พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 779 ปล่อยเธอไปไม่ได้

ตอนที่ 779 ปล่อยเธอไปไม่ได้

ตั้งแต่ฉินคั่วเอนตัวลงบนเตียง โทรศัพท์มือถือก็ส่งเสียงร้องมากกว่าห้าครั้งแล้ว

แต่ฉินคั่วยังคงกอดกู้ชิงเอาไว้และไม่ยอมรับสาย

กู้ชิงดึงมือฉินคั่วออก “ทำไมไม่รับสายล่ะ? เกิดคนอื่นมีเรื่องด่วนจะทำยังไง?”

“จะมีเรื่องด่วนอะไร? พวกเราแค่ตามผมไปบริษัท ทำไมพนักงานคนอื่นได้หยุดพักแต่ผมไม่ได้หยุดล่ะ ไม่ยุติธรรมเลย” หลังจากกู้ชิงเดินทางมาที่นี่ ฉินคั่วก็ไม่อยากทำอะไรอีก เพียงแค่อยากอยู่เคียงข้างกู้ชิง

“ถ้าคุณไม่ขยันทำงาน คุณจะเลี้ยงลูกได้ยังไง?” กู้ชิง จงใจพูดสั่งสอนเขาด้วยหน้านิ่ง ๆ

ฉินคั่วลืมตาขึ้นหลังจากได้ยินเช่นนั้น “ชิงชิงที่รัก คุณไม่พอใจที่ผมไม่ให้เงินคุณหรือเปล่า?”

ฉินคั่วคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และพบว่ามันค่อนข้างสมเหตุสมผล

ไม่ว่าจะในเมืองเป่ยหรือเมืองหนาน กู้ชิงก็ล้วนเป็นคนออกค่าใช้จ่ายเอง

ตอนที่อยู่ในเมืองเป่ย กู้ชิงเข้ามาอาศัยอยู่ในวิลล่าก็จริง แต่เขากลับไม่เคยจ่ายเงินให้เธอสักหยวนเลย

เว้นแต่ข้าวของประจำวันที่ฉินคั่วเตรียมการให้เธอ นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีอย่างอื่นอีก

เขาเคยใจกว้างกับสาว ๆ คู่นอนมาก แต่หลังจากคิดคำนวณอย่างรอบคอบแล้ว เขาก็อยากจะตบหน้าตัวเองจริง ๆ ทำไมเขาถึงขี้เหนียวกับภรรยาแบบนี้?

ฉินคั่วหยิบการ์ดสีดำออกมาจากใต้หมอนแล้วพูดขึ้นทันที “ชิงชิง นี่การ์ดผม เอาไปใช้นะ อยากซื้ออะไรก็ซื้อเลย”

หลังจากกู้ชิงพูดจบ เธอก็ตระหนักได้ว่าฉินคั่วไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป

เขาเป็นคุณชายแห่งตระกูลฉิน

จะอดยากขาดเงินได้ยังไง

ต่อให้ไม่ทำงานทำการก็ยังมีเงินเหลือใช้ไม่หมดไม่สิ้น

กู้ชิงรู้สึกว่าคำพูดของเธอช่างน่าขบขัน

พอเห็นฉินคั่วยื่นการ์ดมาให้ กู้ชิงก็อดพูดไม่ได้ว่า “ฉันก็พูดไปเรื่อยน่ะ ไม่ต้องเก็บไปใส่ใจหรอก”

“คุณไม่ยอมรับไว้เพราะคิดว่านี่เป็นเงินจากครอบครัวผมเหรอ? นี่เงินผมเอง สมัยอยู่ในกองทัพผมได้เงินรางวัลทรงเกียรติมาตั้งหลายปีซ้อน ถึงมันจะไม่มากแต่ก็เป็นเงินของผมจริง ๆ ต่อจากนี้ไปผมจะตั้งใจทำงานหนักเพื่อหาเงินมาเลี้ยงคุณกับลูก” ฉินคั่วยินดีมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้กับกู้ชิง

กู้ชิงมองดูการ์ดตรงหน้าแล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจ

จากนั้นเธอก็คิดเรียบเรียงคำพูดแล้วพูดขึ้นว่า “แต่มันเป็นรางวัลตอบแทนการทำงานหนักของนาย นายเก็บเอาไว้เถอะ ไม่ต้องเอามาให้ฉันหรอก”

“ชิงชิง คุณเป็นภรรยาผม ถ้าผมไม่ให้คุณแล้วผมจะเอาไปให้ใครล่ะ? หลังจากนี้ถ้าลูกโตขึ้นเรายังต้องใช้เงินอีกเยอะ คุณเก็บเงินก้อนนี้ไว้เถอะ ผมให้คุณ ลูกไม่ใช่ของคุณคนเดียวนะ ผมเป็นพ่อเขาผมก็ต้องเลี้ยงดูเขาเหมือนกันเข้าใจมั้ย? คุณแค่ดูแลตัวเองให้ดีก็พอ ส่วนเรื่องการทำงานหนักปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง” ฉินคั่วยัดการ์ดใส่มือกู้ชิง

กู้ชิงมองดูฉินคั่วราวกับว่าเธอไม่เคยเห็นด้านนี้จากชายคนนี้มาก่อน

เธอมองเห็นและรู้สึกได้ถึงความทะนุถนอมจากฉินคั่วอย่างแท้จริง

“ฉินคั่ว ทำไมนายถึงดีกับฉันขนาดนี้?” กู้ชิงพูดเสียงสะอื้น

เธอรู้สึกถึงกับพูดไม่ออก

“พูดไร้สาระอะไร? คุณเป็นคนที่ผมรักมากที่สุด ถ้าผมไม่ดูแลคุณให้ดีแล้วผมจะไปดูแลใคร? หืม?” ฉินคั่วถอนหายใจเมื่อเห็นว่าในที่สุดกู้ชิงก็ยอมรับการ์ดไป

จากนั้นเขาก็จูบริมฝีปากของกู้ชิง

“ขอบใจนะ” ฉินคั่วทำให้กู้ชิงรู้สึกว่าเธอได้รับความรักและการปกป้องอย่างดี เธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว

“จะมาขอบใจผมทำไม? ถ้าอยากจะขอบใจผมจริง ๆ ก็ดูแลตัวเองให้ดี แบบนั้นสิถึงจะเรียกว่าขอบใจผมจริง ๆ” สิ่งที่ ฉินคั่วใส่ใจมากที่สุดคือร่างกายของกู้ชิง แต่เธอกลับไม่ค่อยใส่ใจสุขภาพของตัวเองเลย

ปล่อยปละละเลยได้ยังไง?

“ฉันจะระวัง ไม่ต้องห่วง” กู้ชิงเคยคิดจะทำแท้งลูกในท้องมาก่อน

แต่ตอนนี้เธอไม่คิดอย่างนั้นอีกแล้ว

การที่ฉินคั่วเต็มใจมอบเงินของเขาให้เธอก็พิสูจน์ให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของเขาด้วย

โดยเฉพาะนี่คือเงินที่เขาได้รับมาจากกองทัพ มันจะต้องมีความหมายพิเศษกับฉินคั่วอย่างแน่นอน

แต่กู้ชิงจะไม่แตะต้องเงินในนี้เด็ดขาด

เธอก็มีเงินของตัวเองเช่นกัน

ฉินคั่วห่วงใยเธอและคอยปกป้องเธออย่างระมัดระวัง

เพราะฉะนั้นเธอจะต้องทำอะไรเพื่อฉินคั่วบ้าง

ขณะเดียวกันโทรศัพท์มือถือก็ส่งเสียงร้องอีกครั้ง กู้ชิงจึงยื่นโทรศัพท์มือถือให้ฉินคั่ว “เร็วเข้า รีบรับสายสิ”

ฉินคั่วไม่ได้มองดูรายชื่อผู้ติดต่อด้วยซ้ำ ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่กู้ชิงขณะกดรับสายลวก ๆ

“ใคร” ฉินคั่วพูดถามอย่างไม่สบอารมณ์

“ฉินคั่ว พวกเรากำลังปาร์ตี้กันอยู่ มีสาว ๆ หลายแนวที่แกชอบเลย รีบมาดูสิ ใสสะอาดและเตรียมเสิร์ฟให้แกโดยเฉพาะ” เสียงเอ้อระเหยดังมาจากปลายสาย

รอยยิ้มบนใบหน้าของฉินคั่วแข็งค้างทันที

“พูดบ้าอะไร?” ทันทีที่เขาได้ยินเสียง เขาก็ตระหนักได้ว่าปลายสายคือเพื่อนที่เขาเคยไปปาร์ตี้ด้วย

“ไหนบอกว่าเวลาเจอคนแจ่ม ๆ ให้ฉันโทรบอกไง? สนใจมั้ยล่ะไอเพื่อนยาก?” ปลายสายพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

ฉินคั่วไม่ได้เล่าเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเขากับกู้ชิงให้ใครฟัง

กู้ชิงเป็นคนเรียบร้อยมากและเกลียดคนที่ไม่เรียบร้อย

ดังนั้นเขาจึงซ่อนกู้ชิงเอาไว้อย่างแน่นหนา

แต่กลับนึกไม่ถึงว่าหลังจากกู้ชิงเดินทางมาเมืองหนานได้แค่สองวัน เขาจะโดนแหกขนาดนี้

กู้ชิงขมวดคิ้ว หรือว่าตอนที่เธอยังไม่มา ฉินคั่วจะไปเที่ยวปาร์ตี้กับคนคนนี้?

ทว่าลองคิดดูแล้วมันไม่น่าจะเป็นไปได้

เธอเม้มปากแล้วมองดูฉินคั่ว

“อย่าพูดอะไรซี้ซั้ว ตอนนี้ฉันมีแฟนแล้ว และหลังจากนี้ไม่ต้องมาหาฉันอีก” ฉินคั่วแค่อยากจะรีบวางสายไปซะ

เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายพูดถึงประวัติศาสตร์อันมืดมนของเขา

“มีแฟน? ก็เห็นเอ็งมีแฟนมาตลอดไม่ใช่เหรอ? จะว่างอีกทีเมื่อไหร่ล่ะ? สนใจรับแฟนเพิ่มอีกคนมั้ย” ปลายสายสับสนเล็กน้อย โดยคิดว่าฉินคั่วกำลังพูดล้อเล่นกับเขา

“หุบปากแล้วหยุดพูดเดี๋ยวนี้!” ฉินคั่วรู้สึกว่าเขากำลังโกรธปลายสายจนแทบบ้า

“ฉันก็แค่คิดเผื่อแผ่ ทำไมจะต้องโมโหด้วยล่ะ?” ปกติเวลาเขาพูดแบบนี้ ฉินคั่วจะต้องคล้อยตามด้วย

แต่ทำไมทัศนคติในครั้งนี้จึงดูแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง

หรือว่าจะมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นโดยที่เขาไม่รู้?

“แกเกือบจะฆ่าฉันแล้ว” หากปลายสายยืนอยู่ตรงหน้าเขาก็เดาได้เลยว่าเขาจะต้องฉีกอีกฝ่ายเป็นชิ้น ๆ แน่

“สรุปจะมาหรือไม่มา? อุตส่าห์เลือกคนไว้รอแล้ว อารมณ์เสียจากคนอื่นก็ลืม ๆ ไปบ้างเถอะ จะมาอารมณ์เสียใส่เพื่อนแบบนี้ไม่ได้นะโว้ย” ปลายสายรู้สึกประมาณนี้

กู้ชิงรู้สึกว่ามันค่อนข้างโหวกเหวกโวยวายจึงไม่อยากนั่งฟังพวกเขาคุยกัน

ไม่ใช่ว่าเธอยังสนใจเรื่องในอดีตของฉินคั่ว

เธอแค่รู้สึกว่าเมื่อก่อนฉินคั่วน่าจะเป็นแบบนี้

จึงไม่จำเป็นต้องแสดงท่าทางรังเกียจเขา ก็แค่ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของอดีต

นอกจากนี้ฉินคั่วยังยอมมอบสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับเขาให้เธอ ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าฉินคั่วเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ

เขาดื่มจนอาเจียนก็พอเป็นข้อพิสูจน์ได้แล้วว่าฉินคั่วไม่ได้ออกไปเที่ยวเล่นกับพวกเขา

ทว่าฉินคั่วกลับไม่คิดเช่นนั้น

เขาคิดว่ากู้ชิงคิดมากจนอยากจะเดินหนีไป เขาจึงร้องตะโกนตามหลังทันที “ชิงชิง ชิงชิง จะไปไหน?”

พอเห็นเขาเดินตามหลังมา กู้ชิงก็ทำอะไรไม่ถูก “ฉันจะเข้าไปในห้อง”

“ไปทำอะไรในห้อง?” สีหน้าของฉินคั่วเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

หรือว่ากู้ชิงจะเข้าไปเก็บข้าวของ? แต่ว่าเขาจะพูดยังไงดี เขาปล่อยเธอไม่ได้