พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 688 ไม่คุ้มค่ากับความเสียใจ

ตอนที่ 688

ไม่คุ้มค่ากับความเสียใจ

ตกกลางคืน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนอนกระสับกระส่ายไปมา

เธอสะลึมสะลือ รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงเคาะประตูดังต่อเนื่อง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดว่าบางทีเธออาจจะเผลอฝันไป

เธอเอาหมอนปิดหูแต่ว่าเสียงยังคงดังก้องเข้ามาในรูหูของเธอ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอดไม่ได้ที่จะลืมตาขึ้น

เธอนึกว่าตื่นขึ้นแล้ว เสียงเคาะประตูจะหายไป

แต่ไม่เลย

จากนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ตระหนักได้ว่ามีใครบางคนกำลังเคาะประตูบ้านอยู่จริง ๆ

ดึกมาแล้ว จะมีใครมาอีก?

แม้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะไม่เชื่อเรื่องผีสาง แต่เธอก็ตื่นตระหนกมากเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูกลางดึก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเดินไปมองดูตาแมวที่หน้าประตู

เธอยืนอยู่หน้าประตู มองลอดออกไปแล้วเห็นใครบางคนกำลังเคาะประตู

คนคนนั้นคือมู่อวี้เฉิง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเปิดประตู

แน่นอนว่ามู่อวี้เฉิงยืนอยู่หน้าประตูด้วยสภาพเหนื่อยล้าเต็มทน ผมเผ้าของเขายุ่งเหยิงนิดหน่อย

“คุณมาทำไม?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูมู่อวี้เฉิงด้วยสีหน้าซับซ้อน

แม้ว่าเธอจะบอกว่าเธอเชื่อใจมู่อวี้เฉิง

แต่ท้ายที่สุดพวกเขามีปัญหาคาราคาซังมานานมากแล้ว และมู่อวี้เฉิงก็ไม่เคยพูดอธิบายอะไรสักคำ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังไม่อยากเผชิญหน้ากับเขา

ขณะที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังคิดเรื่องนี้ เธอก็ถูกดึงเข้าไปในอ้อมกอดอันแสนเย็นชา

มู่อวี้เฉิงเขยิบริมฝีปากไปแนบชิดติดใบหูของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว “ผมคิดถึงคุณ วันนี้คุณให้คนอื่นเข้ามาในบ้านคุณเหรอ? พวกคุณทำอะไรกัน? เหมี่ยวเหมี่ยว คุณนอกใจผมหรือเปล่า?”

มู่อวี้เฉิงไม่สามารถนั่งนิ่งได้เมื่อลู่หมิงรายงานว่าชายคนนั้นเข้าไปในบ้านของถงเหมี่ยวเหมี่ยว และออกมาหลังจากผ่านไปสองชั่วโมงเต็ม

มู่อวี้เฉิงอดสงสัยไม่ได้ว่าระหว่างที่อยู่ในห้องพวกเขาทำอะไรกันบ้าง?

มันนานพอที่จะทำอะไรได้หลายอย่าง

“รู้แล้วก็ยังมาเหรอ? ไม่น่ารังเกียจไปหน่อยหรือไง?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเม้มปาก สายตาเต็มไปด้วยความดูถูก

“อย่าพูดแบบนี้สิ” มู่อวี้เฉิงพูดแล้วปิดปาก ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

“คุณมู่ทำแบบนี้ได้ทั้งขึ้นทั้งล่องเลยเนาะ มันทำให้ฉันสงสัยและประหลาดใจจริง ๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นถึงทำให้คุณมู่วางแผนต่อต้านภรรยาตัวเองได้?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเหยียดนิ้วออกและยกนิ้วขึ้นมาเขี่ยแก้มมู่อวี้เฉิงเบา ๆ

มู่อวี้เฉิงคว้านิ้วเรียวของถงเหมี่ยวเหมี่ยวขึ้นมาจูบ “เดี๋ยวหลังจากนี้คุณก็รู้เอง แต่ก่อนหน้านี้ช่วยแสดงกับผมก่อนได้มั้ย? กติกาเบื้องต้นคืออย่าอยู่ใกล้กับผู้ชายคนอื่น”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้ม “คุณมู่ มาขอความช่วยเหลือจากคนอื่นแล้วยังตั้งกฎกติกาอีก มันไม่แย่ไปหน่อยเหรอ? แล้วถ้าฉันไม่ช่วยล่ะ?”

“คุณต้องช่วย คุณต้องช่วยผมนะเหมี่ยวเหมี่ยว ต่อให้หลังจากนี้คุณอยากจะพรากชีวิตผมผมก็ยอม แต่อย่าไปอยู่กับคนอื่นเลย” มู่อวี้เฉิงก้มหน้าลง สูดดมกลิ่นตามซอกคอของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวราวกับว่าเป็นการยืนยันการมีอยู่ของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

“กติกานี้มันไม่ยุติธรรมมั้ย? ฉันไม่เห็นด้วย” แม้ว่า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะบอกว่าไม่เห็นด้วย แต่จริง ๆ แล้วเธอก็มีความคิดอยู่ในใจ

เธอเป็นโรคหวาดกลัวทางอารมณ์

และการชอบคนอื่นก็เป็นเรื่องยากเช่นกัน

หากเธอจำเป็นต้องเลือกจริง ๆ เธอก็คงจะเลือกอยู่กับ ลู่ซีจวี๋ไปนานแล้ว

ลู่ซีจวี๋เก่งกาจในทุกด้าน

สมัยอยู่ต่างประเทศ เขาใจดีกับเธอและเสี่ยวเป่ามาก

แต่ท้ายที่สุดถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ไม่ได้คบหากับเขา

ในมุมมองของถงเหมี่ยวเหมี่ยว ความรู้สึกเป็นสิ่งสำคัญมาก

เธอไม่เคยคิดจะทำตัวส่งเดช

ดังนั้นการตัดสินใจของเธอจึงไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปเลย

ต่อมาภายหลังเธอก็กลับมาคบหากับมู่อวี้เฉิง

เพราะมู่อวี้เฉิงคือคนที่เธอชื่นชอบมานานแล้ว

“แน่ใจนะว่าไม่เห็นด้วย?” ในขณะที่มู่อวี้เฉิงพูดขึ้น ชุดนอนของถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ถูกถลกออกมาครึ่งทางแล้ว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเลิกคิ้วแต่ไม่พูดอะไร

คำพูดของมู่อวี้เฉิงก็ไม่ต่างอะไรจากการข่มขู่ปะ?

มู่อวี้เฉิงหัวเราะเบา ๆ และผลักเธอเข้าไปข้างในอย่างราบรื่น

การกระทำที่ไม่คาดคิดทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวร้องครวญคราง

ในขณะที่เธอกำลังปรับตัว มู่อวี้เฉิงก็เคลื่อนไหวเร็วขึ้น

ตอนนี้เขากำลังบีบบังคับให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดสัญญาว่าจะไม่อยู่กับใครอื่นอีก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยายามอดกลั้น แต่ในไม่ช้าเธอก็สูญเสียเกราะป้องกันตัวเองและการเคลื่อนไหวของมู่อวี้เฉิงก็ทำให้เธอพูดทุกอย่างที่ไม่ควรพูด

ต่อมา ไม่รู้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวผล็อยหลับไปตอนไหน

ดูเหมือนจะฟ้าสว่างแล้ว แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้น

วันรุ่งขึ้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวลุกขึ้นมาจากเตียง

ไม่มีใครนอนอยู่ข้าง ๆ เธอ

เธอเอื้อมมือออกไปสัมผัสพื้นที่ด้านข้างแล้วพบว่ามันเย็นเฉียบ

ไม่รู้ว่าเขาไม่ได้นอนหลับหรือจากไปนานแล้ว

แต่ไม่อยู่แล้วก็ดี

เมื่อหวนนึกถึงคำพูดของเธอเมื่อคืนนี้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็อับอายจนหน้าแดง

โชคดีที่มู่อวี้เฉิงไม่อยู่

ไม่อย่างนั้นเธอคงจะอายจนแทบบ้า

คำพูดเหล่านั้นน่าละอายมากจนถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่อยากนึกถึง

มีร่องรอยเต็มคอไปหมด

ดังนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงเลือกใส่ชุดกระโปรงคอตั้งและนำผ้ามาพันคอให้เรียบร้อยก่อนจะออกจากบ้าน

พอมาถึงบริษัท พนักงานมากมายก็เข้ามาทักทายเธอ

ทุกคนมองดูเธอด้วยความเห็นอกเห็นใจ

ผลกระทบจากข่าวนั้นใหญ่โตมาก

ทุกคนจึงคิดว่าการแต่งงานของถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับ มู่อวี้เฉิงได้ยุติลงแล้ว

หลายคนนำขนมและผลไม้มามอบปลอบใจเธอ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ทุกครั้งที่เห็นกองผลไม้มากมายบนโต๊ะทำงานของตัวเอง

ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเธอจะโด่งดังในบริษัทขนาดนี้?

ขณะเดียวกันกู้ชิงเดินเข้ามา ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงบอกว่า “กู้ชิง แพ็คของพวกนี้เอาไปแบ่งให้พนักงานในแผนกเราที”

นอกจากนี้ยังมีของจากแผนกของพวกเธอด้วย

กู้ชิงรู้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังมีช่วงเวลาที่ยากลำบาก แล้วเธอจะเอาของพวกนี้ออกไปได้อย่างไร?

เธอแค่เก็บรวบรวมของบนโต๊ะมารวมใส่ไว้ในถุงอย่างเรียบร้อย “คุณถง มันเป็นน้ำใจของทุกคน อย่าปฏิเสธเลยนะคะ ไม่งั้นทุกคนคงจะเสียใจแน่”

“งั้นก็ได้” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยักหน้า

เธอจึงไม่เกรงใจและหยิบขนมออกมาใส่ปากทันที

กลิ่นหอมของขนมฟุ้งละมุนไปทั่วปาก

เมื่อเห็นว่าเธอยอมกินขนม กู้ชิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“คุณถง วันนี้ดูดีขึ้นนะคะ” กู้ชิงสังเกตอย่างระมัดระวังและพบว่าสีหน้าของถงเหมี่ยวเหมี่ยวดูดีขึ้นกว่าเดิมมาก

“จริงเหรอ?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจับแก้มตัวเอง

ดูเหมือนว่าช่วงนี้เธอจะยังต้องทำตัวซีดเซียวเล็กน้อยเข้าไว้

มู่อวี้เฉิงขอให้เธอแสดงร่วมด้วย

จะปล่อยให้เฉินจิ่วจิ่วพบเบาะแสอะไรไม่ได้

และการทำงานหนักของมู่อวี้เฉิงจะต้องได้รับผลตอบแทน

“ค่ะ คุณดูมีชีวิตชีวามากกว่าสองวันที่ผ่านมา ก่อนหน้านี้ดูน่ากลัวมาก” กู้ชิงตอบรับอย่างจริงจัง

“พูดเกินไปแล้ว” ถงเหมี่ยวเหมี่ยววางกระเป๋าลงบนโต๊ะ เอาหลังบนเก้าอี้แล้วหลับตาลงเพื่อพักผ่อน “ฉันแค่รู้สึกว่าไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์มันก็แค่วันวันหนึ่งเท่านั้น สู้มีความสุขดีกว่า ไปเสียใจให้กับคนที่ไม่ได้รักเรามันไม่คุ้มหรอก”

“คุณถงพูดถูกค่ะ จากนี้ไปคุณถงจะอยู่คนเดียวได้ดี และเราทุกคนจะอยู่เคียงข้างคุณถง” กู้ชิงพูดเบา ๆ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเหลือบมองกู้ชิง

นี่เป็นครั้งแรกที่กู้ชิงพูดเปิดเผยเรื่องอารมณ์ต่อหน้าเธอ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกโล่งใจมาก