พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 650 กระต่ายตื่นตูม

ตอนที่ 650

กระต่ายตื่นตูม

ตลอดช่วงสองเดือนที่ผ่านมา พนักงานของสตีเฟนกรุ๊ปทำงานค่อนข้างหย่อนยานเล็กน้อย

ลู่ซีจวี๋ไม่อยู่ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ไม่อยู่ ทำให้ทุกคน เหิมเกริมกันมากขึ้น

ดังนั้นเอกสารที่ส่งมาจึงเต็มไปด้วยช่องโหว่

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูเอกสารเหล่านี้แล้วขมวดคิ้ว

คนพวกนี้แค่คิดว่าส่งเอกสารก็จบแล้ว

พวกเขาไม่ได้คิดคำนวณย้อนหลังด้วยซ้ำ

หารู้ไม่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวย้อนตรวจสอบเอกสารพวกนี้อีกครั้ง และมันก็เละเทะมาก

โดยปกติเธอจะให้กู้ชิงคอยจับตาดูผลงานในแผนกของเธอ ส่วนในแผนกอื่น ๆ นั้นแตกต่างออกไป

กล่าวกันว่ามันได้รับการออกแบบมาจากพนักงานอาวุโสในบริษัท แต่ผลงานกลับแย่เสียยิ่งกว่าเด็กฝึกงานอีก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูเอกสารเหล่านี้ด้วยความโกรธที่กำลังจะระเบิดออก

กู้ชิงรีบเข้ามาช่วยเธอจัดเรียงเอกสาร

แต่เมื่อเห็นท่าทางโกรธจัดของเธอ อีกฝ่ายก็อดถามไม่ได้ว่า “คุณถง เกิดอะไรขึ้นคะ?”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยื่นแผนการโหลยโท่ยให้กู้ชิงดู

“ลองดูสิ เธอคิดว่าไง?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวดันเอกสารออกไป

กู้ชิงโน้มตัวลงมากอ่านเอกสาร

หลังจากอ่านจบแล้ว สีหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย

เธอรู้สึกว่าพนักงานบางคนในบริษัททำตัวเกียจคร้านจนเกินไป

นึกไม่ถึงว่าพวกเขาจะกล้าได้กล้าเสียขนาดนี้

คาดเดาว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ยอมอย่างแน่นอน

นับตั้งแต่พวกเขากลับเข้ามาบริษัท เอกสารที่มีคุณภาพมีเพียงแค่สองฉบับเท่านั้น

ตอนนี้กำลังมีคนฉาบฉวยโอกาสในช่วงชุลมุนอยู่ภายใต้สายตาของเธอ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะทนได้อย่างไร

“ไปบอกคุณลู่ว่าฉันจะจัดการประชุม” หากไม่ปราบปรามคนเหล่านี้ก็เกรงว่าพวกเขาจะตั้งตัวยืนหยัดต่อหน้าและแสดงอำนาจที่เหนือกว่า

“ค่ะ” กู้ชิงไม่คัดค้านวิธีการของถงเหมี่ยวเหมี่ยวและรีบออกไปแจ้งเรื่องดังกล่าวกับลู่ซีจวี๋ทันที

กู้ชิงเดินไปที่ห้องทำงานของท่านประธานและกลับมาอย่างรวดเร็ว “คุณถง คุณลู่บอกว่าคุณเป็นผู้จัดการ ทีหลังถ้าจะจัดการประชุมก็จัดได้เลยค่ะ ไม่ต้องแจ้งให้เขาทราบ”

ท้ายที่สุด ความสามารถของถงเหมี่ยวเหมี่ยวนั้นประจักษ์ต่อหน้าทุกคนแล้ว จึงไม่มีใครกล้าแสดงความเห็น

“ได้ งั้นก็ไปแจ้งพวกเขาซะว่าการประชุมจะเริ่มต้นภายในสิบนาที” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดด้วยสีหน้าเย็นชา

กู้ชิงพยักหน้าและเดินออกไป

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแยกเอกสารที่วางกองอยู่ตรงหน้าเธอ เกือบทุกแผนกจะต้องมีเอกสารที่ซ้ำกันหนึ่งฉบับ

สิบนาทีต่อมา ทุกคนก็มารวมตัวกัน

เดิมทีมีเสียงพูดคุยดังเจี๊ยวจ้าว แต่หลังจาก ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินเข้าไป เสียงพูดคุยก็จางหายไปทันที

ภายในห้องประชุมเต็มไปด้วยความเงียบสงบ

ในตอนนี้หลายคนสังเกตเห็นเอกสารที่วางกองอยู่ในมือของถงเหมี่ยวเหมี่ยวและสีหน้าของพวกเขาก็เริ่มดูน่าเกลียดขึ้น

ทุกคนเพียงต้องการลองเสี่ยงโชค นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงทำเอกสารเช่นนี้

เมื่อเห็นว่ามีแผนกหนึ่งกล้าที่จะทำเช่นนี้ แผนกอื่น ๆ ก็เริ่มทำตามอย่างไม่ใส่ใจ

จึงเป็นสาเหตุว่าทำไมสถานการณ์จึงกลายเป็นเช่นนี้

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูสีหน้าของพวกเขาและรับรู้ถึงอะไรบางอย่าง

เธอวางเอกสารกระแทกลงบนโต๊ะตรงหน้าและหันไปพูดกับกู้ชิงว่า “ฉันทำเครื่องหมายของแผนกต่าง ๆ เอาไว้แล้ว กู้ชิง เอาเอกสารพวกนี้ไปส่งคืน อย่าส่งคืนผิดแผนกล่ะ”

กู้ชิงรับเอกสารไปแจกจ่ายให้มีละแผนก

ทุกคนรับเอกสารมาและเริ่มคิดถึงแผนการต่าง ๆ ในใจ แต่แน่นอนว่าไม่มีอะไรสามารถหักล้างได้

“ไม่รู้ว่าพวกคุณคุ้น ๆ กับเอกสารที่วางอยู่ตรงหน้ากันหรือเปล่า” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจ้องมองพวกเขาด้วยสายตาเยาะเย้ย

ภายในห้องประชุมเงียบกริบ ไม่มีใครพูดอะไร

“เอาล่ะ ในเมื่อพวกคุณไม่พูดอะไร ฉันก็จะพูดเอง พวกคุณก้มหน้าดูเอกสารในมือของตัวเองให้ดี ทำแบบนี้มันเสียเวลาบริษัทต้องมานั่งตรวจสอบเอกสารหรือเปล่า? เอกสารที่ส่งมาก็มาจากแผนกเดียวกัน แต่ทำไมทักษะมันถึงได้แตกต่างกันขนาดนี้? อย่าบอกนะว่าพวกคุณให้เด็กฝึกงานทดลองทำ ถ้าคุณส่งเอกสารให้เด็กฝึกงานทำหมดเลย งั้นพวกคุณก็ไม่ต้องทำงานกันหรอก” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดอย่างตรงไปตรงมา โดยไม่ไว้หน้าใครเลย

ทุกคนมองดูเอกสารในมือและรู้ว่าตัวเองทำพลาดไป จริง ๆ จึงไม่มีใครกล้าพูดอะไร

“ฉันว่าพวกคุณน่าจะลืมกฎระเบียบของสตีเฟนไปกันหมดแล้วใช่มั้ย? พวกคุณเป็นพนักงานเก่าแก่แต่ทำไมยังกล้าทำตัวฝ่าฝืนกฎเกณฑ์? พวกคุณเป็นถึงระดับหัวหน้ากันแล้วแต่กลับไม่ยอมทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดี แล้วคุณจะให้พนักงานที่อยู่ข้างหลังคุณทำยังไง? พวกคุณคิดว่าฉันเป็นคนโง่เหรอ? หลอกง่ายขนาดนั้นเลยใช่มั้ย?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยววางเอกสารกระแทกโต๊ะอีกครั้ง

ผู้จัดการบางคนขี้ขลาดมากจนเผลอสะดุ้งตัวโหยงด้วยความตกใจ

อาจเป็นเพราะช่วงนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอารมณ์ดีเกินไป

มากเสียจนพวกเขาหลงลืมไปว่าสมัยถงเหมี่ยวเหมี่ยวย้ายมาบริษัทใหม่ ๆ เธอเคยแสดงวิธีการยิ่งใหญ่มาแล้ว

ทุกคนก้มหน้าลงและไม่มีใครกล้าพูดอะไร

“โดยเฉพาะแผนกทรัพยากรบุคคล ทางที่ดีควรกำจัดความยุ่งเหยิงออกไปซะ ใครที่ไม่ปฏิบัติตามกฎบริษัทก็ไล่ออกไปให้หมด บริษัทไม่ได้แจกอาหารให้ฟรี ถ้าไม่รู้จักทำงานทำการก็ออกไปกันให้หมด!” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวโกรธมากและไม่ได้แสดงความเมตตาเลย

“อีกอย่างฉันต้องการเห็นข้อมูลทุกอย่างกลับมาเป็นปกติภายในหนึ่งอาทิตย์ ไม่อย่างนั้นทุกคนถูกไล่ออก” หลังจากพูดจบ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เดินกลับเข้าไปในห้องทำงาน

หลังจากผู้จัดการเดินออกไป ทุกคนก็กล้ากลับมาหายใจอีกครั้ง

“ชื่อตำแหน่งราชินีปีศาจนี่เหมาะกับคุณถงจริง ๆ พระเจ้า น่ากลัวเกินไปแล้ว”

“ยังต้องพูดอีกเหรอ? ฉันรู้มานานแล้วย่ะ”

“จิ๊ ๆ ๆ อย่างที่คิดเอาไว้คนที่ได้ตำแหน่งนี้ต้องไม่ธรรมดา อย่าลืมด้วยว่าสามีคุณถงเป็นใคร”

“พวกคุณยังจะมาพูดเล่นกันอีก ไม่รีบกลับไปทำงาน อยากจะโดนไล่ออกใช่มั้ย”

หลังจากบางคนในกลุ่มคนพูดแบบนั้น ทุกคนก็แยกย้ายกันกลับไปทำงานในห้องทำงานของตนเองและจัดการกับความวุ่นวายทันที

อย่างไรก็ตาม แผนกฝ่ายบุคคลกลับค่อนข้างตึงเครียด

ในตอนแรกที่มีคนเข้ามาสมัครงานในบริษัท แผนกบุคคลได้น้อมรับของขวัญและเงินสดมากมาย

ผู้จัดการแผนกฝ่ายบุคคลได้รับผลประโยชน์โดยรวมทั้งหมดมากกว่าเงินเดือนของเขาเสียอีก

ดังนั้นเขาจึงมีความคิดผิดแปลก

เขาลงโฆษณาข้างนอกและทำเครื่องหมายราคาไว้อย่างชัดเจน

เขาไล่บอกคนอื่น ๆ ว่าเขาสามารถฝากคนเข้าไปทำงานในสตีเฟนกรุ๊ปได้

เพียงแต่มันต้องใช้เงินจำนวนมหาศาล

เพื่ออนาคตของลูกหลาน คนเหล่านั้นกัดฟันฮึดสู้เพราะต้องการส่งลูกเข้ามาทำงานที่นี่

ในช่วงที่กำลังสับสน ผู้จัดการฝ่ายการเงินก็กล่าวว่าเขาอาจจะทำงานได้เป็นกอบเป็นกำ

เขาคิดว่าทุกอย่างน่าจะราบรื่นดี แต่นึกไม่ถึงว่า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะโจมตีกะทันหัน

หากคนเหล่านั้นถูกไล่ออกจริง ๆ เขาจะไม่ถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ เลยหรือ?

ไม่ได้ ปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้ เขาต้องหาทางกำจัดสิ่งเหล่านี้ให้สิ้นซาก ไม่เช่นนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะตำหนิเขา

ในขณะนั้นเองผู้ช่วยผู้จัดการรีบวิ่งเข้ามา “ผู้จัดการ ได้ยินมั้ยครับ คุณถง คุณถง…”

ผู้ช่วยทำเงินได้มากมายและเขาน่าจะร่วมมือกับผู้จัดการฝ่ายการเงิน

นั่นเป็นสาเหตุที่เขาตื่นตระหนกมาก

“รีบร้อนอะไร?” ผู้จัดการฝ่ายการเงินเหลือบมองเขาราวกับว่าเขาเป็นกระต่ายตื่นตูม

เมื่อเห็นว่าผู้จัดการสงบมาก ผู้ช่วยก็ไม่แสดงท่าทางกังวลอีกต่อไป “ผู้จัดการ ตอนนี้เราจะทำยังไงกันดีครับ?”