พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 744 อึดอัด

ตอนที่ 744

อึดอัด

ความรู้สึกชื้นบนซอกคอทำให้หนังศีรษะของกู้ชิงลุกซู่

เธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่จู่ ๆ เสียงหนึ่งก็ดังมาจากห้องนั่งเล่น “ชิงเอ๋อร์”

ติ่งหูของกู้ชิงเปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อย ก่อนจะรีบผลัก ฉินคั่วออกไปทันที

ฉินคั่วคาดเดาได้ว่าคนคนนี้น่าจะเป็นแม่ของกู้ชิง

เขาจะต้องสร้างความประทับใจต่อหน้าผู้ใหญ่

ดังนั้นฉินคั่วจึงปล่อยมือออก เดินตามหลังกู้ชิงไปแล้วส่งยิ้มกว้างให้แม่กู้ “สวัสดีครับคุณป้า”

แม่กู้เบิกตากว้างเมื่อเห็นคนแปลกหน้าเข้ามาอยู่ในบ้าน “ชิงเอ๋อร์ นี่ นี่ใคร?”

“นี่คือ… แฟนหนูค่ะ” ท้ายที่สุดกู้ชิงก็จำใจยอมรับความสัมพันธ์นี้

ไม่อย่างนั้นเพื่อนผู้ชายประสาอะไรจะมาที่บ้านล่ะ? แบบนั้นจะมีแต่ทำให้แม่กู้สงสัยมากกว่าเดิม

หากพูดไปก็เกรงว่าตัวเธอจะดูเหมือนคนไปสร้างความสัมพันธ์ยุ่งเหยิงนอกบ้าน

เมื่อฉินคั่วได้ยินคำพูดของกู้ชิง ดวงตาของเขาก็หยีลงกว่าเดิม

“แฟนเหรอ ดี ดีจัง” แม่กู้แทบจะน้ำตาไหลเมื่อได้ยินเช่นนั้น

เธอคิดว่าหลังจากกู้ชิงหย่าร้างแล้วจะไม่สนใจเรื่องความรู้สึกอีกต่อไป

นึกไม่ถึงว่ากู้ชิงจะใจสู้ขนาดนี้

แถมยังพาแฟนกลับมาบ้านด้วยทันที

“แม่คะ ไปนั่งรอก่อนเถอะ หนูยังทำกับข้าวอยู่” กู้ชิงสูดลมหายใจเข้าลึก

จากนั้นเธอก็ส่งสายตาเตือนฉินคั่ว

หวังว่าฉินคั่วจะไม่พูดเรื่องไร้สาระ

กู้ชิงเข้าไปทำอาหารต่อในห้องครัวด้วยความรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

เธอคอยโผล่หัวออกมาดูเหตุการณ์ในห้องนั่งเล่นเป็นครั้งคราว

ปรากฏว่าเหตุการณ์ในห้องนั่งเล่นดูดีกว่าที่เธอจินตนาการเอาไว้มาก

ไม่รู้ว่าฉินคั่วพูดอะไรกับแม่กู้ แม่กู้ถึงได้หัวเราะเสียงดังขนาดนั้น

กู้ชิงงุนงงเล็กน้อย นับตั้งแต่เธอหย่าร้างกับอดีตสามี แม่กู้ก็ไม่ได้ยิ้มร่าเริงแบบนี้มานานแล้ว

ไม่อยากจะพูดเลย

ไอบ้านี่ค่อนข้างน่าชัง แต่กู้ชิงก็ยอมรับว่าฉินคั่วสามารถทำให้คนอื่นมีความสุขได้เสมอ

เขาเป็นคนปากหวานที่สุด

ทั่วทั้งร่างกายนี้คงมีแต่ปากอย่างเดียวที่มีประโยชน์

กู้ชิงเห็นว่าแม่มีความสุขมาก เธอจึงไม่ได้หันไปมองอีกและจดจ่ออยู่กับการทำอาหาร

ขณะเดียวกันฉินคั่วคอยคุยกับแม่กู้และเหลือบมองกู้ชิงเป็นระยะ ๆ

กู้ชิงสวมผ้ากันเปื้อนพันเอวคดโค้งได้รูปสวยจนทำให้ ฉินคั่วรู้สึกกระเหี้ยนกระหือรือ

ฉินคั่วไม่เคยรู้มาก่อนว่าเขาเป็นคนงมงายขนาดนี้

เขายังคงดื้อดึงตามตื้อกู้ชิงเหมือนเช่นเคย

เขาไม่สามารถปล่อยวางได้แม้ว่ากู้ชิงจะเกลียดเขามากก็ตาม

จะปฏิเสธไม่ให้เขาเข้าใกล้ก็ได้ แต่เขาจะพยายามอย่างหนักเพื่อให้กู้ชิงกลายมาเป็นของเขา

แม่กู้สังเกตเห็นสายตาของฉินคั่วได้ชัดเจน

เธอรู้สึกพึงพอใจกับฉินคั่วมากขึ้นกว่าเดิม

“ชีวิตของชิงเอ๋อร์ลำบากมาก ถ้าคุณชอบชิงเอ๋อร์จริงๆ ก็ช่วยทำดีกับเธอหน่อยนะ อย่าปล่อยให้เธอทุกข์ทรมาน” กู้ชิงเคยผ่านการหย่าร้างมาก่อน

ไม่รู้ว่ามีข่าวลือจากที่ไหนบอกว่าอีกฝ่ายขอหย่ากับกู้ชิงเพราะว่าเธอไม่สามารถให้กำเนิดลูกได้

เธอโกรธมากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

ต่อมาเธอพยายามนัดดูตัวให้กู้ชิงอยู่หลายครั้ง

แต่ทุกคนกลับไม่ต้องการหญิงสาวที่ไม่สามารถให้กำเนิดลูกได้ ส่วนคนที่ยอมรับได้ก็ล้วนเป็นตาเฒ่าหัวงู

แม่กู้ไม่ใช่คนที่เห็นแก่ได้

เธอจะผลักไสกู้ชิงเข้าไปในกองไฟได้อย่างไร?

เธอยอมให้กู้ชิงครองตัวอยู่เป็นโสดตลอดชีวิตดีกว่าปล่อยให้กู้ชิงแต่งงานเข้าไปแล้วถูกคนอื่นทำร้าย

ทว่าสุดท้ายกู้ชิงกลับมีความสามารถมาก เธอเอาตัวรอดได้โดยไม่ต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากคนอื่น

รอแม่กู้แก่ตัวลงก่อน เธอจะเอาเงินให้กู้ชิงไปซื้อบ้านและปล่อยกู้ชิงไปใช้ชีวิตในเมืองใหญ่

หากไม่มีเธอคอยฉุดรั้ง กู้ชิงก็จะสามารถมีชีวิตที่ดีได้

“คุณป้า ไม่ต้องห่วงนะครับ หลังจากนี้ผมจะดูแลกู้ชิงอย่างดี” เงื่อนไขเบี้ยงต้นคือกู้ชิงต้องเห็นด้วยกับเขา

สักวันหนึ่งกู้ชิงจะเห็นด้วย

“คุณเป็นคนดีจริง ๆ” แม่กู้ถอนหายใจ

กู้ชิงนำอาหารมาวางเสิร์ฟบนโต๊ะ

ทักษะการทำอาหารของเธอยังดีเหมือนเดิม

แม่กู้ตักอาหารให้ฉินคั่ว “ชิงเอ๋อร์ไม่ได้ทำอาหารมานานแล้ว กินเยอะ ๆ นะ”

กู้ชิงอยากจะพูดห้ามแม่ แต่แม่กู้ตักกับข้าวใส่ลงไปในจานของเขาแล้ว

คิดดูแล้วเธอไม่พูดดีกว่า เกรงว่ามันจะดูวุ่นวายมากไปหน่อย

แต่ว่าฉินคั่วเป็นนายน้อยของตระกูลฉิน วิถีชีวิตของเขาค่อนข้างแตกต่างจากพวกเธอ

กู้ชิงกลัวว่าฉินคั่วจะรังเกียจที่แม่กู้ตักอาหารให้เขา

“ขอบคุณครับคุณป้า” กลับกลายเป็นว่าฉินคั่วไม่ได้แสดงท่าทางไม่พอใจอะไร แต่ยังดูมีความสุขมาก

เขาตักอาหารใส่ปากทันที

ระหว่างกินอาหาร แม่กู้คอยพูดคุยกับฉินคั่วเป็นส่วนใหญ่ ขณะที่กู้ชิงคอยนั่งกินเงียบ ๆ

ทำให้บรรยากาศครื้นเครงและสนุกสนาน

หลังจากกินอาหารเสร็จแล้ว ฉินคั่วก็อาสาช่วยเข้าไปล้างจาน

กู้ชิงเดินตามเข้าไปดูด้วยความไม่สบายใจ

แม้ว่าฉินคั่วจะล้างจานด้วยท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ แต่ก็ไม่ได้ทำจานแตก

กู้ชิงจึงปล่อยเขาไปและเดินกลับมาที่ห้องนั่งเล่น

แม่กู้กำลังดูโทรทัศน์อยู่

เมื่อเห็นเธอเดินมา แม่กู้ก็ตบที่นั่งข้าง ๆ แล้วพูดว่า “ชิงเอ๋อร์ มานั่งนี่สิ”

กู้ชิงเดินไปนั่งลงข้าง ๆ แม่กู้ “แม่คะ มีอะไร?”

“เสี่ยวฉินเป็นลูกบ้านคนรวยใช่มั้ย?” แม่กู้ถาม

“ประมาณนั้นค่ะ” กู้ชิงพยักหน้าด้วยความหนักใจ

ไม่เพียงแต่บ้านรวย อิทธิพลของตระกูลฉินในเมืองหนานเป็นอะไรที่ไม่อาจจินตนาการได้เลย

เธอค้นหาข้อมูลเหล่านี้บนอินเตอร์เน็ตมาก่อน

“เขามาหาลูกถึงที่นี่จะต้องจริงจังมากนะ แม่ผ่านมาก่อน แม่ดูออกว่าเสี่ยวฉินชอบลูกมาก ทำไมไม่ลองดูล่ะ” แม่กู้ชิงตบมือกู้ชิงเบา ๆ

เธอหวังเป็นอย่างยิ่งว่ากู้ชิงจะสามารถลงหลักปักฐานได้

หากเป็นเช่นนั้น หลังจากนี้จะได้มีคนคอยอยู่เคียงข้าง กู้ชิง

“แม่คะ แม่คิดว่าเขาไว้ใจได้จริง ๆ เหรอ?” กู้ชิงเม้มปาก

อันที่จริงเธอก็ไม่สามารถพูดได้เต็มปากว่าเธอเกลียด ฉินคั่ว

เพียงแค่ชีวิตส่วนตัวที่ยุ่งเหยิงของเขาทำให้เธอโกรธ

เธอยังไม่เชื่อว่าฉินคั่วชอบเธอจริง ๆ

แต่สายตาของคนเฒ่าคนแก่นั้นแม่นยำที่สุด

เธออยากจะเชื่อฟังคำพูดของแม่เช่นกัน

เธออยู่ตัวคนเดียวมานานแล้ว จวนจะอายุสามสิบ เธอก็อยากหาใครสักคนและมีครอบครัวสักที

เธออยากมีลูกเป็นของตัวเอง

หากในชีวิตนี้เธอไม่สามารถมีลูกเป็นของตัวเองได้ เธอจะเสียใจขนาดไหน?

“แม่ไม่รู้ว่าเขาเป็นคนที่ไว้ใจได้หรือเปล่า แต่เด็กคนนั้นชอบลูกมาก ลูกก็ลองดูสิ” แม่กู้ไม่อยากพูดอะไรมากเช่นกัน

เมื่อครั้งที่แล้วเธอแนะนำคนผิดให้กู้ชิง แค่นั้นเธอก็เสียใจมากพอแล้ว

ตอนนี้เธอไม่กล้าแนะนำอะไรส่งเดชอีก

เธอหวังแค่ว่ากู้ชิงจะหายดี

ท้ายที่สุดมันเป็นเรื่องของอนาคตใครจะรู้ได้?

ในตอนแรกอดีตสามีของกู้ชิงก็ดีกับเธอมากเช่นกัน

แต่สุดท้ายกลับลงเอยด้วยความล้มเหลว

“แม่คะ หนูเข้าใจแล้ว หนูจะคิดให้รอบคอบค่ะ” กู้ชิงพูดตอบด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

เธอเคยคิดมาก่อนว่าเธอจะได้พบกับคนที่มั่นคงและเป็นผู้ใหญ่ ไม่เคยคิดเลยว่าจะมาเจอคนอย่างฉินคั่ว

เธอคิดแค่ว่าอยากจะขับไล่ฉินคั่วออกไป และยังไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงมาที่นี่

แต่อย่างที่แม่กู้พูด ฉินคั่วลุยน้ำข้ามภูเขามาถึงที่นี่ก็แสดงได้ว่าเขาค่อนข้างจริงจัง

ถึงอย่างนั้นฉินคั่วกลับปฏิบัติต่อคู่นอนของเขาโหดร้ายเหลือเกิน

ซึ่งมันทำให้กู้ชิงลังเล

เธอไม่เหมือนฉินคั่ว เธอเคยผ่านการแต่งงานแล้วและไม่อยากเสียเวลาอีกต่อไป

กู้ชิงทำหน้านิ่วขมวดคิ้วราวกับว่าเรื่องทุกอย่างกำลังวนเวียนไม่รู้จบ

จนเธอรู้สึกอึดอัด