พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 727 หุบปาก

ตอนที่ 727

หุบปาก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้มตอบรับเช่นกัน แต่ใครจะรู้ว่าหลังจากพวกเธอก้าวออกมายังไม่พ้นสองก้าว หวังลี่ก็เข้ามาตามรังควานพวกเธออีกครั้ง

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเพียงขับไล่หวังลี่ออกจากบริษัทได้เท่านั้น

ส่วนบริเวณภายนอกไม่ได้อยู่ในการควบคุมของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

“นังสารเลว อีชั่ว!” หวังลี่กัดฟันร้องตะโกนก่อนจะเปิดกรงเล็บวิ่งเข้ามา

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินเข้ามาบังตัวกู้ชิงที่ด้านหน้า

เธอเคยเรียนรู้ทักษะการป้องกันตัวมาบ้างแล้ว ดังนั้นหวังลี่จึงถูกปราบปรามอย่างรวดเร็ว

ไม่ใช่แค่กู้ชิง

แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รำคาญหวังลี่มาก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกดหวังลี่ลงกับพื้นก่อนจะคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรหาฉินคั่ว

ฉินคั่วบังเอิญคุยเรื่องที่ดินอยู่กับมู่อวี้เฉิงใน คฤหาสน์ตี้หลาน

มู่อวี้เฉิงกำลังสอนเขาว่าต้องจัดการและพัฒนาที่ดินผืนนี้อย่างไรบ้าง

ฉินคั่วคิดว่าเขาจะสามารถจัดการเรื่องนี้ได้อย่างรวดเร็วและจากนั้นจะได้ไปรับกู้ชิงหลังเลิกงาน

แต่นึกไม่ถึงว่ามันจะกินเวลานานขนาดนี้

แม้จะพูดคุยกันอยู่สักพัก แต่ก็ได้รับข้อมูลที่เป็นประโยชน์อย่างมาก

หากไม่ได้เรียนรู้ก็คงจะไม่รู้จริง ๆ

เรื่องที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนจะรู้มากความได้อย่างไร?

มู่อวี้เฉิงมองออกว่าฉินคั่วกำลังวิตกกังวลอยู่ “มีอะไร? กังวลเหรอ?”

“อืม มีเรื่องนิดหน่อย” ฉินคั่วตอบกลับอย่างไม่มั่นใจ

จนป่านนี้กู้ชิงน่าจะเลิกงานแล้ว

ต่อให้เขารีบไปรับมันก็คงจะสายเกินไป

อีกอย่างกู้ชิงคงจะไม่ได้อยากเจอเขาเช่นกัน

“แต่ฉินคั่ว ทำไมวันนี้แกแต่งตัวแบบนี้ล่ะ?” โดยปกติแล้วฉินคั่วจะชอบใส่เสื้อผ้าที่เปลือยกายเล็กน้อย

น่าแปลกที่วันนี้เขาสวมใส่เพียงเสื้อยืดสีขาวเท่านั้น

หากเป็นคนอื่นคงจะไม่เป็นอะไร

แต่ถ้าเป็นฉินคั่วมันค่อนข้างจะเป็นเรื่องร้ายแรง

“แค่ชอบก็เลยใส่ แกกลายเป็นคนขี้สงสัยเรื่องชาวบ้านตั้งแต่เมื่อไหร่?” ฉินคั่วเหลือบมองมู่อวี้เฉิงอย่างเกียจคร้าน

“อา พูดมาตามตรงเหอะ” มู่อวี้เฉิงเหลือบมองเขาจากทางด้านข้าง

ต่อให้อีกฝ่ายไม่พูดอะไรก็ใช่ว่ามู่อวี้เฉิงจะไม่รู้ความคิดของฉินคั่ว

ไม่อย่างนั้นความสัมพันธ์ตลอดหลายปีที่ผ่านมาคง จะเสียเปล่า

“ฉันชอบผู้หญิงคนหนึ่ง ชอบมากจริง ๆ ฉันรู้สึกว่าเวลาอยู่กับเธอมันแตกต่างจากการอยู่กับคนอื่นมาก แต่ดูเหมือนว่าเธอจะเกลียดฉัน วันนั้นเธอบอกว่าอยากแต่งงาน ความรู้สึกแวบแรกของฉันไม่ได้รู้สึกรังเกียจหรือไม่เอาเลยนะ ฉันรู้สึกว่าขอแค่เป็นเธอคนนั้น แล้วจะเกิดอะไรขึ้นฉันก็ยอม” ฉินคั่วก้มหน้าลงก่อนจะเล่าเรื่องราวระหว่างเขากับกู้ชิง

มู่อวี้เฉิงนั่งตัวตรงแล้วพูดว่า “โดนเข้าแล้วสิ”

ฉินคั่วเป็นคนรักอิสระมาก โดยปกติเขาจะไม่พูดถึงเรื่องการแต่งงานแบบนี้

หากเขายอมผูกมัดกับผู้หญิงจริง ๆ ก็หมายความว่าเขาจะต้องรู้สึกประทับใจในผู้หญิงคนนั้นมาก

“แต่เธอไม่ชอบฉัน เดาว่าเธอน่าจะรู้เรื่องโง่ ๆ ที่ฉันเคยทำในอดีต ตอนนี้ถึงได้พยายามหลีกเลี่ยงฉัน” ฉินคั่วรู้สึกเป็นทุกข์

มู่อวี้เฉิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “ตอนนี้เพิ่งจะมารู้ตัวเหรอว่าทำเรื่องโง่ ๆ ลงไป?”

“ทุกคนก็เคยเป็นเด็กที่ทำเรื่องโง่ ๆ กันมาทั้งนั้นแหละ เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก แต่คู่นอนในเมืองหนานดันตามมาหาฉันถึงที่นี่น่ะสิแล้วเธอก็บังเอิญมาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ฉันว่าฉันสิ้นหวังแล้วจริง ๆ” ฉินคั่วเอนกายนอนลงบนโซฟาแหงนหน้ามองเพดานที่ขาวโพลนดั่งหิมะ

สภาพในปัจจุบันของเขาเหมือนกับเพดานนี้ไม่มีผิด ขาวโพลนและซีดเซียว

“ก่อนหน้าจะมาเจอเธอ แกยังคั่วกับสาวเมืองหนานอยู่เหรอ?” มู่อวี้เฉิงพูดไม่ออกจริง ๆ

ตามจริงแล้วฉินคั่วไม่ใช่คนประเภทที่ขาดผู้หญิงไม่ได้

แต่ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

“ก็ถ้าฉันรู้เรื่องนี้ก่อนหน้า ถ้าฉันเจอเธอเร็วกว่านี้อีกนิด ฉันก็คงจะไม่ไปยุ่งกับพวกคู่นอนทั้งหลายหรอกเข้าใจมั้ย?” เมื่อพูดถึงเรื่องราวในอดีต ฉินคั่วก็เริ่มรู้สึกรังเกียจตัวเองขึ้นมา

“มาพูดเอาตอนนี้มันก็สายไปแล้ว” มู่อวี้เฉิงยักไหล่

ในตอนแรกมีคนมากมายพยายามพูดแนะนำฉินคั่ว แต่ฉินคั่วกลับไม่ฟังและรอจนเจอกับตัวก่อนถึงได้รู้ว่าต้องกลับใจ

มู่อวี้เฉิงยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลาด้วยความไม่สบายใจเล็กน้อย

เลยเวลาเลิกงานมาหนึ่งชั่วโมงแล้ว แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยว ก็ยังไม่กลับมา

ตามปกติเธอจะต้องกลับมาถึงบ้านนานแล้ว

ขณะที่ฉินคั่วกำลังขอคำแนะนำเกี่ยวกับการทำให้ผู้หญิงมีความสุขจากมู่อวี้เฉิง โทรศัพท์มือถือของฉินคั่วก็ดังขึ้นซึ่งปรากฏรายชื่อเรียกเข้าเป็นถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ฉินคั่วเบิกตากว้าง “พี่สะใภ้โทรมา”

มู่อวี้เฉิงเผลอขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว “งั้นก็รีบรับสิ มัวโอ้เอ้ทำอะไร?”

หลังจากฉินคั่วรับโทรศัพท์ เสียงโกรธเคืองของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ดังลอดมาจากปลายสาย “ฉินคั่ว ยังไม่รีบมาที่บริษัทฉันอีกเหรอ”

“พี่สะใภ้ เกิดอะไรขึ้น…” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกดวางสายก่อนที่ฉินคั่วจะพูดจบ

เมื่อได้ยินเสียงโกรธเคืองของถงเหมี่ยวเหมี่ยว มู่อวี้เฉิง ก็รีบตามฉินคั่วไปที่สตีเฟนกรุ๊ป

ตอนนี้พนักงานในบริษัทกลับไปกันหมดแล้ว เหลือเพียงกู้ชิง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวและหวังลี่ที่ถูกคุมตัวอยู่ในห้องรักษาความปลอดภัย

ฉินคั่วเดินเข้ามาเห็นฉากนี้ก็เข้าใจทุกอย่างทันที

ฉินคั่วเดินเข้าไปหากู้ชิง “เป็นอะไรมั้ย? ฮะ?”

กู้ชิงหันหน้าหนีและทำเป็นไม่สนใจเขา

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่เธอกลับเห็นว่าสามีเธอเดินเข้ามาก่อน

มู่อวี้เฉิงนั่งลงข้าง ๆ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว “เกิดอะไรขึ้นเหมี่ยวเหมี่ยว? มีเรื่องอะไรกัน?”

“จะเกิดเรื่องอะไรได้ล่ะ? ถามฉินคั่วเถอะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลอกตามองด้วยความโกรธจัด

หวังลี่เป็นเหมือนหมาบ้าที่เกินเยียวยา จำกัดยังไงก็ไม่ยอมออก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดว่านี่คือปัญหาที่เกิดจากฉินคั่ว ฉินคั่วก็ควรจะจัดการมัน

มู่อวี้เฉิงมองดูฉินคั่วด้วยแววตาสงสัย

หรือว่ากู้ชิงจะเป็นคนที่ทำให้หัวใจของฉินคั่วเต้นแรง?

แต่ต้องพูดตามตรงว่ากู้ชิงเป็นคนที่ดูดีคนหนึ่ง

ไม่แปลกใจที่ฉินคั่วจะพลาดท่า

ฉินคั่วมองดูหวังลี่ด้วยสายตาเย็นชา “ฉันเตือนเธอแล้วทำไมยังทำหูทวนลมอีก?”

“คุณชายฉิน เราเหมาะสมกันขนาดนี้ แม่นั่นไม่คู่ควรกับความชอบของคุณเลย” หวังลี่ยืนอยู่ในห้องรักษาความปลอดภัยด้วยความคับข้องใจ

“เธอมาแส่อะไรเรื่องของฉัน? คิดว่าตัวเองเป็นใคร?” ฉินคั่วโมโหมากจริง ๆ

หวังลี่มายุ่งวุ่นวายกับเขาและยังไปหาเรื่องกู้ชิงที่บริษัทอีก

เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร?

“คุณชายฉิน ฉันรักคุณมากจริง ๆ คุณชายฉินอย่าถูกแม่นั่นหลอกเอานะคะ” หวังลี่ร้องไห้และชี้ไปที่กู้ชิง

“ออกไปซะ คืนนี้ฉันไม่อยากเห็นเธอในเมืองเป่ยอีก” ฉินคั่วหลับตาลง

ตอนนี้ความประทับใจของเขาในสายตากู้ชิงน่าจะแย่ลงกว่าเดิมอีกใช่ไหม?

เขาทำอะไรไม่ได้เลย

ใครจะคิดว่าหวังลี่จะทำถึงขนาดนี้

“ไม่ ฉันไม่ไป ฉันอยากให้คุณกลับไปด้วยกัน” หวังลี่วางท่าทางอย่างดื้อรั้น

“ไม่เหรอ? หวังลี่ เธอคิดว่าเธอเป็นใคร? มองดูสารรูปตัวเองบ้างมั้ย? หรือว่าจะให้คนมาลากออกไป” ฉินคั่วชอบคนที่ยอมจากกันด้วยดี ผู้หญิงประเภทนี้จึงไม่ได้อยู่ในสายตาเขาเลย

“ไม่ ฉันไม่กลับ ฉันจะอยู่ที่นี่กับคุณ” หวังลี่ส่ายหัว

“อย่าทำให้ฉันโมโหนะ!” ดวงตาของฉินคั่วเปลี่ยนเป็นเย็นชา

หวังลี่หดคอลง เธอไม่เคยเห็นฉินคั่วเป็นแบบนี้มาก่อน เธอจึงรู้สึกหวาดกลัว

“คุณ คุณชายฉิน ฉันชอบคุณมากจริง ๆ” หวังลี่กลืนน้ำลายแล้วพูดต่อ

“หุบปาก!”