พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 708 จับทั้งสองคนแยกออกจากกัน

ตอนที่ 708

จับทั้งสองคนแยกออกจากกัน

ลู่ซีจวี๋บินไปยังประเทศที่พ่อแม่ของอินอวี่โหรวอาศัยอยู่ทันทีในวันรุ่งขึ้น

พ่ออินแสดงสีหน้าเย็นชาและพูดขับไล่ลู่ซีจวี๋ออกไป “แกทำแบบนี้กับอวี่โหรวของเราแล้วยังอยากจะทำให้เราต้อนรับแกอีกเหรอ? แกมาตามหาลูกสาวฉันทำไม? มาหาในฐานะอะไร? ตอนนี้เด็กแกติดคุกแล้วนี่ เพิ่งจะจำอวี่โหรวของเราได้เหรอ? ฉันบอกแกเลยว่ามันไม่ง่ายหรอก! ออกไปจากที่นี่แล้วอย่ามาซักไซ้ฉันอีก!”

“คุณอาอิน เรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เป็นความผิดของผมเองครับ คุณอา ผมขอร้องล่ะช่วยบอกผมหน่อยได้มั้ยครับว่า อวี่โหรวอยู่ไหน? เราแค่เข้าใจผิดกัน ผมอยากจะไปอธิบายให้ อวี่โหรวฟังต่อหน้า” ลู่ซีจวี๋อ้อนวอนพ่ออินด้วยดวงตาที่ดูสิ้นหวัง

เขารู้ว่าการเดินทางมาในครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่สำหรับอินอวี่โหรวแล้ว เขาจะไม่ยอมแพ้

“ไม่ต้องมาแสร้งทำต่อหน้าฉันหรอก ตอนนี้รู้สึกเสียใจแล้วไง? ฉันบอกแกแล้วไงว่ามันสายไปแล้ว! แกจะไม่มีวันได้เจอหน้าอวี่โหรวอีกในชีวิต” พ่ออินมองดูลู่ซีจวี๋ด้วยสีหน้าเย็นชา

ลู่ซีจวี๋ทำให้อินอวี่โหรวทุกข์ทรมานเกินกว่าจะจินตนาการได้

ลูกสาวของเขาตกอยู่ในอันตรายหลายครั้งแล้ว และเขาจะต้องช่วยปกป้องลูก

สำหรับลู่ซีจวี๋ ก็แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นแล้วกัน

แม้ว่าอินอวี่โหรวจะชอบคนคนนี้ แต่พ่ออินก็ไม่เห็นด้วยอีกต่อไป

ในอดีตเขาเคยคิดว่าลู่ซีจวี๋เป็นหนุ่มไฟแรง มีอนาคตไกลและหล่อเหลา

ตอนที่เธอเดินทางกลับประเทศ ลู่ซีจวี๋ก็ต้อนรับพวกเขาอย่างสุภาพมาก

พ่ออินคิดว่าลู่ซีจวี๋จะต้องใจดีกับอินอวี่โหรวอย่างแน่นอน

แต่นึกไม่ถึงว่าเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นจะทำให้เขาผิดหวังอย่างมาก

อินอวี่โหรวเกือบจะต้องจบชีวิตลงเพราะลู่ซีจวี๋

หลังจากทำร้ายอินอวี่โหรวแบบนั้น เขาก็ไม่เข้าใจว่า ลู่ซีจวี๋กล้ามีหน้ามาขอความช่วยเหลือจากเขาได้ยังไง

“คุณอาอิน ผมขอเจออวี่โหรวหน่อยเถอะครับ” ลู่ซีจวี๋รู้ว่ามันไม่มีประโยชน์ที่จะพูดอะไร เขาจึงทำได้ขอร้องพ่ออินครั้งแล้วครั้งเล่า

แม่อินที่เป็นผู้หญิงมีจิตใจบอบบาง พอเห็นลู่ซีจวี๋พูดขอร้องครั้งแล้วครั้งเล่าเธอก็เริ่มใจอ่อน

“ซีจวี๋ อวี่โหรวไม่ได้อยู่นี่หรอก ลูกไม่ได้บอกพวกเราว่า จะไปไหน อย่ามาเสียเวลากับพวกเราเลย” แม่อินทนมองลู่ซีจวี๋ต่ออีกไม่ไหว

“จริงเหรอครับ? แต่ถ้าไม่ได้มาที่นี่ จะไปที่ไหน?” ลู่ซีจวี๋พูดพึมพำกับตัวเอง

หรือว่าอินอวี่โหรวจะจัดแจงพาผู้เฒ่าอินไปด้วยตัวเอง?

แต่นอกเหนือจากที่นี่แล้ว ลู่ซีจวี๋ก็ไม่รู้จริง ๆ ว่า อินอวี่โหรวจะไปที่ไหน

จนกระทั่งเธอหายตัวไปแล้ว ลู่ซีจวี๋ก็ตระหนักได้ว่าเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสถานการณ์ของอินอวี่โหรวเลย

“คุณจะไปบอกมันทำไม?” พ่ออินหันขวับไปมองแม่อินด้วยความขุ่นเคือง

เขาไม่ได้รู้สึกชื่นชมลู่ซีจวี๋แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องการไว้หน้าลู่ซีจวี๋อีกต่อไป

“อวี่โหรวไม่ได้อยู่ที่นี่จริง ๆ น้าไม่มีเหตุผลที่จะต้องโกหกเธอ โลกนี้กว้างใหญ่ไพศาล ในเมื่ออวี่โหรวไม่อยากเจอเธอ อวี่โหรวก็คงจะไม่ปล่อยให้เธอตามหาเจอหรอก” แม่อินไม่สนใจคำพูดของพ่ออิน

นับตั้งแต่ลู่ซีจวี๋เดินเข้ามาที่นี่ พ่ออินก็วางตัวเย็นชาใส่ตลอด

ในฐานะคนเป็นแม่

แม่อินทนเห็นเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นไม่ได้

แม้ว่าลู่ซีจวี๋จะเคยกระทำผิด แต่มันก็กลายเป็นอดีตไปแล้ว

ความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลลู่กับตระกูลอินไม่ควรมาบาดหมางกันเพราะเด็กสองคน

ในเรื่องนี้ไม่ควรมีใครถูกตำหนิ

และอาจพูดได้ว่าลู่ซีจวี๋กับอินอวี่โหรวถูกกำหนดให้อยู่ด้วยกัน

“ไม่ ไม่มีทาง…” ลู่ซีจวี๋พึมพำ

เห็นได้ชัดว่าอินอวี่โหรวยังรักเขา แต่ทำไมเธอถึงไม่อยากเจอเขาล่ะ?

รอให้อินอวี่โหรวหายโกรธก่อน ถึงตอนนี้เธอคงจะยินดีเจอเขา

“ขอบคุณครับคุณน้า ผมขอตัวก่อนนะครับ” ลู่ซีจวี๋โค้งคำนับแม่อินแล้วเดินออกไปข้างนอก

เขาไม่ได้กลับไปที่โรงแรม เพียงแต่เดินไปตามท้องถนนอย่างไร้จุดหมาย

ดูเหมือนว่าจิตวิญญาณเขาจะถูกดูดออกไปจนเขา ไร้เรี่ยวแรง

ถ้าไม่มีอินอวี่โหรว เขาก็ไม่อยากไปไหนเลย

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าอินอวี่โหรวคือทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับเขา โดยที่เขาไม่เคยตระหนักถึงมันมาก่อน

สิ่งที่น่าตลกคือตอนนี้เขาเข้าใจความหมายของประโยคนี้อย่างลึกซึ้งแล้ว

ลู่ซีจวี๋เดินไปตามถนนสักพักแล้วจึงกลับโรงแรม

เขาพยายามกดโทรศัพท์หาอินอวี่โหรวอยู่หลายครั้ง เมื่อไม่กี่วันก่อนยังขึ้นว่าหมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ชั่วคราว แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าไม่มีหมายเลขที่ท่านเรียก

ซึ่งบ่งบอกได้ว่าอินอวี่โหรวปิดหมายเลขโทรศัพท์นี้แล้ว

เธอคงพยายามตัดการเชื่อมต่อระหว่างพวกเขา

อินอวี่โหรวเกลียดเขามากขนาดนี้เลยเหรอ?

ลู่ซีจวี๋อดไม่ได้ที่จะคิดแบบนี้

เขาลูบไล้หมายเลขโทรศัพท์ผ่านหน้าจอเบา ๆ ราวกับอินอวี่โหรวยังอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ของเขา

น่าเสียดายที่เมื่อลืมตาตื่น ทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้ากลับว่างเปล่า

อินอวี่โหรวไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไป

เมื่อนึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอินอวี่โหรวหน้านี้ นึกถึงท่าทางที่มีเสน่ห์ของอินอวี่โหรว ลู่ซีจวี๋ก็รู้สึกเจ็บปวดในหัวใจ

คนคนนี้เป็นของเขาแท้ ๆ

แต่ทำไมเขาถึงสูญเสียเธอครั้งแล้วครั้งเล่า?

หากเขาบอกความจริงกับอินอวี่โหรว ไม่ปิดบัง อินอวี่โหรว

ผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นยังไง?

อินอวี่โหรวเป็นคนใจกว้างและจะต้องเห็นด้วยการเดินทางของเขาอย่างแน่นอน

ทำไมเขาถึงโง่เขลาแบบนี้ เขาคิดหลอกลวงอินอวี่โหรวได้ยังไง?

เขาจะพาอินอวี่โหรวไปด้วยกันก็ได้ ต่อให้มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น อินอวี่โหรวก็จะได้เห็นมันด้วยตัวเอง

แต่ตอนนี้ มันเป็นเพราะเขาไม่คิดให้รอบคอบเอง

คนที่เขารักจากไปแล้ว

อินอวี่โหรวไปซ่อนตัวอยู่มุมโลกและไม่อยากเจอเขาอีก

ลู่ซีจวี๋หลับตาลงขณะที่กำโทรศัพท์มือถือเอาไว้

ตอนนี้เขารู้สึกเสียใจอย่างมาก

ทำไมอินอวี่โหรวไม่ทิ้งอะไรหลงเหลือเอาไว้บ้างเลย

อินอวี่โหรวจากไปแล้ว แต่เขายังคงคิดถึงเธออยู่

ตอนนี้อินอวี่โหรวไม่อยู่แล้ว

และหนีเขาไปอย่างโหดร้าย

เขาถูกทิ้งให้เคว้งคว้างเพียงลำพัง

ตอนนี้จะมาพูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์

วันรุ่งขึ้น ลู่ซีจวี๋บินไปที่ประเทศGทันที

แทนที่จะบอกกล่าวผู้เฒ่าสตีเฟน เขากลับตรงไปยังเรือนจำ

ถัดจากนั้นสองวันก็ได้เจอลู่ซีจวี๋อีกครั้ง

เซเรน่าเคยคิดว่ามันเป็นแค่ภาพลวงตาที่ไม่สามารถเป็นไปได้

แต่ตอนนี้ลู่ซีจวี๋มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเธอจริง ๆ

เซเรน่ามองดูลู่ซีจวี๋ด้วยความรู้สึกแสบจมูกและน้ำตาไหลพราก

เธอพูดด้วยความตื่นเต้น “พี่ซีจวี๋ พี่มาหาฉันแล้วเหรอ? ฉันรู้ว่าคนที่แสนดีกับฉันในโลกนี้ที่สุดคือพี่ซีจวี๋”

ลู่ซีจวี๋มองดูเธอด้วยสายตามืดมน และหลังจากนั้นมือใหญ่ก็คว้าเข้าที่ลำคอของเซเรน่า

ใบหน้าของเซเรน่าแดงก่ำ

เธอมองดูลู่ซีจวี๋ด้วยความสับสน “พะ พี่ซีจวี๋?”

“เธอแกล้งทำใช่มั้ย? เธอหลอกคุณตาแล้วจงใจบันทึกเสียงพี่ส่งไปให้อวี่โหรวใช่มั้ย? เธอฆ่าลูกพี่ยังไม่พอ ยังจะมาทำให้พี่เสียอวี่โหรวไปอีก พี่อุตส่าห์ทำดีกับเธอ ทำไมเธอถึงทำกับพี่แบบนี้?” ดวงตาของลู่ซีจวี๋แดงก่ำและมือใหญ่ก็กำแน่นตลอดเวลา

เซเรน่ารู้สึกว่าลมหายใจของทรวงอกเริ่มเบาบางลงมาก

เธอเปิดปากพูดแต่ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมา

ขณะเดียวกันผู้คุมขังเห็นเหตุการณ์จึงรีบวิ่งเข้ามาจับทั้งสองคนแยกออกจากกัน