พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 568 ทำไมเธอจะทนไม่ได้

ตอนที่ 568

ทำไมเธอจะทนไม่ได้

กลางดึก บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัด แสงไฟในคฤหาสน์ก็หรี่ลงเช่นกัน

อินอวี่โหรวเดินไปตามทางเดินเงียบ ๆ และเห็นว่าไฟในห้องสมุดยังเปิดอยู่ เธอจึงกวาดสายตามองและเห็นผู้เฒ่าอินอยู่ในห้องสมุด

เธอเห็นผู้เฒ่าอินก้มหน้ามองดูอะไรบางอย่างอยู่

อินอวี่โหรวเป็นคนตาดี ในไม่ช้าเธอก็เห็นว่าผู้เฒ่าอินกำลังดูภาพถ่ายของเธอตอนยังเป็นเด็กอยู่

อินอวี่โหรวรู้สึกเสียใจที่พูดแบบนั้นกับผู้เฒ่าอินเมื่อช่วงบ่าย

คนแบบนี้จะไม่ทุกข์ใจกับเธอได้อย่างไร?

อินอวี่โหรวเดินเข้าไปกอดแขนผู้เฒ่าอินและพูดด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น “คุณปู่”

ผู้เฒ่าอินตกใจมากที่จู่ ๆ ใครบางคนก็พุ่งเข้ามาในห้องสมุด

แต่เมื่อเขาได้ยินเสียงของอินอวี่โหรว เขาก็สงบสติลงอย่างรวดเร็ว

ผู้เฒ่าอินตบหลังมืออินอวี่โหรวเบา ๆ “เป็นอะไรไป อวี่โหรว?”

“ขอโทษนะคะคุณปู่ หนู หนูไม่น่าพูดกับคุณปู่แบบนั้นเลย มันเป็นความผิดของหนูเอง” อินอวี่โหรวโน้มตัวพิงไหล่ของผู้เฒ่าอินและยอมรับความผิดพลาด

“หลานนี่นะ ถูกตามใจจนเคยตัวมาตั้งแต่เด็ก ๆ ช่างเถอะ ไม่เป็นไร” ผู้เฒ่าอินส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

เขามักจะใจอ่อนกับอินอวี่โหรวเสมอ

เขาจะผลักไสหลานสาวที่เฝ้าทะนุถนอมมาตั้งแต่เด็กไปได้อย่างไร?

แต่อย่างที่แม่บ้านบอก เขาไม่รู้ว่าเขาจะอยู่บนโลกนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน หากไม่สามารถหาคนมาดูแลอินอวี่โหรวต่อได้ เขาจะวางใจได้อย่างไร?

“คุณปู่ หนูตกลงค่ะ” อินอวี่โหรวกัดริมฝีปาก

อินอวี่โหรวมองดูสีหน้าประหลาดใจของผู้เฒ่าอินแล้วพูดเปลี่ยนใจทันที “หนูตกลงจะไปนัดดูตัว แต่ถ้ามันไม่ได้ผล คุณปู่ก็จะไม่บังคับหนูใช่มั้ยคะ?”

“ปู่เคยบังคับเธอเรื่องอย่างว่าที่ไหน ปู่ก็แค่คัดคนเก่งจากหนึ่งในร้อยมาให้เธอ ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าเธอจะพอใจหรือเปล่า แต่อย่าลืมว่ายังมีคนที่ดีกว่าลู่ซีจวี๋อีกเยอะ” ผู้เฒ่าอินเชื่อในสายตาที่หลักแหลมของเขา

เขาเลือกคนที่ดีที่สุดให้อินอวี่โหรวอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะเขาเป็นคนเดียวที่ห่วงใยและทุกข์ใจแทนอินอวี่โหรวมากที่สุด

“ได้ค่ะ” อินอวี่โหรวตอบตกลง

แต่หลังจากเธอตอบตกลงและเห็นท่าทางกระตือรือร้นของผู้เฒ่าอิน เธอก็รู้สึกเสียใจทันที

เธอหวังว่ามันจะเป็นไปด้วยดี

เธอคิดว่าคนที่ผู้เฒ่าอินแนะนำให้เธอรู้จักน่าจะเป็นคนที่น่าเชื่อถือและไม่รุ่มร่ามกับเธอเกินไป

เช้าวันรุ่งขึ้น อินอวี่โหรวยังนอนหลับอยู่ แต่ผู้เฒ่าอินกลับรีบขึ้นมาปลุกเธอ

“อวี่โหรว วันนี้สัญญากับปู่ว่าจะไปดูตัวไม่ใช่เหรอ? ทำไมยังไม่ไปทำผม ไปทำผิวทำอะไรที่ร้านเสริมสวยอีกล่ะ?” น้ำเสียงของผู้เฒ่าอินฟังดูตื่นตระหนกมาก

อินอวี่โหรวตื่นขึ้นมาด้วยความงุนงง แต่เมื่อเธอได้ยินคำพูดของผู้เฒ่าอิน เธอก็มีสีหน้าทำอะไรไม่ถูก

“คุณปู่ ไหนบอกว่าสองทุ่มไงคะ? ต้องตื่นมาเตรียมตัวแต่เช้าตรู่เลยเหรอ” อินอวี่โหรวเกาผมอย่างฉุนเฉียว

“โอ้ ๆ ปู่ลืมไป หลานนอนต่อเถอะ นอนต่อ เดี๋ยวถึงเวลาแล้วปู่มาเรียกใหม่” ผู้เฒ่าอินพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มขอโทษ จากนั้นก็เดินออกไปและปิดประตูให้อินอวี่โหรว

อินอวี่โหรวยังคงนอนหลับตาอยู่บนเตียง

แต่เธอกลับพบว่าเธอนอนต่อไม่หลับ

“ติ้ง ๆ ๆ” ขณะเดียวกันเสียงโทรศัพท์ของอินอวี่โหรวก็ดังขึ้น

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอยู่อย่างเกียจคร้าน แต่กลับพบว่าลู่ซีจวี๋เป็นคนส่งข้อความมา

ถึงอย่างนั้นก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะลู่ซีจวี๋มักจะส่งข้อความมาให้เธอประจำ

เธอตอบกลับข้อความเสมอ แต่ไม่ใช่ทุกข้อความ

ชื่อผู้ใช้งานในช่องแชตของลู่ซีจวี๋คือLU ส่วนชื่อของ อินอวี่โหรวคือฮั่นตั้น(菡萏)

มันไม่ได้มีความหมายพิเศษอะไร แค่ตัวอักษรดูสวยดี เธอก็เลยใช้ชื่อนี้

ลู่ซีจวี๋ใช้ตัวอักษรที่กระชับรัดแทนชื่อของเขา ซึ่งเหมาะสมกับตัวตนของเขาดี

LU : อวี่โหรว ตื่นหรือยัง?

เขาพิมพ์ข้อความถามพร้อมกับส่งรูปอิโมติคอนหมาน้อยน่ารัก

อินอวี่โหรวมองดูมันแล้วอยากจะหัวเราะ

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและพิมพ์ตอบสองคำ

ฮั่นตั้น : ตื่นแล้ว

ลู่ซีจวี๋กำลังรอข้อความตอบกลับจากอินอวี่โหรวอยู่ และเมื่อเห็นข้อความจากอินอวี่โหรว ลู่ซีจวี๋ก็รู้สึกตื่นเต้นมาก ในที่สุดอินอวี่โหรวก็สนใจเขาสักที

LU : ทำไมตื่นเช้าจัง? ไม่นอนต่ออีกหน่อยเหรอ? ผมเห็นวันนี้อากาศที่เมืองเป่ยหนาวนิดหน่อย อย่าลืมใส่เสื้อผ้าหนา ๆ ล่ะ

ฮั่นตั้น : ขอบใจที่เป็นห่วง

เมื่อเปรียบเทียบกับความตื่นเต้นของลู่ซีจวี๋แล้ว อินอวี่โหรวดูสงบกว่ามาก

LU : ปกติคุณไม่ตื่นเร็วขนาดนี้ วันนี้มีอะไรพิเศษหรือเปล่า?

อินอวี่โหรวรู้สึกสับสนในใจเมื่อเห็นข้อความของลู่ซีจวี๋

เธอมักจะตื่นแต่เช้าอยู่บ่อยครั้ง เพียงแต่เธอไม่ได้อ่านข้อความและไม่ได้ตอบกลับเขา

ฮั่นตั้น : วันนี้มีธุระน่ะ

LU : ธุระอะไรทำให้คุณตื่นเช้าขนาดนี้?

ลู่ซีจวี๋ถามขึ้นทันที

ฮั่นตั้น : ไม่จำเป็นต้องรู้หรอก

หลังจากอินอวี่โหรวตอบกลับ เธอก็โยนโทรศัพท์ทิ้งและเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ

อย่างไรก็ตามลู่ซีจวี๋สัมผัสได้จากตัวอักษรของอินอวี่โหรวและรู้สึกว่าอินอวี่โหรวน่าจะกำลังโกรธ

เขาจึงพิมพ์ขอโทษกลับมาทันที

LU : ขอโทษนะ ผมถามมากเอง ผมไม่น่าถามเลย

LU : พอเป็นเรื่องคุณทีไร ผมควบคุมตัวเองไม่ได้ทุกทีเลย

LU : ผมคิดถึงคุณมากนะ

เขาส่งข้อความมาหาเธอติดต่อกันแต่กลับไม่มีการตอบกลับเลย

ทว่าลู่ซีจวี๋ไม่ย่อท้อ

LU : ดูแลตัวเองดี ๆ แล้วรอผมกลับไปนะ

หลังจากลู่ซีจวี๋กดส่งข้อความสุดท้าย เขาก็ก้มหน้าจัดแจงเอกสารทันที

เขาพยายามเร่งทำงานให้เร็วไว ๆ เพื่อจะได้กลับมาอยู่กับอินอวี่โหรว

เดิมทีเขาคาดการณ์ว่าจะอยู่ที่นี่เพียงแค่สามสี่วัน แต่เอกสารโครงการของที่นี่ยากกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้มาก

ดังนั้นเขาจึงต้องใช้เวลาอยู่ที่นี่ต่ออีกสักหน่อย

เขาอยากกลับไปอยู่กับอินอวี่โหรวนานแล้ว

ไม่รู้ว่าอินอวี่โหรวอยู่บ้านเพียงลำพังจะเป็นอย่างไรบ้าง

จะมีไอหนุ่มหน้าไหนมาตามจีบเธอหรือเปล่า

ตั้งแต่เกิดเรื่องครั้งที่แล้ว ลู่ซีจวี๋ก็เฝ้าระวังอยู่เสมอ

แต่ดูเหมือนว่าพระเจ้าจะไม่เข้าข้างเขา และมักจะกีดกั้นไม่ให้เขาได้ใช้เวลากับอินอวี่โหรว

ไม่มีทาง ต่อให้พระเจ้าไม่ช่วยเขา เขาก็จะสร้างโอกาสด้วยตัวเขาเอง

หลังจากที่อินอวี่โหรวกลับออกมา เธอก็เห็นว่าลู่ซีจวี๋ ส่งข้อความมาหาเธอมากมาย

อันที่จริงอินอวี่โหรวรู้สึกปลื้มใจน้อยลงและรู้สึกตลกขบขันมากขึ้น

ในอดีตเธอเป็นเหมือนกับลู่ซีจวี๋

คอยส่งข้อความหาเขาทั้งวัน

คอยบอกให้เขาทำร่างกายให้อุ่นและสวมใส่เสื้อผ้า หนา ๆ

แต่ลู่ซีจวี๋กลับไม่เคยตอบกลับ และมักจะทำตัวยุ่งมากเสมอ

เธอเป็นคนและมีความรู้สึก และตอนนี้คนที่เคยบอกว่ายุ่งมากกำลังส่งข้อความหาเธอหลายฉบับตลอดทั้งวัน

กลับกลายเป็นว่าเขาไม่ได้ไม่มีเวลา แต่เขาแค่ไม่เคยคิดจะตอบกลับเธอต่างหาก

เขาเคยปฏิบัติต่อเธอแบบไหน ตอนนี้อินอวี่โหรวก็จะปฏิบัติกับเขาแบบนั้น

อันที่จริงอินอวี่โหรวรู้สึกโล่งใจมากที่เห็นลู่ซีจวี๋เป็นแบบนี้

อย่างน้อยลู่ซีจวี๋ก็ได้รู้ซึ้งถึงความพยายามอย่างหนักของเธอ

ตอนนี้เธอเริ่มทนไม่ไหวแล้ว แต่มาลองคิดดู ลู่ซีจวี๋ยังอดทนกับเธอได้เลย

แล้วทำไมเธอจะทำไม่ได้ล่ะ?

เมื่อคิดเช่นนั้น อินอวี่โหรวก็เปลี่ยนเสื้อผ้า

จะไปยุ่งกับคนที่ไม่จำเป็นต้องสนใจทำไม

ตอนบ่ายเธอยังคงต่อสู้กับความยากลำบาก เพื่อที่จะดูแลจิตวิญญาณของตัวเองให้ดี