พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 680 เป็นธรรมชาติ

ตอนที่ 680

เป็นธรรมชาติ

ณ มู่กรุ๊ปในตอนนี้

ลู่หมิงเข้ามายืนตรงหน้ามู่อวี้เฉิง ขณะที่มู่อวี้เฉิงถือปากกาเอาไว้ในมือ คอยแกว่งปากกาไปมาอย่างปราดเปรียว

“เป็นยังไงบ้าง?” หลังจากเฉินจิ่วจิ่วออกมาจากบ้านตระกูลมู่ เขาก็ส่งคนไปติดตามทันที

หลังจากอดกลั้นมานาน ในที่สุดพวกเขาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

“คนของเราบอกว่าพวกเขาไปเจอกันครับ แต่ส่วนใหญ่พูดนอกเรื่องไปเรื่อยเปื่อย และจากข้อมูลที่ได้รับมา เกือบทุกคนมีความสัมพันธ์กับเฉินจิ่วจิ่วครับ” ลู่หมิงส่งเอกสารข้อมูลให้ มู่อวี้เฉิง

หลังจากมองดูเอกสารได้สองหน้า มู่อวี้เฉิงก็แสดงสีหน้าเย้ยหยัน

จะบอกว่าเฉินจิ่วจิ่วถูกบีบบังคับเหรอ? ไม่ทั้งหมดหรอก

มีหลายคนที่เฉินจิ่วจิ่วเต็มใจอาสาและเป็นฝ่ายริเริ่มติดต่อกับพวกเขาเอง

คนแบบนี้ยังคิดว่าเขาจะชอบจริง ๆ หรือไง?

มันก็แค่เรื่องเพ้อฝันของคนโง่

มู่อวี้เฉิงขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “คุณผู้หญิงล่ะ?”

“คุณผู้หญิงกำลังทำงานอยู่ที่บริษัทครับ” ลู่หมิงตอบรับด้วยความเคารพ

เขาทำงานอยู่เคียงข้างมู่อวี้เฉิงมาหลายปีแล้ว

ลู่หมิงจึงรู้ว่าต่อให้มู่อวี้เฉิงจะดูเย็นชาต่อโลกภายนอกมากแค่ไหนแต่เขาก็รักถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาก

มู่อวี้เฉิงคงจะเจ็บปวดไม่น้อยที่ต้องทำแบบนี้

แต่เมื่อมันจำเป็น ต่อให้ใจจะทุกข์ทรมานมากแค่ไหนก็ยังแสร้งทำเป็นเหมือนไม่เป็นไรได้

“เป็นยังไงบ้าง?” น้ำเสียงของมู่อวี้เฉิงแหบแห้ง

พอถงเหมี่ยวเหมี่ยวเศร้า จิตใจของเขารู้สึกแย่เช่นกัน

เดิมทีเมื่อคืนเขาอยากจะกลับบ้านไปหาถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วค่อยกลับมาที่โรงแรมอีกที

แต่เขากังวลว่าคนของเฉินจิ่วจิ่วจะค้นพบเบาะแสบางอย่าง เขาจึงไม่ได้กลับไปที่นั่น

“คุณผู้หญิงไม่ได้เป็นอะไรมากครับ แค่ดูไม่ค่อยแจ่มใสเท่าไหร่” เกิดเหตุการณ์แบบนี้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะสบายดีได้อย่างไร?

แม้ว่าลู่หมิงจะไม่ได้พูดบอก แต่มู่อวี้เฉิงก็น่าจะรู้ได้ด้วยตัวเอง

“ลู่หมิง บอกทีว่าฉันทำแบบนี้มันถูกแล้วใช่มั้ย” เขาคิดว่าตราบใดที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอยู่รอดปลอดภัย ไม่ว่า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะเกลียดเขาหรือโกรธเขามาก

มันก็ไม่สำคัญอะไรอยู่ดี

แต่เขารู้สึกตงิดใจว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวน่าจะทำอะไรผิดแปลกไปจากแผนการเดิม

เขากังวลว่าสถานการณ์ต่าง ๆ จะทำให้ไม่สามารถย้อนกลับไปได้

“คุณมู่ คุณทำแบบนี้ก็เพื่อมู่กรุ๊ป เดี๋ยวพอความจริงปรากฏ คุณผู้หญิงจะเข้าใจเองครับ” ลู่หมิงค่อย ๆ พูดขึ้น

“แต่ฉันก็ยังโกหกเธออยู่ดี” ดวงตาของมู่อวี้เฉิงเต็มไปด้วยความโศกเศร้า

เขาไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรเช่นกัน

ลู่หมิงยืนเงียบ ๆ อยู่ด้านข้างมู่อวี้เฉิง

คนนอกอาจมองว่ามู่อวี้เฉิงดูสง่างามไร้ที่ติจนได้ดำรงตำแหน่งระดับสูง แต่บางครั้งก็มีหลายอย่างที่มู่อวี้เฉิงทำอะไรไม่ถูก

เช่นเดียวกับครั้งนี้ที่ไม่มีหนทางอื่นนอกจากทำผิดต่อ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ใครจะเต็มใจล่ะ?

…

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเพิ่งมาถึงห้องทำงานและกู้ชิงกำลังช่วยเธอจัดแจงกองเอกสารอยู่

ขณะเดียวกัน ซ่งโมโม่ถืออาหารเช้าเข้ามาแล้วพูดว่า “คุณถง คุณยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลยนี่คะ อาหารนี้อยู่ใต้อพาร์ตเมนต์ของพวกเรา ทั้งถูกและอร่อยมากค่ะ”

ซ่งโมโม่เดินเข้ามาแล้วส่งเสียงแป๊น ๆ จนห้องทำงานครื้นเครงขึ้น

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอิจฉาซ่งโมโม่ที่ยังเด็กและมีชีวิตชีวา

ในขณะที่เธอไร้ชีวิตชีวา

น่าเบื่อมาก นี่คงเป็นเหตุผลว่าทำไมมู่อวี้เฉิงถึงเลือก เฉินจิ่วจิ่ว

ใครจะไม่ชอบสาวน้อยหน้าสวยที่ชอบออดอ้อนล่ะ?

เธอก็ชอบคนแบบนั้นเหมือนกัน

แต่จริง ๆ แล้วถ้าคิดให้ดีก็สบายใจได้

มู่อวี้เฉิงบอกว่าจะไม่หย่า น่าจะเป็นเพราะเขาคำนึงถึงเสี่ยวเป่า

ท้ายที่สุดแล้วเสี่ยวเป่ายังเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของมู่อวี้เฉิง

ในทะเบียนบ้านยังระบุว่าพวกเขาอยู่ด้วยกัน ดังนั้นควรพิจารณาเรื่องภูมิลำเนาให้กับเสี่ยวเป่า

ใครจะรู้ว่าทันทีที่เสี่ยวเป่าเข้าในอยู่โรงเรียนประจำ ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ตึงเครียดมากขึ้น

ถ้าเสี่ยวเป่ากลับมาก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไร

แต่ถ้าลองพูดกับเสี่ยวเป่าดูมันก็น่าจะพูดง่ายใช่ไหม?

เสี่ยวเป่าเป็นคนมีเหตุผล หากบอกเสี่ยวเป่าว่าแด๊ดดี้กับหม่ามี้ไม่เหมาะสมกัน หลังจากนี้อยากจะมีชีวิตเป็นของตัวเอง เสี่ยวเป่าก็น่าจะเข้าใจได้

หวังว่าหลังจากนี้จะไม่มีปัญหาคาราคาซังอีก

หากเสี่ยวเป่ากลับออกมาแล้ว และไม่ว่าเขาจะเลือกอยู่กับมู่อวี้เฉิงหรือเลือกอยู่กับเธอ เธอก็จะยินดียอมรับมัน

เรื่องมันมาถึงจุดนี้แล้ว ไม่สามารถตำหนิใครได้

ในเมื่อไปกันต่อไม่ได้ก็ไม่เป็นไร จะไปบีบบังคับก็ไม่ได้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงเลือกออกมาเอง

“คุณถง คุณถง… ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับมาได้สติอีกครั้งหลังจากซ่งโมโม่โบกไม้โบกมืออยู่ตรงหน้า

“มีอะไร?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวชะงัก

“กินข้าวเช้าก่อนค่ะ เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก” ซ่งโมโม่ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับมาได้สติอีกครั้ง

ไม่รู้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังคิดอะไรอยู่ เธอร้องเรียกหลายครั้งแล้วแต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับไม่รู้สึกตัว

น่าจะกำลังนึกถึงเรื่องของมู่อวี้เฉิง

เมื่อนึกถึงมู่อวี้เฉิง ซ่งโมโม่ก็เริ่มโมโหเล็กน้อย

เธอเคยยกย่องมู่อวี้เฉิงให้เป็นไอดอลของเธอ

แต่แท้จริงแล้วเขาก็เป็นแค่ไอผู้ชายเฮงซวยคนหนึ่ง

มู่อวี้เฉิงทำแบบนี้แล้วจะคู่ควรกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวได้ยังไง?

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นคนเก่งและเป็นคนดีมาก

เมื่อเห็นว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวมีสีหน้าอมทุกข์ ซ่งโมโม่ก็เริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป

ไม่เข้าใจจริง ๆ ว่ามู่อวี้เฉิงทำตัวโหดร้ายแบบนี้ได้ยังไง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทั้งสวย ทั้งมีความสามารถและใจดี มู่อวี้เฉิงปล่อยคนแบบนี้ให้หลุดมือไป มู่อวี้เฉิงนั่นแหละจะสูญเสียเสียเอง

“คุณถง เดี๋ยวฉันแนะนำเพื่อนผู้ชายให้เองค่ะ” ซ่งโมโม่คิดฟุ้งซ่านในใจก่อนจะปริปากพูดออกมา

คำพูดของซ่งโมโม่ทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตกใจมาก

กู้ชิงรีบตอบสนองด้วยการยื่นมือออกไปเขกหัวซ่งโมโม่อย่างไร้ความปรานี “ยัยโง่ ต่อให้คุณถงอยากจะมีแฟนใหม่จริง ๆ ก็ไม่จำเป็นต้องไปแนะนำให้มั้ย?”

ซ่งโมโม่ร้อง “โอ้ย” แล้วรีบเอามือกุมหัว

จากนั้นเธอก็คิดว่า ใช่แล้ว คนระดับถงเหมี่ยวเหมี่ยว ถ้าเธอแนะนำเพื่อนชายให้จริง ๆ คุณถงจะไปนั่งจับปลาในหมู่บ้านเธอหรือ?

มันเป็นภาพที่เธอนึกไม่ออกเลยจริง ๆ

เมื่อเห็นว่าซ่งโมโม่ทำหน้าแบบนั้น กู้ชิงก็รู้ว่าเธอคิดออกแล้ว

“คุณถง ซ่งโมโม่ชอบพูดไปเรื่อยน่ะค่ะ อย่าไปอะไรกับเธอเลย” กู้ชิงจ้องเขม็งไปทางซ่งโมโม่แล้วพูดขอโทษ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนั่งฟังคำพูดดังกล่าวแล้วรู้สึกว่าความหดหู่ในใจของเธอจางหายไปมาก “ไม่เป็นไร คนหนุ่มสาวก็แบบนี้แหละ กล้าพูดกล้าทำ มันเป็นธรรมชาติของพวกเขา ฉันชอบคนแบบนี้นะ”

เธอพูดพร้อมกับหยิบอาหารเช้าบนโต๊ะขึ้นมากิน

อาหารเช้ามื้อนี้อร่อยมากทีเดียวและวัตถุดิบก็ให้มาเยอะจนอิ่ม

ซ่งโมโม่ดีตื่นมากที่ได้รับคำชมจากถงเหมี่ยวเหมี่ยว เธอแทบจะกระโดดโลดเต้นไปมา “พี่กู้ชิง ได้ยินคุณถงพูดมั้ย? คุณถงบอกว่าชอบฉัน”

ซ่งโมโม่เขยิบเข้ามาใกล้ใบหูของกู้ชิงและคิดว่าเธอพูดเบาที่สุดแล้ว

แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่อยู่อีกด้านหนึ่งกลับได้ยินคำพูดของเธออย่างชัดเจน

เธอยิ้มแล้วส่ายหัว

กู้ชิงไม่อยากจะคุยกับเธออีกต่อไป

ครั้งหนึ่งเธอเคยคิดว่าซ่งโมโม่เป็นเพียงคนซื่อบื้อ

แต่สติปัญญาของเธอต่ำต้อยมากจนอยากจะชกหน้าสักสองครั้ง

เมื่อเห็นว่ากู้ชิงเมินเฉย ซ่งโมโม่ก็คะยั้นคะยอพูดว่า “พี่กู้ชิง คุณถงบอกว่าชอบฉัน ได้ยินมั้ย คุณถง…”

“ซ่งโมโม่ ถ้าจะมาพูดไร้สาระ ทีหลังก็ไม่ต้องขึ้นมาอีก” กู้ชิงพูดขัดเธอราวกับว่ารู้สึกทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

ซ่งโมโม่ย่นคอแล้วนั่งกินอาหารเช้าเงียบ ๆ

เมื่อเห็นว่าพวกเขาต่อล้อต่อเถียงกัน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น