พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 785 ไม่ต้องรู้สึกเสียใจ
ตอนที่ 785 ไม่ต้องรู้สึกเสียใจ
พวกถงเหมี่ยวเหมี่ยวมีวันหยุดสามวันติด อินอวี่โหรวจึงคิดว่ามันไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับการทำงานของพวกเธอ
เธอจึงอยากออกไปเล่นกับถงเหมี่ยวเหมี่ยว
แต่ใครจะรู้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะนอนพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล
อินอวี่โหรวไม่ได้ถามหาสาเหตุ เพียงแค่ถามที่อยู่กับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วรีบตรงดิ่งมายังโรงพยาบาลทันที
ตอนที่เธอมาถึง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังให้น้ำเกลือในช่วงบ่ายอยู่
หมอบอกว่าเธอยังอักเสบอยู่จึงต้องให้น้ำเกลืออย่างต่อเนื่อง
เดาว่าจะต้องนอนสังเกตอาการในโรงพยาบาลต่ออีกหนึ่งวัน
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำอะไรไม่ถูก อุตส่าห์มีวันหยุดทั้งทีแต่เธอกลับต้องมาติดแหง็กอยู่ในโรงพยาบาล
ดูเหมือนว่าจะต้องใช้เวลาอยู่ในโรงพยาบาลตลอดช่วงวันหยุดนี้
“เกิดอะไรขึ้นเหมี่ยวเหมี่ยว? เห็นยังดีอยู่ทำไมจู่ ๆ ถึงเข้าโรงพยาบาล?” อินอวี่โหรวกังวลมาก
วันนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังพูดคุยหัวเราะสนุกสนานกับเธออยู่เลย
จู่ ๆ ก็เข้าโรงพยาบาลเสียได้
“ก็แค่ท้องไส้ไม่ดีแล้วกินมากเกินไปน่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดอธิบายอย่างใจเย็น
อินอวี่โหรวฉลาดพอแล้วหวนนึกถึงมื้ออาหารที่พวกเธอกินด้วยกันเมื่อวานนี้
เธอมองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วไม่พูดอะไร ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้ได้ทันทีว่าเธอเดาออกจึงพยักหน้าตอบรับเงียบ ๆ “ใช่ อย่างที่เธอคิดนั่นแหละ หมอบอกว่าหลังจากนี้ให้ฉันกินอาหารเบา ๆ แทน อย่ากินอาหารรสจัดอีก ทำไงดี ความสุขของฉันหายไปแล้ว”
ใบหน้าของถงเหมี่ยวเหมี่ยวมืดมนลงทันที
อินอวี่โหรวจึงพูดปลอบใจเธอ “ไม่เป็นไรหรอก ดูแลร่างกายเธอก่อนแล้วค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลัง”
“ทำไงดี ฉันชอบกินมันมากจริง ๆ นะ” หากมีคนในบริษัทมาเห็นภาพลักษณ์ของถงเหมี่ยวเหมี่ยวในตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าพวกเขาจะคิดอย่างไร
“เอาน่า อาหารรสจืดก็ไม่ได้แย่สักหน่อย แถมยังดีต่อสุขภาพด้วย” อินอวี่โหรวส่งยิ้มให้จากด้านข้าง
ทำไมถงเหมี่ยวเหมี่ยวถึงน่ารักขนาดนี้นะ
หลังจากเห็นรอยยิ้มของเธอ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมเลย “ไม่ยุติธรรมเลย เธอก็กินเหมือนฉันแท้ ๆ ทำไมไม่เห็นเธอเป็นอะไรเลย?”
“บางทีกระเพาะของฉันอาจจะแข็งแรงขึ้นแล้วก็ได้” อินอวี่โหรวไม่รู้จะอธิบายอย่างไร
แต่วันนั้นอินอวี่โหรวกินมันเข้าไปมากกว่าเธอเสียอีก
เธอจึงคิดว่าอาการปวดท้องเป็นเรื่องปกติ
“ไม่ยุติธรรมเลย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำหน้าไม่พอใจ
“เหมี่ยวเหมี่ยว ครั้งล่าสุดเธอก็บอกฉันเองไม่ใช่เหรอว่าตอนที่เธอมีเสี่ยวเป่า ร่างกายของอ่อนล้าลงมากจนต้องบำรุง? ฉันคิดว่านั่นอาจจะเป็นสาเหตุก็ได้” อินอวี่โหรวจำเหตุการณ์ดังกล่าวได้ทันที
กระเพาะของถงเหมี่ยวเหมี่ยวค่อนข้างบอบบาง หลังจากกินอาหารรสจัดเข้าไปก็ย่อมทนไม่ไหวเป็นธรรมดา
นี่จึงเป็นสาเหตุที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เธอเกือบจะลืมมันไปแล้วและช่วงนี้เธอก็ไม่ได้ดื่มยาบำรุงเลย
มู่อวี้เฉิงต้มยาให้เธอได้สองครั้ง แต่เธอรู้สึกว่ามันขมเกินไปเธอจึงให้มู่อวี้เฉิงเททิ้งและไม่ได้ดื่มมันอีก
หรือมู่อวี้เฉิงจะคิดว่าเธอไม่อยากมีลูกคนที่สองจึงไม่ได้บีบบังคับเธอและพูดคะยั้นคะยอต่อ?
ตอนนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเข้าใจแล้วทำไมมู่อวี้เฉิงถึงโกรธ
เป็นเพราะว่าเธอไม่ใส่ใจร่างกายตัวเองใช่ไหม?
“อวี่โหรว เธอว่าฉันขาดความรับผิดชอบมั้ย ก่อนหน้านี้อวี้เฉิงอุตส่าห์ต้มยาให้ฉันแต่ฉันกลับเทมันทิ้ง ฉันเกือบลืมไปแล้วด้วยซ้ำ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแทบจะจำเรื่องนี้ไม่ได้เลยจริง ๆ
มู่อวี้เฉิงใจดีกับเธอมากและคอยใส่ใจกับอารมณ์ของเธอทุกช่วงเวลา
ใส่ใจมากเสียถงเหมี่ยวเหมี่ยวเพิกเฉย
“ตอนนี้เธอยังสาวอยู่ยังไม่สายเกินไปหรอก ก็แค่ดูแลตัวเองให้ดี อวี้เฉิงรักเธอมาก ลองไปคุยไปขอโทษเขาดูก่อน เขาจะต้องยกโทษให้เธอแน่ ๆ” อินอวี่โหรวรู้สึกว่ามู่อวี้เฉิงรัก ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมากจริง ๆ
ไม่มีความสัมพันธ์ของใครน่าอิจฉาเท่ากับความสัมพันธ์ของถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงอีกแล้ว
แม้ว่าความสัมพันธ์นี้จะเกิดขึ้นช้าไปหน่อย
แต่ว่ามันก็คุ้มค่า
“เธอพูดเข้าท่า ไว้ฉันกลับไปแล้วจะไปขอโทษเขา เรื่องนี้ฉันเองก็มีส่วนผิดเหมือนกัน” ในที่สุดถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เข้าใจได้
โชคดีที่มู่อวี้เฉิงเป็นคนนิสัยดีอารมณ์ดีและไม่ได้โกรธเธอจนเกินไป
“เธอรู้ข้อผิดพลาดและแก้ไขมันก็ดีแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก” อินอวี่โหรวตบไหล่เธอ
หากมู่อวี้เฉิงชอบถงเหมี่ยวเหมี่ยวมากจริง ๆ เขาจะต้องไม่ตำหนิเธออย่างแน่นอน
ส่วนคำขอโทษก็เป็นแค่กระบวนการเท่านั้น
“โชคดีที่เธอมาเตือนฉัน ไม่งั้นฉันคงดึงหน้าใส่อวี้เฉิงไปแล้ว” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกระซิบบอกอินอวี่โหรว
“ไม่มีทาง เธอจะทำแบบนั้นใส่คุณมู่ได้ยังไง?” ในฐานะเพื่อนของถงเหมี่ยวเหมี่ยว อินอวี่โหรวรู้สึกเสียใจแทนมู่อวี้เฉิงเล็กน้อย
“ฉันจะรู้ได้ยังไงล่ะ? แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันผิดเอง หวังว่าอวี้เฉิงจะดุฉันบ้างสักนิด” นี่คือคำขอร้องที่ถ่อมตัวที่สุดของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว
“ไม่หรอก” อินอวี่โหรวยิ้มปลอบใจเธอ
“หวังว่าจะอย่างนั้นนะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถอนหายใจ เบา ๆ
หลังจากพูดคุยกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวอยู่ในโรงพยาบาลได้สักพักหนึ่ง ลู่ซีจวี๋ก็โทรศัพท์มาตามอินอวี่โหรวกลับไป
ลู่ซีจวี๋โทรศัพท์มาหาแต่ไม่ได้บอกว่าเกิดอะไรขึ้น
อินอวี่โหรวจึงพอจะคาดเดาได้ว่าเขาน่าจะคิดถึงเธอ
ปลีกตัวออกจากเขาไม่ได้เลยจริง ๆ
หลังจากวางสายแล้ว อินอวี่โหรวก็ส่งยิ้มขอโทษขอโพยถงเหมี่ยวเหมี่ยว “เหมี่ยวเหมี่ยว ขอโทษนะ ฉันคงอยู่ต่อไม่ได้แล้วล่ะ ต้องขอตัวกลับก่อน เดี๋ยวฉันไปตามคุณมู่มาอยู่กับเธอนะ”
เมื่อเห็นอินอวี่โหรวยิ้มหวาน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็พูดล้อเลียนว่า “ตอนนี้เธอกับรุ่นพี่นี่รักใคร่กันดีจริง ๆ”
“ก็ประมาณนั้น” อินอวี่โหรวตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจ
ดีอะไรล่ะ? เมื่อวานพวกเขาเพิ่งทะเลาะกันไปเอง
แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็เป็นฝ่ายโกรธเพียงคนเดียว
บางครั้งอินอวี่โหรวก็รู้สึกว่าเธอไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย
จนลู่ซีจวี๋ต้องพูดเกลี้ยกล่อมเธอทุกวัน
ทว่าบางอย่างก็ต้องทำให้ชัดเจนเพื่อหลีกเลี่ยงการหวนนึกถึงเรื่องราวเก่า ๆ ในอดีต
“เธอกับรุ่นพี่ก็คุยกันดี ๆ อย่าทะเลาะกันอีก เพราะทะเลาะมันก็ส่งผลต่อความสัมพันธ์เปล่า ๆ” แม้ว่า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงจะทะเลาะกันบ่อยครั้ง แต่เธอก็รู้สึกแตกต่างจากพวกลู่ซีจวี๋อย่างสิ้นเชิง
“ฉันจะพยายาม” อินอวี่โหรวไม่รู้จะพูดอะไร
“เธอยังเก็บเอาเรื่องเซเรน่ากับเขามาคิดใส่ใจอยู่หรือเปล่า?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถามเข้าประเด็นสำคัญ
อินอวี่โหรวลังเลอยู่พักหนึ่งแล้วพยักหน้า
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำอะไรไม่ถูก “อวี่โหรว เรื่องมันผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว? คนเราต้องมองไปข้างหน้า อย่าเก็บเอาเรื่องนี้มาทะเลาะกับรุ่นพี่อีก ไม่งั้นทุกคนจะลำบากกันหมด ดูรุ่นพี่สิ ตอนเขารอเธอกลับมาเขาดูน่าสงสารแค่ไหน?”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้ว่าอินอวี่โหรวเห็นภาพที่เธอส่งไปให้
ดังนั้นเธอจะมาแสร้งทำเป็นไม่เห็นไม่ได้
“ใช่ ฉันจะต้องควบคุมอารมณ์ของฉัน” อินอวี่โหรวเม้มปาก
หลังจากกลับมา เธอรู้สึกว่าเธอใส่ใจเรื่องต่าง ๆ ขึ้นมาก
แต่ถึงอย่างนั้นเธอต้องทำงานหนักเพื่อเอาชนะมัน
“เอาล่ะ เราทั้งคู่ต่างก็มีข้อบกพร่อง หลังจากนี้คิดให้รอบคอบแล้วมาเป็นคนดีที่ขึ้นกันดีกว่า จะได้ไม่ต้องทำให้รุ่นพี่กับอวี้เฉิงลำบากใจ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดบอกอินอวี่โหรวแล้วยิ้ม
“อืม หลังจากนี้ถ้าฉันทำผิดอะไรเธอบอกฉันทีนะ ฉันจะได้ปรับปรุงตัว” อินอวี่โหรวคิดว่าวิธีการของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวค่อนข้างดี
คอยดูแลกันและกันเพราะไม่มีใครสมบูรณ์แบบไปหมด พยายามทำทุกอย่างอย่างดีเพื่อที่จะไม่ต้องรู้สึกเสียใจ