พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 860 ไม่ค่อยขอความช่วยเหลือจากใคร

ตอนที่ 860

ไม่ค่อยขอความช่วยเหลือจากใคร

“เหมี่ยวเหมี่ยว คุณหยุดพูดเรื่องนี้สักทีได้มั้ย?” มู่อวี้เฉิงรู้สึกว่าเขาพยายามทำดีที่สุดกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ไม่ยอมเข้าใจเขาสักที

“มู่อวี้เฉิง บอกฉันมาว่าทำไมกับอีแค่ไล่จ้าวเทียนออกถึงได้ยากเย็นนัก?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูมู่อวี้เฉิงทั้งที่น้ำตาคลอเบ้า

“เหมี่ยวเหมี่ยว คุณหยุดสร้างปัญหาสักทีได้มั้ย? ผมไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงทำเรื่องยากให้จ้าวเทียนตลอด? เธอไม่ได้ทำผิดอะไรเลย” มู่อวี้เฉิงไม่สามารถระงับอารมณ์ได้อีกต่อไป

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมถงเหมี่ยวเหมี่ยวถึงกลายมาเป็นแบบนี้

“คุณบอกว่าฉันสร้างปัญหาเหรอ? ฉันทำเรื่องยากให้ จ้าวเทียนใช่มั้ย? ได้ งั้นออกไปซะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตะคอกเสียงใส่และชี้นิ้วไปที่บานประตู

“เหมี่ยวเหมี่ยว ใจเย็น ๆ หน่อยได้มั้ย?” มู่อวี้เฉิงทำหน้าเย็นชา

“ถ้าคุณชอบนักก็ไปคุยกับจ้าวเทียนเลยสิ ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณเหมือนกัน” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหันหลังกลับ ราวกับไม่อยากพูดคุยอีกต่อไป

“คุณอยากกินอะไรสักหน่อยมั้ย? คุณยังป่วยอยู่ ถ้าไม่กินเดี๋ยวก็ป่วยหนักอีก” มู่อวี้เฉิงถอนหายใจเบา ๆ

“ฉันไม่อยากกิน แล้วคุณก็อย่ามาให้ฉันเห็นด้วย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกว่าท้องของเธอว่างเปล่า

เธอรู้สึกหิว

แต่ตอนนี้เธอรู้สึกเสียใจมากกว่าหิว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกว่ามู่อวี้เฉิงเปลี่ยนไปจริง ๆ

“เหมี่ยวเหมี่ยว หยุดสร้างปัญหา และไม่ว่าคุณจะเกลียดผมมากแค่ไหนก็อย่าไปลงที่ร่างกายตัวเอง เข้าใจมั้ย?” ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ดูแลถงเหมี่ยวเหมี่ยว แล้วมู่อวี้เฉิงจะกลับออกไปได้ยังไง?

“ก่อนหน้านี้คุณก็บอกว่าจะไล่จ้าวเทียนออกไม่ใช่เหรอ? ที่พูดตอนอยู่บ้านน่ะ? ทำไมจู่ ๆ ถึงเปลี่ยนใจล่ะ? หรือว่าคุณแค่โกหกฉัน?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเงยหน้ามองมู่อวี้เฉิงด้วยความรู้สึกแปลกแยก

เธอจ้องมองราวกับว่ามู่อวี้เฉิงเป็นเพียงคนแปลกหน้าในสายตาของเธอ

ในอดีต มู่อวี้เฉิงมักจะปรับตัวเข้ากับเธอเสมอ

แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าอาจจะไม่ได้รู้จักมู่อวี้เฉิงเลย

เธอเองก็ค่อนข้างสับสนเช่นกัน

“ผม…” ในตอนนั้นมู่อวี้เฉิงหมายความอย่างนั้นจริง ๆ

แต่ตอนนี้จ้าวเทียนคุ้นเคยกับการทำงานในบริษัทแล้ว มู่อวี้เฉิงจึงไล่เธอออกไม่ได้

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกและเล่าสถานการณ์ภายในบริษัทให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวฟัง “ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากทำ แต่บริษัทกำลังเปิดตัวโปรเจ็กต์ใหม่ ลู่หมิงต้องเดินทางไปทำงานให้ โปรเจ็กต์นี้เหมือนกัน ทำให้ที่บริษัทยุ่งกันมาก จ้าวเทียนเริ่มต้นได้เร็วสุดและเข้าใจกระบวนการทำงานทุกอย่าง ให้ผมไล่ออกตอนนี้ผมจะไปหาใครมาแทนที่เธอได้? อีกอย่างทั้งบริษัทตั้งใจทำ โปรเจ็กต์นี้กันมานานจนช่วงนี้ต้องทำงานล่วงเวลากันทุกวัน ให้ผมเลื่อนโปรเจ็กต์ที่กำลังจะเปิดตัวออกไปก่อนเพราะเรื่องส่วนตัวมันจะไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยเหรอ? ผมเป็นสามีคุณ และเป็นผู้บริหารของบริษัทด้วย ผมก็ต้องนึกถึงพวกเขาเหมือนกัน”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหัวเราะออกมาทันทีที่ได้ยินคำพูดของมู่อวี้เฉิง

“แล้วทำไมก่อนหน้านี้คุณไม่บอกฉันล่ะ? หรือแค่รอให้ถึงตอนนี้? พอเห็นฉันเด็ดเดี่ยวจะให้ไล่จ้าวเทียนออกหน่อยก็ลนลานเลยหรือไง?”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นคนปากจัด และมักจะมองหาจุดบอดของผู้คนอยู่เสมอ ทำให้กลายเป็นคนไร้เหตุผล

“เหมี่ยวเหมี่ยว คุณช่วย… นึกถึงผมบ้างสิ” มู่อวี้เฉิงปวดหัวมากจริง ๆ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ฟังที่เขาพูดเลย และเขาก็เหนื่อยแล้ว

“ไม่ ถ้าคุณไม่ไล่จ้าวเทียนออกก็อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเอนตัวลงบนเตียง และหลับตาลงด้วยใบหน้าซีดเซียว

“ไล่จ้าวเทียนออกตอนนี้ไม่ได้…”

“งั้นเราก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก ออกไปซะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ปล่อยให้มู่อวี้เฉิงได้พูดจบและพูดแทรกขึ้นมาทันที

เธอไม่อยากได้ยินคำพูดของมู่อวี้เฉิงต่อไป

มู่อวี้เฉิงอยากจะพูดอะไรบางอย่างเพิ่มเติม แต่เมื่อเขาเห็นถงเหมี่ยวเหมี่ยวซ่อนตัวอยู่ภายใต้ผ้าห่ม นอนหันหลังให้เขา

เขาก็คิดว่าถ้าเขายังอยู่ที่นี่ต่อ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะต้องไม่ยอมกินอะไรแน่นอน

มู่อวี้เฉิงจึงตัดสินใจเดินออกไป

จนกระทั่งได้ยินเสียงปิดประตู น้ำตาของถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ไหลลงมา

ตอนนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังเดิมพันว่ามู่อวี้เฉิงจะไล่ จ้าวเทียนออกหรือไม่

แม้ว่ามู่อวี้เฉิงจะมีเหตุผลต่าง ๆ นานา แต่สุดท้ายเขาก็มักจะยอมประนีประนอมกับเธอ

เพียงแต่ครั้งนี้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกผิดหวังกับมู่อวี้เฉิงมาก

หลังจากมู่อวี้เฉิงกลับออกมาแล้ว เขาก็โทรศัพท์หากู้ชิง

กู้ชิงเป็นผู้ช่วยของถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาโดยตลอด

มู่อวี้เฉิงป้องกันไม่ให้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว เขาจึงบันทึกหมายเลขโทรศัพท์ของกู้ชิงเอาไว้

เขาดีใจที่ยังเก็บหมายเลขโทรศัพท์ของอีกฝ่ายเอาไว้ ไม่อย่างนั้นตอนนี้เขาก็คงไม่รู้จะไปหาใคร

มู่อวี้เฉิงกดโทรออกและเล่าเกี่ยวกับอาการของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวให้กู้ชิงฟังทันที

จากนั้นกู้ชิงก็ตอบรับว่าเธอจะรีบมาหา

กู้ชิงกับฉินคั่วเพิ่งจะกินข้าวเย็นเสร็จ และกำลังนั่งดูหนังอยู่บนโซฟา

พอเห็นภรรยาตัวเองลุกขึ้นยืนหลังจากได้รับสายจากใครบางคน ฉินคั่วก็ขมวดคิ้วทันที

และดูเหมือนว่าเขาจะได้ยินเสียงผู้ชายดังลอดมาจากโทรศัพท์

เขาลุกขึ้นยืนและกอดเธอไว้ในอ้อมแขน “ชิงชิง จะไปไหน?”

“ฉันมีเรื่องต้องทำน่ะ จะออกไปข้างนอก นายรออยู่บ้านนี่แหละ” กู้ชิงลูบผมเกลี้ยกล่อมฉินคั่ว

“ดึกแล้วคุณจะไปไหนอีก? ลืมหรือไงว่าตัวเองกำลังท้องอยู่?” ฉินคั่วไม่อยากให้กู้ชิงออกไปข้างนอกเลย

และไม่รู้ว่าปลายสายคือใครถึงทำให้กู้ชิงวิตกกังวลขนาดนี้

“ฉันรู้ จะรีบไปรีบกลับ” กู้ชิงยืนกรานที่จะออกไป

ฉินคั่วไม่อยากโกรธเคืองกู้ชิง แต่เขายังคงพูดถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์ “ ไอบ้าที่ไหนมันโทรมาหา”

“คุณมู่” กู้ชิงตอบตามจริง โดยไม่ปิดบังอะไร

“คุณมู่… อวี้เฉิงเหรอ? โทรมาหาคุณทำไม?” ฉินคั่วรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

หรือว่ามู่อวี้เฉิงจะมาพูดเปิดโปงประวัติศาสตร์อันมืดมนของเขา?

แต่นั่นมันจะเกินไปหรือเปล่า?

กู้ชิงเห็นว่าสีหน้าของฉินคั่วเปลี่ยนไปและไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

เธอจึงเล่าเกี่ยวกับสถานการณ์ของถงเหมี่ยวเหมี่ยวให้เขาฟัง

ฉินคั่วเข้าใจได้ในทันทีและพูดว่า “งั้นสองคนก็แค่ทะเลาะกันเหรอ? ก็ได้ คุณไปเถอะ ให้ผมไปส่งมั้ย”

แม้ว่าฉินคั่วจะไม่เต็มใจ แต่ในยามคับขันเขาก็ควรจะไปดูสักหน่อย

นอกจากนี้มู่อวี้เฉิงไม่ค่อยขอความช่วยเหลือจากใคร

ถ้าเขาเป็นฝ่ายโทรศัพท์มาหาเองก็หมายความว่าเขาคงจะวิตกกังวลมาก

“นายว่างเหรอ? ต้องอ่านเอกสารหรือเปล่า?” กู้ชิงคิดว่ามันดึกมากแล้วและไม่ปลอดภัยที่จะนั่งแท็กซี่

แต่เธอก็กังวลว่ามันจะส่งผลกระทบต่องานของฉินคั่ว

ช่วงนี้ฉินคั่วงานยุ่งมากจนต้องทำงานจนดึกดื่นทุกวัน และแทบจะไม่มีเวลาได้พักผ่อนเลย

“ไม่เป็นไรหรอก ผมไปส่งคุณแป๊บเดียว ไม่กระทบอะไร ผมอยากไปดูด้วยว่าเกิดอะไรขึ้น” ฉินคั่วพูดก่อนจะเดินเข้าไปสวมเสื้อและจัดเตรียมเสื้อผ้าให้กู้ชิง

หลังจากกู้ชิงได้ยินเช่นนั้น เธอก็นึกขึ้นได้ว่าฉินคั่วกับ มู่อวี้เฉิงเป็นเพื่อนกัน

กู้ชิงไม่เห็นพวกเขาติดต่อกันมากนัก เธอจึงหลงลืมเรื่องนี้ไป

ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นระหว่างมู่อวี้เฉิงกับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว และมู่อวี้เฉิงเองก็ไม่ได้พูดอธิบายโดยละเอียด

หลังจากเตรียมตัวเสร็จแล้ว กู้ชิงกับฉินคั่วก็ไปโรงพยาบาลด้วยกัน