พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 746 ตระกูลฉินกำลังจะล้มละลาย

ตอนที่ 746

ตระกูลฉินกำลังจะล้มละลาย

“ที่รัก พูดไร้สาระอะไร? มองไม่เห็นความรู้สึกผมบ้างเลยเหรอ? ไม่ว่าจะท้องหรือไม่ท้อง พี่ก็คือของผม ถ้าเกิดมีลูก เราก็จะได้แต่งงานกัน” ฉินคั่วพูดถ้อยคำสัญญากับกู้ชิงอย่างเคร่งขรึม

“ฉันไม่อยากได้ยินนายพูดแบบนี้” กู้ชิงเบือนหน้าหนี

ฉินคั่วไม่สามารถพูดรับประกันสถานการณ์ในตระกูลฉินได้

ตระกูลชั้นสูงมีความซับซ้อนมาก

เธอจะคลอดลูกออกมาอย่างปลอดภัยได้หรือไม่?

กู้ชิงเป็นกังวลในใจ

“เอาล่ะ อย่าเพิ่งพูดอะไร รีบไปตรวจเถอะ” ฉินคั่วดันกู้ชิงให้เดินเข้าไป

เขาเฝ้ารอคอยการถือกำเนิดของเจ้าตัวเล็กเช่นกัน

เขาเคยคิดมาก่อนว่าจะไม่ปล่อยให้การแต่งงานเข้ามาผูกมัด การแต่งงานก็เหมือนการเดินเข้าหลุมศพ

ยิ่งมีลูกก็จะยิ่งปวดหัวมากขึ้น

เพราะเขาไม่ใช่คนที่มีความอดทน แล้วเขาจะเลี้ยงดูลูกได้อย่างไร?

แต่ฉินคั่วกลับค้นพบว่ามันอาจจะดูไม่ยากอย่างที่เขาจินตนาการไว้

หรือไม่เขาก็สามารถเรียนรู้ได้

เรียนรู้วิธีการดูแลลูกและดูแลกู้ชิง

ขอแค่เป็นเธอ อะไรก็ไม่สำคัญ

เขาเต็มใจจะเดินเข้าไปในกับดักของกู้ชิง

ความคิดในใจเขาน่าจะก่อตัวขึ้นหลังจากเขาเจอกู้ชิงตั้งแต่ครั้งแรก

กู้ชิงกัดริมฝีปากและเดินเข้าไปในห้องน้ำ

เธอนั่งอยู่ในห้องน้ำ มองดูแท่งทดสอบที่ปรากฏเส้นสีแดงสองขีด

เธอไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกภายในอย่างไรดี

มันตื่นตระหนกไปหมด

แม้ว่าเธอจะไม่อยากให้เด็กคนนี้เกิดมาจากเธอและ ฉินคั่ว

แต่เธอก็เฝ้ารอคอยการให้กำเนิดเด็กคนนี้ เธอรู้ว่าเธอสามารถเลี้ยงลูกให้ดีได้

หากแต่ต้องเผชิญหน้ากับตระกูลฉินล่ะ? เธอคงจะไม่มีโอกาสชนะเลย

ตระกูลฉินจะไม่ยอมให้เธอเก็บเด็กคนนี้เอาไว้แน่ ๆ

พวกเขาจะปล่อยให้เด็กที่มีสายเลือดตระกูลของพวกเขาออกมาเพ่นพ่านข้างนอกได้อย่างไร?

เธอไม่มีอำนาจ เข้าไปอยู่ในนั้นคงจะถูกรังแก

กู้ชิงตระหนักถึงเรื่องนี้อย่างจริงจัง

ทันใดนั้นดวงตาของกู้ชิงก็สว่างขึ้น

แล้วถ้าเกิดฉินคั่วไม่รู้การมีอยู่ของเด็กคนนี้ล่ะ?

เขาก็จะไม่มาแย่งลูกไปจากเธอใช่ไหม?

หลังจากคิดได้แล้วก็ลงมือทำทันที กู้ชิงโยนแท่งทดสอบการตั้งครรภ์ทิ้งลงไปในถังขยะแล้วเดินออกไป

ฉินคั่วยังคงรออยู่ที่ด้านนอก

เมื่อเห็นกู้ชิงออกมา เขาก็รีบเข้ามาถามไถ่ “เป็นยังไงบ้าง?”

“ไม่ ไม่ท้อง” กู้ชิงก้มหน้าลง ไม่ต้องตาฉินคั่ว

เธอคิดว่าเธอสามารถปลอมตัวได้เนียน

แต่ฉินคั่วกลับจับสังเกตเห็นทันที

ฉินคั่วหรี่ตาลง “แล้วแท่งทดสอบล่ะ? ต้องเอาไปให้หมอดูไม่ใช่เหรอ?”

“พอไม่ท้องฉันก็ทิ้งไปแล้ว ไม่มีอะไรให้ดูหรอก” หลังจากพูดจบ กู้ชิงก็รีบเดินจ้ำอ้าวออกไป

ฉินคั่วเดินเข้าไปคว้าข้อมือกู้ชิง “ท้องใช่มั้ย?”

“ก็บอกแล้วไงว่าไม่ท้อง” กู้ชิงเป็นเหมือนกับลูกแมวที่โดนเหยียบหาง เสียงของเธอแหลมเปี๊ยบ

แต่ใครจะดูท่าทางเธอไม่ออกบ้างล่ะ

“กู้ชิง ทำไมถึงโกหกล่ะ ผมเป็นพ่อของลูกนะ และลูกก็มีเลือดเนื้อเชื้อไขผมอยู่ครึ่งนึง พี่มาพูดปิดบังเรื่องลูกแบบนี้มันไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยเหรอ?” ฉินคั่วเริ่มอารมณ์เสีย

เขาคิดว่าหลังจากเขาทำเพื่อกู้ชิงมามากแล้ว กู้ชิง จะมองเห็นเขาบ้างสักนิด

แต่กลับไม่เลย

“เพราะว่าหลังจากนี้นายคงจะมีลูกอีกเยอะแยะ และลูกของฉันคงจะไม่ได้เห็นแสงสว่างด้วยซ้ำ แทนที่จะปล่อยให้เขากลายเป็นคนไร้ตัวตนข้าง ๆ นาย สู้ให้ลูกมาอยู่กับฉันไม่ดีกว่าเหรอ?” กู้ชิงมองตรงเข้าไปในดวงตาของฉินคั่ว

เขาเป็นเพลย์บอยจอมกะล่อน กู้ชิงจึงคิดสรุปว่าฉินคั่วน่าจะยกเรื่องแต่งงานมาพูดปลอบเธอมากกว่า

พวกเขาจะไม่มีทางได้แต่งงานกัน หรือต่อให้แต่งงานกันแล้ว ฉินคั่วก็จะไปเสเพลกับผู้หญิงนอกบ้านอีก

จากนั้นก็จะไข่ทิ้งไว้เรี่ยราด

ในช่วงแรกอาจจะดูสำคัญ แต่หลังจากวันเวลาผ่านไปแล้ว เธอก็จะกลายเป็นคนไม่จำเป็น

“พี่คิดว่าผมเป็นงั้นเหรอ?” เส้นเลือดบนหน้าผากของ ฉินคั่วปูดโปนออกมา “ทำไมพี่ไม่เชื่อใจผมบ้างเลย? หลังจากนี้ผมจะมีแค่พี่ พี่จะเป็นคนเดียวที่คลอดลูกผมออกมา หยุดคิดเรื่องไร้สาระได้แล้ว!”

“ปล่อยลูกไว้กับฉันเถอะฉินคั่ว” กู้ชิงพึมพำ

ลูกมีความสำคัญต่อเธอมาก

ทำไมมันบังเอิญขนาดนี้ เธอตั้งครรภ์แล้วจริง ๆ

ลูกไร้เดียงสาและเป็นของขวัญประทานจากพระเจ้าอย่างที่คุณหมอบอก

เธอไม่เคยคิดจะทำแท้งลูกเลย

เด็กเป็นผู้บริสุทธิ์ พ่อแม่ต่างหากที่เป็นผู้กระทำผิด

เธอจะไม่ปล่อยให้ลูกต้องทุกข์ทรมานเพราะพวกเขา

“พี่กับลูกเป็นของผม เข้าใจมั้ย?” ฉินคั่วจับกู้ชิงให้หันมาเผชิญหน้า

ถึงตอนนี้เองเขาก็สังเกตเห็นว่ากู้ชิงกำลังร้องไห้เงียบ ๆ

ฉินคั่วตื่นตระหนกมากและถอนหายใจอย่างทำอะไรไม่ถูก เขารีบปาดน้ำตาให้กู้ชิง “ที่รัก เชื่อใจผมหน่อยได้มั้ย? นะ? ลองดูอีกสักครั้งเถอะนะ ถ้าผมทำให้พี่เสียใจอีกพี่ทิ้งผมไปได้เลย ตอนนี้พี่มีลูกอยู่ในท้องแล้ว มัวร้องไห้แบบนี้จะเป็นแบบอย่างให้ลูกได้ยังไง”

หลังจากได้ยินเช่นนั้น กู้ชิงก็สัมผัสท้องตัวเอง

เธอรู้สึกว่าคำพูดของฉินคั่วค่อนข้างสมเหตุสมผล ตอนนี้เธอท้องแล้วและยังมีเวลาอีกนานให้ทดสอบฉินคั่ว

จนถึงตอนนั้นค่อยหนีไปก็ยังไม่สาย

นอกจากนี้เธอยังแอบหวังว่าลูกของเธอจะมีครอบครัวที่สมบูรณ์

“ถ้างั้นนายต้องสัญญากับฉันก่อนว่าถ้าเกิดนายมีคนอื่นเมื่อไหร่ ฉันจะไปทันที นายจะมาหยุดฉันไม่ได้และห้ามตามหาฉันด้วย” กู้ชิงปกป้องสิทธิ์และผลประโยชน์ของตัวเอง

เธอไม่มีทางแข่งขันกับตระกูลฉินได้เลย

แต่เธอจะพยายามปกป้องตัวเองกับลูกจนกว่าจะถึงตอนนั้น

“ผมสัญญา” ฉินคั่วตอบตกลงในทันที

เขาจะไม่ทำอะไรให้กู้ชิงเจ็บช้ำน้ำใจอีก และฉินคั่วไม่ได้ถือสากับคำสัญญาดังกล่าวเลย

ท้ายที่สุด กู้ชิงทิ้งแท่งทดสอบการตั้งครรภ์ไปแล้ว เธอจึงบอกให้ฉินคั่วไปขอแท่งทดสอบจากคุณหมอมาอีกหนึ่งกล่อง

ฉินคั่วไปแล้วรีบกลับมาทันที

พอกู้ชิงเดินออกมาอีกครั้ง แท่งทดสอบก็ปรากฏเส้นสีแดงชัดเจนสองขีด

ฉินคั่วมองดูมันแล้วจูบแก้มกู้ชิง “ปะ เอาไปให้หมอตรวจดูว่าจะมีอะไรปัญหาอะไรมั้ย”

กู้ชิงเดินตามฉินคั่วเข้าไปข้างใน

หลังจากเกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้น กู้ชิงยังรู้สึกเขินอายเล็กน้อยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคุณหมอ

ฉินคั่วเป็นคนส่งแท่งทดสอบการตั้งครรภ์ให้คุณหมอกับมือ

คุณหมอพยักหน้าชัดเจน “ทารกในครรภ์อายุยังน้อย ตอนนี้ยังมองไม่เห็นอะไร แต่ก็หมายความว่าอันตรายมาก ระวังอย่าออกกำลังกายหักโหมจนเกินไป กินอาหารที่มีประโยชน์ หลีกเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์และพยายามรักษาอารมณ์ให้คงที่ อย่าโกรธง่าย อันที่จริงยังไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงครับแค่ดูแลร่างกายให้ดี”

“เข้าใจแล้วค่ะคุณหมอ ขอบคุณค่ะ” กู้ชิงพูดขอบคุณคุณหมอ

เธอลูบท้องด้วยมือที่สั่นเครือ

ฉินคั่วจึงเข้ามาช่วยพยุงมือเธอ

กู้ชิงรู้สึกว่าการกระทำของเขาดูเกินจริงไปหน่อย

เธอจึงรีบปัดมือฉินคั่วออกแล้วพูดว่า “อย่าเยอะเลย แต่ก่อนคนท้องเขายังทำงานในทุ่งนากันได้”

“ตอนนี้จะเหมือนเมื่อก่อนได้ยังไง? ดูแลตัวเองดี ๆ สิ” ลูกของฉินคั่วจะกลายมาเป็นนายน้อยหรือเจ้าหญิงแห่งตระกูลฉินในอนาคต ซึ่งหมายความว่าเด็กคนนี้จะเติบโตมาอย่างสูงส่ง

แม่เป็นคนมีเกียรติเหมือนกัน ทำไมถึงจะปล่อยปละละเลยล่ะ

หากทำเช่นนั้น คนที่ไม่รู้อาจจะคิดว่าตระกูลฉินกำลังจะล้มละลาย

จึงไม่สามารถเลี้ยงดูกู้ชิงได้

“ตอนนี้ยังเล็กอยู่ ไม่เป็นไรหรอก” หลังจากรู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ กู้ชิงก็เริ่มวางแผนในใจ

ในช่วงแรกเธอยังทำงานได้อยู่บ้างและทางสตีเฟนกรุ๊ป ก็มีให้ลาคลอด

รอคลอดเสร็จก่อนค่อยกลับมาทำงาน

จากนั้นก็จ้างพี่เลี้ยงที่ไว้วางใจได้มาเลี้ยงดูลูก

เธอวางแผนเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้ว