พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 645 คิดว่าเขาเป็นคนยังไง
ตอนที่ 645
คิดว่าเขาเป็นคนยังไง
“คุณปู่ พูดมาตรง ๆ เถอะครับ” ลู่ซีจวี๋ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
มันเบลอไปหมด
“บอกฉันมาว่าแกพาสาวไปที่บริษัทหรือเปล่า? แกชอบอวี่โหรวไม่ใช่เหรอ? ทำแบบนี้ได้ยังไง? คนตระกูลลู่ไม่เคยคิดย้อนแย้งความรู้สึกของตัวเอง ในเมื่อแกมีคนอื่นแล้วทำไมถึงยังไปเกาะติดอวี่โหรวอีก? ทำไม หรือว่าแกอยากจะควงสอง แกไปคุยกับอวี่โหรวให้ชัดเจนเลยนะว่าจะเอายังไง จะเลิกกับผู้หญิงคนนั้นมั้ย ทำไมถึงทำตัวแบบนี้?”
คุณปู่ลู่ไม่กล้าแม้แต่จะบอกผู้เฒ่าอินถึงเรื่องนี้
หากผู้เฒ่าอินรู้เรื่องนี้ เขาจะต้องลงดาบลู่ซีจวี๋จนตายอย่างแน่นอน
“ผมไปมี…” สาวอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่
ขณะที่ลู่ซีจวี๋กำลังพูดถาม จู่ ๆ เขาก็หยุดพูด
จากนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าวันนั้นอินอวี่โหรวไปที่บริษัทของเขา และมีพนักงานเพียงไม่กี่คนที่เห็นเธอ
พวกเขาไม่เห็นหน้าของอินอวี่โหรว ดังนั้นจึงคิดว่า อินอวี่โหรวเป็นชู้สาวของเขา
นอกจากนี้อินอวี่โหรวยังขลุกตัวอยู่ในห้องทำงานเขาตลอดทั้งวันและไม่ได้กลับออกมา
มันจึงทำให้พวกเขาคิดไปไกล
ในสายตาของบางคน อาจจะคิดว่าอินอวี่โหรวเป็นชู้สาวที่เขาแอบปิดบังเอาไว้
ลู่ซีจวี๋อยากจะบอกคุณปู่ลู่ แต่ติดที่ว่าอินอวี่โหรวยังไม่ให้เขาประกาศต่อสาธารณะ
ลู่ซีจวี๋สัญญากับเธอแล้วและจะไม่ผิดคำพูด
แม้ว่าคำสัญญาดังกล่าวจะทำให้เขาถูกตั้งข้อหานี้ก็ตาม
ไม่ว่าคนอื่นจะเข้าใจผิดในตัวเขาอย่างไร ขอแค่ อินอวี่โหรวเชื่อมั่นในตัวเขาก็พอ
“คุณปู่ รู้ได้ยังไงครับ?” ลู่ซีจวี๋ถาม
ในสายตาของคุณปู่ลู่ เขามองว่าลู่ซีจวี๋ชะงักชั่วคราวเพราะรู้สึกผิดและต้องการปกปิดมันเอาไว้
คุณปู่ลู่จ้องมองลู่ซีจวี๋ด้วยสายตาเกลียดชัง “แล้วจะทำไม? ฉันรู้ไม่รู้แล้วมันเกี่ยวอะไร? ข่าวมันแพร่กระจายไปทั่วบริษัท อวี่โหรวไม่ดีตรงไหน แกเพิ่งจะไล่ตามเธอแป๊บ ๆ ก็เปลี่ยนใจไปหาผู้หญิงที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าแล้ว แกอยากจะทำให้ฉันโมโหนักใช่มั้ย?”
ลู่ซีจวี๋พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “คุณปู่ อย่าถือสาทุกอย่างที่เห็นเลยครับ เธอเป็นคนดีมาก ผมเชื่อว่าถ้าคุณปู่เจอเธอแล้วคุณปู่จะต้องชอบเธอ”
คุณปู่ลู่จะรังเกียจอินอวี่โหรวได้อย่างไร?
คุณปู่ลู่ที่ได้ยินเช่นนั้นตะคอกว่า “ในสายตาฉัน อวี่โหรวคือหลานสะใภ้คนเดียว ถ้าแกหาคนอื่นมาแทนที่ก็อย่าให้แม่นั่นเดินเข้ามาในตระกูลลู่เด็ดขาด! แล้วแกก็ไม่ต้องโผล่หน้ามาด้วย”
“คุณปู่ อย่าเพิ่งรีบด่วนสรุปสิครับ” ลู่ซีจวี๋กลั้นหัวเราะในใจ ทว่าภายนอกยังคงรักษามาดจริงจัง
“ฉันพูดแค่นี้แหละว่าฉันไม่ต้องการใครนอกจากอวี่โหรว” คุณปู่ลู่พึงพอใจกับอินอวี่โหรวมากที่สุด
ใครจะรู้ว่าลู่ซีจวี๋จะทำตัวน่าผิดหวังมากและปล่อยผู้หญิงดี ๆ ให้หลุดมือไปอย่างน่าเสียประโยชน์
“คุณปู่ ผมกับอวี่โหรวหย่ากันแล้ว อีกอย่างตอนนี้อวี่โหรวก็ไม่ได้สนใจผม ทำไมจะต้องบีบบังคับกันด้วยล่ะครับ ผมเจอคนที่ชอบแล้วจะมาจับเราแยกจากกันแบบนี้ได้ยังไง? อวยพรให้เราดีกว่า” ลู่ซีจวี๋ก้มหน้าลงแสร้งแสดงละครทำราวกับว่าเขากำลังเศร้าเสียใจ
คุณปู่ลู่แทบจะทนไม่ไหวเมื่อเห็นท่าทางของเขา
เขารู้สึกว่าคำพูดของลู่ซีจวี๋สมเหตุสมผล
เขาถอนหายใจก่อนจะพูดว่า “ซีจวี๋ แกไม่เข้าใจ ผู้หญิงคนนั้นน่ะไม่รู้หัวนอนปลายเท้าด้วยซ้ำ เกรงว่าจะสนใจของอย่างอื่นจากแกมากกว่า จะเล่นด้วยก็ได้ แต่ถ้าต้องแต่งงานกันจริง ๆ หลังจากนี้แกจะต้องเสียใจแน่นอน”
“ทำไมครับคุณปู่? หรือว่าคุณปู่เคยผ่านมาก่อน?” ลู่ซีจวี๋ฟังคำพูดของคุณปู่ลู่แล้วรู้สึกราวกับว่าเขาเคยประสบปัญหาแบบนี้มาก่อนจริง ๆ
เขาเคยเจอหน้าคุณย่าสมัยตอนยังเป็นเด็ก คุณย่าเป็นคนสวยและมีเสน่ห์มาก
แต่สุดท้ายก็สู้กับโรคร้ายไม่ได้และจากโลกใบนี้ไปอย่างน่าเศร้า
“ซี้ซั่ว! ฉันตกหลุมรักย่าแกตั้งแต่แรกเห็นและรักเดียวมาตลอด จะไปมีประสบการณ์พรรค์นั้นได้ยังไง? แต่ฉันผ่านโลกมามากและแกยังเด็กเกินจะเข้าใจ ผู้หญิงพวกนั้นจะสนใจอะไรนอกจากเงินทองกับสถานะ? ระวังให้ดีแล้วกัน” คุณปู่ลู่ถอนหายใจเบา ๆ
“ดูเหมือนว่าแกกับอวี่โหรวจะไม่ได้ถูกกำหนดมาให้อยู่ด้วยกัน ช่างเถอะ แกโตแล้ว ตัดสินใจเรื่องของตัวเองเอาแล้วกัน ฉันไม่สนใจหรอก” คุณปู่ลู่ปล่อยมือ
เดิมทีเขาอยากจะทุบตีลู่ซีจวี๋เพื่อระบายความโกรธ
แต่หลังจากคิดเรื่องนี้แล้วกลับรู้สึกว่ามันไม่จำเป็น
เขาไม่สามารถบังคับเรื่องของความรู้สึกได้
ในเมื่ออยู่ด้วยกันไม่ได้ก็ลืมมันไปเสียเถอะ เกรงว่าจะมีปัญหาภายหลังจนน่าเกลียดและไม่จบไม่สิ้นสักที
พวกเขายังคงต้องการความช่วยเหลือจากตระกูลอิน
อินอวี่โหรวตัดสินใจหย่าเพราะไม่ต้องการอยู่กับลู่ซีจวี๋ ฉะนั้นก็ปล่อยเขาไป
“คุณปู่ คิดแบบนั้นจริง ๆ เหรอครับ?” ลู่ซีจวี๋รู้สึกเหลือเชื่อกับความใจเย็นและการยอมรับของคุณปู่ลู่
“ก็ในเมื่อแกทำตัวน่าผิดหวัง จะให้ฉันทำยังไงอีกล่ะ? แต่จำเอาไว้ว่าจะต้องตัดสินใจทำอะไรให้ดี” คุณปู่ลู่พูดบอกอย่างจริงจังและปล่อยลู่ซีจวี๋ออกไป
ลู่ซีจวี๋มองดูแผ่นหลังที่ง่อนแง่นของคุณปู่ลู่แล้วรู้สึกทนไม่ได้ที่ต้องโกหกเขา
เพียงแต่เขาพูดออกไปแล้ว และหลังจากนี้ก็ต้องหาวิธีการมาปกปิดคำพูดโกหกเหล่านี้
หลังจากนี้ถ้าอินอวี่โหรวต้องการเปิดเผยต่อสาธารณะ คุณปู่ลู่ก็จะรู้เอง
ไม่สามารถทำอะไรรีบร้อนในตอนนี้ได้
คุณปู่ลู่เป็นคนพูดจาอะไรไม่ระวังปาก เกิดวันหนึ่งเขาไปหาผู้เฒ่าอินแล้วมีความสุขมาก เกรงว่าเขาจะพลั้งปากเล่าไปจนหมดเปลือก
พิจารณาจากทัศนคติของคุณปู่ลู่เมื่อสักครู่นี้ เขาก็ตระหนักได้ว่าคุณปู่ลู่ชอบอินอวี่โหรวมากแค่ไหน
ลู่ซีจวี๋รู้สึกว่าเขาได้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่สำเร็จแล้ว ดังนั้นเมื่อเขามาพบอินอวี่โหรวในช่วงบ่าย เขาจึงทนรอแทบไม่ไหวที่จะเล่าเรื่องนี้ให้อินอวี่โหรวฟัง
เขาอยากได้รับคำชมเชยจากอินอวี่โหรว
แต่หลังจากได้ยินเรื่องราวทั้งหมด อินอวี่โหรวกลับรู้สึกสับสน “ที่จริงถ้ามันไม่มีทางเลือกอื่น คุณจะบอกคุณปู่ลู่ก็ได้นะ ไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นหรอก”
ลู่ซีจวี๋กระโดดเข้าไปรับข้อกล่าวหาที่เป็นเท็จแบบนั้น
คุณปู่ลู่จะคิดว่าเขาเป็นคนยังไง?
ทั้งที่ในความจริงเขาไม่ได้เป็นคนแบบนั้นเลย
คุณปู่ลู่มีความคาดหวังในตัวลู่ซีจวี๋สูงมาก และคำพูดดังกล่าวก็บ่งบอกว่าเขาผิดหวังในตัวลู่ซีจวี๋
“ไม่สำคัญหรอก ผมสัญญากับคุณแล้ว ถ้าคุณไม่อยากให้บอกใครผมก็จะไม่บอก ผมจะรอจนกว่าวันที่คุณจะเต็มใจบอก ขอแค่คุณพอใจก็พอ ต่อให้ผมจะถูกกล่าวหาว่าเป็นคนเจ้าชู้หรือคนอื่นจะคิดยังไงก็ไม่สำคัญหรอก” ลู่ซีจวี๋จับมืออินอวี่โหรว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความจริงจัง
“ฉันไม่คิดแบบนั้นหรอก” อินอวี่โหรวรู้ว่าลู่ซีจวี๋กำลังทำทุกอย่างเพื่อเธอ
“งั้นก็ดี อวี่โหรว อย่าปล่อยให้ผมรอนานนะ คุณปู่รู้เรื่องนี้น่ะไม่เท่าไหร่ แต่ถ้าพ่อแม่ผมรู้ ได้บินมาด่าผมถึงนี้แน่” ลู่ซีจวี๋ยักไหล่และพิงศีรษะแนบไหล่ของอินอวี่โหรว
“อืม ฉันจะลองคิดเรื่องนี้และคุยกับคุณปู่ดูก่อน” อินอวี่โหรวหันหน้าไปจูบมุมปากของลู่ซีจวี๋อย่างเขินอาย “จะไม่ปล่อยให้คุณรอนานหรอก”
ลู่ซีจวี๋รู้สึกว่างเปล่าไปชั่วขณะก่อนจะตกตะลึง นี่เป็นครั้งแรกที่อินอวี่โหรวเป็นฝ่ายเริ่มจูบเขาก่อน
อินอวี่โหรวคิดว่าทำไมลู่ซีจวี๋ถึงไม่ตอบสนองเลย แต่หลังจากนั้นไม่นานโลกก็หมุนและเธอก็ถูกผลักลงบนโซฟาในห้องอาหารส่วนตัว