พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 766 ผมจะปกป้องคุณ

ตอนที่ 766 ผมจะปกป้องคุณ

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอย่างออกรส ฉินคั่วกับมู่อวี้เฉิงก็ช่วยกันเตรียมหม้อไฟ

ตอนนี้ทั้งสองคนสามารถทำอาหารได้บ้างแล้วจึงไม่ต้องมีกู้ชิงหรือถงเหมี่ยวเหมี่ยวคอยช่วย

เมื่อได้กลิ่นหอมของหม้อไฟโชยมา ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ทนรอไม่ไหวอีกต่อไป เธอหยิบชามกับตะเกียบมาจัดวางและทุกคนก็สุมตัวคีบตะเกียบกินหม้อไฟกัน

กู้ชิงเฝ้าดูมาตั้งแต่แรกแล้ว เธอเห็นว่าซอสบาบีคิวไม่เผ็ดเลยและน้ำซุปหม้อไฟก็ประกอบไปด้วยน้ำใส ซึ่งทำมาเพื่อเธออย่างแท้จริง

เธอมีความสุขกับมันมาก

อีกทั้งยังรู้สึกว่าที่นี่เหมาะกับเธอมากจริง ๆ

เธอเคยคิดสงสัยอยู่เสมอว่าชีวิตของพวกคนรวยเป็นยังไง

เธอมักจะรู้สึกว่าโลกของเธอกับโลกของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแตกต่างกัน

แต่ตอนนี้เธอรู้แล้ว

พวกเขาก็เป็นแค่คนธรรมดาเหมือนกับเธอ

เธอเพียงคิดมากไปเอง

หลังจากมีถงเหมี่ยวเหมี่ยวเข้ามาแจม บรรยากาศก็มีชีวิตขึ้นมากจนทำให้กู้ชิงรู้สึกผ่อนคลายลง

ทุกคนพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินไปหยิบไวน์ออกมาดื่ม

เธอกำลังจะรินไวน์ใส่แก้วให้กู้ชิง แต่ฉินคั่วกลับหยุดเธอไว้แล้วยื่นแก้วของเขาให้เธอแทน “พี่สะใภ้ กู้ชิงดื่มไม่ได้ รินให้ผมแทนนะ”

“ฮะ?” ใบหน้าของถงเหมี่ยวเหมี่ยวเต็มไปด้วยความสงสัย

คราวเมื่อต้องเจรจาเรื่องธุรกิจ กู้ชิงมักจะช่วยดื่มไวน์แทนเธอเสมอ

ทำไมเธอจึงไม่รู้ว่ากู้ชิงดื่มไวน์ไม่ได้?

“คุณถง ฉันไม่ค่อยสบายน่ะค่ะเลยดื่มไม่ได้ ขอโทษที่ทำให้เสียบรรยากาศนะคะ” กู้ชิงครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดสารภาพกับถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่รู้ว่าเธอกำลังตั้งครรภ์อยู่และบางทีอาจจะคิดว่าเธอเสแสร้ง

“ไม่เป็นไร ก็แค่ดื่มไวน์ เธอไม่ต้องดื่มก็ได้ เราเพื่อนกันหมด อยากดื่มค่อยดื่ม ไม่เป็นไร” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรินไวน์ให้แก้วตัวเอง

เธอคิดว่ามันไม่สำคัญอะไร

ก็แค่ดื่มไวน์ ในเมื่อกู้ชิงดื่มไม่ได้ เธอก็ไม่อยากบีบบังคับ

เธอแค่เห็นว่าทุกคนกำลังมีความสุขจึงอยากดื่มเพื่อสร้างสีสันเท่านั้น

ถ้ากู้ชิงไม่สบายแล้วฝืนดื่มไวน์ เธอก็คงจะไม่มีความสุขเหมือนกัน

หลังจากดื่มไวน์ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็พูดปลุกใจจนบรรยากาศกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

ฉินคั่วคอยพูดกระซิบอะไรบางอย่างกับมู่อวี้เฉิงเป็นครั้งคราว

ซึ่งน่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวข้องกับงาน

กู้ชิงนั่งกินอาหารเงียบ ๆ

เธอคิดว่ามันค่อนข้างอร่อยจึงอดไม่ได้ที่จะกินให้มากขึ้น

ช่วงนี้เธอไม่มีปฏิกิริยาหรือรู้สึกพะอืดพะอมอะไรเลย

ดังนั้นช่วงแพ้ท้องน่าจะผ่านไปแล้ว

ตอนที่เธออาเจียนติดต่อกันเป็นช่วงที่เธอตระหนักได้ว่าการกินอาหารดี ๆ นั้นยากเย็นแค่ไหน

ตอนนี้เธอกินอาหารเยอะมากและกินบาบีคิวเข้าไปไม่น้อย

แม้ว่าฉินคั่วจะนั่งคุยกับมู่อวี้เฉิงอยู่ แต่เขาก็ยังไม่ลืมสังเกตการณ์ทางฝั่งของกู้ชิง

เขาพบว่ากู้ชิงกินอาหารเข้าไปมากจริง ๆ

เขาแอบจดประเภทอาหารที่กู้ชิงตักกินบ่อยที่สุด และวางแผนจะกลับไปทำให้กู้ชิงกินที่บ้าน

หลังจากกินอาหารเสร็จแล้ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เข้ามาทำความสะอาด โดยมีกู้ชิงคอยช่วย

กระทั่งทำความสะอาดเสร็จและย้ายไปนั่งลงบนโซฟา ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็พูดขึ้นว่า “ฉันอยากกินชานมจัง เธออยากกินมั้ย?”

เธอหันหน้าไปถามกู้ชิง

กู้ชิงอยากดื่มอะไรเย็น ๆ เหมือนกัน เธอจึงพยักหน้าเห็นด้วย “อยากค่ะ”

“งั้นเดี๋ยวผมออกไปซื้อให้” มู่อวี้เฉิงพูดบอกจากด้านข้าง

“ฉันอยากออกไปซื้อเอง” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอยากออกไปเดินเล่น ไม่อยากนั่งอยู่บ้านเฉย ๆ

“ถ้างั้นไปเดินเล่นกันเถอะ ไปเดินเลาะดูรอบ ๆ” มู่อวี้เฉิงเห็นด้วยกับคำขอของถงเหมี่ยวเหมี่ยวโดยไม่ต้องคิด

ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ เขาได้ใช้เวลากับถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่มากนัก

เขาแทบจะไม่ได้ออกไปเดินซื้อของกับเธอเลย เขาจึงอยากจะออกไปดู

“งั้นเราไปกันเถอะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดตัดสินใจ

จากนั้นทั้งสี่คนก็นั่งรถยนต์ออกไปพร้อมกัน

มู่อวี้เฉิงขับรถนำหน้า โดยมีฉินคั่วคอยขับรถตามหลัง

ฉินคั่วหันไปมองกู้ชิง “คืนนี้มีความสุขมั้ย? ผมเห็นคุณกินเยอะกว่าปกติเยอะเลย ชอบกินหม้อไฟใช่มั้ย?”

“ฉันชอบบรรยากาศที่นี่มาก รู้สึกดีที่ได้อยู่กับเพื่อน ๆ” กู้ชิงตอบตามตรงโดยไม่ได้ปิดบัง

ไม่มีอะไรต้องปิดบังเกี่ยวกับเรื่องนี้

“งั้นหลังจากนี้มารวมตัวกันที่นี่บ่อย ๆ นะ” ฉินคั่วพูด

กู้ชิงมองดูฉินคั่ว “นายอยากให้ฉันไปอยู่เมืองหนานจริง ๆ เหรอ?”

เธอกังวลว่าฉินคั่วจะแค่พูดส่งเดช

หลังจากไปเมืองหนานแล้ว ฉินคั่วก็อาจจะกังวลว่าเธอไปรบกวนเขาก็ได้

เธอกำลังคาดเดาว่าฉินคั่วจริงใจกับเธอมากแค่ไหน

แต่เธอเชื่อว่าฉินคั่วชอบเธอแน่นอน

“จริงสิชิงชิง เราสองคนจะได้อยู่ด้วยกันไง” ฉินคั่วพูดบอกทันที

“แต่ถ้าฉันย้ายไปอยู่เมืองหนานแล้วนายยุ่งจนไม่มีเวลามาดูแลฉัน ไปแล้วมันจะมีประโยชน์อะไร” กู้ชิงพูดแสดงความคิดเห็น

หากไปอยู่เมืองหนานก็คงจะได้เจอกันตอนที่มีเวลาว่างอยู่ดี

มันคงไม่ไปได้สวยอย่างที่ฉินคั่วพูด

“ที่รัก ผมอยากเจอหน้าคุณตลอดเวลาเลย ถ้าคุณย้ายไปอยู่เมืองหนาน คุณก็จะเป็นเหมือนบ้านให้ผม หลังจากผมเลิกงานผมก็จะตรงไปหาคุณทันที คุณคิดว่าโอเคมั้ย?” ฉินคั่วพูดประจบประแจง

“งั้นเดี๋ยวฉันจะลองยื่นขอย้ายไปประจำที่เมืองหนานดูสักพัก” กู้ชิงพยายามทำสิ่งนี้เพื่อฉินคั่ว

“จริงเหรอ?” ฉินคั่วตกใจมากจนเบรกรถกะทันหัน

ร่างกายของกู้ชิงเอียงข้างหน้า “ทำอะไรน่ะฉินคั่ว?”

ฉินคั่วยิ้มกว้าง “ที่รัก ตัดสินใจจะย้ายไปอยู่เมืองหนานกับผมแล้วเหรอ? จริงมั้ย? ไม่ได้โกหกผมใช่มั้ย? ผมกำลังฝันอยู่หรือเปล่า?”

ดวงตาของฉินคั่วเป็นประกาย

เต็มไปด้วยไฟรักอันร้อนระอุ

มันร้อนมากจนเกือบจะแผดเผากู้ชิง

กู้ชิงหันไปมองทางอื่น “นายถามแบบนี้ฉันเสียใจนะ”

“ไม่ คุณสัญญากับผมแล้ว กลับคำพูดไม่ได้ ที่รัก คุณรู้มั้ยว่าผมมีความสุขมากแค่ไหน” ฉินคั่วตื่นเต้นมากจนพูดไม่ออก

ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกภายในใจอย่างไรดี

“ฉันจะลองดูก่อน แต่ถ้าบริษัทไม่ยินยอม ฉันก็ทำอะไรไม่ได้” กู้ชิงหาข้อแก้ตัวให้ตัวเอง

หากเธอเปลี่ยนใจไม่อยากไป เธอก็สามารถใช้บริษัทเป็นข้ออ้างได้

ตอนนี้ความสัมพันธ์ของเธอกับฉินคั่วยังไม่มั่นคงมากนัก

ท้ายที่สุดทั้งสองคนใช้เวลาอยู่ด้วยกันสั้นเกินไป

ยังไม่เข้าใจกันดีพอ

ใครจะรู้ว่าบางทีอาจเป็นเพราะฉินคั่วยังไม่ได้ครอบครองก็ได้ หากเขาได้ครอบครองแล้วบางทีเขาอาจจะไม่หวงแหน

เพราะฉะนั้นเธอจึงยังไม่อยากพูดอะไรมากเกินไป

“แค่คิดก็ถือว่าดีมากแล้ว อย่าปล่อยให้ผมรอนานนะ” ขอแค่กู้ชิงอยากจะเดินทางไปเมืองหนานกับเขา ฉินคั่วก็คิดว่านั่นไม่ใช่ปัญหา

“นายมีแฟนอยู่ที่เมืองหนานเยอะมั้ย? ฉันจะตกอยู่ในอันตรายหรือเปล่า?” เธอดูละครน้ำเน่าทางโทรทัศน์มากเกินไป

และเธอไม่อยากเปิดเผยตัวตน

ฉินคั่วชะงัก ไม่รู้จะตอบคำถามของกู้ชิงอย่างไรดี

จะบอกว่าเยอะหรือน้อยดี?

“ชิงชิง ผมจะปกป้องคุณเอง” ฉินคั่วอยากจะทุบตัวเองให้สลบคาพื้นหลาย ๆ ที

เมื่อก่อนเขาทำตัวสารเลวขนาดนั้นได้ยังไง?

ไปหาผู้หญิงมาจากไหนเยอะแยะ?

หากเกิดไปเมืองหนานแล้วกู้ชิงยกเรื่องเก่าเขามาพูด จะทำยังไง?

เขาขับไล่ผู้หญิงพวกนั้นออกไปแล้ว แต่รู้สึกว่าในบรรดาพวกนั้นไม่มีใครเป็นคนดีเลย

บางครั้งเขาอาจจะยุ่งมากจนไม่สามารถดูแลกู้ชิงได้

ใครจะรู้ว่าผู้หญิงพวกนั้นจะกลับเข้ามาทำอะไรลับหลังอีกหรือไม่?

หลังจากคิดเรื่องนี้แล้ว ฉินคั่วก็พบว่าเมืองเป่ยเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุด

อย่างน้อยเขาก็แทบจะไม่มีอดีตคู่นอนอยู่ในเมืองเป่ยเลย