พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 726 ถามว่าเขาคิดยังไง
ตอนที่ 726
ถามว่าเขาคิดยังไง
กู้ชิงกลัวว่าฉินคั่วจะกลับมารบกวนเธอในเวลาหลังเลิกงานอีกครั้ง เธอจึงขอให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวออกมาส่ง
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตอบตกลงทันที
ลองคิดดูแล้ว ฉินคั่วกับมู่อวี้เฉิงรู้จักกัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉินคั่วก็ยังจะไว้หน้าเธอบ้าง
แต่กลับนึกไม่ถึงว่าทันทีที่พวกเธอเดินออกมา คนที่พวกเธอเจอจะไม่ใช่ฉินคั่ว แต่เป็นอดีตคู่ควงของฉินคั่วต่างหาก
กู้ชิงยังคงจำเหตุการณ์ในซอยเล็ก ๆ ได้เป็นอย่างดี ดังนั้นเธอจึงจำอีกฝ่ายได้ในทันที
“เธอคือกู้ชิงใช่มั้ย?” หวังลี่กวาดสายตามองกู้ชิงตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม
“เธอรู้จักมั้ย?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหันกลับไปถาม เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายมีเจตนาที่ไม่ดี
“ผู้หญิงที่มาหาฉินคั่ววันนั้นค่ะ” กู้ชิงกระซิบข้างหู ถงเหมี่ยวเหมี่ยว
กู้ชิงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวฟังแล้ว ดังนั้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงเข้าใจทุกอย่างได้ในทันที
สาวของฉินคั่วคงจะมาหาเรื่องมากกว่า
ตอนนี้มีคนเดินเข้าออกบริษัทอยู่เต็มไปหมด และการพูดคุยค่อนข้างเสียงดังจึงเกรงว่าจะส่งผลกระทบต่อกู้ชิง
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงหันไปพูดเจรจากับหวังลี่ว่า “คุณคะ เราไปคุยกันในร้านกาแฟข้าง ๆ นี้ดีมั้ยคะ? ถ้าคุณมีอะไรจะพูดค่อยไปพูดในนั้นก็ได้ค่ะ”
หวังลี่เหลือบมองถงเหมี่ยวเหมี่ยว “เธอเป็นใคร? ฉันจะคุยตรงนี้ กลัวอายคนหรือไง? ทีแย่งแฟนคนอื่นไปทำไมไม่รู้จักอายบ้างล่ะ?”
“คุณคะ อย่ามาใส่ร้ายกันแบบนี้สิคะ!” กู้ชิงคิดแล้วรู้สึกโมโห
เห็นได้ชัดว่ามันเป็นความผิดของฉินคั่ว แต่ทำไมเธอจะต้องมารับผิดชอบเรื่องนี้ด้วย?
“จริงไม่จริงเธอก็รู้อยู่แก่ใจไม่ใช่เหรอ? ถ้าไม่ได้เข้าไปยั่วฉินคั่วแล้วทำไมฉินคั่วถึงเลิกกับฉันล่ะ? เธอเคยแต่งงานแล้วยังมีหน้ามาหลอกผู้ชายคนอื่นอีก รู้จักละอายบ้างมั้ย? ฉันไม่รู้ว่าเธอใช้กลอุบายอะไร ฉินคั่วถึงได้ติดแหง็กอยู่กับเธอ!” หวังลี่โกรธมาก
เห็นได้ชัดว่าเธอสืบค้นข้อมูลทุกอย่างก่อนจะเดินทางมาที่นี่
หวังลี่สืบหาตำแหน่งที่อยู่ของฉินคั่วเจอ แล้วจะหาข้อมูลของกู้ชิงไม่เจอได้อย่างไร?
ช่วงเวลาเลิกงาน มีพนักงานเดินขวักไขว่ออกมาเป็นจำนวนมาก
พอได้ยินเรื่องซุบซิบครั้งใหญ่ พวกเขาก็รีบวิ่งออกมามุงดูทันที
โดยปกติแล้วกู้ชิงมักจะเก็บตัวเงียบ ไม่ได้ทำตัวโดดเด่นในบริษัท ทุกคนจึงนึกไม่ถึงว่าเธอจะทำเรื่องพรรค์นี้และนอกจากนี้ยังไม่รู้ว่าเธอเคยผ่านการแต่งงานมาก่อน
กู้ชิงหน้าซีดเผือดลงเล็กน้อย
“คุณคะ คุณรู้ใช่มั้ยว่าฉินคั่วเป็นคนยังไง ก่อนหน้าคุณเขาก็มีผู้หญิงอย่างคุณมาตั้งเยอะแล้วมั้ย? ถ้าฉินคั่วชอบคุณ จริง ๆ เขาจะยอมเลิกกับคุณง่าย ๆ อย่างนี้เหรอ?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหัวเราะ
อดีตคู่นอนกล้ามากรีดร้องแว้ด ๆ ต่อหน้าเธอได้ยังไง
คิดว่าตัวเองสำคัญจริง ๆ เหรอ
เห็นได้ชัดว่าหล่อนคนนี้ไม่ยอมเลิกกับฉินคั่วเลยคิดจะมาหาเรื่องกู้ชิงแทน
“นี่ รู้ดีขนาดนี้เคยเป็นหนึ่งในคู่นอนของฉินคั่วหรือไงยะ?” หวังลี่เบะปาก “แล้วเพื่อนเธอรู้หรือเปล่าล่ะ?”
“อ๊ะ ฉันจำเป็นต้องรู้ด้วยเหรอ? ไม่มีใครหน้าด้านเท่าเธอแล้ว โดนบอกเลิกยังมาตามตื้อเขาอยู่ได้ ไม่รู้ว่าที่ไม่ยอมไปเนี่ยเป็นเพราะเงินหรือชอบนิสัยเขาจริง ๆ กันแน่? ฮะ?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนึกไม่ถึงว่าผู้หญิงคนนี้จะกล้าพูดว่าร้ายเธอ
แต่ในโลกที่กว้างใหญ่ไพศาลล้วนมีคนอยู่ทุกประเภท
“แล้วเรื่องของฉันมันเกี่ยวอะไรกับเธอ? อย่างน้อยฉันก็คู่ควรกับฉินคั่วมากกว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เธอ แก่หงำเหงือกแล้วยังเคยแต่งงานมาแล้ว คิดว่าคู่ควรกับฉินคั่วหรือไง?” หวังลี่คิดกับตัวเองว่าถ้าเธอแพ้คนคนนี้เธอคงจะโมโหมาก
“งั้นเธอก็ไปหาฉินคั่วสิ มาทำบ้าอะไรตรงนี้? มายืนแว้ด ๆ ไม่รู้สถานที่บ้างเลย มันใช่ที่ที่เธอจะมาสร้างปัญหามั้ย? และถ้าเธอยังไม่หยุด ฉันจะเรียกพนักงานรักษาความปลอดภัยมาลากตัวเธอออกไป” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่เคยใจอ่อนให้กับคนที่ไร้เหตุผลพรรค์นี้
คิดว่าทำตัวเอิกเกริกแล้วจะกลายเป็นคนใหญ่คนโตหรือไง
“เพราะเธอ ถ้าไม่ใช่เธอ ฉินคั่วคงจะไม่เลิกกับฉัน” หวังลี่รู้สึกเสียใจไม่แพ้กัน
“บอกตัวเองเถอะ เธอเชื่อมั้ย? ว่าต่อให้ไม่มีกู้ชิง เธอกับฉินคั่วก็ไม่มีคบกันได้นานกว่าหนึ่งเดือนหรอก ฉินคั่วเป็นพวกเพลย์บอยไม่ใช่เหรอ? เขาจะมาหยุดที่เธอได้ยังไง? ตื่นจากฝันซะสาวน้อย ฝันลม ๆ แล้ง ๆ ไปได้” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดจาถากถางหวังลี่อย่างหยาบคาย
ไม่รู้จักสำเนียกตัวเองแล้วยังมาก่อปัญหาที่บริษัทอีก
น่าขายหน้าจริง ๆ
คิดว่าสถานะคู่นอนเป็นเรื่องที่น่าป่าวประกาศนักเหรอ?
หวังลี่เริ่มหงุดหงิดเมื่อเห็นว่าตนเองไม่สามารถต่อปากต่อคำกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวได้ เธอจึงชี้ไปที่กู้ชิงที่อยู่ด้านหลัง ถงเหมี่ยวเหมี่ยว “นี่ ยัยขี้ขลาด กล้าฉกแฟนคนอื่นแต่หลบอยู่หลังชาวบ้านเนี่ยนะ? ออกมาอธิบายให้ฉันฟังเดี๋ยวนี้!”
กู้ชิงเดินออกมาด้วยสีหน้าเย็นชา “จะให้พูดอะไรอีกล่ะ? ในเมื่อฉินคั่วอยากเลิกเธอก็ไปตามง้อฉินคั่วสิ ถ้าเธอมั่นใจว่า ฉินคั่วชอบเธอจริง ๆ เธอจะมาหาฉันทำไม? เธอสู้ผู้หญิงที่ผ่านการแต่งงานมาแล้วไม่ได้ด้วยซ้ำแล้วยังมีหน้ามาพูดแบบนี้อีกเหรอ?”
เธอต่อสู้กลับอย่างไร้ความปรานี
ในทุกวันนี้เธอได้รับความอยุติธรรมมามากพอแล้ว
เธอไม่อยากจะก้มกลืนความโกรธเคืองแบบนี้อีกต่อไป
“เพราะแก เพราะแกนั่นแหละ!” หวังลี่โกรธจนคิดคำพูดไม่ออก และเตรียมจะวิ่งเข้ามาตบกู้ชิง
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนึกไม่ถึงว่าเธอจะพุ่งเข้ามา เธอจึงรีบยกมือเรียกพนักงานรักษาความปลอดภัย “มีคนมาสร้างปัญหา พาเธอออกไปซะ!”
ฉินคั่วไปหาคู่นอนประสาทแบบนี้มาจากที่ไหน พูดไม่ออกเลยจริง ๆ
เกรงว่ายัยนี่จะเป็นบ้าหรือเปล่า?
คนอะไรปากเสียจริง ๆ
เธอตระหนักได้ถึงความวุ่นวายในชีวิตส่วนตัวของฉินคั่วและพยายามทำความเข้าใจมัน
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาลากตัวหวังลี่ออกไป ขณะที่คำสาปแช่งของหวังลี่ยังคงดังมาจากระยะไกล
หลายคนมองดูกู้ชิงแล้วหันไปกระซิบกัน
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเหลือบมองพวกเขา “พวกคุณไม่กลับบ้านกันหรือไง? หรือว่าจะทำโอทีต่อ?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฝูงชนก็แยกย้ายกันออกไปทันที ทำให้ กู้ชิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ทั้งหมดนี้มันเกี่ยวอะไรกับเธอ?
เธอรู้สึกว่าหลายวันที่ผ่านมานี้เธอเจอแต่เรื่องประสาทเสีย
กระทั่งทุกคนจากไป กู้ชิงก็พูดกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวว่า “คุณถง ขอบคุณนะคะ”
หากไม่มีถงเหมี่ยวเหมี่ยว เธอก็ไม่รู้จะจัดการกับผู้หญิงบ้า ๆ อย่างหวังลี่ยังไง
“ไม่ต้องหรอก ฉันบอกเธอแล้วไงว่าเราเป็นเพื่อนกัน นี่คือสิ่งที่เพื่อนควรจะทำ เดินทางกลับบ้านดี ๆ ล่ะ” ผู้หญิงที่ชื่อหวังลี่อะไรนั้นดูเป็นคนไม่มีเหตุผลเลย เธอกลัวว่าหวังลี่จะทำอะไรกู้ชิง
“ค่ะคุณถง” กู้ชิงคิดจะสลัดฉินคั่วจริง ๆ
“ไม่ต้องคิดมาก สามีฉันเป็นเพื่อนกับฉินคั่ว ฉันจะถามเขาให้ว่าเขาคิดยังไง” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่รู้จะเข้าไปช่วยเรื่องนี้ยังไง
ท้ายที่สุดมันขึ้นอยู่กับโชคชะตาฟ้าลิขิต
“ขอบคุณมากค่ะคุณถง ขอบคุณ” เมื่อไหร่ก็ตามที่กู้ชิงโดดเดี่ยวและทำอะไรไม่ถูก ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็มักจะมายืนเคียงข้างเธอเสมอ
เธอรู้สึกซาบซึ้งใจมากจริง ๆ
“บอกแล้วไงว่าไม่ต้องเกรงใจ ไม่งั้นครั้งต่อไปฉันไม่ช่วยแล้วนะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแสร้งทำเป็นโกรธกู้ชิง
กู้ชิงปาดน้ำตาจากหางตา “ค่ะ ฉันไม่พูดแล้ว หลังจากนี้ฉันคงต้องขอความช่วยเหลือจากคุณด้วยนะคะ”