พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 816 ทำให้เขาทำอะไรไม่ถูก

ตอนที่ 816 ทำให้เขาทำอะไรไม่ถูก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างแล้วพบว่าตอนนี้พระอาทิตย์อัสดงได้ลับขอบภูเขาไปแล้วครึ่งทาง

แก้มของถงเหมี่ยวเหมี่ยวอดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนเป็นสีแดง “ฉัน ฉันหลับไปนานเลยเหรอ? แม่ทูนหัวล่ะ?”

“ผมให้ป้าซ่งฉิงกลับไปพักผ่อนแล้ว ผมทำซุปมาให้คุณด้วย ดื่มสักหน่อยสิ” มู่อวี้เฉิงเทซุปจากกระติกน้ำร้อนลงไปในชาม

กระติกน้ำร้อนทำงานได้ดีจริง ๆ

พอเทออกมาตอนนี้ก็อุ่นพอสำหรับรับประทานพอดี

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหยิบขึ้นมาจิบ ๆ พอเห็นว่ามันไม่ได้ร้อนจนเกินไปเธอก็ยกขึ้นดื่ม

น้ำซุปรสชาติดีมาก

หลังจากดื่มน้ำซุปแล้ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็นึกอะไรบางอย่างออก เธอหันกลับมามองมู่อวี้เฉิง “อวี้เฉิง คุณยังโกรธที่ฉันทำงานออกแบบอยู่หรือเปล่า?”

“ผมแค่รู้สึกว่าคุณเริ่มต้นช้าเกินไปและสุขภาพร่างกายคุณก็ไม่ดี อย่าเอาร่างกายมาล้อเล่นเลย คุณเข้าใจที่ผมจะสื่อมั้ย?” มู่อวี้เฉิงมองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วยสีหน้าจริงจัง

“ฉันรู้ว่าคุณเป็นห่วงฉัน วันนั้นฉันผิดเองที่ไปเถียงคุณ ฉันอยากจะขอโทษคุณ อวี้เฉิง ขอโทษนะ” น้ำเสียงของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้แข็งกระด้างอีกต่อไป

หลังจากตระหนักรู้ได้อย่างชัดเจน เธอก็ขอโทษมู่อวี้เฉิงด้วยความจริงใจ

“ผมก็พูดรุนแรงกับคุณไปเหมือนกัน คุณเตรียมตัวสำหรับการออกแบบมานานแล้ว ผมไม่น่าบอกให้คุณยอมแพ้เลย” มู่อวี้เฉิงกลับไปทบทวนอย่างรอบคอบเช่นกัน

หากเป็นเขาที่ตัดสินใจไปแล้ว มู่อวี้เฉิงคงจะไม่มีวันยอมแพ้อะไรง่าย ๆ

ดังนั้นในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว พวกเขาทั้งสองจึงเร่งแก้ไขมันโดยด่วนที่สุด

การทะเลาะวิวาทและสงครามไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไร

หากซ่งฉิงไม่อยู่ที่นี่และเขายังไม่กลับมา เกิด ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไข้ขึ้นที่บ้านก็คงจะไม่มีใครรู้

ถ้ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับถงเหมี่ยวเหมี่ยว มู่อวี้เฉิงจะไม่มีทางให้อภัยตัวเองเลย

“ตอนนี้เราคืนดีกันแล้วใช่มั้ย?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นว่ามู่อวี้เฉิงไม่ได้โกรธอีกต่อไป

เธอกลัวที่จะเห็นใบหน้าเย็นชาของมู่อวี้เฉิงอีก

มันเหมือนกับว่าเขาปฏิบัติต่อคนแปลกหน้า

มันทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลัวมาก

พอตอนนี้เห็นมู่อวี้เฉิงกลับมายิ้มอีกครั้ง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็โล่งใจ

“ดีอะไรกันล่ะ? เราสองคนไม่เคยทะเลาะกันต่างหาก แค่จัดการปัญหาเงียบ ๆ” มู่อวี้เฉิงเม้มปาก

“ใช่” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวดื่มน้ำซุปในชามจนหมด

จากนั้นก็ยื่นชามออกไปอย่างไม่เกรงใจแล้วพูดกับ มู่อวี้เฉิงว่า “ฉันอยากกินอีก มีอีกมั้ย?”

“มี ของคุณหมดนี้เลย กินให้หมดเลยก็ได้” มู่อวี้เฉิงรับชามจากมือถงเหมี่ยวเหมี่ยวไปเติมน้ำซุปให้เธอ

และถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ดื่มน้ำซุปหมดทั้งสองชาม ฝีมือของมู่อวี้เฉิงดีมากจริง ๆ จนเธอเพลิดเพลินไปกับมัน

ต่อมาเธออิ่มมากแล้วและกินไม่ไหวอีกต่อไป ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงวางชามลง

หลังจากดื่มน้ำซุปเสร็จแล้ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงก็ตกอยู่ในความเงียบ

ดูเหมือนว่าทั้งสองจะไม่มีอะไรพูดกันอีก

ความเงียบดังกล่าวทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกอึดอัด

เธอใช้เวลากับมู่อวี้เฉิงมากเกินไปหรือเปล่า

จนทำให้พวกเขาไม่มีอะไรจะพูดกันเลยเหรอ?

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเม้มปากก่อนจะบอกมู่อวี้เฉิงเรื่องการตัดสินใจของเธอ

“อวี้เฉิง ฉันตัดสินใจจะไม่ออกแบบแล้ว ฉันรู้สึกว่าความหวังมันริบหรี่มาก ตอนนี้ฉันไม่ใช่เด็กแล้ว แม่ทูนหัวบอกว่าถ้าอยากจะประสบความสำเร็จจริง ๆ ฉันจะต้องไปเรียนที่ต่างประเทศสองปี แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากไปไหนแล้ว ฉันอยากอยู่ที่นี่กับคุณกับเสี่ยวเป่า” ในสายตาของถงเหมี่ยวเหมี่ยว ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่ามู่อวี้เฉิงกับเสี่ยวเป่าอีกแล้ว

มู่อวี้เฉิงแสนดีกับเธอมาก ดังนั้นเธอจะต้องนึกถึงมู่อวี้เฉิงด้วย

พอได้ยินคำพูดของเธอ มู่อวี้เฉิงก็ตกตะลึง “เหมี่ยวเหมี่ยว คุณพูดว่าอะไรนะ?”

สีหน้าตกตะลึงของเขาทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอดหัวเราะไม่ได้ เธอยิ้มแล้วพูดว่า “ฉันบอกว่าฉันตัดสินใจจะไม่ออกแบบแล้ว แต่มันเป็นแบบนี้ถ้าเกิดฉันไปบอกรุ่นพี่ ก็ไม่รู้ว่าพวกเขาจะหัวเราะเยาะฉันมั้ย”

แม้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะมั่นใจในความรักของมู่อวี้เฉิง

แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าในอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น

หากเธอจากไป ความสัมพันธ์จะต้องจืดจางลงอย่างไม่ต้องสงสัย

นอกจากนี้เสี่ยวเป่าโตมากแล้ว ต่อให้เสี่ยวเป่าจะอยู่ในโรงเรียน แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ยังอยากเจอหน้าเสี่ยวเป่าตลอดเวลา

ถ้าไปต่างประเทศ พวกเขาก็จะต้องแยกจากกัน

เธอไม่ต้องการแบบนี้

“จริงเหรอ? เหมี่ยวเหมี่ยว คุณตัดสินใจจะไม่ออกแบบแล้วเหรอ?” ดวงตาของมู่อวี้เฉิงเป็นประกาย ร่างกายของเขาดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที กวาดล้างความโศกเศร้าก่อนหน้านี้ออกไปจนหมด

พอเห็นท่าทางออกหน้าออกตาของเขา ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็อดไม่ได้ที่จะยิ้ม “ใช่ ฉันจะไม่ออกแบบแล้ว แต่ปฏิกิริยาคุณก็เกินไปมั้ย?”

“ผมดีใจ จากนี้ไปคุณดูร่างกายตัวเองให้ดีนะ อย่าคิดอะไรอีก เตรียมตัวแต่งงานก็พอ พอหายดีแล้วเราจะได้มีลูกคนที่สอง คุณคิดว่าไง?” มู่อวี้เฉิงชอบเด็กผู้หญิง แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ชอบเสี่ยวเป่า

หากมีลูกสาวอีกคน ความสัมพันธ์ของพวกเขา ก็จะสมบูรณ์แบบ

ถ้าเป็นเด็กผู้หญิง ลูกก็คงจะน่ารักเหมือน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวใช่มั้ย?

“โอ้…” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำเสียงยืดเสียงยาว “นี่ความคิดคุณเหรอ คุณอยากมีลูกเลยไม่ให้ฉันออกแบบต่อใช่มั้ย?

“จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไง? ต่อให้ไม่มีลูก คุณก็ต้องดูแลตัวเองให้ดี คุณคือสมบัติของครอบครัวเรา ดูแลตัวเองดี ๆ นะ” มู่อวี้เฉิงรักถงเหมี่ยวเหมี่ยวมากว่าตัวเขาเองเสียอีก

และต่อให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะไม่อยากมีลูก เขาก็ จะเคารพการตัดสินใจของถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ทุกอย่างล้วนมุ่งเน้นไปทางสุขภาพร่างกายของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

“ฉันรู้แล้ว คุณนี่แก่แล้วยังพูดน้ำเน่าอยู่ได้ แบบนี้ไม่เหมาะกับคุณมู่เลย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดหยอกล้อมู่อวี้เฉิงด้วยรอยยิ้ม

มู่อวี้เฉิงไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน

เขาแสดงความรักด้วยการควบคุมตัวเองอย่างดี เช่น การเลิกบุหรี่

ตั้งแต่เธอกลับมา มู่อวี้เฉิงก็ทำอะไรเหนือความคาดหมายมาตลอด

หลังจากได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของมู่อวี้เฉิงแล้ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เลยตัดสินใจกลับมาคบหากับเขาอีกครั้ง

เธอรู้ว่าผู้ชายคนนี้ทำเพื่อเธอมามากจริง ๆ

“เหมี่ยวเหมี่ยว คุณรู้มั้ยว่าผมทำแบบนี้ต่อหน้าคุณคนเดียวนะ” มู่อวี้เฉิงพูดอย่างหมดหนทาง

บางครั้งถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ทำให้เขาทำอะไรไม่ถูก

“พอล่ะ ฉันพูดเล่นบ้างไม่ได้เหรอ? คุณไม่กินหรือไง? ที่โรงพยาบาลดูจะไม่มีอะไรอร่อยเลย สั่งข้าวมากินกันดีกว่า” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดว่าตารางเวลาของมู่อวี้เฉิงคงจะแน่นมาก จนไม่ได้กินอะไรมาอย่างแน่นอน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตระหนักรู้เรื่องนี้ดี

“ผมไม่ค่อยหิว” มู่อวี้เฉิงมีความสุขมาก

ขอแค่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเต็มใจฟังเขาพูดบ้าง ต่อให้เขาต้องทำงานหนักก็ไม่เป็นอะไร

เขาเพียงหวังว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับเสี่ยวเป่าจะสบายดี

“ไม่ได้ ต้องกินอะไรบ้าง เกิดปวดท้องขึ้นมาจะทำยังไง?” ในที่สุดมู่อวี้เฉิงก็ยอมกินข้าวภายใต้คำชักชวนของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวให้น้ำเกลือเสร็จแล้วและกลับไปดูอาการต่อที่บ้าน หากไข้ไม่ขึ้นอีกเธอจะไม่เป็นอะไร