พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 759 เธอรู้สึกขายหน้ามาก

ตอนที่ 759 เธอรู้สึกขายหน้ามาก

หลังจากเลิกงานลงมา เธอก็เห็นว่าฉินคั่วกำลังรออยู่ข้างนอก

เดิมทีซ่งโมโม่อยากจะเดินทางกลับกับเธอด้วย

แต่หลังจากเห็นฉินคั่ว เธอก็รับหันหลังกลับอีกครั้ง

กู้ชิงเฝ้าดูปฏิกิริยาของซ่งโมโม่เงียบ ๆ

อีกฝ่ายมีท่าทางน่าสงสัยอย่างมาก

“ชิงชิงที่รัก มองอะไรอยู่?” ฉินคั่วเริ่มไม่พอใจเมื่อเห็นว่า กู้ชิงไม่ได้มองมาที่เขา

“ฉันแก่แล้ว นายช่วยหยุดทำตัวคลื่นไส้สักทีได้มั้ย?” กู้ชิงขมวดคิ้ว

“มันไม่ดีเหรอ? ชื่อพิเศษที่ผมตั้งให้น่ะ?” ฉินคั่วไม่คิดว่ามันจะเป็นปัญหาอะไร

แถมยังรู้สึกดีมาก

“ไม่เห็นจะดีเลย” กู้ชิงเดินนำไปข้างหน้า

ฉินคั่วรู้สึกได้ว่ากู้ชิงกำลังอารมณ์ไม่ดีอย่างมาก

เขารีบเดินตามไปอย่างว่องไว “ชิงชิงที่รัก เกิดอะไรขึ้น? ใครทำให้คุณหงุดหงิด? ผมจะไปจัดการมันให้!”

“แล้วถ้าเป็นนายล่ะ นายทำให้ฉันไม่มีความสุข นายจะจัดการตัวเองมั้ย?” กู้ชิงพูดด้วยความโกรธ

“ผมเหรอ คุณจัดการผมได้นะ” ฉินคั่วพูดอย่างจริงจัง

จนกู้ชิงเผลอหลุดยิ้มออกมา

ฉินคั่วจิ้มลักยิ้มของเธอเบา ๆ “ดูสิ ยิ้มแล้วสวยจะตาย ทำหน้านิ่งแบบนั้นไม่เห็นจะดีเลย”

“ถ้าไม่ชอบก็ไม่ต้องมามอง” กู้ชิงเบือนหน้าหนีไปทางอื่น

“ไม่ว่ายังไงผมก็ชอบชิงชิงที่รักเสมอ อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง บอกมาว่าทำไมจู่ ๆ ถึงหงุดหงิด” ฉินคั่วขึ้นรถยนต์

หลังจากขึ้นรถแล้ว ฉินคั่วก็คาดเข็มขัดนิรภัยให้กู้ชิง

กู้ชิงหันไปเรียกเขา “ฉินคั่ว”

“เกิดอะไรขึ้นที่รัก?” ฉินคั่วมองดูเธอ

“ซ่งโมโม่คุยอะไรกับนายหรือเปล่า?” หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง กู้ชิงก็ถามถึงสิ่งที่ติดอยู่ในใจเธอ

การเก็บเงียบไว้กับตัวเองตลอดนั้นไม่ใช่เรื่องดี

“อยากรู้จริงเหรอ?” ฉินคั่วมองดูกู้ชิงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

หลังจากเห็นสีหน้าจริงจังของเขาแล้ว กู้ชิงก็อดไม่ได้ที่ จะกลั้นหายใจ

“อืม บอกฉันหน่อยสิ” กู้ชิงพยักหน้า

เธอเตรียมใจเอาไว้แล้ว

เรื่องราวที่เกิดขึ้นในอดีตเจ็บปวดมากกว่านี้ร้อยเท่า พันเท่า แต่เธอก็รอดชีวิตมาได้ ไม่ต้องพูดถึงตอนนี้เลย

“ได้ งั้นผมจะเอาอะไรให้ดู” เดิมทีฉินคั่วไม่อยากบอกเรื่องนี้กับกู้ชิง

ตอนนี้กู้ชิงกำลังตั้งครรภ์อยู่และกินอะไรไม่ได้เลย เขาจึงไม่อยากให้เรื่องของคนนอกมาส่งผลกระทบกับอารมณ์ของเธอ

แต่ใครจะคิดว่ากู้ชิงของเขาจะฉลาดหลักแหลมขนาดนี้

เดาได้ทั้งหมด

เขาจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าเสื้อ “ยังจำที่ผมเอานามบัตรให้ซ่งโมโม่ได้มั้ย?”

กู้ชิงพยักหน้า ตอนนั้นเธอก็อยู่ที่นั่นด้วย เธอจึงรู้เรื่องดังกล่าว

“ดูเอาสิ” เขายื่นโทรศัพท์มือถือให้กู้ชิง

กู้ชิงมักจะพูดคุยกับซ่งโมโม่อยู่บ่อยครั้ง พอเห็นรูป โปรไฟล์อีกฝ่ายเธอก็จำได้ทันที

เธอค่อย ๆ เลื่อนดูประวัติการสนทนา

หลังจากอ่านแล้ว เธอก็เม้มปากแน่น

นึกไม่ถึงว่าเธอจะเป็นคนแบบนี้ในความคิดของซ่งโมโม่

กลับกลายเป็นว่าอีกฝ่ายคิดแบบนี้มาโดยตลอด

คิดว่าพวกเธอสามารถนั่งกินนอนกินได้เพียงเพราะมีแฟนรวย

พออ่านแล้วก็พูดไม่ออกเลยจริง ๆ

ซ่งโมโม่เป็นคนรู้จักเธอ แต่กลับเพิ่มเพื่อนฉินคั่วบนวีแชตและพูดเปิดโปงเรื่องของเธอ

เธอรู้สึกขายหน้ามาก

นึกไม่ถึงเลยว่าซ่งโมโม่จะเป็นคนแบบนี้

ไม่รู้ว่าฉินคั่วจะคิดว่าเธอเป็นคนแบบนั้นหรือเปล่า

หลังจากเห็นกู้ชิงมีสีหน้าซีดเซียว ฉินคั่วลูบหลังปลอบประโลมกู้ชิงให้รู้สึกผ่อนคลายลง “ที่รัก อย่าโมโหสิ อย่าอารมณ์เสีย อย่าไปโกรธคนที่ไม่มีความสำคัญพรรค์นั้น”

“ฉินคั่ว นายก็คิดเหมือน…”

แต่ก่อนที่กู้ชิงจะพูดจบ ฉินคั่วก็รีบปิดปากเธอ “ผมรู้ดีที่สุดว่าคุณเป็นคนยังไง อย่าเอาความคิดเห็นของคนอื่นมาคิดสงสัยในตัวผม”

“แต่ว่านายไม่รู้สึกอะไรเลยจริง ๆ เหรอ?” กู้ชิงก้มหน้าลง

ในความเป็นจริง กู้ชิงรู้สึกประทับใจที่ฉินคั่วพูดปกป้องเธอต่อหน้าซ่งโมโม่

ไม่ต้องบอกว่าเธออารมณ์ดีแค่ไหน

“ผมจะคิดอะไรล่ะ? ถ้าจะให้พูดจริง ๆ ก็คือย้ายออกมาอยู่กับผมเถอะ อย่าไปอยู่กับซ่งโมโม่เลย เห็นไหนว่าคำพูดเธอมีแต่ความอิจฉาริษยา เกิดเธออิจฉาจนหน้ามืดเผลอทำร้ายคุณขึ้นมาจะทำยังไง? ตอนนี้คุณไม่ได้ตัวคนเดียวแล้วนะ คุณมีลูกแล้ว” ฉินคั่วใช้ประโยชน์จากเหตุการณ์นี้พูดคำขอของเขา

กู้ชิงเม้มปากแล้วยอมรับว่าคำพูดของฉินคั่วค่อนข้างสมเหตุสมผล

“ฉันจะลองคิดดู”

“แต่อย่าเพิ่งไปมีปากเสียงกับเธอตอนนี้นะ ผมไม่อยู่ ข้าง ๆ เกิดเธอเป็นบ้าอะไรขึ้นมาใครจะรู้” นอกเหนือจากกู้ชิงแล้ว ฉินคั่วก็ไม่ไว้วางใจใครอีกเลย

“รู้แล้ว” กู้ชิงพยักหน้าเบา ๆ

“เย็นนี้อยากกินอะไรล่ะ?” ฉินคั่วถาม

“อะไรก็ได้” ตอนนี้จิตใจของกู้ชิงกำลังสับสนวุ่นวาย และไม่มีความอยากอาหารเลย

เธอไม่อยากกินอะไรเลยจริง ๆ

หากไม่ใช่เพราะลูก เธอคงจะไม่อยากแตะต้องอะไรด้วยซ้ำ

“ผมไปเรียนทำอาหารมาสองสามอย่าง อยากลองชิมดูมั้ย?” ฉินคั่วพูดบอก

กู้ชิงกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่และไม่ได้สนใจมากนัก เธอจึงส่งเสียงเออออไปเรื่อยเปื่อย

ฉินคั่วเห็นว่าแผนการของเขาประสบความสำเร็จแล้วจึงอดยิ้มมุมปากไม่ได้

กว่ากู้ชิงจะกลับมาได้สติอีกครั้ง เธอก็ถูกฉินคั่วพาตัวไปที่บ้านเขาแล้ว

หลังจากมีกู้ชิง ฉินคั่วก็ให้คนมาปรับปรุงบ้านทั้งหลังใหม่

หากเผลอไปเห็นของอย่างอื่น กู้ชิงต้องจะไม่มีความสุขมากแน่ ๆ

หลังจากเข้ามาเห็นเฟอร์นิเจอร์ในบ้านแล้ว กู้ชิงก็ตกตะลึง

การตกแต่งของที่นี่คล้ายคลึงกับห้องอพาร์ตเมนต์ของเธอมาก

ฉินคั่วใช้ความพยายามอย่างมากในการทำให้เธอรู้สึกคุ้นเคยกับที่นี่

“ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้หรอก” กู้ชิงรู้สึกเขินเมื่อเห็นว่า ฉินคั่วพยายามทำเพื่อเธอมาก

“ผมก็แค่อยากทำให้คุณ ชิงชิง คุณไม่รู้หรอกว่าผมใส่ใจคุณมากแค่ไหน ถ้าคุณย้ายมาที่นี่ มาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดีกว่า มันจะดีกับลูกของเรามาก คุณคิดว่าไง?” ฉินคั่วพยายามพูดโน้มน้าวกู้ชิงอย่างแน่วแน่

หากกู้ชิงมาอยู่ที่นี่ มันก็จะสะดวกต่อเขามาก

ก่อนหน้าที่ซ่งโมโม่ยังไม่กลับมามันก็ไม่เป็นไรหรอก

แต่ตอนนี้ซ่งโมโม่อยู่ที่นั่นด้วยและเธอยังเป็นคนแบบนี้อีก จะทำอะไรก็คงไม่สะดวก

ผู้หญิงคนนั้นดูคลั่งไคล้เงินตรามาก ฉินคั่วจึงกังวลว่าอีกฝ่ายจะเอาเปรียบเธอ

“นายนี่ชอบเข้ามายุ่งเรื่องความคิดฉันจัง ฉันบอกว่าจะลองคิดดูก่อน หยุดพูดถึงเรื่องนี้สักที” พอคิดถึงเรื่องนี้ กู้ชิงก็นึกถึงซ่งโมโม่อีกครั้ง

ความรู้สึกอึดอัดประดังประเดเข้ามาในหัวใจ

ตอนที่อยู่ในอพาร์ตเมนต์ เธอทำดีกับซ่งโมโม่เอาไว้มาก

โดยปกติแล้วพวกเธอจะคอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

เมื่อไหร่ที่ซ่งโมโม่ไม่มีเงิน เธอก็จะแบ่งเงินให้ซ่งโมโม่ใช้

และบอกอีกฝ่ายว่าไม่จำเป็นต้องคืน

เธอรู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับทุกคน โดยเฉพาะ ซ่งโมโม่ที่ต้องเดินทางจากบ้านเกิดมาคงจะรู้สึกไม่สะดวกใจมาก

แต่ดูเหมือนว่ากู้ชิงเพิ่งจะมองเห็นภาพลักษณ์ของตัวเองในสายตาของอีกฝ่าย

สำหรับกู้ชิงแล้วเธอพยายามช่วยเหลือทุกอย่างเท่าที่เป็นไปได้

หากซ่งโมโม่มีปัญหา เธอก็พร้อมจะช่วยเหลือ

เธอคอยอุทิศตัวช่วยเหลือซ่งโมโม่ตลอดเลยไม่ใช่เหรอ?

แต่ในทางกลับกัน ทำไมซ่งโมโม่ถึงคิดกับเธอแบบนี้?

เธอรู้สึกว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็นพวกบูชาเงิน

ถึงขนาดดูถูกดูแคลนเธอแล้วบอกว่าเธอเป็นพวกนั่งกินนอนกิน

ทัศนคติของยัยเด็กนี่มันบิดเบี้ยวถึงขนาดนี้ได้ยังไง?