จสิ้นลงแล้ว
และตอนนี้ชุดแต่งงานก็เสร็จสมบูรณ์
เดิมทีเธอวางแผนจะโทรศัพท์ไปเล่าให้อินอวี่โหรวฟัง แต่เมื่ออินอวี่โหรวบอกว่าเธอเพิ่งไปหย่าและดูอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก เธอจึงตัดสินใจไม่เล่าเรื่องชุดแต่งงานให้อีกฝ่ายฟัง
“ทำไมจู่ ๆ ถึงหย่าล่ะ? มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคาดเดาว่าลู่ซีจวี๋อาจจะทำอะไรบางอย่างให้อินอวี่โหรวโกรธ
ไม่อย่างนั้นคงไม่เป็นเช่นนี้ เมื่อสองวันก่อนเธอเพิ่งถาม ลู่ซีจวี๋เกี่ยวกับสถานะความสัมพันธ์ไป แต่ตอนนี้พวกเขากลับหย่ากันซะแล้ว
จะต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่ ๆ
“ไม่มีอะไร ฉันคิดจะหย่ามานานแล้วน่ะ แต่มันแค่ถูกเลื่อนออกไป ลู่ซีจวี๋บอกว่าจะเดินทางไปทำธุระ ฉันก็เลยพูดถึงเรื่องหย่าขึ้นมาและเขาก็ตอบตกลง” น้ำเสียงของอินอวี่โหรวฟังดูสงบ แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับได้ยินความเศร้าโศกที่อธิบายไม่ได้จากน้ำเสียงของเธอ
“รุ่นพี่คงไม่ได้เต็มใจหรอก” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวปลอบใจเธอ
“เขาก็ไม่ได้เต็มใจหรอก แต่ฉันดันไปทำให้เขาโกรธ เขาก็เลยตอบตกลงทั้ง ๆ ที่โมโห ฉันรู้ว่าตอนนี้เขารักฉันมาก แต่ฉันคิดว่ามันสายไปแล้ว หลังจากนี้ฉันจะรอดูว่าเขาจะทำอะไรอีก” อินอวี่โหรวตั้งใจจะให้โอกาสลู่ซีจวี๋อีกครั้ง
ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าลู่ซีจวี๋จะเข้าใจหรือไม่
“อวี่โหรว เธอยังสนใจรุ่นพี่อยู่ใช่มั้ย? หลังจากนี้เธอจะทดสอบเขาให้มากกว่านี้ก็ได้นะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถามอย่างไม่มั่นใจ
“อืม ฉันจะลองดู ว่าแต่ประเทศวายเป็นไงมั่ง? ดีมั้ย? ปรับตัวได้หรือยัง” อินอวี่โหรวอิจฉาความสัมพันธ์ของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงมาก
ทั้งสองคนมีลูกด้วยกันแล้ว แต่ยังสามารถฝากลูกไว้กับลิ่นอวี๋เหยียนและออกไปเที่ยวเล่นกันสองต่อสองได้อีก
ในอนาคตเธอก็จะเป็นแบบนี้เหมือนกัน
“ประเทศวายน่าสนใจมาก ทีหลังเธอก็แวะมาเที่ยวสิ ฉันอยู่ที่นี่ก็สบายดี” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการได้พบอาจารย์ซ่งฉิง ทำให้เธอได้เรียนรู้อะไรมากมาย
“งั้นก็ดีแล้ว ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอเท่านี้แหละ ไปเที่ยวเถอะ แค่นี้นะ” อินอวี่โหรวพูดบอกและวางสายลง
แต่ก่อนที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะอ้าปากบอกว่าเธอไม่ได้จะไปไหน อินอวี่โหรวก็วางสายไปแล้ว
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวสังเกตเห็นว่าอารมณ์ของอีกฝ่ายไม่คงที่จึงตัดสินใจไม่โทรกลับ
มู่อวี้เฉิงเปลี่ยนเสื้อผ้าและเดินลงมา ขณะที่ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังคงนั่งเหม่ออยู่บนโซฟา
เขาเดินเข้าไปจูบแก้มของถงเหมี่ยวเหมี่ยว “ไหนคุณบอกว่าบ่ายนี้จะไปดูชุดแต่งงานไม่ใช่เหรอ? ทำไมยังนั่งนิ่งอยู่?”
“เดี๋ยวฉันไปเปลี่ยนชุด อวี่โหรวเพิ่งโทรมาบอกว่าหย่ากับรุ่นพี่แล้ว ฉันทำอะไรไม่ถูกเลย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถอนหายใจ เบา ๆ
“ลู่ซีจวี๋ตกลงหย่าด้วยเหรอ?” มู่อวี้เฉิงเม้มปากก่อนจะพูดจาเยาะเย้ย
“อวี่โหรวบอกว่าตอนแรกรุ่นพี่ไม่ยอม แต่ไม่รู้ว่าเธอไปทำอะไรให้รุ่นพี่โกรธ รุ่นพี่ก็เลยยอมหย่าด้วย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่กล้าถามรายละเอียด
เรื่องนี้เป็นเรื่องของคนอื่น หากคนอื่นไม่อยากพูดถึง เธอก็ไม่อาจถามออกไปได้
“หย่าก็หย่า ค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลังเถอะ เลิกกังวลเรื่องของคนอื่นได้แล้ว ชุดแต่งงานรอคุณอยู่ ถ้าคุณไม่ขยับตอนนี้ ป้าซ่งฉิงจะไม่มีเวลามาเตรียมชุดให้เราดูแล้วนะ” มู่อวี้เฉิงดึงเธอเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้อง
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแลบลิ้นและพูดตอบรับส่ง ๆ สองคำ “ก็ได้ รู้แล้ว”
หลังจากเข้ามาในห้อง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว
เธอไม่อยากแสดงความรู้สึกแย่ ๆ ต่อหน้าอาจารย์ซ่งฉิง
เมื่อเห็นถงเหมี่ยวเหมี่ยวรีบเดินออกมา มู่อวี้เฉิงก็อดยิ้มไม่ได้
รถยนต์คันหนึ่งจอดอยู่ที่ด้านนอกประตู เป็นรถยนต์ที่อาจารย์ซ่งฉิงเตรียมไว้ให้พวกเขา
อาจารย์ซ่งฉิงบอกว่าตนเองประมาท ลืมคิดไปเสียสนิทและไม่ได้จัดเตรียมรถยนต์มาให้พวกเขาล่วงหน้า
ทว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่คิดอย่างนั้น เพราะว่าการเดินทางที่นี่สะดวกมากและพวกเธอสามารถนั่งแท็กซี่ไปที่นั่นได้
นอกจากนี้พวกเธอไม่ได้ออกไปไหนมาไหนมากนัก
แต่อย่างน้อยมีก็ดีกว่าไม่มี ตอนนี้พวกเธอเดินทางไปไหนมาไหนได้สะดวกแล้ว และไม่ต้องรบกวนให้อาจารย์ซ่งฉิงมารับ
สตูดิโอของอาจารย์ซ่งฉิงอยู่ไม่ไกลจากบ้านพักของพวกเขานัก และใช้เวลาขับรถยนต์ไปที่นั่นเพียงแค่สิบถึงยี่สิบนาทีเท่านั้น
หลังลงจากรถยนต์ ผู้ช่วยอาจารย์ซ่งฉิงก็เดินเข้ามาทักทายพวกเขาทันที
“มาถึงกันแล้ว เดี๋ยวฉันพาพวกคุณเข้าไปดูนะคะ” เมื่อรถยนต์ของมู่อวี้เฉิงจอดสนิท ผู้ช่วยก็พามู่อวี้เฉิงกับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินเข้ามาทันที
อาจารย์ซ่งฉินเกลียดการมาสายมากที่สุด
แต่ใครจะคิดว่าหลังจากเห็นพวกถงเหมี่ยวเหมี่ยว สีหน้าของอาจารย์ซ่งฉิงก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย หนำซ้ำยังพูดว่า “คนหนุ่มสาวควรจะออกไปเที่ยวเล่นกัน ทำไมรีบมาเร็วนักล่ะ?”
ผู้ช่วยจ้องมองอาจารย์ซ่งฉิงด้วยสายเบิกกว้าง นี่มันไม่ลำเอียงเกินไปหน่อยเหรอ?
“อยากเห็นชุดแต่งงานเร็ว ๆ น่ะค่ะ” หลายวันมานี้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเริ่มคุ้นเคยกับอาจารย์ซ่งฉิงแล้ว เธอจึงเดินเข้าไปจับมือถือแขนอาจารย์ซ่งฉิงด้วยความรัก
“ป้ารู้ว่าพวกเธอกำลังตั้งตารอ เดี๋ยวป้าพาพวกเธอไปดู” อาจารย์ซ่งฉิงวางถ้วยลงและพาถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงเข้าไปในห้องเล็ก ๆ เป็นการส่วนตัว
ห้องขนาดเล็กแห่งนี้ถูกล็อคเอาไว้ และมีเพียง อาจารย์ซ่งฉิงเท่านั้นที่มีกุญแจ
อาจเป็นเพราะว่าผลงานของอาจารย์ซ่งฉิงมีมูลค่ามาก
ผลงานทุกอย่างที่ถูกซ่อนอยู่ในนี้จึงเป็นสมบัติล้ำค่า
เพื่อป้องกันไม่ให้ใครที่มีเจตนาแอบแฝงได้รับผลประโยชน์ไป อาจารย์ซ่งฉิงจึงคอยปกป้องมันด้วยตัวเองมาโดยตลอด
ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป สิ่งที่ดึงดูดสายตามากที่สุดก็คือชุดแต่งงานของถงเหมี่ยวเหมี่ยว
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตื่นตาตื่นใจตั้งแต่แรกเห็น และเธอก็รู้สึกว่าชุดแต่งงานชุดนี้ดูสวยสะดุดตาเป็นพิเศษ
มันงดงามมาก
ชุดแต่งงานถูกประดับประดาไปด้วยเพชรที่จัดเรียงกันเป็นรูปผีเสื้อ
มันเปล่งประกายภายใต้แสงไฟ และดูงดงามไปกับสภาพแวดล้อม
นอกจากนี้ชุดแต่งงานชุดนี้ยังมีชื่อเรียกว่า Dream
สาว ๆ ทุกคนคาดหวังที่จะมีงานแต่งงานในฝัน และการออกแบบของอาจารย์ซ่งฉิงก็น่าทึ่งมากจริง ๆ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกว่าคงจะไม่ใช่แค่เธอคนเดียวที่ชอบมัน
เธอแน่ใจว่าสาว ๆ หลายคนจะต้องชอบมันมากเช่นกัน
อย่างไรก็ตามอาจารย์ซ่งฉิงออกแบบชุดนี้เพียงชุดเดียวเท่านั้น
เธอจึงรู้สึกเป็นเกียรติมากจริง ๆ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินเข้าไปสัมผัสเนื้อผ้าของชุดแต่งงาน มันดูใส่สบายและไม่ร้อนอบอ้าว
มู่อวี้เฉิงเดินตามถงเหมี่ยวเหมี่ยว “เป็นไง สวยมั้ย?”
“ฉันชอบมันมาก” น้ำเสียงของถงเหมี่ยวเหมี่ยวฟังดูตื่นเต้นเล็กน้อย
“ป้าออกแบบชุดสูทของอวี้เฉิงให้ด้วย แต่มันไม่ได้ ดูโดดเด่นเท่าไหร่” อาจารย์ซ่งฉิงยกผ้าคลุมสีขาวอีกผืนหนึ่งขึ้น
ชุดสูทของมู่อวี้เฉิงเป็นชุดสูทพิมพ์ลายสีดำที่ดูลึกลับและสง่างาม มันดูเข้ากันกับชุดแต่งงานของถงเหมี่ยวเหมี่ยว
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูชุดแต่งงานแล้วรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างบอกไม่ถูก
รู้สึกว่าอาจารย์ซ่งฉิงออกแบบตามที่เธอต้องการเลย
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวน้ำตาคลอเบ้าขณะรู้สึกแสบจมูกเล็กน้อย เช่นเดียวกับเมื่อก่อน ทุกอย่างที่อาจารย์ซ่งฉินทำให้นั้นถูกใจเธออย่างมาก