พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 804 กลับใจ
ตอนที่ 804 กลับใจ
ฉินคั่วติดตามพวกเขาไปข้างใน ทั้งดื่มและพูดคุยเป็นครั้งคราว
จนกระทั่งช่วงเวลาหนึ่งจ้าวถิงหยิบซองยาซองสีขาวมาเทใส่แก้วเหล้าของเขา และเขาไม่ได้ทันสังเกตด้วยซ้ำ
อีกฝ่ายยังคงไม่เชื่อ
หากฉินคั่วตกอยู่ใต้อิทธิพลของยานี้ จะยังสามารถควบคุมตัวเองได้หรือไม่
เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าอีกฝ่ายจะมีความรู้สึกลึกซึ้งขนาดนี้
ยาที่เขาใช้ทรงพลังมาก
หลังจากนั้นไม่นาน จ้าวถิงก็ส่งสายตาเหลือบมองคนที่อยู่ข้าง ๆ
พวกเขาทยอยออกไปทีละคน เหลือเพียงสาวสวยในร้านเหล้าสองคนที่หลงเหลืออยู่
จ้าวถิงเลือกผู้หญิงพวกนี้มาเป็นการส่วนตัว และเป็นประเภทที่ฉินคั่วเคยชื่นชอบ
เขาไม่เชื่อว่าฉินคั่วจะควบคุมตัวเองได้
ถึงเขาจะวางแผนตลบหลังฉินคั่ว แต่เขาก็ไม่ได้เลือกสิ่งที่เลวร้ายให้
เขาเลือกคนที่ใสสะอาดให้กับฉินคั่ว
ฉินคั่วจะต้องขอบคุณเขาอย่างแน่นอน
จ้าวถิงมองดูและพบว่ามันจวนจะใกล้เวลาแล้ว
เขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกจากห้องส่วนตัวไป
เหลือเพียงผู้หญิงหน้าตาดีที่มีรูปร่างร้อนแรงสองคนเอาไว้เท่านั้น
ฉินคั่วเพิ่งกลับมามีสติและคิดว่าคนอื่นหายไปไหนกันหมด
เขาส่ายหัวแล้วลุกขึ้นยืน แต่กลับสะดุดขาล้มลงบนโซฟาตรงหน้า
จากนั้นคลื่นความร้อนก็แผ่ซ่านออกมาจนทำให้เขารู้สึกราวกับกำลังจะจมน้ำตาย
คลื่นความร้อนที่แปลกประหลาดทวีคูณเพิ่มขึ้นในร่างกายของฉินคั่ว
เขาต้องการ ต้องการอย่างมาก
แต่สิ่งเดียวที่เขานึกถึงคือใบหน้าของกู้ชิง
พอเห็นว่าเวลาใกล้จะหมดลงแล้ว หญิงสาวสองคนก็เดินเข้ามาโอบฉินคั่ว “คุณชายฉิน”
ไม่รู้ว่าฉินคั่วเห็นภาพหลอนหรืออะไรสักอย่าง แต่ดูเหมือนว่าเขาจะเห็นกู้ชิงมาปรากฏตัวตรงหน้า
เขาโน้มตัวกอดคนตรงหน้าแต่ก็ตระหนักได้ว่าสัมผัสและกลิ่นอายของคนตรงหน้าไม่ถูกต้อง
ฉินคั่วผลักหญิงสาวออกไปแล้วร้องตะโกนว่า “ออกไป พวกเธอไม่ใช่ชิงชิงของฉัน ไสหัวออกไป”
หญิงสาวสองคนมองหน้ากัน โดยไม่เข้าใจว่าฉินคั่วจำได้อย่างไร
พวกเธอวางแผนจะถอดเสื้อผ้าหลอกล่อเขา
แต่ต่อให้ภาพตรงจะเบลอแค่ไหน ฉินคั่วก็ยังมองเห็นการกระทำของพวกเธออยู่ดี เขาจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าสองคนด้วยดวงตาแดงก่ำ “รีบไสหัวออกไปซะ!”
ดวงตาของฉินคั่วเต็มไปด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวอย่างรุนแรง
หญิงสาวสองคนตกใจมองหน้ากันแล้วรีบเดินออกจากห้องไป
จ้าวถิงยังคงรอคอยข่าวดีที่ส่งตรงมาจากห้องส่วนตัว
แต่กลับนึกไม่ถึงว่าจะเห็นหญิงสาวสองคนเดินออกมาก่อน
จ้าวถิงขมวดคิ้ว “พวกเธอเป็นอะไรไป? ฉันไม่ได้บอกเหรอไงว่าให้พวกเธอทำอะไร?”
“ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่อยากทำนะคะ แต่คุณชายฉินไม่คิดจะแตะต้องพวกเราเลย เอาแต่พูดถึงชิงชิง ชิงชิงอะไรสักอย่าง” หญิงสาวกลืนน้ำลาย ยังคงรู้สึกหวาดกลัวว่าภาพลักษณ์ของ ฉินคั่วเมื่อสักครู่นี้
“จริงเหรอ?” เห็นได้ชัดว่าจ้าวถิงยังไม่เชื่อ
ความรู้สึกของฉินคั่วที่มีต่อกู้ชิงลึกซึ้งขนาดนั้นเลยเหรอ?
“จริงที่สุดค่ะคุณชายจ้าว” หญิงสาวพูดตอบด้วยสีหน้าบริสุทธิ์ใจ
พวกเธอยังคิดว่าถ้าหากพวกเธอจับฉินคั่วไว้ได้อยู่หมัด พวกเธอคงจะมีค่าครองชีพและเสื้อผ้าหรู ๆ ไว้ได้ไปตลอดชีวิต
แต่กลับนึกไม่ถึงว่าเขาจะมีเจ้าของแล้ว
เสียดายชะมัด
ส่วนพวกเธอก็เป็นได้แค่เครื่องมือที่ไร้ความรู้สึก
จ้าวถิงขมวดคิ้ว เขาเปิดประตูและเดินเข้าไปข้างใน
แต่กลับนึกไม่ถึงว่าฉินคั่วจะยอมทนทุกข์ทรมานแทนที่จะปล่อยให้คนอื่นแตะเนื้อต้องตัว
ยาของเขามีพลังมหาศาลมาก หากไม่ได้รับการแก้ไขก็อาจจะนำไปสู่ความตายอย่างทุกข์ทรมานได้ทันที
จ้าวถิงเกาท้ายทอย
พลางคิดกับตัวเองว่านี่มันหมายความว่ายังไง
เขาประเมินความรักของฉินคั่วที่มีให้กู้ชิงต่ำเกินไป
จนตอนนี้เขาไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง
ฉินคั่วยังคงนอนขดตัวอยู่บนโซฟา เมื่อได้ยินเสียงใครบางคนเดียวเข้ามา เขาก็เงยหน้าขึ้นและพบว่าเป็นจ้าวถิง
เขากัดฟันแล้วถามว่า “มึงวางยากูเหรอ?”
“อืม” จ้าวถิงไม่ได้ปกปิดความผิดและพยักหน้ายอมรับโดยตรง
“มึงเป็นบ้าหรือไง?” ฉินคั่วไม่มีเรี่ยวแรงจะพูดต่อแล้ว
“ก็แค่อยากทดสอบว่าเอ็งรักพี่สะใภ้จริง ๆ หรือเปล่า กูแค่ไม่เชื่อว่าคนที่เล่นไม่สนสี่สนแปดอย่างมึงจะยอมแพ้ง่าย ๆ กูก็เลยวางยามึง” จ้าวถิงตระหนักถึงความผิดพลาดของตนเองอยู่ในใจ
หากเขารู้ว่าฉินคั่วรักกู้ชิงมากขนาดนี้ เขาคงจะไม่ทำ
เขามั่นใจเกินไปและคิดว่าตัวเองเข้าใจฉินคั่วดีที่สุด
แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขาไม่ได้รู้จักฉินคั่วจริง ๆ เลย
เขาทุกข์ใจมาก
“มึง… ไอเวร!” ฉินคั่วกลอกตามองอย่างทำอะไรไม่ถูก
ทำแบบนี้หมายความว่ายังไง?
คนรอบตัวเขาล้วนเป็นกลุ่มเพื่อนที่อันตราย
“ตอนนี้จะทำไงดี? ยามันออกฤทธิ์แรงมาก ขอเบอร์พี่สะใภ้หน่อย เดี๋ยวกูโทรตามให้มั้ย?” ดูเหมือนว่าจ้าวถิงกำลัง จะร้องไห้เช่นกัน
เขารู้สึกว่าครั้งนี้เขาเล่นแรงเกินไป
เขารู้สึกผิดกับฉินคั่วมาก
“ไม่ ให้เธอมาไม่ได้” ฉินคั่วส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด
ตอนนี้กู้ชิงกำลังท้องอยู่
จ้าวถิงบอกว่ายานี้ออกฤทธิ์รุนแรง แล้วกู้ชิงจะทนมันไหวได้ยังไง? เขาไม่อยากทำร้ายกู้ชิง
นอกจากนี้ลูกในท้องของกู้ชิงยังมีอายุครรภ์แค่หนึ่งเดือนเท่านั้น ซึ่งเป็นช่วงที่ห้ามมีเพศสัมพันธ์โดยเด็ดขาด
ฉินคั่วยอมอดทนมันด้วยตัวเองดีกว่า
“ทำไม?” จ้าวถิงงุนงง ฉินคั่วดูอึดอัดมากแต่กลับยังลังเลที่จะตามตัวกู้ชิงมา
ความรักศักดิ์สิทธิ์อันใดที่ทำให้โลกสั่นสะเทือนภูตผีเทพปีศาจหลั่งน้ำตาขนาดนี้?
นึกไม่ถึงว่าเพื่อนของเขาจะเปลี่ยนใจไปจนเป็นอันตรายต่อชีวิต
มันทำให้เขารู้สึกตื้นตันใจมากจริง ๆ
ดูเหมือนว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่จ้าวถิงเห็นฉินคั่วเป็นแบบนี้
ในตอนแรกฉินคั่วยังคงมีสติเล็กน้อย
แต่ตอนนี้สติของเขาค่อย ๆ เลื่อนลอยหายไป เหลือเพียงชื่อของกู้ชิงที่หลุดออกมาจากปากอย่างต่อเนื่อง
จ้าวถิงอยากจะทุบตีตัวเองให้ตาย
มันเป็นความผิดของเขาทั้งหมดที่ทำให้เพื่อนกลายมาเป็นแบบนี้
เขาสมควรตายจริง ๆ
ไม่ว่าจะพูดอย่างไร จ้าวถิงก็ต้องช่วยฉินคั่วแก้ไขปัญหานี้
ฉินคั่วไม่ได้พูดอะไรแล้ว
แต่เขายังคงเรียกร้องหากู้ชิงอยู่ “ชิงชิง ชิงชิง…”
จ้าวถิงหวาดเสียวมากจนเหงื่อไหลพราก
ตอนนี้เขาอยากจะไปหาผู้หญิงมาช่วยฉินคั่ว แต่เห็นได้ชัดว่ามันเป็นไปไม่ได้เลย
จะโทรตามกู้ชิงฉินคั่วก็ปฏิเสธ
เขาจะทำยังไงดี?
แต่ตอนนี้ฉินคั่วเริ่มไม่มีสติแล้ว ดังนั้นเขาจะลองเสี่ยงเรียกกู้ชิงออกมา
ขอแค่เขายอมรับความผิดพลาดด้วยทัศนคติที่ดี กู้ชิงก็จะไม่ตำหนิเขา
เขาหยิบโทรศัพท์ฉินคั่วออกมาปลดล็อกหน้าจอด้วยใบหน้าของฉินคั่ว
รูปพื้นหลังหน้าจอคือรูปภาพของกู้ชิง
เขาเปิดรายชื่อผู้ติดต่อบนโทรศัพท์มือถือแล้วกดโทรหา กู้ชิง
กู้ชิงอาบน้ำเสร็จแล้วและเตรียมจะเข้านอน
ตอนนี้มันเริ่มจะดึกแล้ว แต่ฉินคั่วก็ยังไม่กลับมา
กู้ชิงเริ่มรู้สึกไม่มีความสุข
พอตอบตกลงฉินคั่ว เขาก็เริ่มออกลายทันที
นี่มันมากเกินไปแล้ว จนกู้ชิงไม่รู้จะพูดอะไรเลย
เธอเม้มปากด้วยสีหน้าเย็นชาเล็กน้อย
ตอนนี้เธอทนไม่ไหวและคิดจะโทรศัพท์หาฉินคั่ว
เธออยากรู้ว่าฉินคั่วจะกลับมาเมื่อไหร่
ตอนส่งฉินคั่วออกไปเธอยังคงมีความสุขดี
แต่ตอนนี้กลับมีแต่ความเสียใจอย่างสุดซึ้ง
เธอไม่น่าเชื่อไอหัวหมูฉินคั่วเลยว่าเขาจะกลับใจ!
ขณะที่กู้ชิงกำลังคิดอย่างบ้าคลั่ง เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น แจ้งเตือนว่าฉินคั่วเป็นคนโทรมา
กู้ชิงกดตอบรับสายแต่ก่อนที่เธอจะพูดอะไร เธอก็ได้ยินเสียงกังวลมาจากปลายสาย “พี่สะใภ้ แย่แล้ว มีเรื่องเกิดขึ้นกับ ฉินคั่ว”