พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 824 เธอตามตื้อผม

ตอนที่ 824 เธอตามตื้อผม

กระทั่งถึงเวลาเลิกรา มู่อวี้เฉิงก็มารับถงเหมี่ยวเหมี่ยว

หลังจากปฏิบัติภารกิจครั้งยิ่งใหญ่เสร็จสิ้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้สึกผ่อนคลายลงมาก

พอเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าเธอ มู่อวี้เฉิงก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม “ทำไม มีความสุขมากเลยเหรอ?”

“ฉันบอกรุ่นพี่กับอวี่โหรวแล้วว่าจะกลับไปทำงานที่บริษัท พวกเขาก็บอกว่าพวกเข้าใจ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเม้มปาก รู้สึกมีความสุขอย่างมาก

ในตอนแรกเธอคิดว่ามันจะเป็นเรื่องที่พูดยาก

แต่พอพูดมันออกมาจริง ๆ ทุกอย่างกลับนุ่มนวลและเป็นธรรมชาติ

“ใช่ เพราะงั้นทุกอย่างไม่ได้ยากอย่างที่คิดสักหน่อย ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณก็ยังมีผมอยู่จริงมั้ย” มู่อวี้เฉิงบีบแก้ม ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกอดแขนมู่อวี้เฉิงแล้วพูดว่า “อวี้เฉิง ขอบคุณนะ”

เขาทำให้เธอตระหนักรู้ถึงหัวใจตัวเองและทำให้เธอรู้ว่าเธอต้องการอะไร

ไม่อย่างนั้นเธอคงจะไม่มีวันเข้าใจ

ตอนนี้พวกเขากำลังนั่งอยู่ในรถยนต์

มู่อวี้เฉิงจับหน้าเธอให้หันมาหาเขาแล้วจูบปากเธอ “เหมี่ยวเหมี่ยว หลังจากนี้อยู่ข้าง ๆ ผมนะ อย่าไปไหนอีก ผมกลัวจะเสียคุณไป”

มู่อวี้เฉิงยังคงหวาดกลัวทุกครั้งที่นึกถึงท่าทางไม่แยแสของถงเหมี่ยวเหมี่ยว

เขาไม่อยากจดจำความรู้สึกนั้นไว้ในชีวิต

“ไอหยา ทำไมจู่ ๆ ถึงพูดแบบนี้ล่ะ? น้ำเน่ามาก ขับรถกลับบ้านเถอะ” จากนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็จูบเขาตอบ

หลังจากได้การจูบตอบ มู่อวี้เฉิงก็ขับรถกลับบ้านด้วยความพึงพอใจ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหันหน้ามองดูวิวนอกหน้าต่าง

หวนนึกถึงชีวิตแต่ก่อน นึกถึงช่วงเวลาที่ได้เจอกับ มู่อวี้เฉิง และนึกถึงเรื่องราวในตอนนี้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้สึกราวกับว่าเธอฝันไปจริง ๆ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนอยู่สักพักหนึ่งก็นึกอะไรบางอย่างออก ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงหันหน้ากลับมา “ว่าแต่ คุณกับแม่เป็นยังไงบ้างคะ? คืนดีกันแล้วหรือยัง?”

มู่อวี้เฉิงส่ายหัว “ยัง แต่ไม่ต้องห่วงหรอก แม่ก็เป็นแบบนี้แหละ รออีกสักพักเดี๋ยวก็คิดได้เอง ไม่ต้องคิดมาก”

นอกจากนี้มู่อวี้เฉิงยังยุ่งอยู่กับการทำงานในบริษัทตลอดทั้งวัน ถ้าลิ่นอวี๋เหยียนไม่เป็นฝ่ายโทรศัพท์มาหาเขา เขาก็จะไม่โทรศัพท์ไปหาเหมือนกัน ดังนั้นความโกรธเคืองจะคลี่คลายลงได้ยังไง?

มู่อวี้เฉิงรู้จักลิ่นอวี๋เหยียนเป็นอย่างดี และเขาเชื่อว่าอารมณ์โกรธนี้จะคงอยู่ไม่นาน

เพราะว่าบางครั้งก่อนที่เขาจะทนไม่ไหว ลิ่นอวี๋เหยียน จะเป็นฝ่ายทนไม่ไหวเองเสียก่อน

การเอาอาหารเสริมมามอบให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวในวันนั้นเป็นเพียงข้ออ้าง เขารู้ดีว่าลิ่นอวี๋เหยียนแค่อยากจะมาทดสอบอารมณ์ของเขา

ถ้าเขายอมอ่อนข้อให้ลิ่นอวี๋เหยียน ทุกอย่างก็จะพูดง่ายขึ้น

แต่เขาไม่ยอม

นี่ถึงกลายเป็นเหตุผลว่าทำไมลิ่นอวี๋เหยียนถึงโกรธนักหนา

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่เข้าใจเรื่องระหว่างแม่ลูกคู่นี้ เธอพูดทุกอย่างที่ต้องการพูดแล้ว ส่วนที่พูดไม่ได้เธอก็จะไม่พูด

เรื่องบางอย่าง เธอไม่สามารถเข้าไปพูดแทรกได้

ขอแค่มู่อวี้เฉิงมีวิธีการแก้ไขของเขาก็พอ

…

ในที่สุดฉินคั่วก็เลิกงานและตั้งใจจะไปรับกู้ชิง แต่กลับกลายเป็นว่าเขาถูกผู้หญิงคนหนึ่งตามราวี

“คุณฉิน ฉันชวนคุณไปกินข้าวเย็นด้วยกันหลายครั้งแล้วนะคะ ก็แค่ตอบตกลงมา กินข้าวด้วยกันครั้งเดียวเองยังจะปฏิเสธอีก ไม่รู้จักใจดีกับผู้หญิงบ้างเลย” หญิงสาวรายหนึ่งพูดตำหนิและเดินบุ่มบ่ามจะเข้ามาจับมือถือแขนฉินคั่ว แต่ฉินคั่วรีบหลบเธออย่างว่องไว

ฉินคั่วหันไปมองหญิงสาวด้วยสีหน้าเย็นชา “ขอโทษครับ แต่ผมมีครอบครัวแล้ว และคุณเองก็เป็นผู้หญิง สงวนท่าทีเอาไว้จะดีกว่า”

เพื่อไม่ให้ฉินคั่วตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก พ่อฉินกับคุณปู่ฉินจึงไม่ได้เปิดเผยตัวตนของฉินคั่ว

ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นคุณชายแห่งตระกูลฉิน

แม้ว่าจะมีการคาดเดาต่าง ๆ นานา แต่พวกเขาก็ไม่มีหลักฐาน

คนส่วนใหญ่จึงคิดว่าฉินคั่วถูกส่งมาดำรงตำแหน่งประธานบริษัทเพราะความสามารถอันเป็นเลิศของเขา

รูปลักษณ์อันหล่อเหลาของฉินคั่วทำให้ใครหลายคนหลงใหลเขาเป็นอย่างมาก

ส่วนผู้หญิงที่ตามตื้อเขามีชื่อว่าเกาลู่ ค่อนข้างมีฐานะในเมืองเป่ยและที่บ้านก็มีเงินพอใช้ ดังนั้นเธอจึงเข้ามาหว่านล้อม ฉินคั่วโดยคิดว่าเขาจะต้องตอบตกลงอย่างแน่นอน

แต่กลับนึกไม่ถึงว่าฉินคั่วจะทำตัวเหมือนไอทึ่ม ทุกครั้งที่เธอพูดอะไรสักอย่าง ฉินคั่วจะต้องหาเหตุผลมาต่อต้านเธอตลอด

หากมีเธออยู่ด้วย หลังจากนี้ฉินคั่วจะต้องมีชื่อเสียงโด่งดังแน่

นอกจากนี้มองแวบแรกก็รู้ว่าฉินคั่วเป็นพวกเพลย์บอย มาบอกว่ามีครอบครัวแล้ว เกาลู่ไม่เชื่อหรอก

คนแบบนี้จะยอมถูกปราบได้ยังไง

ดังนั้นเกาลู่จึงแอบเผชิญหน้าอย่างลับ ๆ

แต่ฉินคั่วกลับยังคงนิ่งไม่ไหวติ่ง

เกาลู่ไม่ย่อท้อ เพียงคิดว่าต้องพิชิตผู้ชายคนนี้ให้ได้ถึง จะรู้สึกสำเร็จ

เกิดผู้ชายหยิ่งยโสพรรค์นี้ยอมจำนนต่อเธอในอนาคต จะเป็นยังไง? เกาลู่ไม่อยากจะจินตนาการถึงเรื่องนี้เลย

พอได้ยินคำพูดของฉินคั่ว เกาลู่ก็หัวเราะเสียงดัง “คุณฉิน มีครอบครัวแล้วยังไงล่ะ? มาเล่นกันเถอะ ส่วนเรื่องครอบครัวของคุณน่ะ วางใจได้ ฉันไม่วิ่งแจ้นไปบอกเมียคุณหรอกค่ะ”

ฉินคั่วถอยหลังหนึ่งก้าว เขามองดูท่าทางของเกาลู่ด้วยความรู้สึกขยะแขยงเต็มทน “คุณช่วยหยุดส่งกลิ่นเหม็นสักทีได้มั้ย? ผมขยะแขยง”

เกาลู่ไม่ได้รู้สึกละอายใจเลยแม้จะถูกต่อว่า แต่กลับรู้สึกมีความสุขอย่างมาก

เธอเม้มปากแล้วหัวเราะเบา ๆ “คุณฉิน ผู้ชายอย่างพวกคุณชอบให้ผู้หญิงเข้าหาก่อนไม่ใช่เหรอคะ?”

เธอพูดแล้วพยายามเข้ามาใกล้ชิดกับฉินคั่ว

ฉินคั่วหลับตาลง พยายามต้านทานความรู้สึกอยาก จะต่อยหน้าผู้หญิงคนนี้

แต่กลับนึกไม่ถึงว่าเกาลู่จะถูกลากออกไปก่อนที่ได้เข้ามาใกล้ จากนั้นฝ่ามืออรหันต์ก็ฟาดเข้าที่ใบหน้าเกาลู่สุดกำลัง

กู้ชิงเดินเข้ามาแล้วจ้องมองเกาลู่อย่างเย็นชา “ใครสั่งสอนให้เธอมายั่วสวาทแฟนชาวบ้าน?”

“ฉัน…” เกาลู่รู้สึกละอายใจมากเมื่อนึกถึงสิ่งที่เพิ่งพูดไป เธอจ้องมองฉินคั่วด้วยความเกลียดชัง ก่อนจะปิดหน้าปิดตาเดินออกไป

เกาลู่ยังมีศักดิ์ศรีค้ำคออยู่

หากไม่เห็นแก่ใบหน้าและรูปร่างที่ยอดเยี่ยมของฉินคั่ว เกาลู่ก็คงจะไม่ลดตัวลงมายั่วยวนเขา

นึกไม่ถึงว่าฉินคั่วจะไม่ได้พูดโกหก เขามีภรรยาแล้ว จริง ๆ และมันก็กลายเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเล็กน้อย

เกาลู่ไม่เคยรู้สึกอายแบบนี้มาก่อนในชีวิต

เธอชอบแอบคั่วกับชายหนุ่มหน้าตาดีก็จริง

แต่ไม่เคยถูกจับได้คาหนังคาเขาแบบนี้มาก่อน

เธอไม่เคยปล่อยให้เรื่องน่าอับอายปรากฏขึ้นในชีวิต

ฉินคั่วเมินเกาลู่แล้วหันไปมองกู้ชิงด้วยดวงตาที่เป็นประกาย

“ชิงชิง มานี่ทำไม? ไม่รอให้ผมไปรับล่ะ?” ฉินคั่วคิดแล้วแอบสาปแช่งเกาลู่ในใจเงียบ ๆ

เพราะหล่อน ทำให้เขาไปรับกู้ชิงล่าช้า

“ยังจะต้องรอให้นายมารับอีกเหรอ คุณฉินนี่ก็เหลือเกิน มาประจำอยู่นี่ยังไม่ถึงเดือนก็มีผีเสื้อสมุทรมาตอมล่ะ น่าประทับใจจริง ๆ” กู้ชิงแสยะยิ้มขณะมองดูฉินคั่ว

ดวงตาดูเยาะเย้ยอย่างมาก

ฉินคั่วที่ได้ยินเช่นนั้นจึงรีบอธิบายว่า “ชิงชิง ฟังผมก่อน ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับผู้หญิงคนนั้นเลย เธอต่างหากมาตามตื้อผมทั้งวัน พูดอะไรไปก็ไม่เข้าหูสักอย่าง”