พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 893 ตอนนี้คุณมีผมอยู่ด้วยแล้ว

ตอนที่ 893

ตอนนี้คุณมีผมอยู่ด้วยแล้ว

“อยู่กับหม่ามี้เชื่อฟังที่หม่ามี้พูดหรือเปล่า?” มู่อวี้เฉิงเช็ดเหงื่อออกจากร่างกายเขาและถามอย่างอบอุ่น

เสี่ยวเป่าพยักหน้าอย่างจริงจังและตอบกลับด้วยเสียงแบบเด็ก ๆ “ฮะ แล้วก็แด๊ดดี้ ผมมีเพื่อนจะแนะนำให้รู้จัก”

หลังจากพูดจบ เสี่ยวเป่าก็ออกมาจากอ้อมกอดของ มู่อวี้เฉิง

มู่อวี้เฉิงนั่งคุกเข่าลงและปล่อยลูกชายออกจากอ้อมกอด

เสี่ยวเป่ารีบวิ่งเข้าไปหาสวี่หลันหลันและจูงมือเธอเดินมาตรงหน้ามู่อวี้เฉิง

“แด๊ดดี้ นี่เพื่อนผมฮะ ชื่อสวี่หลันหลัน” เสี่ยวเป่าพูดแนะนำอย่างจริงจัง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูฉากตรงหน้าแล้วอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา เด็กคนนี้รู้จักพูดแนะนำด้วย

“แด๊ดดี้รู้จักแล้ว พวกลูกไปเล่นต่อเถอะ” มู่อวี้เฉิงลูบหัวเด็กทั้งสองคนด้วยท่าทางอ่อนโยนขึ้นมาก

พอเห็นเด็กทั้งสองกระโดดโลดเต้นอยู่ด้วยกัน ดวงตาของมู่อวี้เฉิงก็ดูนุ่มนวลกว่าเดิม

แต่เมื่อหันกลับมาสีหน้าของมู่อวี้เฉิงกลับเปลี่ยนเป็นปกติ และเดินมานั่งลงข้างพวกเขา

“พวกเรามาคุยกันเถอะครับ” สวี่เฉิงถิงเงยหน้ามองพวกเขาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

สวี่เฉิงถิงไม่ชอบความรู้สึกนี้เลยจริง ๆ ดังนั้นเขาจึงคิดว่าพูดออกมาเลยน่าจะดีกว่า

พูดตามตรงทั้งสามคนก็เคยคิดเรื่องนี้กันมาก่อน และครั้งนี้ก็มีคนพูดเปิดประเด็นเสียที

“ความสัมพันธ์ระหว่างเราสามคนค่อนข้างซับซ้อนเนอะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยักหน้า

มู่อวี้เฉิงมองสวี่เฉิงถิงแล้วถามว่า “หมอมีอะไรจะพูดมั้ย?”

สวี่เฉิงถิงคิดทบทวนเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาเร็ว ๆ นี้ในใจ เขารู้สึกว่าเขาจะต้องพูดบางอย่างออกไปแม้ว่ามันจะผ่านมานานแล้วก็ตาม

“ผมมีเรื่องอยากจะยอมรับหนึ่งเรื่องคือผมชอบคุณ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวครับ” สวี่เฉิงถิงมองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วยสายตาแน่วแน่

พอเห็นเขาเป็นเช่นนี้ หัวใจของถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เต้นระรัว แม้ว่าเธอจะรู้สึกได้แต่เธอก็รู้สึกแปลกใจทุกครั้งที่เขาพูดมันออกมาจริง ๆ

มู่อวี้เฉิงไม่มีความสุขอย่างมาก ขมวดคิ้วแน่นโดยไม่แอบแฝง ก่อนจะกอดถงเหมี่ยวเหมี่ยวไว้ในอ้อมแขนและพูดเสียงเข้มว่า “ตอนนี้เหมี่ยวเหมี่ยวเป็นของผมแล้ว”

พอเห็นมู่อวี้เฉิงกอดถงเหมี่ยวเหมี่ยวเอาไว้แน่น สวี่เฉิงถิงก็แสดงท่าทางผิดหวังออกมาทันที แต่สุดท้ายก็รีบปกปิดมันไว้อย่างรวดเร็ว

“ไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ ผมแค่อยากพูดแสดงความรู้สึกเฉย ๆ” สวี่เฉิงถิงจำใจฝืนยิ้มแต่ก็สามารถรู้สึกได้ว่าเขาค่อนข้างโดดเดี่ยว

มู่อวี้เฉิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองหน้ากันแล้วยิ้ม

“ผมรักเธอมากและไม่อยากปล่อยโอกาสให้ใครอีก ผมไม่รู้ว่าหมอจะเข้าใจมั้ย” มู่อวี้เฉิงพูดเสียงเรียบ

สวี่เฉิงถิงเข้าใจความรู้สึกของเขาและเข้าใจได้ว่านี่คือการแสดงออกเวลาเราชอบใครสักคน แต่เขาก็ยังรู้สึกไม่ค่อยใจที่ต้องมองเห็น

“ผมเข้าใจ ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไร แค่อยากพูดออกมา” สวี่เฉิงถิงยิ้มอย่างทำอะไรไม่ถูกและพูดอธิบาย

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเหลือบมองมู่อวี้เฉิง เธออยากรู้ว่าทำไมสวี่เฉิงถิงถึงชอบเธอและชอบเธอมาตั้งแต่เมื่อไหร่

“ฉันอยากจะถามคำถามเขาสองสามข้อ คุณอย่าโกรธนะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดออกไปอย่างไม่มั่นใจ

มองดูท่าทางเธอแล้ว มู่อวี้เฉิงก็รู้ว่าเขาไม่สามารถหยุดเธอได้และรู้ดีอยู่ในใจว่าเธออยากทำอะไร

“ผมมีสิทธิ์ปฏิเสธด้วยเหรอ?” มู่อวี้เฉิงถาม

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่ได้ยินเช่นนั้นหัวเราะเบา ๆ และหันความสนใจไปที่สวี่เฉิงถิง

“ฉันอยากรู้มาตลอดว่าคุณชอบฉันตั้งแต่เมื่อไหร่? และทำไมถึงชอบฉัน?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองเขาด้วยความสงสัย

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องก่อนหน้านี้เลย

ดังนั้นเธอจึงรู้สึกว่าความชอบที่สวี่เฉิงถิงมีต่อเธอนั้นมันแปลกประหลาดจนไม่สามารถเข้าใจได้

นึกไม่ถึงเลยว่าเธอจะไม่มีต้นปลายสาเหตุ สวี่เฉิงถิง ก้มหน้าลง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและเงยหน้าขึ้นตอบว่า “เราโตมาด้วยกันเหมือนกับเด็กสองคนนี้ ผมชอบคุณมาตั้งแต่เด็กแล้ว ส่วนถ้าจะถามว่าชอบเพราะอะไรน่ะเหรอ ผมตอบไม่ได้จริง ๆ แต่ที่แน่ ๆ คือผมชอบคุณจริง ๆ”

เป็นที่ชัดเจนว่าสวี่เฉิงถิงชอบเธอตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับจำเรื่องราวในอดีตไม่ได้เลย และเธอเองก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในอดีต

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยายามนึกถึงเรื่องเก่า ๆ โดยหวังว่าจะนึกออก แต่ในหัวของเธอกลับนึกอะไรไม่ออกเลย ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกแย่มากและไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงนึกอะไรไม่ออก

ต่อมา สีหน้าของถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ยังดูไม่ค่อยดีนัก

“พอได้พูดออกไปแล้ว รู้สึกโล่งใจขึ้นเยอะเลยครับ” สวี่เฉิงถิงลุกขึ้นมายืดแขนยืดขาจนร่างกายรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก

หลังจากเห็นว่าเวลาผ่านไปนานแล้ว มู่อวี้เฉิงก็มองดูเสี่ยวเป่ากับสวี่หลันหลัน เขาเห็นว่าพวกเขากำลังเล่นสนุกกันอยู่จึงไม่อยากรบกวนพวกเขา

“พอเห็นพวกเขาเล่นกันสนุก ผมก็ไม่อยากรบกวนพวกเขาเลยจริง ๆ” มู่อวี้เฉิงพูดพึมพำ

แต่ดูเหมือนว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะรู้สึกไม่ค่อยดี มู่อวี้เฉิงจึงต้องทำลายความงามตรงหน้า

“เอาล่ะ หมดเวลาแล้ว กลับกันเถอะ” มู่อวี้เฉิงพูดออกมา

หลังจากเสี่ยวเป่าได้ยินว่าจะต้องกลับแล้ว เขาก็แสดงท่าทางไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน

“แด๊ดดี้ จะกลับแล้วเหรอ? ผมขอเล่นต่ออีกสักพักนะ” เสี่ยวเป่าทำปากยู่ยี่แล้วเขย่าปลายเสื้อของเขา

เมื่อเห็นว่าเสี่ยวเป่าเป็นแบบนี้ มู่อวี้เฉิงก็ชี้นิ้วให้เขาดู ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

เสี่ยวเป่าสังเกตเห็นว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวดูไม่ค่อยดีนักจึงอยากจะเดินเข้าไปพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับถูกมู่อวี้เฉิงห้ามเอาไว้ มู่อวี้เฉิงรู้ดีว่าตอนนี้ควรจะปล่อยให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอยู่คนเดียวสักพักก่อน เพราะเธอเองก็อยากอยู่คนเดียวในตอนนี้

เสี่ยวเป่าเข้าใจได้และเดินทางกลับที่พักกับพวกเขาอย่างเชื่อฟัง

หลังจากเข้ามานั่งในรถยนต์ เสี่ยวเป่าก็จ้องมอง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วส่งยิ้มหวานให้ “หม่ามี้เป็นอะไร?”

พอเห็นท่าทางน่ารักของเสี่ยวเป่า หัวใจของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็แทบจะละลาย เธอยิ้มให้เสี่ยวเป่าอย่างอ่อนโยน ส่ายหัวแล้วไม่พูดอะไร

เมื่อเห็นว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังดูไม่มีความสุข เสี่ยวเป่าก็ไม่รบกวนเธอต่อและกลับมานั่งที่ตัวเองอย่างเชื่อฟัง

มู่อวี้เฉิงเห็นว่าเสี่ยวเป่าไม่สามารถเกลี้ยกล่อม ถงเหมี่ยวเหมี่ยวได้ เขาจึงเข้าใจได้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวน่าจะมีอะไรติดอยู่ในใจ ถึงได้ดูไม่มีความสุขมากนัก

“พูดออกมาไม่ดีกว่าเหรอ? ทำไมถึงดูไม่สบายใจขนาดนี้?” มู่อวี้เฉิงพูดออกมาเสียงเรียบ

พอพูดถึงเรื่องนี้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้สึกหดหู่มากและถามว่า “ฉันจำเรื่องในอดีตไม่ได้เลย ฉันพยายามนึกหลายครั้งแล้ว”

มู่อวี้เฉิงเห็นว่าเธอดูอึดอัดมาก เขาก็รู้สึกเป็นทุกข์แทนและพูดปลอบเบา ๆ ว่า​ “อดีตก็คืออดีต ใช้ชีวิตในปัจจุบันให้ดีที่สุดก็พอ อีกอย่างตอนนี้คุณมีผม มีเสี่ยวเป่าอยู่แล้ว คุณจะยังไม่พอใจอะไรอีก?”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่ได้ยินเช่นนั้นมองดูเขากับเสี่ยวเป่า จากนั้นก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นในหัวใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเสี่ยวเป่าส่งยิ้มหวานมาให้เธอ เธอรู้สึกมีความสุขมาก

มู่อวี้เฉิงเห็นว่าเธออารมณ์ดีขึ้นแล้วจึงกุมมือเธอไว้และทั้งสองก็จับมือกันแน่น