พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 765 อย่ากดดันตัวเอง

ตอนที่ 765 อย่ากดดันตัวเอง

หลังจากผ่านไปแล้วฉินคั่วก็ไม่ได้แสดงท่าทางอะไรเลย เพียงแค่ใช้ซอสปรุงรสบาบีคิวอย่างอ่อนโยนตามที่ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแนะนำ

รอจนกระทั่งย่างเสร็จแล้ว เขาก็รีบเอาบาบีคิวไปให้กู้ชิงอย่างกระตือรือร้น

แต่เขากลับไม่พูดอะไรเลย

กู้ชิงยิ่งรู้สึกผิดมากกว่าเดิม

เธอเริ่มคิดว่าเธอทำเกินไปหรือเปล่า

จากนั้นก็ก้มหน้ากินบาบีคิวและพบว่ารสชาติมันดีมากจนน่าประหลาดใจ

เธอยังคิดว่าฉินคั่วเคยไม่รู้วิธีการทำอาหารมาก่อน แต่ตอนนี้กลับพยายามทำอาหารเพื่อเธอโดยเฉพาะ

กู้ชิงไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกในใจของเธออย่างไรจริง ๆ

อีกทั้งยังรู้สึกสับสน

หลังจากถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดแนะนำเสร็จ ฉินคั่วกับ มู่อวี้เฉิงก็ถูกทิ้งให้ยืนย่างบาบีคิวต่อ

จากนั้นค่อยให้พวกเขาเอามาเสิร์ฟ

“เกิดอะไรขึ้น? ทะเลาะกับฉินคั่วเหรอ? ทำไมไม่คุยกันเลย?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วยความสงสัย

ตอนแรกพวกเขาทั้งสองยังติดตัวกันแจ

ทำไมจู่ ๆ ถึงหยุดคุยกันได้

“ฉันผิดเองค่ะ” กู้ชิงถอนหายใจเบา ๆ “ฉันแค่รู้สึกว่าเขาเป็นห่วงฉันมากเกินไป ฉันทำอะไรเองได้และคิดว่าเขาไม่ควรเป็นแบบนี้”

ในอดีตฉินคั่วอยากได้อะไรก็ได้มาง่าย ๆ แต่ตอนนี้เขาเอาแต่วนเวียนอยู่รอบตัวเธอ

“เธอรู้สึกว่าสถานะของเธอกับเขาแตกต่างกันเกินไปใช่มั้ย ถึงได้รู้สึกอายที่จะให้เขาทำอะไร เพราะเขาดูแตกต่างจากภาพลักษณ์เพลย์บอยก่อนหน้านี้ เธอก็เลยคิดว่าเขาไม่ควรเป็นแบบนี้เหรอ แต่นี่มันไม่ได้เป็นการพิสูจน์ว่าฉินคั่วชอบเธอจริง ๆ หรือไง? เขากลับตัวกลับใจเพื่อเธอ แต่เธอดันคิดว่าเขากังวลกับเธอเกินไป งั้นลองคิดอย่างนี้ดูสิ ฉินคั่วเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลฉิน ช่วงนี้เขาอาจจะดูว่างแต่ในไม่ช้าเขาจะต้องสืบทอดกิจการของครอบครัว จากนั้นก็จะมีเวลาจำกัดขึ้น ตอนนี้เขาก็เลยอยากใช้เวลากับเธอให้มากที่สุด เพราะบางทีถ้าเขาเข้าไปรับช่วงต่อในบริษัทแล้ว พวกเธอทั้งสองอาจจะได้เจอกันน้อยลงนะ”

พวกเขาคนหนุ่มสาวล้วนไม่มีทางเลือกมากนัก

และมักจะยุ่งอยู่กับงานจนเกินกว่าจะสนใจอะไร

กู้ชิงฟังคำพูดของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วเงียบไปสักพัก

มันเหมือนกับปรากฏการณ์ภาพลวงตา ได้แต่จ้องมองแต่จับต้องไม่ได้

ฉินคั่วจะต้องกลับไปอยู่ดี

ยิ่งไปกว่านั้นเขาอยู่เมืองหนาน ส่วนเธออยู่เมืองเป่ย

แม้ว่าระยะทางระหว่างพวกเขาจะไม่ไกลกันมาก แต่มันก็อยู่คนละเมืองอยู่ดี

พอเหนื่อยล้าก็คงจะไม่มีแรงทำอะไรมากนัก

ดังนั้นฉินคั่วจึงคอยดูแลเพื่อชดเชยเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอนาคตใช่ไหม?

กู้ชิงเข้าใจแล้ว แต่หลังจากคิดได้ว่าจะต้องแยกจากกับฉินคั่ว เธอก็รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา

เธอว่าตอนนี้เธอเข้าใจตัวเองแล้ว

เธอตกหลุมรักฉินคั่วเข้าเต็มเปา

มันอาจจะหลอกคนอื่นได้ แต่หลอกใจตัวเองไม่ได้

“เธอไม่อยากแยกจากกันใช่มั้ย? ถ้าเธออยากย้ายไปอยู่เมืองหนาน เธอก็ลาออกได้นะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดออกมาอย่างเด็ดขาด

กู้ชิงเป็นมือขวาของเธอ และเธอไม่อยากจะปล่อยกู้ชิงไปจริง ๆ

มันเป็นเรื่องยากที่ต้องมองหาผู้ช่วยคนใหม่

แต่ในฐานะเพื่อนของกู้ชิง เธอก็หวังว่ากู้ชิงจะมีความสุขมากกว่าที่เป็นอยู่

“ไม่ คุณถง ฉันไม่อยากย้ายไปเมืองหนานหรอกค่ะ ฉันสัญญาแล้วไงคะว่าจะตามคุณไปทุกที่ ฉันไม่ลาออกกลางทางหรอกค่ะ” กู้ชิงรู้สึกกังวลในใจเช่นกัน

เธอยังไม่คุ้นเคยกับเมืองหนาน

และนอกจากนี้เธอยังไม่อยากตกงาน

เธออยากจะเหลือที่ทางไว้ให้ตัวเองในอนาคตบ้าง

อีกอย่างการทำงานเคียงข้างคุณเป็นสิ่งที่เธอรู้สึกสบายใจที่สุด

“เธอมีพัฒนาการที่ดี อันที่จริงไม่ต้องอยู่ที่นี่ก็ได้นะ กู้ชิง เธอคือเพื่อนของฉัน ฉันหวังว่าเธอจะดีขึ้นเรื่อย ๆ ฉันไม่อะไรกับคำสัญญาที่เธอให้ไวหรอก ฉันให้โอกาสเธอแล้ว แต่ทุกอย่างที่เธอมีในวันนี้เป็นเพราะความสามารถของเธอเอง ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับฉันเลย เธอเข้าใจที่ฉันจะสื่อใช่มั้ย?”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวชอบความภักดีของกู้ชิง

แต่บางครั้งเธอก็รู้สึกว่ากู้ชิงดื้อรั้นเกินไป

“เธอยังไม่กล้าเสี่ยงกับฉินคั่วใช่มั้ย? เธอแค่ต้องรู้ว่าคนคนนี้จะเป็นคนที่อยู่เคียงข้างเธอไปตลอดชีวิต ความรักที่เขามีให้เธอคือกำไรของเธอ ไม่ต้องไปกังวลกับมันมาก การที่คนสองคนตกหลุมรักกันมันเรื่องธรรมชาติ ทำตัวให้สบาย ๆ อย่ากดดันตัวเองจนเหนื่อย ไม่งั้นฉินคั่วก็จะเหนื่อยเหมือนกัน”

นั่นคือทั้งหมดที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูด

เธอเชื่อว่ากู้ชิงจะเข้าใจอย่างแน่นอน

“เพราะไม่เคยมีใครใจดีกับฉันขนาดนี้มาก่อน มันเลยทำให้ฉันกลัวและไม่รู้จะทำยังไงดีค่ะ” กู้ชิงกังวลมากจนกำชายกระโปรงแน่น

“ถึงมันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แต่ตอนนี้มันก็เกิดขึ้นแล้วไม่ใช่เหรอ? เธอควรปรับตัวให้เข้ากับชีวิตนะ” น้อยนักที่ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะพูดเพื่อฉินคั่ว

แต่ในเมื่อเขาปฏิบัติตนเช่นนี้

มันก็คุ้มค่าที่กู้ชิงจะมอบชีวิตที่เหลืออยู่ให้กับเขา

“ฉันจะพยายามปรับตัวค่ะ” เห็นได้ชัดว่ากู้ชิงยังไม่สามารถหาความสบายใจที่เข้ากันกับฉินคั่วได้

“หรือถ้าเธอยังอยากทำงาน สตีเฟนยังมีสาขาในเมืองหนานอยู่นะ ฉันบอกคุณลู่ให้ย้ายเธอไปที่นั่นได้ แต่ทั้งนี้มันก็ขึ้นอยู่กับเธอ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเพียงแค่พูดเสนอแนวทาง

จะทำอะไรนั้นล้วนขึ้นอยู่กับกู้ชิง

“คุณถง ขอบคุณค่ะ ฉันจะลองกลับไปคิดดู” ตอนนี้ฉินคั่วเข้ามายึดครองตำแหน่งในหัวใจเธอแล้ว แต่เธอก็ยังไม่มั่นใจว่าเธอจะลองเสี่ยงดูหรือไม่

เธอยังไม่กล้าเดิมพันมากเกินไปเพราะกลัวว่าสูญเสียทุกอย่างในตอนสุดท้าย

เธอไม่รู้ว่าฉินคั่วกำลังคิดอะไรอยู่

จิตใจของเธอสับสนวุ่นวายมาก

“กู้ชิง ทุกอย่างมีก้าวแรกเสมอ และอย่ากดดันตัวเองมากเกินไป ลองไปที่นั่นดูก่อน ถ้าไม่อยากอยู่ก็กลับมา ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร” แม้ว่าการโยกย้ายบุคลากรธรรมดาจะไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่ถ้าถงเหมี่ยวเหมี่ยวรับรองให้กู้ชิง

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร เธอก็เชื่อว่าลู่ซีจวี๋จะไว้หน้าเธออย่างแน่นอน

“เข้าใจแล้วค่ะ” กู้ชิงพยักหน้าอย่างขะมักเขม้น

ขณะที่พวกเธอกำลังคุยกันเสร็จ ฉินคั่วก็เดินเอาบาบีคิวเข้ามาเสิร์ฟอีกครั้ง

พอเห็นว่าบาบีคิวบนจานไม่น้อยลงเลย ฉินคั่วก็ขมวดคิ้ว “ทำไมไม่กินล่ะ? ไม่อร่อยเหรอ?”

“อร่อย” กู้ชิงหยิบมันขึ้นมาใส่ปาก

เธอแค่คุยกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวเพลินไปหน่อยจนลืมกินของตรงหน้า

“อร่อยแต่ก็กินน้อย ๆ หน่อยนะ ผมกำลังก่อเตาหม้อไฟอยู่ กินหม้อไฟเสร็จแล้วค่อยมากินบาบีคิวต่อ” ฉินคั่วอดไม่ได้ที่ จะพูดบอกอีกสองสามประโยค

เดิมทีเขาอยากจะพูดอะไรมากกว่านี้ แต่คิดว่ากู้ชิงคง จะไม่อยากให้เขาพูดมาก เขาจึงกล้ำกลืนคำพูดลงไปพร้อมกับความคับข้องใจ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูท่าทางฉินคั่วแล้วอดไม่ได้ที่ จะหัวเราะ “เธอรู้มั้ยแต่ก่อนเขามาบ้านฉันนะ เขานอนอืดทั้งวันไม่ทำอะไรเลย ตอนนี้ขยันขึ้นมาก แต่ทั้งหมดนี้คงต้องยกความดีความชอบให้เธอ เธอเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นคนที่ดีขึ้น อย่างนี้ก็ดีแล้วใช่มั้ยล่ะ? เขาดีกว่าฉินคั่วคนเก่าตั้งเยอะเลยนะ”

สมัยก่อนฉินคั่วรู้จักแต่วิธีเกี้ยวสาวเท่านั้น

ใช้ชีวิตสำมะเลเทเมาจนบรรพบุรุษส่ายหน้า

แต่ตอนนี้เขาดูแลกู้ชิงเป็นอย่างดีมาก

ดูเหมือนว่าคนเราต่อให้แย่แค่ไหนก็สามารถเปลี่ยนตัวเองเป็นคนที่ดีขึ้นได้เสมอเมื่อเจอคนที่ชอบ

“ฉันก็ว่างั้นเหมือนกันค่ะ” กู้ชิงคิดในใจว่าฉินคั่วทำหลายสิ่งหลายอย่างเพื่อเธอขนาดนี้

เธอไม่ประทับใจในตัวเขาบ้างเลยเหรอ?

เธอไม่เคยทำอะไรเพื่อฉินคั่วเลยด้วยซ้ำ

หรือว่าเธอควรย้ายไปเมืองหนานเพื่อฉินคั่วดี?

กู้ชิงคิดในใจ

อันที่จริงเธอก็อยากลองทำ แต่เธอแค่ไม่มีความกล้า ที่จะทำ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวดูออกว่ากู้ชิงกำลังลังเลจึงตบไหล่ปลอบโยนเธอเบา ๆ “ไม่เป็นไร ค่อย ๆ คิด อย่ากดดันตัวเอง”