พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 698 รังเกียจ

ตอนที่ 698

รังเกียจ

เฉินจิ่วจิ่วอาศัยอยู่ในบ้านเก่าของตระกูลมาเป็นเวลานาน คราวเมื่อตื่นมาในเช้า เปลือกตาขวาของเธอก็กระตุกไม่หยุด ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก

หากลุงหวางลงมือตั้งแต่เมื่อคืนนี้ ตอนนี้ลุงหวางก็น่าจะทำสำเร็จแล้ว

แต่ทำไมเธอที่อยู่ที่นี่ไม่ได้รับการแจ้งเตือนอะไรเลยล่ะ

ตอนนี้บ้านเก่าของตระกูลมู่เงียบสงบมาก ทำให้เธอรู้สึกวิตกกังวลมากขึ้นเรื่อย ๆ

เธอมองดูโทรศัพท์มือถือแต่กลับไม่มีข้อความใด ๆ

เธอรู้แผนการของลุงหวาง เพราะฉะนั้นไม่มีทางที่เขาจะไม่เคลื่อนไหว

หรือว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับลุงหวาง?

หากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ลุงหวางก็น่าจะส่งคนมารับเธอสิ

เธอกดรีเฟรชข้อความอีกครั้ง แต่กล่องข้อความบนโทรศัพท์มือถือกลับขาวสะอาดและไม่มีข้อความอะไรเลย

เฉินจิ่วจิ่วเริ่มนั่งไม่ติด

เธอรู้ชัดเจนว่าลุงหวางกำลังลงมือก่อเหตุและเธอก็มีส่วนร่วมด้วย หากมีอะไรเกิดขึ้นกับลุงหวาง เธอก็จะต้องรับผิดชอบร่วมด้วย

แต่ทำไมลุงหวางถึงพลาดได้?

เห็นได้ชัดว่าแผนการของพวกเขารัดกุมมาก

เฉินจิ่วจิ่วคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และไม่สามารถนั่งนิ่งได้อีกต่อไป เธอเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและเตรียมจะออกไปดูสถานการณ์ด้านนอก

แต่ทันทีที่ก้าวมาถึงปากประตู เธอก็ถูกคนรับใช้หยุดเอาไว้

ตอนนี้เฉินจิ่วจิ่วกำลังอารมณ์ไม่ดีและโดยปกติแล้วเธอไม่เคยมองคนรับใช้อยู่ในสายตา “เป็นบ้าอะไร? มีสิทธิ์อะไรมาขวางทางฉัน?”

ตอนนี้เฉินจิ่วจิ่ววิตกกังวลอย่างมาก

เธอเพิ่งเข้าไปโทรศัพท์หาลูกน้องคนอื่น ๆ ของลุงหวางในห้องน้ำ แต่กลับโทรไม่ติด

ไม่ว่าเฉินจิ่วจิ่วจะกังวลสักแค่ไหน แต่ตอนนี้เธอก็ตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

หลังจากเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นแล้ว พวกเขาคงไม่ได้วิ่งหนีหายไปและทิ้งเธอไว้ที่นี่หรอกใช่ไหม?

เมื่อคิดได้เช่นนั้น เฉินจิ่วจิ่วก็พยายามเดินออกไปดูสถานการณ์ข้างนอก

หากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับลุงหวางจริง ๆ เธอจะวิ่งหนีไปแน่นอน

แน่นอนว่าผู้บงการสูงสุดคือลุงหวาง ทำไมเธอจะต้องอยู่แบกรับเรื่องทั้งหมดนี้ด้วย?

ขณะเดียวกัน เสียงฝีเท้าก็ดังมาจากด้านหลัง

เฉินจิ่วจิ่วหันกลับมาและเห็นว่าลิ่นอวี๋เหยียนยืนอยู่ข้างหลังเธอ

เธอมองดูลิ่นอวี๋เหยียนราวกับมองเห็นผู้ช่วยชีวิต

ลิ่นอวี๋เหยียนเอ็นดูเธอมากและจะต้องช่วยเหลือเธอแน่นอน

เฉินจิ่วจิ่วรีบหันขวับกลับมามองลิ่นอวี๋เหยียน “คุณป้า หนูว่าจะออกไปเดินเล่นสักหน่อย แต่คนพวกนี้น่ะสิ ไม่รู้ว่าทำไมถึงมาขวางทางหนู เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะคุณป้า?”

“อยู่นี่แหละ ข้างนอกไม่ปลอดภัย” ลิ่นอวี๋เหยียนตอบกลับอย่างเกียจคร้าน

ตอนนี้เจตนาชั่วร้ายของเฉินจิ่วจิ่วเริ่มโผล่ออกมาแล้วสินะ?

เธอเยาะเย้ยในใจ เธอไม่ใช่คนโง่สักหน่อย เธอจะปล่อยให้เฉินจิ่วจิ่วออกไปส่งข่าวให้คนอื่นได้ยังไง?

แม้ว่าเธอจะเชื่อมั่นในความสามารถของมู่อวี้เฉิงว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยให้เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น แต่เธอก็ยังต้องป้องกันไม่ให้มันเกิดปัญหา

ตอนนี้เฉินจิ่วจิ่วยังไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรผิดปกติ เพียงคิดว่าลิ่นอวี๋เหยียนเป็นห่วงเธอเท่านั้น

เธอหัวเราะแฮะ ๆ แล้วพูดว่า “หนูแค่จะไปเดินเล่นเฉย ๆ น่ะค่ะคุณป้า จะมีอะไรไม่ปลอดภัยได้ยังไง ถ้าคุณป้าเป็นห่วง หนูก็จะระวังตัวค่ะ”

ลิ่นอวี๋เหยียนเหลือบมองเฉินจิ่วจิ่วอยู่นาน นังนี่มันโง่ จริง ๆ

จนถึงตอนนี้ยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอีก

“ที่ฉันหมายถึงคือเฉินจิ่วจิ่ว เธอน่ะอยู่นี่แหละ คนรับใช้จะได้จับตาดูเธอเอาไว้ อย่าคิดที่จะหนีล่ะ ไม่งั้นก็อย่าหาว่าฉันหยาบคาย” ลิ่นอวี๋เหยียนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ในที่สุดเฉินจิ่วจิ่วก็ตระหนักได้ว่ามีเรื่องผิดปกติ

ท่าทางของลิ่นอวี๋เหยียนในตอนนี้ดูแตกต่างจากหลายวันก่อนอย่างสิ้นเชิง ราวกับว่าเธอเป็นเพียงคนที่ไม่มีนัยสำคัญ

หัวใจที่เริ่มวิตกกังวลเป็นทุนเดิมของเฉินจิ่วจิ่วยิ่งตื่นตระหนกมากขึ้น

สองวันที่ผ่านมา ลิ่นอวี๋เหยียนยังคงแสดงความห่วงใยต่อเธออย่างชัดเจน

“คุณป้า หมายความว่ายังไงคะ?” เฉินจิ่วจิ่วพยายามฝืนยิ้ม

“เฉินจิ่วจิ่ว เธอไม่รู้สึกกระดากใจบ้างหรือไง? ฉันไม่มีหลานสาวที่ชื่อเฉินจิ่วจิ่วด้วยซ้ำ” คนคนนี้ไม่เคยมีชื่ออยู่ในความทรงจำของลิ่นอวี๋เหยียน หากพวกเขาสนิทสนมกันจริง ทำไมลิ่นอวี๋เหยียนถึงจำไม่ได้

ถ้ามู่อวี้เฉิงไม่โทรศัพท์มาบอกเธอให้แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไร ลิ่นอวี๋เหยียนก็คงจะไม่ลดตัวลงไปเสวนากับคนพรรค์นี้ด้วยซ้ำ

“คุณป้า หนู หนูไม่เข้าใจที่คุณป้าพูด” เฉินจิ่วจิ่วค่อย ๆ ลดตัวเล็กลงเรื่อย ๆ

“เธอไม่ต้องมาแสร้งทำหรอก ฉันจะบอกเธอให้ว่าระหว่างที่พวกเราแสดงร่วมกับเธอ พวกเรารู้ตัวตนเธอตั้งแต่แรกแล้ว ส่วนเธอตอนนี้ก็แค่รอที่นี่ให้ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจมารับตัวไปก็พอ” ลิ่นอวี๋เหยียนจ้องมองเฉินจิ่วจิ่วด้วยสายตารังเกียจอย่างมาก

ในที่สุดเรื่องก็จบลงสักที

เธอรู้สึกรำคาญมากที่ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเธอต้องนั่งเอาอกเอาใจเฉินจิ่วจิ่ว

“แล้ว แล้วพี่อวี้เฉิงล่ะ? เขาก็โกหกฉันเหมือนกันเหรอ?” เฉินจิ่วจิ่วหน้าซีด

แต่ถึงอย่างนั้นเธอยังคงคาดหวัง

หวังว่าลิ่นอวี๋เหยียนจะให้คำตอบที่เธอต้องการ

เธอรู้สึกว่ามู่อวี้เฉิงมองดูเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักมาตลอด

ดวงตาของคนเราไม่สามารถหลอกลวงกันได้

มีเพียงมู่อวี้เฉิงเท่านั้นที่สามารถช่วยเธอได้ในตอนนี้

“เธอยังคิดว่าอวี้เฉิงชอบเธอจริง ๆ เหรอ? ไม่มองดูสารรูปตัวเองหน่อยหรือไง เธอดีได้เท่าครึ่งหนึ่งของเหมี่ยวเหมี่ยวมั้ย?” ลิ่นอวี๋เหยียนจ้องมองเฉินจิ่วจิ่วด้วยสายตาดูถูก

“ไม่ เป็นไปไม่ได้ คุณป้ากำลังโกหกฉันใช่มั้ย?” เธอไม่เชื่อว่าการกระทำที่มู่อวี้เฉิงแสดงออกมานั้นไม่มีความรักอยู่

“จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่” ลิ่นอวี๋เหยียนพูดแล้วเตรียมจะเดินออกไป

เฉินจิ่วจิ่ววิตกกังวลมากและรีบเดินไปคว้ามือของ ลิ่นอวี๋เหยียน “ฉันอยากออกไปข้างนอก ฉันอยากออกไปข้างนอก ต่อให้พี่อวี้เฉิงไม่ได้รักฉันจริง ๆ ฉันก็อยากได้ยินกับหูตัวเอง”

คนรับใช้รีบเข้ามาดึงเฉินจิ่วจิ่วออกไป

ลิ่นอวี๋เหยียนสะบัดมือเฉินจิ่วจิ่วและพูดกับเฉินจิ่วจิ่วด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เอาล่ะ งั้นก็รอให้เขาพาตำรวจมาที่นี่แล้วกัน”

ลิ่นอวี๋เหยียนเดินขึ้นไปยังชั้นบนแล้วจากนั้นเสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น

มู่อวี้เฉิงเป็นคนโทรมา

ลิ่นอวี๋เหยียนล้างมือก่อนจะเดินไปรับโทรศัพท์

เธอรู้สึกรังเกียจที่ถูกคนพรรค์นี้แตะต้อง

“อวี้เฉิง ว่ายังไงลูก?” ลิ่นอวี๋เหยียนมักจะแสดงความอบอุ่นกับคนในครอบครัวของเธอเท่านั้น

“แม่ ที่นั่นเป็นยังไงบ้างครับ?” มู่อวี้เฉิงกลัวว่าเมื่อคนจนตรอกจะเข้าไปสร้างอันตรายให้ลิ่นอวี๋เหยียนแทน

แต่ฟังจากน้ำเสียงของลิ่นอวี๋เหยียนแล้ว ทุกอย่างน่าจะเรียบร้อยดี

มู่อวี้เฉิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ตอนนี้แม่ให้คนจับตาดูเธออยู่ เธอไปไหนไม่ได้หรอก ไม่ต้องกังวล” ในคฤหาสน์มีคนรับใช้และพนักงานรักษาความปลอดภัยมากมาย จะควบคุมคนตัวเล็ก ๆ อย่างเฉินจิ่วจิ่วไม่ได้เลยหรือ?

“ไม่เป็นไรแล้วก็ดี แค่ระวังตัวไว้แล้วอย่าประมาทนะครับ” มู่อวี้เฉิงกังวลว่าคนของลุงหวางจะโจมตีคนในครอบครัวของเขา

ลิ่นอวี๋เหยียนฉลาดมาก แม้ว่ามู่อวี้เฉิงจะไม่พูดอะไร แต่เธอก็ยังรู้ว่าต้องทำอย่างไร

“แม่รู้ แม่จะปกป้องตัวเอง อวี้เฉิง แล้วที่นั่นเป็นยังไงบ้างลูก?” ลิ่นอวี๋เหยียนยังคงเป็นกังวลเมื่อมู่อวี้เฉิงต้องเผชิญหน้ากับภัยอันตรายเช่นนี้

ลูกน้องทั้งหลายของลุงหวางล้วนเป็นคนกบฏ

หลังจากจัดการกับลุงหวางได้แล้ว เธอก็กังวลเรื่องนี้มากที่สุด

“ผมโอเค ศุลกากรแจ้งมาว่าคนพวกนั้นถูกจับกุมตัวแล้ว ตอนนี้ผมกำลังรอเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่” มู่อวี้เฉิงพูดบอกอย่างใจเย็น

ลิ่นอวี๋เหยียนพูดเตือนให้มู่อวี้เฉิงระมัดระวังตัวแล้วจึงวางสายลง