พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 857 ทนไม่ไหวอีกต่อไป

ตอนที่ 857

ทนไม่ไหวอีกต่อไป

มู่อวี้เฉิงหยิบผ้าห่มมาพันรอบตัวถงเหมี่ยวเหมี่ยว จากนั้นก็เดินประคองถงเหมี่ยวเหมี่ยวออกไป

เขาเดินออกมาข้างนอกและเห็นว่าจ้าวเทียนยังอยู่ในบริษัท

มู่อวี้เฉิงประหลาดใจ “ทำไมยังไม่เลิกงานอีก?”

“ฉันมีเอกสารที่ต้องทำให้เสร็จน่ะค่ะ คุณมู่ คุณหนูสะใภ้เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?” จ้าวเทียนวางเอกสารลงและมองดู ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่ยืนพิงมู่อวี้เฉิงด้วยใบหน้าซีดเซียว

“มีไข้น่ะ” มู่อวี้เฉิงพูดบอกเสียงเรียบ “คุณก็รีบกลับไปเถอะ”

“คุณมู่ ให้ฉันขับรถไปส่งเถอะค่ะ คุณขับเองคงจะดูแลคุณหนูสะใภ้ไม่ได้” จ้าวเทียนพูดขออาสา

มู่อวี้เฉิงเหลือบมองถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วพยักหน้า “ก็ได้”

มีคนช่วยขับรถแทนย่อมดีกว่าเป็นไหน ๆ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหรี่ตามองและพยายามจะลุกขึ้นเดิน แต่เธอกลับรู้สึกเวียนหัวมาก

เธอเหลือบมองจ้าวเทียนแล้วรู้สึกจ้าวเทียนไม่ได้ดูใจดีอย่างที่แสดงออก

แต่เธอเวียนหัวมากจนไม่อยากคิดเรื่องนี้

กระทั่งพวกเขามาถึงลานจอดรถ จ้าวเทียนก็ขึ้นไปประจำที่นั่งคนขับ ส่วนมู่อวี้เฉิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวขึ้นไปนั่งที่เบาะหลัง

มู่อวี้เฉิงลูบไล้แก้มของถงเหมี่ยวเหมี่ยวและรู้สึกว่าแก้มของเธอกำลังร้อนผ่าว

พอมองดูใต้แสงไฟก็พบว่ามันได้กลายเป็นสีแดงระเรื่อ

เขาถามถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เหมี่ยวเหมี่ยว รู้สึกไม่สบายตรงไหนอีกหรือเปล่า?”

“ไม่ แค่เวียนหัว” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเม้มปากและซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของมู่อวี้เฉิง

ขณะนั่งอยู่บนรถยนต์ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกคลื่นไส้มากจนแทบอยากจะอาเจียน

ก่อนหน้านี้เธอยังสบายดีอยู่เลย แต่ใครจะรู้ว่าจู่ ๆ เธอก็ไข้ขึ้น

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมีสภาพจิตใจที่ไม่ดีนัก เธอมักจะรู้สึกฉุดรั้งมู่อวี้เฉิงให้ตกต่ำทุกวันเสมอ

“จ้าวเทียน เร็วหน่อย” มู่อวี้เฉิงพูดกระตุ้นด้วยความวิตกกังวล

“ค่ะคุณมู่” จ้าวเทียนเหยียบคันเร่ง

ทว่ากลับไม่มีใครสังเกตเห็นว่ามือเรียวที่กำลังจับพวงมาลัยแน่นกำลังเปลี่ยนเป็นสีขาวซีด

นึกไม่ถึงว่ามู่อวี้เฉิงที่มักจะทำตัวเย็นชาในบริษัทจะปฏิบัติต่อภรรยาอย่างอ่อนโยนขนาดนี้

และเป็นเพราะเหตุผลนี้ มู่อวี้เฉิงจึงดูน่าหลงใหลมากยิ่งขึ้น

จ้าวเทียนรู้สึกว่าการแอบชอบผู้ชายคนนี้นั้นคุ้มค่าพอ

บางทีการเป็นมือที่สามมันอาจจะไม่ถูกต้องนัก แต่ จ้าวเทียนก็จะทำและหล่อนก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจเลย

ขอแค่ได้ผู้ชายที่แสนดีคนนี้มาอยู่เคียงข้าง ศีลธรรมและจริยธรรมจะไปสำคัญอะไร

แต่สิ่งที่หล่อนต้องทำในตอนนี้คือต้องทำให้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงเลิกระแวงในตัวหล่อนก่อน

ขณะเดียวกันหล่อนต้องทำให้มู่อวี้เฉิงเชื่อมั่นในตัวหล่อน ไม่อย่างนั้นหล่อนคงจะไม่มีโอกาสอีกในชีวิตนี้

หล่อนต้องเปลี่ยนแผนการของหล่อน แผนการก่อนหน้านี้ดูจะไร้ประโยชน์สำหรับถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงมาก

จากนี้ไปหล่อนจะต้องทำตัวแสนดีกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวให้มากขึ้นอีกหน่อย ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะได้ไม่คิดคลางแคลงใจ

หลังจากที่จ้าวเทียนเร่งความเร็ว ในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงโรงพยาบาล

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาที่โรงพยาบาลประจำตระกูลมู่

เนื่องจากตระกูลมู่คอยบริจาคเครื่องมือทางการแพทย์ ทางโรงพยาบาลจึงคอยรับใช้ตระกูลอย่างดีที่สุด

มู่อวี้เฉิงกับจ้าวเทียนรออยู่ที่ทางเดิน

ขณะที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถูกทีมแพทย์เข็นเข้าไปในห้องตรวจ

มู่อวี้เฉิงมองเข้าไปข้างในอย่างวิตกกังวล จนทำให้ดวงตาของจ้าวเทียนเปลี่ยนเป็นมืดมนลง

จากนั้นจ้าวเทียนก็พูดกระซิบข้าง ๆ มู่อวี้เฉิงว่า “คุณมู่ คุณทำงานยุ่งมาทั้งวันแล้ว นั่งพักก่อนเถอะค่ะ คุณหนูสะใภ้จะต้องไม่เป็นอะไร”

มู่อวี้เฉิงเหลือบมองจ้าวเทียนแล้วนั่งลง

สักพักคุณหมอก็เดินออกมา

สภาพร่างกายของถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังคงเป็นปกติเหมือนเดิม เพียงแต่สุขภาพของย่ำแย่เกินไปจึงเป็นสาเหตุให้มีไข้

มู่อวี้เฉิงคิดว่าบางทีเขาอาจจะลดอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศต่ำเกินไป จนทำให้เธอกลายมาเป็นแบบนี้

เขากังวลว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะร้อนและนอนไม่หลับ เขาก็เลยเปิดเครื่องปรับอากาศให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

แม้ว่าเขาจะห่มผ้าห่มให้แล้ว แต่กลับนึกไม่ถึงว่า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะยังมีไข้

มันเป็นความผิดของเขาเองที่ไม่คิดให้รอบคอบ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรง รอไข้ลดลงก่อนก็จะสามารถกลับออกไปได้ แต่ยังจำเป็นต้องให้ยาสักหน่อย

ตอนนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวป่วยง่ายมากจนมู่อวี้เฉิงรู้สึกหวาดกลัว

เมื่อสังเกตเห็นรอยคล้ำใต้ดวงตาของมู่อวี้เฉิง จ้าวเทียนจึงพูดขึ้นว่า “คุณมู่ ทำไมไม่ไปพักก่อนล่ะคะ เดี๋ยวฉันอยู่ดูแลคุณหนูสะใภ้ให้เองค่ะ”

“ไม่เป็นไร” มู่อวี้เฉิงส่ายหัวโดยไม่คิด

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่อยากเห็นจ้าวเทียน หนำซ้ำตอนนี้ยังป่วยอยู่ เกิดตื่นขึ้นมาแล้วเห็นจ้าวเทียนอีกก็เกรงว่าอาการจะแย่ลง

“คุณควรพักผ่อนสักหน่อย คุณเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ไม่งั้นร่างกายคุณจะทนไม่ไหวเอานะคะ” จ้าวเทียนเหลือบมอง มู่อวี้เฉิงด้วยความรู้สึกทุกข์ใจ

ตอนนี้มู่อวี้เฉิงเหนื่อยมามากพอแล้ว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังจะสร้างปัญหาอีก

มีภรรยาแบบนี้ไม่ดีต่อมู่อวี้เฉิงเลย ช่วยเหลืออะไรเขาไม่ได้แล้วยังฉุดรั้งเขาเอาไว้อีก

“เธอจะกังวลถ้าตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นผม” มู่อวี้เฉิงเงียบไปสักพักก่อนจะพูดบอก

จ้าวเทียนถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินคำพูดของเขา

ความหลงใหลของมู่อวี้เฉิงมันชัดเจนมากจนจ้าวเทียนเกือบจะกรีดร้องด้วยความอิจฉา

หล่อนหวังเป็นอย่างยิ่งว่าผู้ชายคนนี้จะกลายมาเป็นของหล่อน

น่าเสียดายที่มู่อวี้เฉิงไม่เคยมองหล่อนเลย

หล่อนเหลือบมองถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่นอนอยู่ในห้องผู้ป่วยด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉา

ทว่าหล่อนไม่สามารถเปิดเผยความรู้สึกอะไรได้ จ้าวเทียนจึงพูดขึ้นว่า “งั้นพักสายตาสักนิดนะคะ เดี๋ยวถ้าคุณหนูสะใภ้ตื่นขึ้นมาแล้วฉันจะเรียก โอเคมั้ยคะ?”

จ้าวเทียนรู้ว่าสถานการณ์ในบริษัทช่วงนี้เป็นยังไง

เธอมองออกว่ามู่อวี้เฉิงเหนื่อยมาก

ดวงตาของเขาดูเหนื่อยล้าจนไม่สามารถปกปิดได้ แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย มู่อวี้เฉิงต้องจัดการงานในบริษัทและยังต้องดูแลถงเหมี่ยวเหมี่ยวอีก

คนแบบนี้ไร้ประโยชน์ชะมัด มีดีแค่สวย แต่ก็ไม่ได้สวยไปกว่าหล่อนนักหรอก

มู่อวี้เฉิงคงไม่ใช่คนมองดูแต่ภายนอกหรอกใช่ไหมล่ะ?

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพักอยู่ในห้องผู้ป่วยVIP ซึ่งมีทุกอย่างที่ต้องการ นอกจากนี้ยังมีโซฟาไว้ให้นอนพักผ่อนอยู่ด้านข้าง

มู่อวี้เฉิงคิดว่าถ้าเขาไม่ทำจิตใจให้แจ่มใส บางทีเขาอาจจะดูแลถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้

ช่วงนี้งานเยอะมากจนแม้แต่มู่อวี้เฉิงยังรู้สึกว่าเขาทนไม่ไหวอีกต่อไป

ดังนั้นมู่อวี้เฉิงจึงตอบตกลง “ได้ รบกวนด้วยล่ะ”

จ้าวเทียนรีบตอบตกลงทันที “ไม่รบกวนหรอกค่ะ มันเป็นหน้าที่ของฉันค่ะ”

มู่อวี้เฉิงพยักหน้า เอนกายลงบนโซฟาและหลับตาลง

จ้าวเทียนคิดว่าหล่อนจะต้องอยู่ให้ห่างจากมู่อวี้เฉิงสักนิด ไม่อย่างนั้นมู่อวี้เฉิงจะรู้สึกระแคะระคาย

หล่อนจึงเขยิบเก้าอี้ออกมานั่งลงข้าง ๆ

นี่คือค่ำคืนในการทดสอบหล่อนเช่นกัน

หล่อนไม่สามารถทำอย่างอื่นได้เพราะเกรงว่ามู่อวี้เฉิง จะสังเกตเห็นพฤติกรรมอย่างอื่นของหล่อน

จ้าวเทียนรู้สึกชื่นชมความพยายามของตนเองเป็นอย่างยิ่ง

มันไม่ง่ายเลยที่จ้าวเทียนจะมาถึงจุดนี้เพียงเพราะต้องการไล่ตามผู้ชายคนหนึ่ง

ชายหนุ่มหลายคนพยายามไล่ตามหล่อน แต่หล่อนไม่ชอบคนพวกนั้นจริง ๆ ไม่อย่างนั้นหล่อนคงไม่มาทนถูกกระทำอยู่ที่นี่

จ้าวเทียนจ้องมองถงเหมี่ยวเหมี่ยวโดยตาไม่กะพริบและไม่กล้านอนหลับ

หล่อนกำลังสร้างภาพลักษณ์เลขาตัวน้อยที่ขยันขันแข็ง

บางครั้งหล่อนก็ก้มหน้ามองดูโทรศัพท์มือถือ แต่ก็คอยชำเลืองมองปฏิกิริยาของถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นครั้งคราว