พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 685 ฉันเชื่อคุณ

ตอนที่ 685

ฉันเชื่อคุณ

จนกระทั่งเดินไปถึงประตูทางออก จี้หรานก็เหลือบเห็นมู่อวี้เฉิงจากหางตา

เขาจงใจกดถงเหมี่ยวเหมี่ยวเข้ากับผนัง

จากนั้นก็หันศีรษะเล็กน้อย

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวงุนงง

“เกิดอะไรขึ้น?”

“ไม่มีอะไรพี่เหมี่ยวเหมี่ยว ผมแค่จะระบายความโกรธให้พี่!” หลังจากจี้หรานพูดจบ เขาก็ยืดตัวขึ้นและช่วย ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจัดแจงเสื้อผ้า

หากดูจากมุมมองของเธอนอกจะเห็นว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับจี้หรานกำลังจูบกัน

เฉินจิ่วจิ่วร้องอุทาน “อ๊ะ” เมื่อเห็นฉากนี้

จากนั้นเธอก็เผลอมองไปที่มู่อวี้เฉิง

ดวงตาของมู่อวี้เฉิงมืดมนมากจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง

ต้องบอกว่ารูปลักษณ์ของมู่อวี้เฉิงดูน่ากลัวมาก

เฉินจิ่วจิ่วมองดูแล้วรู้สึกหวาดกลัว

“พี่สะใภ้ พี่สะใภ้…” แม้ว่าเฉินจิ่วจิ่วจะกลัว แต่เธอก็ยังอยากจะเชื้อเพลิงลงไปในกองไฟ

มู่อวี้เฉิงไม่พูดอะไร

เขามองดูแผ่นหลังของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วมองดูกระดูกสะบักแสนสวยที่ถูกปกคลุมไปผมยาว

ดวงตาของเขามืดมนลง

เมื่อเดินมาถึงประตู ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ยื่นกระเป๋าให้ จี้หราน “ถือไว้หน่อย พี่จะไปห้องน้ำ”

“ได้พี่เหมี่ยวเหมี่ยว” จี้หรานยิ้มตอบรับบาง ๆ ดูมีมารยาทดีผิดปกติ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวลูบหัวเขาแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำ

ห้องน้ำอยู่บริเวณทางเดินตรงสุดทางเดิน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรีบเข้าไปล้างมือแล้วออกมา

แต่ขณะที่กำลังเดินผ่านห้องห้องหนึ่ง ก็มีใครบางคนดึงเธอเข้าไป

ดวงตาของถงเหมี่ยวเหมี่ยวเต็มไปด้วยความมืดมิด

จากนั้นเธอก็ถูกกดเข้ากับผนัง กลิ่นหอมที่คุ้นเคยลอยกระทบมาแตะจมูก แต่ตอนนี้มันกลับเป็นกลิ่นที่แปลกมากสำหรับเธอ

“มู่อวี้เฉิง คุณจะทำบ้าอะไร?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจ้องมองเขาอย่างเย้ยหยัน

ไม่ไปอยู่กับเฉินจิ่วจิ่วหรือไง?

จะมาเซ้าซี้เธอทำไมอีก?

“ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?” น้ำเสียงของมู่อวี้เฉิงเย็นชาและบรรยากาศรอบข้างก็เย็นยะเยือกลง

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ? มู่อวี้เฉิง คุณเข้าออกโรงแรมกับเฉินจิ่วจิ่วตามใจชอบ แล้วทำไมฉันจะทำบ้างไม่ได้? ต่อให้ฉันมีใครแล้วจะทำไม? ก็ในเมื่อระหว่างเราไม่ได้มีอะไรไปมากกว่าทะเบียนสมรสจอมปลอมเลยนี่” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่กลัวและจ้องมองไปที่มู่อวี้เฉิงโดยตรง

“ถ้าผมยังไม่หย่า ก็ถือว่าคุณเป็นของผม!” มู่อวี้เฉิงตะคอก

ตอนนี้เขาเจ็บปวดมาก

เขาไม่รู้จะบอกถงเหมี่ยวเหมี่ยวเกี่ยวกับเรื่องนี้ยังไง

ตอนนี้มันจวนใกล้จะถึงเวลาแล้ว

แต่มันยากสำหรับเขามากเมื่อต้องมาเห็น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอยู่กับผู้ชายอื่น

“ถ้าคุณไม่หย่าก็เรื่องของคุณ คุณมีคนอื่นได้ ฉันก็มีคนอื่นได้เหมือนกัน เราสองคนไม่เกี่ยวข้องกัน” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูมู่อวี้เฉิงด้วยสายตาเย็นชา

ตอนนี้ดวงตาของถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้เต็มไปด้วยความรักอีกต่อไป

ดูเหมือนว่าจะมีชั้นน้ำแข็งก่อตัวขึ้นในดวงตาของเธอ

เธอมองดูเขาราวกับเป็นคนแปลกหน้า

มู่อวี้เฉิงยกมือขึ้นมาปิดตาถงเหมี่ยวเหมี่ยว มือของเขาสั่นสะท้านไปด้วยความเจ็บปวด “เหมี่ยวเหมี่ยว อย่ามองผมแบบนี้”

“ทำไม? ทนไม่ไหวเหรอ? มู่อวี้เฉิง คุณเป็นคนทำผิดต่อฉันก่อน แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรมาถามฉัน? คุณคิดว่าคุณเป็นใคร? ฉันบอกคุณแล้วว่าฉันไม่มีให้เสียหาย ฉัน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคนนี้อยู่ได้โดยไม่มีคุณ ถ้าคุณอยากจะเห็นฉันตกอยู่ในสภาพที่น่าสังเวชก็ต้องขอโทษด้วย เพราะฉันจะไม่มีวันปล่อยให้คุณเห็นมันหรอก” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเชิดหน้าขึ้นด้วยสายตาที่หยิ่งผยอง

เธอไม่แพ้และจะไม่มีวันยอมรับความพ่ายแพ้

ไม่ว่าจะเพราะความรักหรือชีวิตก็ตาม

หลังจากพูดจบ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เตรียมจะกลับออกไป

แต่เธอกลับถูกมู่อวี้เฉิงดึงกลับไป เธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่าริมฝีปากของเธอกลับถูกผิดเอาไว้อย่างแน่นหนาจนเธอไม่สามารถพูดอะไรได้

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกัดลิ้นมู่อวี้เฉิงที่พยายามจะรุกล้ำเข้ามาอย่างแรง

มู่อวี้เฉิงก้าวถอยหลังด้วยความเจ็บปวด

ขณะที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังจะก้าวออกไป มู่อวี้เฉิงก็ดึงเธอกลับมาอีกครั้ง

มู่อวี้เฉิงกัดซอกคอของถงเหมี่ยวเหมี่ยวอย่างดุเดือด และทิ้งร่องรอยไว้บนลำคอระหง

“คุณเป็นของผม อย่าไปยุ่งกับใครอีก ไม่อย่างนั้นผมจะฆ่าเขา” มู่อวี้เฉิงเคลื่อนไหวอย่างหนักหน่วง เขากักขัง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเอาไว้

มือทั้งสองข้างถูกรัดกุมอย่างแน่นหนา จน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวขยับไปไหนไม่ได้เลย

“มู่อวี้เฉิง คุณคิดว่าคุณจะทำอะไรก็ได้หรือไง ถ้าคุณฆ่าคนอื่นคุณก็ต้องติดคุกติดตาราง สุดท้ายมันก็เข้าทางฉันอยู่ดีไม่ใช่เหรอ? อย่างนั้นฉันก็จะได้ไปอยู่กับคนอื่นซะให้สิ้นเรื่อง” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกว่ามู่อวี้เฉิงโกรธมาก ไม่อย่างนั้นเขาจะพูดแบบนั้นได้อย่างไร?

แต่มู่อวี้เฉิงมีเฉินจิ่วจิ่วอยู่แล้ว ทำไมถึงยังมายุ่งกับเธออยู่อีกล่ะ?

“คุณกล้าเหรอ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว ลองไปคบกับคนอื่นดูสิ แล้วดูว่าผมจะกล้าทำมั้ย” สีหน้าของมู่อวี้เฉิงดูจริงจังมาก

ตอนนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเชื่อแล้วว่าสิ่งที่มู่อวี้เฉิงพูดไม่ได้โกหก

เธอเบะปากใส่มู่อวี้เฉิงด้วยความเศร้าใจ “มู่อวี้เฉิง คุณไปคบกับเฉินจิ่วจิ่วแล้วจะยังมาสนใจฉันทำไม? หรือเพราะคุณเป็นมู่อวี้เฉิง ฉันก็เลยทำแบบคุณบ้างไม่ได้เหรอ?”

“เอาเป็นว่าอย่าคิดที่จะอยู่กับใครอีก ผมมีวิธีหลายวิธีที่จะทำให้คนพวกนั้นเลิกกับคุณได้ เชื่อมั้ย?” มู่อวี้เฉิงกระซิบข้างหูถงเหมี่ยวเหมี่ยว

มันเหมือนกับการกระซิบของคู่รัก แต่ถ้อยคำกลับเต็มไปด้วยคำข่มขู่

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเชื่ออย่างสุดใจ

ด้วยอำนาจของมู่อวี้เฉิง มีอะไรอีกที่เขาไม่สามารถทำได้?

แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่อยากยอมแพ้ และไม่อยากดึง จี้หรานเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

จี้หรานเป็นผู้บริสุทธิ์

“มู่อวี้เฉิง คุณมีสิทธิ์อะไร? มีสิทธิ์อะไร?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยายามผลักมู่อวี้เฉิงออก แต่กลับไร้เรี่ยวแรง

มันทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกสิ้นหวังมาก

มู่อวี้เฉิงจับถงเหมี่ยวเหมี่ยวไว้ในอ้อมแขนอย่างแน่นหนา

“เหมี่ยวเหมี่ยว ผมจะอธิบายให้ฟังทีหลัง แต่อย่าทำให้ผมโมโหอีกได้มั้ย?”

“หยุดหาข้ออ้างมาหลอกลวงฉันสักทีได้มั้ย? ฉันขอร้องล่ะ เรารีบหย่ากันสักทีได้มั้ย? ได้มั้ย?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวร้องไห้น้ำตาไหลอาบแก้ม

เธอไม่ใช่คนเย็นชาที่มีจิตใจแข็งแกร่ง

เธอมีความรู้สึกและเศร้าใจเป็น

แต่เธอจะทำอะไรได้? เธอทำได้แค่สร้างเกราะกำบังขึ้นมาปกป้องตัวเองและแสร้งทำเป็นว่าสบายดี

คิดว่าผลลัพธ์นี้มันคือสิ่งที่เธอต้องการเหรอ?

เธอไม่สามารถรับมือกับความทรยศนี้ได้จริง ๆ

“เหมี่ยวเหมี่ยว ถ้าคุณจะหย่ากับผมก็มาฆ่าผมไปเลยดีกว่า คุณกับเสี่ยวเป่าคือคนที่สำคัญที่สุดของผม ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ เข้าใจมั้ย?” ดวงตาของมู่อวี้เฉิงเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

“เอาล่ะมู่อวี้เฉิง ฉันจะให้เวลาคุณอธิบายตอนนี้ ถ้าคุณเล่าทุกอย่างให้ฉันฟัง ฉันจะไม่สร้างปัญหาให้คุณอีก พูดมาเลย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจ้องมองมู่อวี้เฉิง

ตามจริงแล้วเธอรู้สึกได้อย่างคลุมเครือว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องกับมู่อวี้เฉิง

แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่สามารถบอกได้ว่าจริง ๆ แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

“ตอนนี้พูดไปก็มีแต่จะทำให้คุณตกอยู่ในอันตราย เหมี่ยวเหมี่ยว คุณต้องเชื่อผมนะ ถ้าผมโกหกคุณขอฟ้าผ่าตาย” มู่อวี้เฉิงยกขึ้นและพูดสาบาน

ในตอนนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรับรู้แล้วว่าเธอรักมู่อวี้เฉิงมากจริง ๆ

ก่อนหน้านี้ไม่สำคัญอะไรเลย มันก็แค่เรื่องจอมปลอม

ตอนนี้เธอเชื่อว่ามู่อวี้เฉิงมีเหตุผลบางอย่าง

เธอจึงฝืนใจพยักหน้า “งั้นฉันก็จะเชื่อคุณ”