พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 872 จะทำให้พวกเขาเสียใจ
ตอนที่ 872
จะทำให้พวกเขาเสียใจ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ไว้หน้าหล่อนเลย
จ้าวเทียนตัวแข็งทื่อ ไม่ยอมเคลื่อนไหว
“อวี้เฉิงดูสิ เลขาที่คุณจ้างมาก แม้แต่เรื่องพื้นฐานก็ยังไม่รู้ แล้วยังนี้เธอจะทำอะไรได้อีกล่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดพร่ำบ่น
มู่อวี้เฉิงมองดูจ้าวเทียนด้วยสายตาเย็นชา “ไปเตรียมมาใหม่”
“ค่ะ” จ้าวเทียนไม่พูดคัดค้าน
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจับมือมู่อวี้เฉิงแล้วแสดงสีหน้าไม่พอใจ “นี่เลขาที่คุณจ้างมาเหรอ”
“ทำงานไม่เห็นจะดีเท่าลู่หมิงเลย”
อย่างน้อยลู่หมิงก็ไม่เคยทำอะไรแบบนี้
“พอแล้ว” มู่อวี้เฉิงรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เขาจึงลูบผมเธอปลอบโยนเธอ
บอกเธอว่ามันจะไม่มีปัญหาตามมาอีก
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเอนกายพิงเขาให้เขากอดเธอเอาไว้
ความอ่อนโยนระหว่างทั้งสองคนเป็นความอ่อนโยนที่ไม่มีใครสามารถแทรกแซงเข้ามาได้
จ้าวเทียนเดินกลับมาเห็นภาพดังกล่าว และแววตาของหล่อนก็เต็มไปด้วยไฟโกรธ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวดึงมู่อวี้เฉิงเข้ามา
และทั้งสองคนก็จูบกันภายใต้แสงจันทร์
“คุณมู่ เตรียมรถเสร็จแล้วค่ะ สามารถออกเดินทางได้เลยค่ะ” จ้าวเทียนก้มหน้าลงและพูดเบา ๆ
มู่อวี้เฉิงมองมาที่หล่อนด้วยสายตาเย็นชาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ
“งั้นก็เตรียมมา”
จากนั้นมู่อวี้เฉิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ขึ้นไปที่เบาะหลัง
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูสีหน้าอดกลั้นของหล่อนแล้วอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ
นี่คือสิ่งที่เธอคิดเอาไว้ ก็จ้าวเทียนอยากได้มู่อวี้เฉิงนักไม่ใช่เหรอ?
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวขึ้นไปนั่งบนตักของมู่อวี้เฉิง “อวี้เฉิง ครั้งหน้าคุณจะได้พักอีกเมื่อไหร่ ฉันอยากไปเที่ยว”
“รอให้เรื่องนี้จบก่อน อยู่นี่ผมรู้สึกเหมือนถูกจับตามองตลอด อึดอัดจะแย่แล้ว”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงพูดเป็นนัยว่า “ก็เหมือนกับผู้หญิงหลาย ๆ คนที่คิดไม่ดีกับคุณ ทั้ง ๆ ที่ก็รู้ว่าคุณมีภรรยาแล้ว”
“แต่ก็นั่นแหละ ยังมีอีกหลายคนที่พยายามเข้าหาคุณ ฉันล่ะเหลือเชื่อจริง ๆ เลย…”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดพร่ำบ่นไปเรื่อย
จ้าวเทียนขับรถมองตรงไปข้างหน้าด้วยสีหน้าแข็งทื่อ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยกยิ้มมุมปาก “อวี้เฉิง คุณคิดว่าสมองคนพวกนั้นมีปัญหาหรือเปล่า ทำไมถึงทำเรื่องแบบนั้นกันล่ะ?”
“น่าจะเคยชินกับการเป็นเมียน้อยน่ะ”
มู่อวี้เฉิงกอดเธอแน่นและยิ้มตอบรับ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังพร่ำบ่นอย่างไม่หยุดหย่อน
มู่อวี้เฉิงตอบรับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่กลับดูเฉยชา
บรรยากาศในรถดูกลมกลืนมาก
จ้าวเทียนกำพวงมาลัยแน่น พยายามไม่แสดงออกว่าหล่อนไม่พอใจ
หล่อนกลัวว่ามู่อวี้เฉิงจะรู้
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังคงพูดไปเรื่อยและสังเกตเห็นว่า จ้าวเทียนไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรเลย
แสดงเก่งจริง ๆ
“ว่าแต่อวี้เฉิง เรื่องงานประมูลในวันนี้ ฉันไม่อยากให้มันเกิดขึ้นอีก ตอนนี้คุณให้จ้าวเทียนมาเป็นเลขาเพราะว่าลู่หมิงยุ่งอยู่ก็จริง แต่ความสามารถของเธอมีแค่นี้เอง ถ้าจะให้เธอมาเป็นเลขาผู้ช่วยของคุณ ฉันว่าคุณควรจะคิดดูให้รอบคอบ”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจงใจพูดต่อหน้าจ้าวเทียน “ถึงเลขาจ้าวจะทำอะไรได้ดี แต่ก็ไม่ควรเข้ามายุ่งเรื่องส่วนตัวของประธานบริษัท มันไม่ใช่หน้าที่ของเลขา”
จ้าวเทียนชะงักและมีสีหน้าหม่นหมองลง ก่อนจะค่อย ๆ ก้มหน้าก้มตา “ขอโทษค่ะคุณหนูสะใภ้ ฉันผิดเองที่ไม่ได้คิดอะไรมาก”
“งั้นเหรอ ไม่ใช่ว่าเธอไม่ได้คิดอะไรมากหรอกมั้ง”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด “ถ้ามีคนไม่คิดอะไรอย่างเธอมาอยู่ข้าง ๆ อวี้เฉิง ฉันคงจะไม่สบายใจ และที่คิดคงจะไม่ใช่เรื่องงานด้วยน่ะสิ”
“แต่คิดจะมาแทนที่ตำแหน่งฉันใช่มั้ย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้มมุมปากแต่สายตากลับไม่ยิ้มเลย
จ้าวเทียนไม่กล้าพูดอะไรอีก ดูเหมือนว่าหล่อนจะประเมินภรรยาของท่านประธานต่ำไป
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและเข้าไปซบอยู่ในอ้อมกอดของมู่อวี้เฉิง
มู่อวี้เฉิงมองดูอย่างทำอะไรไม่ถูก แต่เขาก็ยอมรับในสิ่งที่เธอทำ
วันต่อมา
การถูกลดตำแหน่งของจ้าวเทียนกลายเป็นข่าวดังไปทั่วบริษัท
หลายคนต่างรู้สึกขบขันกับเรื่องนี้
“พวกคุณคิดว่าไง จ้าวเทียนเพิ่งจะไปเป็นผู้ช่วยท่านประธานได้แค่ไม่กี่วันเองก็ถูกลดตำแหน่งลงแล้ว พวกคุณว่ามันมีอะไรไม่ชอบมาพากลมั้ย”
“ก็ต้องแหง่อยู่แล้ว ตอนจ้าวเทียนได้ตำแหน่งนี้มา หล่อนคิดจะชิงตำแหน่งภรรยาท่านประธานมานานแล้ว ภรรยาท่านประธานก็อดทนพอตัว ทั้งที่รู้ว่ามีคนอยากได้ท่านประธานแท้ ๆ”
“ฉันได้ยินมาว่าจ้าวเทียนถูกลดตำแหน่งเพราะไปทำให้ภรรยาท่านประธานโกรธ”
ในช่วงพักกลางวัน
พนักงานหลายคนกำลังพูดถึงประเด็นนี้ด้วยท่าทางมีความสุข
ชื่อเสียงของจ้าวเทียนในบริษัทไม่ดีเลย ถือว่าแย่มากด้วยซ้ำ
ตอนหล่อนได้รับเลื่อนขั้น หลายคนถึงกับไม่พอใจอย่างมาก
“เอาล่ะ พอแล้ว พวกคุณหยุดพูดเถอะ นายหญิงของเราเสด็จลงมาแล้ว”
จ้าวเทียนเดินออกมาจากห้องประธาน
นึกไม่ถึงว่าคำพูดของถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะกลายเป็นจริง
ดวงตาของหล่อนเต็มไปด้วยความไม่พึงพอใจ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมีสิทธิ์อะไรถึงได้รับทุกอย่างที่หล่อนต้องการ
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่มีคุณสมบัติเลย
ตอนนี้ทุกคนในบริษัทกำลังเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของหล่อน หล่อนจดจำความอัปยศอดสูที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำกับหล่อนเมื่อวานนี้ได้ขึ้นใจ
สายตายินดีของคนเหล่านั้นทำให้หล่อนไม่พอใจ
“เลขาจ้าว มีอะไรอยากให้พวกเราช่วยมั้ยครับ คุณเพิ่งย้ายมาน่าจะยังไม่คุ้นเคยกับแผนกต่าง ๆ ถ้าต้องการความช่วยเหลืออะไรก็บอกผมนะครับ ผมจะช่วยเต็มที่”
“ช่างเถอะ ยังไงคนที่เคยทำงานในห้องท่านประธานมาก่อนก็ต้องมีความสามารถมากกว่าพวกเราอยู่แล้ว”
จ้าวเทียนจ้องมองอย่างเย็นชา “ไม่ต้องหรอก ฉันแค่ถูกลดตำแหน่ง ไม่ใช่พนักงานใหม่สักหน่อย”
“พูดงั้นก็ถูก เธอเพิ่งถูกลดตำแหน่งนี่เนอะ ในเมื่อทุกคนเท่าเทียมกันแล้วเธอจะมาอวดเบ่งกับใครไม่ทราบ”
ผู้หญิงหลายคนไม่พอใจกับรูปลักษณ์หน้าตาของหล่อนมานานแล้ว พอเห็นว่าหล่อนกำลังตกระกำลำบากจึงถือโอกาสเข้ามาซ้ำเติม
“เราได้ยินมาว่าระหว่างการประมูลงาน เธอกล้าตั้งคำถามกับภรรยาท่านประธานด้วยนี่”
พนักงานหลายคนอ้าปากค้างด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ “อะไรนะ จริงเหรอ กล้าขนาดนั้นได้ยังไง นั่นภรรยาท่านประธานนะ ไม่แปลกใจเลยที่คุณถงทนเธอไม่ไหว เป็นฉันก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน”
“ก็เล่นมีผู้หญิงมาอยู่ข้าง ๆ แล้วคิดจะฉกสามีไปน่ะสิ”
“พูดกันพอหรือยัง?” จ้าวเทียนลุกขึ้นยืนและมองดูกลุ่มคนด้วยสายตาเย็นชา
“ห๊ะ อะไรนะ?” พนักงานคนหนึ่งอ้าปากด้วยความตกใจ “ตอนนี้ยังเป็นเวลาพักเที่ยงอยู่ไม่ใช่เหรอ? คุยกันนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ไม่ได้หรือไง เลขาจ้าวไม่ต้องวางมาดนักหรอก ตอนนี้คุณไม่ใช่เลขาแล้ว”
คนคนนี้ชื่อสวี่หลันเหยียน เธอขัดแย้งกับจ้าวเทียนมาตั้งแต่แรกแล้ว
เธอรู้สึกไม่พอใจทุกครั้งที่เห็นอีกฝ่ายทำตัวราวกับว่าอยู่เหนือกว่า ดังนั้นเธอจึงฉวยโอกาสนี้พูดซ้ำเติม
จ้าวเทียนรู้สึกไม่พอใจมากกว่าเดิม และการตอบโต้กลับก็ทำให้หล่อนดูเหมือนกับตัวตลก
หล่อนเก็บงำความเคียดแค้นเหล่านี้เอาไว้
รอมีโอกาสเมื่อไหร่ หล่อนจะทำให้พวกเขาเสียใจแน่นอน
…
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังดื่มชาร้อนอยู่ในห้องทำงาน โดยถือโอกาสนี้ระบายความหงุดหงิดที่มีอยู่ในใจ
จ้าวเทียนเป็นเหมือนกับแมลงวัน คอยวนเวียนอยู่รอบ ๆ มู่อวี้เฉิงไม่มีหยุด
เธอทำแบบนี้ก็เพื่อประโยชน์ของมู่อวี้เฉิง ไม่มีใครรับได้หรอกที่มีแมลงวันมาบินวนเวียนอยู่รอบ ๆ ตัวเขา
“ก๊อก ๆ ๆ”
“เข้ามา”
ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองไปที่ประตู “มีอะไร?”
“คุณถงมีคนมาหาค่ะ”
มีคนมาหาเธอตอนนี้น่ะเหรอ?