พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 916 เขาคิดฟุ้งซ่านเรื่องผู้หญิงของผม

ตอนที่ 916

เขาคิดฟุ้งซ่านเรื่องผู้หญิงของผม

เวลาผ่านไปทีละนาที ถ้าจะบอกว่าเร็วก็เร็ว แต่ถ้าจะบอกว่าช้าก็ช้า

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว ทว่ามู่อวี้เฉิงกลับยังคงเดินวนรอบอยู่หน้าประตูห้องอย่างต่อเนื่อง

แต่จู่ ๆ ก็มีการเคลื่อนไหวที่หน้าประตู

มู่อวี้เฉิงขมวดคิ้วและรีบเดินเข้าไปหาด้วยความตื่นตระหนก ภายในใจรู้สึกประหม่าเล็กน้อย

ถ้าบอกว่าไม่กังวลก็คงจะโกหก เขาจะไม่กังวลได้ยังไง

หลังจากนั้นประมาณสองนาที บานประตูก็ถูกเปิดออก ทำให้มู่อวี้เฉิงต้องถอยออกมา

มู่อวี้เฉิงมองดูนางพยาบาลที่กำลังเข็นเตียงแล้วอยากจะถามอะไรบางอย่าง

ดูเหมือนว่านางพยาบาลจะสังเกตเห็นความวิตกกังวลของเขาจึงส่งยิ้มให้อย่างมั่นใจแล้วพูดขึ้นว่า “คนไข้ปลอดภัยดีค่ะ การผ่าตัดไม่มีปัญหาอะไร”

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

พอมู่อวี้เฉิงได้เช่นนั้น ก้อนหินก้อนใหญ่ในใจเขาก็ร่วงหล่นลงมา

“ไม่เป็นไรแล้วก็ดี” มู่อวี้เฉิงถอนหายใจเบา ๆ

หลังจากมู่หงจวิ้นได้ยินคำตอบ เขาก็ทรุดตัวลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ ทันที

มู่อวี้เฉิงสังเกตเห็นท่าทางของมู่หงจวิ้นจึงรีบเดินเข้าไปหาอย่างประหม่าและประคองมู่หงจวิ้นเอาไว้

“พ่อ เป็นไรมั้ยครับ? โอเคมั้ย?”

มู่หงจวิ้นโบกมือแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร พ่อแค่กังวลเกี่ยวกับแม่แกน่ะ รอไปเป็นห่วงไป พอได้ยินแบบนั้นก็กลายมาเป็นแบบนี้เลย”

“เดี๋ยวพ่อนั่งพักตรงนี้ก่อน แกรีบไปดูแม่แกเถอะ” มู่หงจวิ้นโบกมือไล่มู่อวี้เฉิงให้ตามไปดูลิ่นอวี๋เหยียนในห้อง

แต่มู่อวี้เฉิงเป็นห่วงมู่หงจวิ้น หลังจากปล่อยให้มู่หงจวิ้นนั่งพักสักแป๊บ เขาก็พยุงพามู่หงจวิ้นไปที่ห้องของลิ่นอวี๋เหยียน

มู่หงจวิ้นนั่งลงข้างเตียงพยาบาลของลิ่นอวี๋เหยียน และตอนนี้ลิ่นอวี๋เหยียนกำลังนอนหลับอยู่

หลังจากมู่อวี้เฉิงเห็นว่าทั้งคู่สบายดี เขาก็พูดขึ้นว่า “พ่อ เฝ้าแม่อยู่นี่ก่อนนะ เดี๋ยวผมจะไปคุยกับหมอสวี่สักหน่อย”

มู่หงจวิ้นพยักหน้าเบา ๆ

มู่อวี้เฉิงค่อย ๆ ย่องออกไปเพราะกลัวว่าจะรบกวนการนอนของลิ่นอวี๋เหยียน

หลังจากมู่อวี้เฉิงเดินออกไปได้ไม่นาน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เดินเข้ามาในห้อง ทำให้พวกเขาคลาดกัน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยววางถ้วยโจ๊กในมือลงบนโต๊ะ

“พ่อคะ หนูไปซื้อโจ๊กกับเครื่องเคียงมาให้ กินสักหน่อยนะคะ”

มู่หงจวิ้นพยักหน้า

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกแปลกใจที่ไม่เห็นมู่อวี้เฉิงอยู่ในห้อง เธอจึงถามว่า “พ่อคะ อวี้เฉิงไปไหน”

“เมื่อกี้บอกว่าจะไปคุยกับหมอสวี่น่ะ น่าจะไปหาหมอสวี่ที่ห้องทำงาน” มู่หงจวิ้นตอบ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเข้าใจในทันที “งั้นพ่อกินข้าวก่อนนะคะ หนูจะไปหาอวี้เฉิง”

“อืม”

ก๊อก ๆ ๆ

มู่อวี้เฉิงเคาะประตูห้องทำงานของสวี่เฉิงถิงเบา ๆ

“เชิญ” น้ำเสียงผู้ชายอันทรงเสน่ห์ดังลอดออกมา

มู่อวี้เฉิงเปิดประตูแล้วเดินเข้าไป พอสวี่เฉิงถิงเห็นว่าเป็นมู่อวี้เฉิง เขาก็ไม่ได้ถามอีกฝ่ายว่ามีธุระอะไร เพียงแค่พูดออกมาโต้ง ๆ ว่า “คนไข้มีปัญหาเล็กน้อยระหว่างการผ่าตัดครั้งที่แล้ว ครั้งนี้ผมผ่าตัดรักษาปัญหานั้นให้แล้ว จะไม่มีปัญหาใหญ่อะไรอีกครับ”

น้ำเสียงของมู่อวี้เฉิงเต็มไปด้วยความวิตกกังวล “งั้นหลังจากนี้จะมีปัญหาอะไรอีกมั้ยครับ?”

“ไม่มีปัญหาอะไรแล้วครับ ทุกอย่างเรียบร้อยดี จากนี้คอยดูแลเรื่องอาหารและการพักผ่อนก็พอครับ”

“คนไข้เพิ่งดมยาสลบไป ตอนนี้ฤทธิ์ยายังไม่หมด คงจะนอนฟื้นตัวอีกสักพักถึงจะตื่นขึ้นมา แต่อย่าลืมนะครับว่าช่วงนี้ต้องให้คนไข้กินอาหารอ่อน ๆ ไปก่อน”

มู่อวี้เฉิงพยักหน้าเล็กน้อยและจดจำคำพูดของสวี่เฉิงถิงเอาไว้ในใจ

“ขอบคุณครับ ขอบคุณที่ช่วยผม” มู่อวี้เฉิงขอบคุณเขาจากใจจริง

“มันเป็นหน้าที่ที่ผมต้องผิดชอบและเป็นสิ่งที่ผมควรทำครับ ไม่ต้องขอบคุณหรอก แค่คอยดูแลคนไข้ให้ดีก็พอครับ”

“ผมจะดูแลให้ดีครับ”

สวี่เฉิงถิงมองดูท่าทางมู่อวี้เฉิงแล้วหลุดหัวเราะออกมา

มู่อวี้เฉิงเงยหน้าขึ้นด้วยความงุนงง “หมอหัวเราะอะไร?”

สวี่เฉิงถิงไม่ได้ตอบคำถาม “ตอนนี้ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้ว ไม่ต้องตั้งตัวเป็นศัตรูกับผมขนาดนั้นก็ได้ครับ”

หลังจากได้ยินคำตอบของสวี่เฉิงถิง มู่อวี้เฉิงก็เม้มปากเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ในใจ

“เข้าใจแล้ว”

“เราสองคนเป็นแค่เพื่อนธรรมดาทั่วไป” สวี่เฉิงถิงพูดเสริมอีกครั้ง

มู่อวี้เฉิงพยักหน้าแล้วไม่พูดอะไร ทำให้ทั้งสองตกอยู่ในความเงียบ

สวี่เฉิงถิงเป็นคนพูดทำลายความเงียบก่อน “ดื่มกาแฟมั้ยครับ?”

“ได้ครับ!”

ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz

จากนั้นสวี่เฉิงถิงก็ลุกขึ้นยืน เดินไปที่เครื่องทำกาแฟ ชงกาแฟสองถ้วยและวางถ้วยหนึ่งไว้ตรงหน้ามู่อวี้เฉิง

“ผมจะไม่เป็นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว” มู่อวี้เฉิงพูดด้วยเสียงเย็นชา

ทว่ามู่อวี้เฉิงยังคงรู้สึกไม่พอใจในตัวเขา ก่อนหน้านี้อีกฝ่ายทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจมามาก

แต่หลังจากสวี่เฉิงถิงกลายมาเป็นหมอประจำตัวแม่เขาแล้ว ทัศนคติของเขาก็ดีขึ้นเล็กน้อย

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง

“เชิญ!”

คนที่เข้ามาคือถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเพิ่งออกไปซื้อโจ๊กและหลังจากกลับมาถามไถ่มู่หงจวิ้นที่ห้อง เธอก็รู้มาว่ามู่อวี้เฉิงมาหาสวี่เฉิงถิง

หลังจากเอาโจ๊กไปส่งให้แล้ว เธอเดินมาที่ห้องทำงานของสวี่เฉิงถิง

อันที่จริงเธอเดินมาถึงนานแล้ว แต่ได้ยินสองคนคุยกันอยู่ เธอจึงไม่ได้เคาะประตู

แต่พอยืนฟังอยู่สักพักแล้วไม่ได้ยินเสียงคุยกันอีก เธอก็เลยเคาะประตู

“คุณมาดื่มกาแฟถึงนี่เลยเหรอ?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูถ้วยกาแฟแล้วเลิกคิ้ว

“ผมมาถามอาการแม่กับหมอสวี่ต่างหาก” มู่อวี้เฉิงเหลือบมองแก้วกาแฟในมือแล้วพูดอธิบาย

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหันไปมองสวี่เฉิงถิง “หมอสวี่ จริงมั้ยคะ?”

สวี่เฉิงถิงไม่ได้ตอบกลับถงเหมี่ยวเหมี่ยว เพียงแต่มองไปทางเธอ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้ม

“ฉันอยากดื่มกาแฟด้วยค่ะ”

พอสวี่เฉิงถิงได้ยินอย่างนั้น เขาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินไปที่เครื่องทำกาแฟ ชงกาแฟอีกหนึ่งแก้วแล้วส่งให้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

“ฉันได้ยินหมดแล้วค่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจิบกาแฟอึกหนึ่งแล้วพูดขึ้น

มู่อวี้เฉิงขมวดคิ้ว เมื่อกี้นี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยืนแอบฟังอยู่ที่หน้าประตูหรือเปล่า

มู่อวี้เฉิงคิดถูกแล้ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยืนแอบฟังอยู่ที่หน้าประตูจริง ๆ

“คุณยังหึงอยู่อีกเหรอ? คุณหึงหมอสวี่ใช่มั้ย?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวชี้ไปที่สวี่เฉิงถิง

มู่อวี้เฉิงชะงักและพูดไม่ออกชั่วคราว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถามต่อ “หรือจะบอกว่าไม่หึง?”

“ผมหึง แต่หึงเขาแล้วมันทำไม? ก็เขาคิดฟุ้งซ่านเรื่องผู้หญิงของผม ผมก็ต้องไม่พอใจสิ” มู่อวี้เฉิงมองไปที่สวี่เฉิงถิง

สวี่เฉิงถิงกางมือออก “ผมก็บอกไปแล้วไงว่าตอนนี้ผมไม่ได้คิดอะไรกับเธอแล้ว”

“น่ะ หมอสวี่หมอทำเกินไปแล้วนะ ถ้าไม่ใช่แบบนั้นผมคงไม่กังวลขนาดนี้หรอก”

จากนั้นมู่อวี้เฉิงก็เล่าทุกอย่างที่สวี่เฉิงถิงเคยทำออกมาอย่างละเอียด

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูพวกเขาสองคนคุยกันแล้วรู้สึกตลกมาก เธอปิดปากแล้วนั่งหัวเราะอยู่ข้าง ๆ

“ผมก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าเราเป็นเพื่อนกัน”

“ผมก็บอกไปแล้วเหมือนกันว่าผมจะไม่ทำตัวเหมือนเมื่อก่อนแล้ว”