พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 865 ความรู้สึกลึกซึ้งขึ้น

ตอนที่ 865

ความรู้สึกลึกซึ้งขึ้น

ถ้าโรคกำเริบขึ้นมาอีก มันจะรุนแรงกว่าเดิม

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมีสีหน้าเคร่งขรึม “แม่ทูนหัว แล้วผลที่ตามมาหลังจากนี้ล่ะคะ?”

“ไม่รู้เลยน่ะสิ หลังจากนี้เห็นว่าจะต้องเข้ารับการตรวจและการรักษาให้ดี แต่คงจะลำบากหนูหน่อยนะ เพราะว่าช่วงนี้อวี๋เหยียนมีอารมณ์รุนแรงมาก มันคงจะยากสำหรับหนูพอตัว”

ซ่งฉิงจิบชาร้อนแล้วมานั่งลงข้าง ๆ เธอ

“แม่ทูนหัว หนูไม่เป็นไรหรอกค่ะ มันคือสิ่งที่หนูควรทำ และตอนนี้แม่เขาก็มีวิธีรักษาแล้วด้วย” เธอได้แต่หวังว่าหลังจากนี้จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับแม่อีก

หลังจากที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้ความจริง เธอไม่ได้สนใจเรื่องก่อนหน้านี้เลย เพียงแต่กังวลเกี่ยวกับสุขภาพร่างกายของลิ่นอวี๋เหยียน

“ตอนนี้ยังไม่มีวิธีไหนรักษาได้ดีที่สุดหรอก สิ่งสำคัญคือการดูแลร่างกายให้ดี เหมี่ยวเหมี่ยวไม่ต้องห่วง แม่ทูนหัวจะช่วยดูแลอวี๋เหยียนอีกทาง” ซ่งฉิงยิ้ม “ตอนนี้หนูควรคิดว่าจะทำยังไงกับอวี้เฉิงมากกว่า”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเงียบไปครู่หนึ่ง “เข้าใจแล้วค่ะ”

ซ่งฉิงมองดูเธอแล้วยิ้มเบา ๆ คนหนุ่มสาวยังต้องใช้เวลาอีกมากในการปรับตัวเข้าหากัน

“แม่ทูนหัวคะ บางทีหนูอาจจะคิดมากไปเอง” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองตรงไปข้างหน้า

“หนูต้องเชื่อว่าคนของหนูถูกต้อง พวกหนูมีกันแค่สองคน อวี้เฉิงรักหนู แต่เขาก็มีงานที่หลีกเลี่ยงไม่ได้”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนั่งฟังเงียบ ๆ เธอเข้าใจทั้งหมดแล้ว

แต่เธอพบว่ามันยากที่จะยอมรับมากเมื่อคิดได้ว่า จ้าวเทียนจะต้องใกล้ชิดกับมู่อวี้เฉิง เพียงเท่านี้เธอก็หดหู่จนหายใจลำบาก

“แม่ทูนหัว เข้าใจแล้วค่ะ”

“แม่ไม่ได้บอกให้หนูยอมอวี้เฉิงนะ แม่แค่หวังว่าหนูจะนึกถึงเขาบ้าง ถ้าเกิดตอนนี้หนูมีผู้ช่วยที่มีความสามารถอยู่เคียงข้าง หนูจะยอมปล่อยเขาไปเพียงเพราะเขาเป็นเพศตรงข้ามมั้ยล่ะ?”

คำพูดของถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกกระจ่าง

“หนูลองคิดดูให้ดีก่อน ยังไม่ต้องรีบกลับหรอก ช่วงนี้อยู่กับแม่ทูนหัวก่อน แม่ทูนหัวไม่ได้เจอหน้าหนูมานานแล้ว” ซ่งฉิงยิ้ม

กระทั่งกลางดึก ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียง

ช่วงนี้มีเรื่องราวหลายอย่างเกิดขึ้นระหว่างเธอกับมู่อวี้เฉิงเพราะคนนอก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวลุกขึ้นยืน เปิดหน้าต่าง และมองดูวิวกลางคืนด้านนอกด้วยสายตาอันหนักหน่วง

เธอหวนนึกถึงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขามายาวนาน

หรือว่าเธอจะหาเรื่องมากเกินไป จ้าวเทียนเป็นแค่คนนอก แต่คนนอกกลับทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาที่ประคับประคองมานานหลายปีกลับตาลปัตรเช่นนี้

แม่ทูนหัวพูดถูก ในเมื่อเธอทำเองไม่ได้ทำไมไม่ให้คนอื่นมาทำแทนล่ะ

มันก็แค่ธุรกิจ จ้าวเทียนจะไม่มีวันก้าวขึ้นมาอีกระดับได้

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดมาก และบางทีครั้งนี้เธออาจจะคิดมากเกินไปจริง ๆ

เธอคิดมันไม่ออกตั้งนานแต่บทจะเข้าใจก็เข้าใจแจ่มแจ้งทุกอย่าง

เธออยากจะไปเจอมู่อวี้เฉิงเสียเดี๋ยวนี้เลย อยากจะพูดคุยกับเขาให้ชัดเจน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวลุกขึ้นยืนและตัดสินใจจะไปพูดคุยทุกอย่างกับมู่อวี้เฉิงให้ชัดเจน

ตอนนี้ดึกมากแล้ว แม่ทูนหัวน่าจะนอนไปแล้ว

เธอลังเลเล็กน้อย แต่ก็ยังทิ้งข้อความไว้และเดินออกไป

ซ่งฉิงยืนอยู่บนระเบียง มองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวรีบกลับออกไป เธอรู้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายน่าจะเข้าใจทุกอย่างแล้ว

เธอส่ายหัวช้า ๆ คนหนุ่มสาวสมัยนี้รู้จักแต่ทำเรื่องไม่เป็นเรื่อง

กว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะกลับมาถึงก็เป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าแล้ว

ตอนนี้มู่อวี้เฉิงน่าจะนอนไปแล้วหรือเปล่า?

เธอเดินเข้าไปในห้องและบังเอิญเห็นมู่อวี้เฉิงสวมผ้าเช็ดตัว มีหยดน้ำหยดลงมาจากผมที่เปียกปอน เขารีบหันกลับมาราวกับว่าได้ยินเสียง จากนั้นใบหน้าหล่อเหลาอันน่าดึงดูดปรากฏต่อเธอที่เพิ่งเดินเข้ามา

ท่าทางยับยั้งชั่งใจของเขาทำให้เขาดูเซ็กซี่และมีเสน่ห์มาก

“ไปบ้านแม่ทูนหัวมาเหรอ? ทำไมกลับมาช้าจัง” มู่อวี้เฉิงขมวดคิ้ว

“จะกลับก็โทรมาบอกผมสิ ผมจะได้ไปรับ ถ้าเกิดอันตรายระหว่างทางขึ้นมาจะทำยังไง?”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมาก เธอรีบเดินเข้าไปสวมกอดเขาทันที “ไม่ ฉันแค่เพิ่งจะเข้าใจอะไรบางอย่าง ฉันก็เลยอยากเจอคุณ”

“ครั้งนี้ฉันผิดเอง ฉันไม่น่าเข้าใจเรื่องระหว่างคุณกับผู้หญิงคนนั้นผิดเลย ทั้งที่มันเป็นเรื่องธุรกิจแท้ ๆ”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเงยหน้าขึ้นมองเขา “ฉันจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว ขอโทษนะ”

มู่อวี้เฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “ในชีวิตนี้ผมชอบแค่คุณคนเดียว ฉันจะไม่มีทางชอบใครอีก คุณวางใจได้”

เธอควรจะเข้าใจตั้งแต่คบหากันมานานหลายปีแล้ว

มู่อวี้เฉิงเป็นคนแบบไหน ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเธอ

“ฉันรู้แล้ว เป่าผมให้แห้งก่อนสิ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้มแล้วลากเขาไปที่เก้าอี้

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวปลดปล่อยลมร้อนทีละน้อยและสางนิ้วตามไปเส้นผมของเขา

จากนั้นก็ค่อย ๆ รู้สึกถึงเสียงไดร์หึ่ง ๆ

เธอมองดูใบหน้าด้านข้างของมู่อวี้เฉิง มันดูเป็นสันมั่นคงหนักแน่นมากจนหาที่เปรียบไม่ได้ ใบหน้าคมลึกราวกับมีด คิ้วเข้มได้รูปสวยและมีสันจมูกสูงตระหง่าน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ รูปลักษณ์ของมู่อวี้เฉิงเป็นเลิศมาก คอยดึงดูดผู้หญิงที่โดดเด่นให้มา ชอบเขา

“อวี้เฉิง ฉันขอโทษที่เอาแต่ใจเกินไป ตอนเกิดเรื่องฉันอ่อนไหวมากไปหน่อย ฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย น่าจะเป็นเพราะช่วงนี้มีหลายเรื่องเกิดขึ้นมากเกินไป”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดมาก เธอจึงพูดทุกอย่างออกมาขณะที่เป่าผม

“มันไม่ใช่ความผิดของคุณ”

มู่อวี้เฉิงดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนจนถงเหมี่ยวเหมี่ยวเผลอร้องอุทาน

“ครั้งนี้ผมก็ลืมนึกถึงความรู้สึกของคุณเหมือนกัน” ดวงตาของมู่อวี้เฉิงเต็มไปด้วยความอบอุ่น

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหัวเราะเสียงดังลั่นและแนบหน้าผากกับเขา

ทั้งสองพูดเปิดใจกัน ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาดีขึ้นเล็กน้อย

“อวี้เฉิง วันนี้ฉันรู้เรื่องแม่แล้ว แม่เคยเข้ารับการผ่าตัดมาก่อนไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้เห็นว่าร่างกายไม่แข็งแรงเลย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเล่าข่าวคราวที่ได้ยินมาจากแม่ทูนหัวให้มู่อวี้เฉิงฟัง

มันอาจจะไม่ได้ส่งผลกระทบร้ายแรงอะไร แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือสุขภาพร่างกาย จะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้

“ผมเพิ่งรู้เรื่องนี้เมื่อไม่กี่วันก่อนเหมือนกัน ผมกลัวว่า คุณจะกังวลเลยไม่ได้บอกคุณ”

รอยยิ้มขมขื่นปรากฏบนใบหน้าของมู่อวี้เฉิง

“สถานการณ์ของแม่ในตอนนี้น่ะ ผมปล่อยไปไม่ได้เลย จะต้องคิดหาทางออกให้ได้”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเข้าใจมู่อวี้เฉิงและเผลอถอนหายใจออกมา “เดี๋ยวอีกสองสามวันฉันว่าจะเข้าไปดูแม่สักหน่อย แล้วจะถามหมอมาด้วยว่าถ้ามันเป็นแค่ผลข้างเคียงจะมีวิธีการรักษามั้ย”

มู่อวี้เฉิงลูบผมเธอแล้วยิ้มเบา ๆ “ไม่ต้องคิดมาก แม่ไม่เป็นอะไรหรอก เราทุกคนจะคอยอยู่เคียงข้างแม่”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดออดอ้อน “ฉันรู้ ฉันแค่เป็นห่วงแม่”

ยิ่งไปกว่านั้นหากมีคนฉวยโอกาสจากตอนที่แม่กำลังป่วยอยู่ มันจะร้ายแรงมาก

ทันใดนั้นมู่อวี้เฉิงก็อุ้มเธอขึ้นมา จนถงเหมี่ยวเหมี่ยวเผลอหลุดอุทาน “ทำไรน่ะ ฉันตกใจแทบตาย”

เธออุทานแล้วกอดรอบคอมู่อวี้เฉิงเอาไว้แน่น

“อา แทนที่จะไปคิดเรื่องพวกนั้น มาคิดเรื่องนี้กันดีกว่า” ดวงตาลุ่มลึกของมู่อวี้เฉิงจับจ้องไปทางเธอ

จนทำให้ใบหน้าของถงเหมี่ยวเหมี่ยวเปลี่ยนไปเป็น สีกุหลาบ “เรายังต้องคุยเรื่องแม่กันนะ”

“รอเสร็จก่อนแล้วค่อยพูด” มู่อวี้เฉิงอุ้มแล้วโยนเธอขึ้นบนเตียง

จากนั้นดวงตาของถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ดูล่องลอยผิดปกติ ผู้ชายคนนี้ทำเกินไปจริง ๆ

ทำให้ท้องฟ้าที่มืดสนิทกลายเป็นค่ำคืนที่ไม่อาจหลับใหลอีกครั้ง