พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 843 จะดูถูกตัวเองได้ยังไง

ตอนที่ 843

จะดูถูกตัวเองได้ยังไง

หลังจากมอบขนมให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้ว ซ่งโมโม่ก็ถือขนมอีกถุงไปให้กู้ชิง

พวกเธอทั้งสองได้รับขนมพวกนี้ในช่วงพักเที่ยง

เนื่องจากกู้ชิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวต่างเป็นบุคคลสำคัญในบริษัท ซ่งโมโม่จึงหวาดกลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้าและเอาไปโพนทะนาว่าเธอติดสินบน ซ่งโมโม่จึงไม่กล้าให้ใครเห็น

ที่สำคัญไปกว่านั้นเธอกังวลว่ามันจะสร้างปัญหาให้กับ กู้ชิงและถงเหมี่ยวเหมี่ยว

กู้ชิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้รับขนมจากซ่งโมโม่

แต่หลังจากคิดทบทวนได้ว่าความบาดหมางในใจได้มลายหายไปแล้ว

เธอก็พยายามเข้าใจความรู้สึกของซ่งโมโม่

ตอนนั้นซ่งโมโม่น่าจะตกอยู่ในจุดตกต่ำ

ดังนั้นทัศนคติที่มีต่อคนอื่นจึงไม่ค่อยเป็นมิตรมากนัก

ซ่งโมโม่เริ่มมีความคิดแบบนั้นตั้งแต่เห็นเธอคบหากับ ฉินคั่ว

ทุกคนต้องการปีนป่ายขึ้นไป แม้แต่กู้ชิงเองก็ไม่เว้น

ไม่อย่างนั้นเธอจะตั้งใจทำงานหนักไปทำไม?

เพราะฉะนั้นหลังจากซ่งโมโม่เข้ามาทำดีกับเธอ กู้ชิงก็เลยเลือกที่จะให้อภัยอีกฝ่าย

พอเห็นว่ากู้ชิงตอบรับขนมจากมือและตบไหล่บอกเธอว่าสู้ ๆ ซ่งโมโม่ก็ตาแดงก่ำทันที

มีคนมากมายรายล้อมคอยช่วยเหลือและดูแลเธอขนาดนี้ แต่ทำไมเธอกลับไม่เคยรู้มาก่อนเลย? ซ่งโมโม่เกลียดตัวเองมาก

เธอผลักไสความห่วงใยของกู้ชิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวออกไป

อันที่จริงเธอเองเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดนี้

พอเห็นว่าซ่งโมโม่กำลังจะร้องไห้ กู้ชิงก็รู้สึกกังวลขึ้นมาทันที “เกิดอะไรขึ้น มีใครรังแกเธอหรือเปล่า?”

ก่อนหน้านี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาเล่าให้กู้ชิงฟังว่าเธอแนะนำซ่งโมโม่ให้ไปทำงานออกแบบ

และซ่งโมโม่ก็ได้รับการยอมรับจากแม่ทูนหัวของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้ว ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าซ่งโมโม่ค่อนข้างมีความสามารถ

เธอสนับสนุนซ่งโมโม่เช่นกัน อยากให้หลังจากนี้อีกฝ่ายประสบความสำเร็จจริง ๆ สักที

ความฝันของซ่งโมโม่ไม่เพียงแต่จะกลายมาเป็นความจริงเท่านั้น แต่จากนี้ไปอีกฝ่ายจะโดดเด่นเหนือคนอื่นด้วย

อันที่จริงหากตั้งใจทำงาน ซ่งโมโม่จะได้รับทุกอย่างที่เธอต้องการในอนาคต

“ไม่มีใครรังแกฉันหรอกพี่กู้ชิง แค่ก่อนหน้านี้ฉันตาบอดไปจริง ๆ ฉันทำผิดกับพี่กับคุณถง ฉันผิดเอง ขอโทษนะ ขอโทษจริง ๆ” ซ่งโมโม่ร้องไห้น้ำตาไหลพราก

กู้ชิงรู้สึกเจ็บปวดหัวใจมากที่เห็นซ่งโมโม่เป็นแบบนี้

เธอเข้าไปตบไหล่ซ่งโมโม่เพื่อปลอบโยน “เอาล่ะ ไม่ต้องร้องไห้ กลับตัวกลับใจตอนนี้ยังไม่สาย จำไว้ว่าไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ต้องตั้งใจทำงาน ถ้าเธอตั้งใจทำงานอย่างจริงจังคนอื่นจะสังเกตเห็นเอง ดูสิ ตอนนี้โอกาสก็เข้ามาหาเธอแล้วไม่ใช่เหรอ? เพราะงั้นอย่าคิดมากเลย”

ซ่งโมโม่พยักหน้าอย่างแรง “ฉันรู้ ฉันรู้แล้ว”

“สำหรับครั้งนี้เธอคงต้องขอบคุณคุณถง และอย่าทำให้คุณถงผิดหวังล่ะ” กู้ชิงส่งกระดาษทิชชูให้ซ่งโมโม่ ให้เธอซับน้ำตาที่ไหลลงมา

“อืม ฉันจะตั้งใจทำงาน ไม่ทำให้พวกพี่ผิดหวังหรอก” ซ่งโมโม่เช็ดน้ำตาและจ้องมองด้วยสายตาแน่วแน่อีกครั้ง

เธอเคยคิดว่าในโลกนี้ไม่มีใครมาช่วยเหลือคนอื่นตลอดเวลาหรอก

คนที่พึ่งพาได้ก็คงจะมีแต่ตัวเอง

ทว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับกู้ชิงกลับใช้ความสามารถของตนเองช่วยเหลือเธอครั้งแล้วครั้งเล่า

คนอย่างเธอ หากไม่ได้รับโอกาสเช่นนี้ก็ไม่รู้ว่าจะต้องเสียแรงเสียเวลาอีกกี่ครั้ง

อันที่จริงเมื่อเปรียบเทียบกับคนอื่น ซ่งโมโม่รู้สึกว่าตัวเองโชคดีมาก

อย่างน้อยเธอก็มีเพื่อนอยู่รอบกาย เธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว

เมื่อเปรียบเทียบกับหลี่เสี่ยวผิงที่คอยแต่จะเอาเปรียบเธอ กู้ชิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวต่างหากที่ทำเพื่อผลประโยชน์ของเธออย่างแท้จริง

ก่อนหน้านี้เธอตาบอดจนไม่สามารถแยกแยะได้ว่าอะไรถูกอะไรผิด

คราวเมื่อออกมาจากสาขาย่อย ซ่งโมโม่คิดมาตลอดว่าจะหาโอกาสไปตอบแทนถงเหมี่ยวเหมี่ยว

แต่หลังจากมาที่นี่ เธอกลับพบว่าทุกสิ่งอย่างไม่ได้ง่ายดายอย่างที่เธอคิด

เธอป้องกันตัวเองไม่ได้แล้วจะไปตอบแทน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวได้ยังไง?

งานที่ยุ่งวุ่นวายทำให้เธอค่อย ๆ สูญเสียตัวตนไป

สูญเสียจนเผลอทำอะไรโง่เขลาแบบนั้น

เช่นเดียวกับที่กู้ชิงบอก กลับตัวกลับใจตอนนี้ยังไม่สายเกินไป

กู้ชิงยังคงปลอบซ่งโมโม่อยู่

กระทั่งจวนถึงเวลากลับมาทำงาน ซ่งโมโม่เห็นว่าทุกคนทยอยกลับเข้ามาในบริษัทแล้ว เธอจึงเดินออกไปจากห้องทำงานของกู้ชิง

กู้ชิงมองดูแผ่นหลังของซ่งโมโม่แล้วยิ้มเบา ๆ

ตราบใดที่ซ่งโมโม่ตั้งใจทำงาน เธอก็เชื่อว่าหลังจากนี้ ซ่งโมโม่จะต้องประสบความสำเร็จแน่นอน แต่นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าอีกฝ่ายตั้งใจหรือไม่

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวใจดีมาก ๆ ไม่เพียงแต่จะช่วยเหลือเธอแต่ยังช่วยเหลือซ่งโมโม่ด้วย

กู้ชิงคิดเรื่องนี้แล้วจึงนั่งประมวลเอกสารอย่างมีความสุข

ตอนนี้เธอกังวลว่าจะเผลอบีบรัดลูกในท้อง เธอจึงพยายามสวมใส่เสื้อผ้าหลวม ๆ

อาจเป็นเพราะว่ากู้ชิงผอมมาก ท้องจึงยังไม่ปรากฏออกมาให้เห็นชัดมากนัก แต่ก็รู้สึกได้เล็กน้อย

กระทั่งถึงเวลาเลิกงานในตอนเย็น กู้ชิงก็ได้รับโทรศัพท์จากฉินคั่ว โดยบอกว่าเขาจะต้องเข้าร่วมงานเลี้ยง ยังกลับบ้านไม่ได้ ให้กู้ชิงกินข้าวเลย

กู้ชิงตอบตกลงทันที จากนั้นก็เดินทางไปจ่ายตลาด วางแผนจะทำอาหารบางอย่างให้ฉินคั่ว

หากต้องเข้าร่วมงานเลี้ยงสังคม เขาคงไม่ได้กินอะไรมากนักนอกจากดื่มแอลกอฮอล์ กู้ชิงเข้าใจลักษณะงานนี้ดี

ทุกครั้งที่ฉินคั่วกลับมาเกลี้ยกล่อมให้เธอนอนหลับ เขาจะต้องแอบไปอาเจียนในห้องน้ำตลอด

เขาอาจจะคิดว่าเธอไม่รู้ แต่อันที่จริงกู้ชิงรู้เห็นมาโดยตลอด

เพียงแค่แสร้งทำเป็นไม่รู้

ตอนนี้บริษัทของฉินคั่วกำลังขยับขยาย ดังนั้นการเข้าร่วมงานสังคมจึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

สมัยเธอเข้ามาทำงานกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวแรก ๆ กู้ชิงก็ต้องช่วยดื่มแทนถงเหมี่ยวเหมี่ยวและไปเข้าร่วมงานเลี้ยงเหมือนกัน

ทว่าตอนนี้น้อยลงมากแล้ว

สมัยก่อนถงเหมี่ยวเหมี่ยวเพิ่งกลับมาและยังไม่มีรากฐานที่มั่นคงในสตีเฟน ทุกคนจึงจงใจกลั่นแกล้งด้วยการชวนถงเหมี่ยวเหมี่ยวดื่มฉลอง

แต่ตอนนี้ทุกคนรู้ถึงความสามารถของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้ว

นอกจากนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังเป็นภรรยาของมู่อวี้เฉิง แล้วใครจะรุกรากตระกูลมู่ล่ะ?

ดังนั้นหลังจากช่วงเวลานั้นผ่านพ้นไปแล้ว กู้ชิงก็ติดตามถงเหมี่ยวเหมี่ยวได้อย่างราบรื่นมากขึ้น

รวมถึงได้รับประโยชน์จากความรุ่งโรจน์ของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

หลังจากกลับมาถึงบ้าน กู้ชิงก็ปรุงวัตถุดิบก่อน จากนั้นก็ทำซุปแก้เมาค้างและอุ่นมันทิ้งไว้ในห้องครัว รอให้ฉินคั่วกลับมาดื่ม

จากนั้นในภายหลัง ฉินคั่วก็กลับมา

ทันทีที่เปิดประตู กลิ่นแอลกอฮอล์อันฉุนกึกก็ฟุ้งกระจ่ายไปทั่วห้อง

กู้ชิงมองดูภาพตรงหน้าแล้วรู้สึกทั้งโกรธทั้งทุกข์ใจ

เธอรีบเดินเข้าไปประคองฉินคั่วแล้วพูดถามด้วยน้ำเสียงทุกข์ใจ “นายดื่มไปเท่าไหร่? ทำไมดื่มเอาเป็นเอาตายขนาดนี้?”

หลังจากได้ยินเสียงกู้ชิงก็ดูเหมือนว่าความกดดันทั้งหมดของฉินคั่วได้ผ่อนคลายลง แต่เขากลับแสดงท่าทางดื้อดึงและไม่ต้องการให้กู้ชิงเข้ามาใกล้

กู้ชิงไม่ชอบกลิ่นแอลกอฮอล์ที่ฉุนติดตัวเขา

เขาจึงดันกู้ชิงออกเบา ๆ “ที่รัก รอผมอาบน้ำอาบท่าก่อนแล้วค่อยมาจับตัวผมได้มั้ย?”

พอเห็นว่าจนถึงตอนนี้ฉินคั่วก็ยังนึกถึงตนเองอยู่ กู้ชิงก็ตาแดงก่ำ “นายสกปรก สกปรกที่ไหนล่ะ? ฉินคั่ว นายจะมาดูถูกตัวเองแบบนี้ไม่ได้นะ”

ในสายตาของกู้ชิง ฉินคั่วคือฉินคั่วที่เก่งกาจที่สุด

แม้ว่าตอนนี้เธอจะปกป้องเขาไม่ได้

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าใครจะมารังแกเขาได้

แม้แต่ตัวฉินคั่วเองก็ไม่ได้! ผู้ชายที่มีความอุตสาหะขนาดนี้ จะมาดูถูกตัวเองได้ยังไง?