พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 735 ไม่ได้ใส่น้ำตาล

ตอนที่ 735

ไม่ได้ใส่น้ำตาล

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวได้รับโทรศัพท์จากกู้ชิงในตอนเช้า โดยบอกว่าเธอกำลังออกเดินทางไปที่บ้านเกิด

“ไม่เป็นไร ไปเที่ยวสนุก ๆ ก็พอ เดี๋ยวฉันจัดการเรื่องในบริษัทเอง ไม่ต้องห่วงหรอก” ช่วงนี้กู้ชิงดูหดหู่มาก

การพักผ่อนอย่างเต็มที่เท่านั้นที่จะทำให้คนเราสามารถเผชิญหน้ากับงานได้ดียิ่งขึ้น

นับตั้งแต่อยู่กับเธอมานาน กู้ชิงไม่เคยขอลางานเลยสักครั้ง

ดังนั้นการลางานเพียงแค่หนึ่งสัปดาห์จึงเป็นอะไรที่ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยอมได้

“ขอบคุณค่ะคุณถง” ใบหน้าของกู้ชิงเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า

เธอรู้สึกไม่สบายเนื้อสบายตัวและการเดินทางกลับบ้านเกิดก็เกือบจะทำให้ร่างกายของเธอถึงขีดสุดแล้ว

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเสียงแปลก ๆ” โดยปกติเสียงของ กู้ชิงไม่ใช่แบบนี้

“ไม่เป็นไรค่ะคุณถง ฉันแค่เป็นหวัด เมื่อคืนนี้ไม่ได้นอนห่มผ้าเลยคันคอนิดหน่อย” น้ำเสียงของกู้ชิงฟังดูแหบแห้งเล็กน้อย

ไม่ใช่เพราะความเหน็บหนาว แต่เป็นเพราะฉินคั่วต่างหาก

“ถ้างั้นก็พักผ่อนให้สบายแล้วดูแลตัวเองด้วยล่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดคุยกับกู้ชิงต่ออีกสองสามคำแล้วจึงวางสายลง

“กู้ชิงไม่อยู่เมืองเป่ยเหรอ?” เมื่อพิจารณาจากอิทธิพลของฉินคั่วแล้ว หากเธอไม่อยู่ที่นี่ก็เกรงว่าเขาจะต้องพลิกแผ่นดินเมืองเป่ยหาเธอแน่ ๆ

“คุณถามทำไม?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเหลือบมองมู่อวี้เฉิงอย่างคลางแคลงใจ

“หรือว่าคุณจะบอกฉินคั่ว? คุณก็เห็นท่าทางกู้ชิงแล้วนี่ เธอไม่ได้สนใจอะไรฉินคั่วเลย ปล่อยให้ฉินคั่วยอมแพ้ไปเถอะ อีกอย่างฉินคั่วก็มีคู่นอนตั้งเยอะแยะ จะมาตามติดกู้ชิงทำไม กู้ชิงเคยแต่งงานมาแล้วด้วย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้จักนิสัยของกู้ชิงเป็นอย่างดี ในชีวิตนี้เธอจะไม่มีวันเกี่ยวข้องกับคนอย่างฉินคั่วอย่างแน่นอน

แต่บางครั้งโชคชะตาก็เล่นตลกเหลือเกิน

เหมือนกับหยิบสุ่มมั่วจนทำให้พวกเขาโคจรมาเจอกัน

“แต่ฉินคั่วจริงจังกับกู้ชิงนะ” มู่อวี้เฉิงพูดบอกเบา ๆ

ภาพลักษณ์ของฉินคั่วในสายตาของถงเหมี่ยวเหมี่ยวนั้นย่ำแย่มาก

หากเขาอยากจะตามจีบกู้ชิงจริง ๆ มู่อวี้เฉิงก็คงจะต้องช่วยเขาฟื้นฟูภาพลักษณ์ขึ้นมาก่อน

“ฉินคั่วเป็นเพลย์บอย คุณจะบอกว่าคนแบบนี้จริงจังกับคนอื่นจริง ๆ เหรอ?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอยากจะหัวเราะให้ฟันร่วง

“เหมี่ยวเหมี่ยว ผมรู้จักฉินคั่วดี เขาเป็นคนใจแข็งมาก ยากที่คนจะเข้าถึงหัวใจเขา เพราะแบบนี้เขาถึงได้เปลี่ยนคนควงบ่อย ๆ แต่ใครที่เข้าไปในหัวใจเขาได้แล้ว คนคนนั้นก็จะคงอยู่ในใจเขาไปตลอดชีวิต คุณเข้าใจมั้ย?” มู่อวี้เฉิงปวดหัวจริง ๆ

ทำไมเขาจะต้องมานั่งอธิบายความชั่วร้ายที่ฉินคั่วทำลงไปด้วย

แต่เมื่อคิดได้ว่าฉินคั่วช่วยเหลือเขามามาก

มู่อวี้เฉิงก็จำใจพูดอธิบายแทนเขา

“อย่าพูดเหมือนกับว่าการเล่นกับความรู้สึกของคนอื่นมันดูสูงส่งนักได้มั้ย” ใบหน้าของถงเหมี่ยวเหมี่ยวเต็มไปด้วยร่องรอยของความรังเกียจ

เธอเกลียดคนที่ไม่คิดจริงจังกับความสัมพันธ์

“ฉินคั่วกับผู้หญิงพวกนั้นก็แค่แลกเปลี่ยนความต้องการของกันและกัน ถ้าฉินคั่วไม่มีเงิน ผู้หญิงพวกนั้นก็คงไม่เข้ามาหาเขาหรอก แต่ในสายตาของฉินคั่วมองกู้ชิงแตกต่างออกไป ครั้งนี้เขาจนมุมแล้วจริง ๆ” มู่อวี้เฉิงไม่ได้อยากพูดบรรยายอะไรมาก

แต่มันเป็นเรื่องยากที่ฉินคั่วจะตกหลุมรักใครสักคน ดังนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาก็จะช่วยอีกฝ่ายอย่างขยันขันแข็ง

“แล้วคุณจะมาบอกฉันทำไม? หรือกลัวว่าฉันจะเข้าไปขัดขวางไม่ให้ฉินคั่วตามจีบกู้ชิง? ไม่ต้องห่วง ถ้าเป็นอย่างนั้นคุณไม่ต้องอะไรหรอก กู้ชิงมีความคิดกว่าฉันมากและมองคนออกมากกว่าฉัน เธอมองออกว่าฉินคั่วเป็นคนยังไง และที่เธอโทรหาฉันเพราะแค่อยากจะลาพักร้อนหนึ่งอาทิตย์ เกี่ยวอะไรกับฉันด้วยล่ะ?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยักไหล่

ความไม่ไว้วางใจของมู่อวี้เฉิงไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรเลย

เธอตัดสินใจว่าจะไม่เข้ายุ่งกับเรื่องของคนอื่น แล้วทำไมมู่อวี้เฉิงเป็นแบบนี้ล่ะ?

“ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ผมแค่คิดว่าคุณไม่จำเป็นต้องมีอคติกับฉินคั่วขนาดนั้นก็ได้” มู่อวี้เฉิงไม่รู้จะพูดอะไรเช่นกัน

“จะไม่ให้ฉันคิดอคติกับเขาได้ยังไง? กับตอนอวี่โหรว ก็เป็นแบบนี้เหมือนกันไม่ใช่เหรอ? ใครจะรู้บางทีเขาอาจจะคิดเรื่องกู้ชิงไปเองก็ได้ อีกอย่างเขามีคู่นอนให้เล่นด้วยตั้งเยอะแยะ จะมายุ่งวุ่นวายกับคนอื่นทำไม? กู้ชิงมีชีวิตที่ยากลำบากมามากพอแล้ว อย่าไปยุ่งกับเธอเลย” ในเมื่อมู่อวี้เฉิงพูดแสดงจุดยืนของเขาออกมา ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็พูดแสดงทัศนคติของเธอเช่นกัน

ถึงอย่างนั้นความรู้สึกในแง่ลบที่เธอมีต่อฉินคั่วนั้นล้วนมาจากเรื่องโคมลอย

“เอาล่ะ คุณไม่ต้องมาบอกฉันหรอก ปล่อยให้เป็นเรื่องของกู้ชิงไป ฉันจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดแล้วเดินเข้าไปในห้องครัว

เธอกังวลว่าเธอจะเผลอทะเลาะกับมู่อวี้เฉิง

พวกเขาทะเลาะกันเพราะเรื่องของคนอื่นมามากพอแล้ว

เธออยากจะสงบสติสักพัก

ในความเป็นจริงมันไม่ใช่เรื่องจำเป็นเลย

เธอกับมู่อวี้เฉิงมีชีวิตรักเป็นของตนเอง

ไม่ควรไปกังวลกับเรื่องของคนอื่น

ไม่เช่นนั้นมันจะส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของคู่เธอเอง

เธอรินน้ำผลไม้ใส่แก้วในห้องครัว จากนั้นก็เดินไปนั่งพักบนเก้าอี้ในสวน

มู่อวี้เฉิงเดินตามมากอดถงเหมี่ยวเหมี่ยวทางด้านหลัง “เหมี่ยวเหมี่ยว ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น จากนี้ผมจะไม่พูดถึงเรื่องนี้แล้ว”

เขาทำให้ภรรยาโกรธเพราะพูดปกป้องฉินคั่ว

การกระทำแบบนี้ไม่ใช่เรื่องที่ดีเลย

“ไม่ต้องหรอก เราควรสงบสติกันก่อน” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดเบา ๆ

“ผมพูดไม่ดีเอง” มู่อวี้เฉิงรู้สึกเสียใจมากเมื่อเห็นท่าทางเย็นชาของถงเหมี่ยวเหมี่ยว

“คนเราก็ต้องทำผิดพลาดกันบ้างแหละ คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ทุกครั้งก็ได้” ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มู่อวี้เฉิงริเริ่มเป็นฝ่ายพูดขอโทษเธอก่อนเสมอ

จนเธอรู้สึกไม่สบายใจเอาเสียเลย

“ผมต้องทำสิ เหมี่ยวเหมี่ยว คุณไม่รู้หรอกว่าผมรักคุณมากแค่ไหน” มู่อวี้เฉิงฝังศีรษะไว้ที่ซอกคอของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วสูดดมกลิ่นหอมของเธอจนรู้สึกสบายใจมากขึ้น

“ถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก เราควรพูดคุยกันดี ๆ อย่าทะเลาะกันได้มั้ย?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกว่าการทะเลาะวิวาทส่งผลต่อความสัมพันธ์จริง ๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอต้องอยู่กับมู่อวี้เฉิงตลอดทั้งวัน

หากเป็นเช่นนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองจะยิ่งน่าเบื่อมากขึ้น

“ได้ ไม่เอาแบบนั้นแล้ว เหมี่ยวเหมี่ยว ผมก็ไม่อยากทะเลาะกับคุณ” ทุกครั้งที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำสีหน้าเย็นชาใส่เขา มู่อวี้เฉิงมักจะทำอะไรไม่ถูก

จะทุบตีก็ไม่ทุบ จะด่าก็ไม่ด่า

เขาจึงรู้สึกเศร้าใจมาก

หากมีหนทางที่สามารถแก้ไขได้มันคงจะดีมากกว่านี้

“ถอยไป” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจิบน้ำผลไม้แล้วผลักมู่อวี้เฉิงออก

แต่มู่อวี้เฉิงกลับไม่ขยับและจ้องมองน้ำผลไม้ในมือของถงเหมี่ยวเหมี่ยว

“ทำไม?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจ้องมองเขาอย่างสงสัย

ทำไมมู่อวี้เฉิงยังนิ่งอยู่

“เหมี่ยวเหมี่ยว แค่เราทะเลาะกันคุณถึงกับไม่ทำน้ำผลไม้เผื่อผมเลยเหรอ?” เขาจ้องมองถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วยความน้อยใจ

“ฉันแค่คั้นลวก ๆ ไม่อร่อยหรอก” ตอนนี้สุขภาพร่างกายของถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ค่อยดีนัก เธอจึงไม่ได้ใส่น้ำตาล

“จริงเหรอ? ขอผมชิมหน่อย” มู่อวี้เฉิงโน้มตัวลงไปดูดหลอดของถงเหมี่ยวเหมี่ยว

รสชาติไม่ได้หวานกลมกล่อมนัก แต่ยังคงให้ความสดชื่นของน้ำผลไม้และมันก็ไม่ได้แย่จนเกินไป

“เป็นไงบ้าง…” ขณะที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังพูดถาม มู่อวี้เฉิงก็ก้มลงมาจูบเธอ

เธอกอดคอมู่อวี้เฉิงแล้วหลับตาพริ้ม