พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 649 พวกเธอจะต้องเสียใจทีหลัง

ตอนที่ 649

พวกเธอจะต้องเสียใจทีหลัง

เมื่อต้องอยู่กับผู้หญิงสองคน มู่อวี้เฉิงก็นั่งนิ่งได้ไม่นานและเขยิบไปเล่นหมากรุกกับมู่หงจวิ้น

ละครโทรทัศน์ที่กำลังมาแรงถูกฉายอยู่บนหน้าจออย่างต่อเนื่อง

มันยังคงเป็นแนวเรื่องเดิม ๆ ที่เล่าเกี่ยวกับความรักอันนองเลือด

แต่ถึงอย่างนั้นลิ่นอวี๋เหยียนก็ยังชอบดู

เธอจะต้องนั่งดูจนตัวเองร้องห่มร้องไห้ทุกครั้ง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเคยชอบดูละครพวกนี้เหมือนกัน

แต่ตอนนี้เธอไม่เชื่อละครพวกนี้อีกต่อไปแล้ว

เธอหลุดพ้นจากยุคจินตนาการอันแสนหวาน

เธอรู้ว่าชีวิตในโลกแห่งความเป็นจริงนั้นโหดร้ายขนาดไหน

และเธอจะไม่มีวันหลอกลวงตัวเองว่าเธอสบายดี

ไม่ดีก็คือไม่ดี เลวร้ายก็คือเลวร้าย ภาพลวงตามีแต่จะทำร้ายตัวเธอเองเท่านั้น

ขณะที่มู่อวี้เฉิงออกไปเล่นหมากรุก ลิ่นอวี๋เหยียนก็หันไปถามถงเหมี่ยวเหมี่ยวเบา ๆ ว่า “เหมี่ยวเหมี่ยว เมื่อสองวันก่อนทะเลาะกับอวี้เฉิงเหรอ?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หัวใจของถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เต้นระรัว ทว่าใบหน้าของเธอยังคงสงบนิ่ง “คุณแม่ ทำไมถามแบบนั้นล่ะคะ?”

“ก็วันนั้นอวี้เฉิงโทรมาหาแม่ ดูใจร้อนมาก พอแม่ถามกลับก็ไม่พูดอะไรเลย แม่ล่ะกลัวคิดว่าวันนี้เธอจะไม่มากับอวี้เฉิงซะอีก” ลิ่นอวี๋เหยียนเป็นคนตรงไปตรงมา นอกจากนี้เธอยังเป็นครอบครัวเดียวกันกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วจึงไม่จำเป็นต้องพูดจาอ้อมค้อม

“คุณแม่คะ พวกเราแค่ทะเลาะกันนิด ๆ หน่อย ๆ ไม่มีอะไรหรอกค่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนึกไม่ถึงว่ามู่อวี้เฉิงจะโทรศัพท์หาลิ่นอวี๋เหยียนด้วย

แต่มันก็เป็นเรื่องปกติ

เสี่ยวเป่าอยู่ที่นี่ มู่อวี้เฉิงก็คงคิดว่าเธอควรจะอยู่ที่นี่ด้วย

“ไม่มีอะไรก็ดี พ่อแม่แก่กันแล้วไม่ขออะไรมากนักหรอก แค่หวังว่าเธอกับอวี้เฉิงจะสบายดี ตอนนี้เสี่ยวเป่าตั้งหน้าตั้งตาเรียนหนังสือมาก พวกเธอไม่มีอะไรต้องกังวลกันแล้วก็ทำหลานให้แม่อีกสักคนสิ หลานสาวก็ดีนะ” ลิ่นอวี๋เหยียนจงใจจ้องมองไปทางท้องของถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเคยคิดจะมีลูกคนที่สองมาก่อน

แต่เมื่อเธอต้องการมัน กลับกลายเป็นว่ามันเกินความสามารถของเธอ

ปัจจัยพื้นฐานเคยเสียหายมาก่อน ตอนนี้จะมารักษาก็ยากนิดหน่อย

จะไปต่อหรือถอยหลังก็ตายเหมือนกัน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวควรจะพูดก่อนหน้านี้เพื่อบอกให้ลิ่นอวี๋เหยียนรับรู้เกี่ยวกับมัน อีกฝ่ายจะได้โมโหน้อยลง

ดังนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงเล่าการวินิจฉัยของแพทย์ในเมืองหนานให้เธอฟัง “หนูลองกลับมาตรวจอีกครั้งแล้วแต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิมค่ะ มีลูกได้แต่ว่ามันจะอันตรายมาก”

สุขภาพร่างกายของเธอไม่ดี เป็นไปได้ว่าจะเสียเลือดมากหลังจากคลอดลูก หรืออาจจะไม่สามารถให้กำเนิดลูกได้และส่งผลให้แท้งลูก

โดยรวมแล้วมีความเป็นไปได้อย่างมาก

ลิ่นอวี๋เหยียนตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพอจะคาดเดาปฏิกิริยาของลิ่นอวี๋เหยียนได้

เธอเตรียมใจเอาไว้แล้ว

ไม่ว่าลิ่นอวี๋เหยียนจะพูดอะไร เธอก็จะน้อมรับมัน

แต่กลับนึกไม่ถึงว่าลิ่นอวี๋เหยียนจะไม่พูดอะไรและมองไปอีกด้านหนึ่ง “มู่อวี้เฉิง มานี่สิ”

เมื่อได้ยินเสียงโกรธเคืองของลิ่นอวี๋เหยียน มู่อวี้เฉิงก็พอจะคาดเดาได้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวเล่าเรื่องเหตุการณ์นั้นให้ลิ่นอวี๋เหยียนฟังแล้ว

เขาไม่ได้รีบร้อน ค่อย ๆ โยนตัวหมากรุกทิ้งและเดินเข้าไปหา

ลิ่นอวี๋เหยียนมองดูมู่อวี้เฉิง พยายามระงับความโกรธและพูดออกมาว่า “เกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของเหมี่ยวเหมี่ยว?”

“แม่ มันก็เป็นอย่างที่เหมี่ยวเหมี่ยวพูด อยากจะรู้อะไรอีกล่ะครับ?” มู่อวี้เฉิงมองตรงเข้าไปในตาของลิ่นอวี๋เหยียน

“ทำไมเธอถึงกลายเป็นแบบนี้?” ลิ่นอวี๋เหยียนตัวสั่นเทา

“ทั้งหมดเป็นความผิดของผมเอง ผมขอโทษนะ เหมี่ยวเหมี่ยว” มู่อวี้เฉิงน้อมรับความผิดพลาดของเขาอย่างรวดเร็ว

มันเป็นความผิดของเขา และมู่อวี้เฉิงก็รู้สึกไม่สบายใจ

ดังนั้นเขาจึงไม่ปฏิเสธและน้อยรับคำติเตียนของ ลิ่นอวี๋เหยียนอย่างใจเย็น

เมื่อเห็นว่ามู่อวี้เฉิงมีปฏิกิริยาแบบนี้ ลิ่นอวี๋เหยียนก็ไม่รู้จะพูดอะไร

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นความผิดของมู่อวี้เฉิงคนเดียว แต่ยังเป็นความผิดของเธอด้วย

ก่อนหน้านี้เธอเคยไม่ชอบถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ระหว่างที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตั้งครรภ์ ลิ่นอวี๋เหยียนมักจะทำเป็นเมินเฉยเธอต่อหน้ามู่อวี้เฉิง

แม้ว่ามู่อวี้เฉิงจะเป็นคนค่อนข้างเย็นชา แต่คำว่าแม่ในใจเขาก็ย่อมแตกต่างออกไป

หากลิ่นอวี๋เหยียนพูดให้น้อยลง มู่อวี้เฉิงก็คงจะไม่รังเกียจถงเหมี่ยวเหมี่ยวมากนัก

นี่คือการแก้แค้น แก้แค้นตระกูลมู่ของพวกเขา

ใครจะคิดว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะกลายมาเป็นสะใภ้ของพวกเขาอีกครั้ง?

ลิ่นอวี๋เหยียนมีน้ำตาซึมเล็กน้อย “เหมี่ยวเหมี่ยว ตระกูลมู่ของเราก็ขอโทษเธอด้วยนะ ถ้าหลังจากนี้อยากได้อะไรก็บอกมาเลย ไม่ต้องเกรงใจ แม่จะหายาดี ๆ มาบำรุงร่างกายเธอให้ดีเอง”

เดิมทีถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดว่าลิ่นอวี๋เหยียนจะตำหนิเธอ

ใครจะคิดว่าจะได้ยินคำพูดเช่นนี้จากลิ่นอวี๋เหยียน

เธอยังคงสับสนอยู่

“คุณแม่ มันไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้นหรอกค่ะ” คำพูดของลิ่นอวี๋เหยียนทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกผิด

มันไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนี้

เรื่องนี้จบลงแล้ว และไม่มีประโยชน์ที่จะพูดถึง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่อยากตำหนิใครเลยจริง ๆ

มู่อวี้เฉิงรู้สึกเสียใจกับเธอมาก่อน และลิ่นอวี๋เหยียนก็คงจะรู้สึกแบบเดียวกัน เธอไม่รู้ว่าจะแบกรับความรู้สึกดี ๆ อย่างนี้เอาไว้ได้อย่างไร

ความคิดของเธอเรียบง่ายมาก

ลิ่นอวี๋เหยียนใจดีกับเธอขนาดนี้

ความหวังเดียวสำหรับอีกฝ่ายก็คงอยากจะให้เธอมีหลานอีกสักครั้ง

แต่ถ้าหากเธอไม่สามารถเติมเต็มความปรารถนานี้ได้ เธอก็จะบอกให้ลิ่นอวี๋เหยียนรับรู้

แต่นึกไม่ถึงว่าลิ่นอวี๋เหยียนจะมีปฏิกิริยาเช่นนี้

“เหมี่ยวเหมี่ยว ถ้ามีลูกอีกคนไม่ได้ก็ไม่ต้องมีหรอก ดูแลร่างกายให้แข็งแรงสำคัญที่สุด ไม่ต้องรีบร้อน ค่อย ๆ ใช้เวลา” ลิ่นอวี๋เหยียนตบมือถงเหมี่ยวเหมี่ยวเบา ๆ

เพราะตระกูลมู่ของพวกเขาเกือบจะทำให้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้เป็นแม่คนอีกต่อไป

สมัยลิ่นอวี๋เหยียนยังสาว ๆ เธอรู้สึกว่าการเลี้ยงลูกคนหนึ่งนั้นยากเกินไป ดังนั้นเธอจึงมีแค่มู่อวี้เฉิงเท่านั้น

แต่หลังจากอายุเพิ่มมากขึ้น ลิ่นอวี๋เหยียนก็ตระหนักได้ว่าหากสมัยเด็ก ๆ มู่อวี้เฉิงมีน้องอีกคนอยู่เคียงข้าง เขาก็คงจะไม่โดดเดี่ยวมากนัก

ถึงอย่างนั้นมาพูดเอาตอนนี้ก็สายไปแล้ว

ลิ่นอวี๋เหยียนกับมู่อวี้เฉิงมีความคิดที่คล้ายกัน

ต่อให้พูดถึงอดีตก็ไม่มีประโยชน์อะไรเพราะมันไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขได้

จากนี้ไปทำได้เพียงชดเชยให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเท่านั้น

“ขอบคุณค่ะคุณแม่” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวซาบซึ้งใจ

ตอนนี้ลิ่นอวี๋เหยียนใส่ใจร่างกายของเธอมาก

มากกว่าคนอื่น ๆ

ลิ่นอวี๋เหยียนใจดีกับเธอขนาดนี้ เธอควรจะตอบแทนอีกฝ่ายอย่างไรดี?

“ครอบครัวเดียวกันจะมาเกรงใจอะไรกันล่ะ แม่จำได้ว่าเพื่อนแม่คนนึงบอกว่าลูกสะใภ้เธอรู้จักหมอที่เชี่ยวชาญทางด้านนี้ ไว้แม่จะพาเธอไปเจอ” ลิ่นอวี๋เหยียนค้นหาหมอที่เหมาะสมใจเธอทันที

พูดแล้วก็แค่ทำมัน ลิ่นอวี๋เหยียนไม่ได้ลังเลอะไรเลย

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถึงกับทำอะไรไม่ถูก

แต่เธอไม่อยากไปหักห้ามความกระตือรือร้นของ ลิ่นอวี๋เหยียน เธอจึงไม่ได้พูดอะไร

ท้ายที่สุด มู่อวี้เฉิงก็เข้ามาช่วยเธอ “แม่ ไม่ต้องรีบร้อนหรอกครับ ค่อยเป็นค่อยไป”

“ทำไมจะรีบไม่ได้ล่ะ? ควรดูแลตั้งแต่ยังสาว ๆ ถึงจะดูแลง่าย ไม่งั้นแก่ตัวลงพวกเธอจะมาเสียใจทีหลังนะ เอาล่ะ ไม่ต้องพูดมาก ปล่อยให้เป็นหน้าที่แม่พอ” ลิ่นอวี๋เหยียนปรบมือห้ามปรามให้เขาหยุดพูดและตัดสินใจเรื่องนี้เบ็ดเสร็จ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงมองหน้ากัน และต่างเห็นสายตาที่ทำอะไรไม่ถูกของกันและกัน

ช่างเถอะ ปล่อยให้ลิ่นอวี๋เหยียนจัดการไป ดูแลสุขภาพร่างกายให้ดีถือว่าเป็นสิ่งสำคัญที่สุด