พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 923 คงจะถูกใจเธอมากกว่านี้

ตอนที่ 923

คงจะถูกใจเธอมากกว่านี้

นั่นคือคำตอบ คำตอบคือเขา!

กู้ชิงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหลังจากนั้นเขาออกไปยังไง แต่หลังจากหลายวันผ่านมายังไม่เห็นวี่แววของฉินคั่วสักที กู้ชิงก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมามาก

ใบหน้าของกู้ชิงเปลี่ยนเป็นสีแดง เธอยังรู้ตัวมีสติดีอยู่แต่พอเดินตรงไปที่บริษัทและเห็นถนนที่คุ้นเคย เธอก็หยุดเดิน ยื่นมือออกมาขยี้หน้าตัวเองอย่างแรง

ทั้งหมดเป็นความผิดของฉินคั่ว รวมถึงเหตุการณ์ในบริษัทตอนนั้นด้วย กู้ชิงคิดในใจด้วยความโกรธเคือง

แต่เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ แก้มแดงที่เพิ่งจะจางลงก็กลับมาร้อนผ่าวอีกครั้ง ร้อนเกินกว่าจะมองข้ามไปได้ กู้ชิงซื้อขวดน้ำจากข้างทางและยกมันขึ้นมาแตะข้างแก้มเพื่อคลายความร้อน คอยบรรเทาให้ความร้อนจางหายไป

“ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้แล้ว เกิดไอบ้านั่นมันบุกมาหาฉันอีกล่ะ?” กู้ชิงพึมพำกับตัวเอง เงยหน้ามองโลโก้บริษัทแล้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เกิดความคิดบางอย่าง

“เธอบอกว่าอยากมาอยู่กับฉันเหรอ?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเกือบจะสำลักกาแฟที่เพิ่งดื่มเข้าไป แต่เมื่อมองดูสีหน้าจริงจังของกู้ชิง เธอก็รู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้ล้อเล่น

“ใช่ค่ะ”

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

ตามที่คาดเอาไว้คำตอบนี้ได้รับการยืนยันอีกครั้ง คำตอบดังกล่าวทำให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดถึงความเป็นไปได้เงียบ ๆ ในใจและในที่สุดก็ปรากฏเครื่องหมายกากบาทขนาดใหญ่

“ทำไม?”

“ฉินคั่วน่ารำคาญเกินไป ช่วงนี้ฉันไม่อยากเจอเขาเลยค่ะ”

นั่นเป็นเพียงคำพูดเกินจริง กู้ชิงรู้สึกว่าถ้าเธอไม่มีบอดี้การ์ดคอยป้องกันตัว เธออาจจะต้องล้มลงในไม่ช้า และนี่ทำให้เธอกดกริ่งสัญญาณเตือนภัย ดังนั้นเธอจึงนึกถึงถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นอันดับแรก

“ขอแค่พักเดียวนะคะคุณถง ช่วยฉันหน่อยนะคะ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อบริษัท”

หากที่บ้านไม่มีเจ้าคนขี้หึงอยู่ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคงจะยอมใจอ่อนกับท่าทางออดอ้อนของกู้ชิงไปแล้ว

น่าเสียดายที่มันไม่ได้ผล ถ้าเกิดเธอพากู้ชิงไปอยู่ด้วย ไม่ต้องถามเลยว่ามู่อวี้เฉิงจะเห็นด้วยหรือไม่ ในสายตาของคนคนนี้มักจะมองว่าเธอยุ่งเสมอและจะไม่มีวันให้เธอปรากฏตัวต่อหน้า กู้ชิงอย่างแน่นอน

“ที่บ้านฉันน่ะคงไม่เหมาะหรอก” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดด้วยความยากลำบากแต่กับเห็นสายตาน้อยใจของกู้ชิง

“ตอนนี้มันกลายเป็นบ้านของพวกเธอแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“ไม่” ดูเหมือนว่าฉินคั่วจะมีความสามารถมากจริง ๆ ถึงกับผลักดันกู้ชิงมาอยู่ในจุดนี้ได้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดในใจแต่ปากยังคงพูดอธิบายอย่างอ้อมค้อม “ลูกชายฉันคงไม่มีปัญหาอะไรหรอก เขาอยากเจอเธอมากเลยล่ะ”

“แต่อีกคนที่บ้านน่ะสิ เขาน่าจะไม่อยากเจอเธอ”

กู้ชิงมองดูท่าทางลังเลของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วเข้าใจได้ว่าเธอหมายถึงอะไร ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังถามอย่างใจร้อนว่า “งั้นทำไงดีคะ?”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดว่าไม่จำเป็นต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของคู่รัก ดั่งคำกล่าวที่ว่าพังวัดสิบหลังยังไม่เท่าพังชีวิตคู่ของคนอื่น ในเมื่อพวกเขากำลังคบหากันก็ปล่อยให้พวกเขาดำเนินไปตามทางของพวกเขา ทว่ากู้ชิงเป็นเพื่อนของเธอและตอนนี้ฉินคั่วกำลังกดดันอยู่ ดังนั้นการช่วยเหลือจึงเป็นสิ่งที่ควรทำ

“เหมี่ยวเหมี่ยว”

ขณะที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังคิดหาทางแก้ไข กู้ชิงก็รีบวิ่งเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอในระยะประชิดไม่เกินสามสิบเซนติเมตร จนถงเหมี่ยวเหมี่ยวสามารถมองเห็นรอยคล้ำใต้ตาได้อย่างชัดเจนและนั่นก็เป็นการยืนยันความคิดของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

“เอาแบบนี้แล้วกัน ฉันจะช่วยหาบ้านให้เธอ ถ้ามีที่ไหนเหมาะสมเธอก็ไปอยู่ที่นั่นนะ”

นี่ถือว่าเป็นวิธีการเดียวที่จะสามารถช่วยเหลือได้ แม้ว่า กู้ชิงจะอยากอยู่กับถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาก แต่พอนึกถึงคนในบ้านที่ดูเป็นอันตรายอย่างยิ่ง เธอก็เลือกที่จะยอมรับข้อเสนอนี้และพูดข่มขู่ทิ้งท้ายว่า “ถ้างั้นหาให้ดี ๆ นะคะ ไม่งั้นฉันจะลากกระเป๋าไปหาคุณถึงหน้าบ้านจริง ๆ ด้วย”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำอะไรไม่ถูก อันที่จริงเธอไม่ได้สนใจอะไรมากนักแต่เหตุผลหลักคือมู่อวี้เฉิงจะไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน แม้ว่าลูกชายจะคอยสู้รบอยู่เคียงข้าง แต่ทั้งสามคนกลับไม่ได้มีพละกำลังต่อสู้ในระดับเดียวกัน และสุดท้ายก็พ่ายแพ้ไปอย่างน่าอนาถ

“โอเค ๆ ถ้าหาไม่ได้ ฉันจะไปนอนกับเธอหน้าประตูแล้วกัน”

หลังจากได้รับคำมั่นสัญญาจากถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้ว กู้ชิงก็ค่อย ๆ เดินกลับไปอย่างเก้อเขิน เมื่อปัญหาหนักใจทุเลาลงเธอก็เพิ่งนึกถึงเรื่องมารยาทได้ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็สายเกินไปแล้ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูเธอด้วยสายตาเหนื่อยหน่ายพร้อมกับยิ้มแล้วพูดว่า “รออีกสักสองสามวันนะ”

อันที่จริงไม่ต้องใช้เวลาหลายวันหรอก ตอนนี้การหาบ้านเช่าไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งไปกว่านั้นกู้ชิงต้องการแค่ที่พักพิงชั่วคราว หลังจากทั้งสองพูดคุยตกลงเรื่องทำเลกันได้แล้ว พวกเธอก็เริ่มค้นหาบ้านในทันทีและภายในไม่กี่วันก็พบบ้านเช่าที่ตรงกับความต้องการ

เดิมทีถงเหมี่ยวเหมี่ยวแค่ส่งข้อมูลบ้านต่อให้กู้ชิง แต่หลังจากส่งมอบข้อมูลให้แล้ว กู้ชิงก็ยังจะลากถงเหมี่ยวเหมี่ยวไปดูบ้านด้วยกัน ดูเหมือนว่าเธอจะรู้สึกไม่สบายใจที่ถูกฉินคั่วกดดันอย่างมาก ถึงขนาดคิดจะหาคนคุ้มกันเวลาออกไปข้างนอกทีเดียว

เพื่อเป็นการตอบแทน กู้ชิงได้จองร้านอาหารเอาไว้หลังจากไปดูบ้านเสร็จ และด้วยการหลอกล่อหลาย ๆ อย่างทำให้ทั้งสองเข้าไปดูบ้านด้วยกัน

แม้ว่าจะเป็นเพียงที่พักชั่วคราวแต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เลือกบ้านหลังที่ดีที่สุดให้กู้ชิง โดยเฉพาะการตกแต่งที่เต็มไปด้วยพื้นที่สีเขียวขจี มีต้นไม้ใบไม้อุดมสมบูรณ์ มีการจัดสวนวิวทิวทัศน์อย่างสวยงาม แต่พูดได้ว่าราคาไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่ ถึงอย่างนั้นการใช้ชีวิตที่นี่ก็ไม่มีข้อติเลย

กู้ชิงพอใจมากเพราะว่าบ้านหลังนี้อยู่ใกล้ที่ทำงาน หากอยู่ใกล้กับสถานีตำรวจอีกหน่อยคงจะถูกใจเธอมากกว่านี้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้ความคิดของเธอ แต่ถ้าฉินคั่วบุกรุกมาหาและ กู้ชิงตั้งใจจะพาตัวเขาไปที่สถานีตำรวจจริง ๆ ฉินคั่วคงจะติดคุกไปนานแล้ว

ดังนั้นถ้าตัดใจได้จริง ๆ ก็คงไม่ต้องถึงขั้นย้ายบ้าน หาผู้คุ้มกันให้ตัวเองตลอดเวลาแบบนี้หรอก

“สภาพแวดล้อมใช้ได้เลย บ้านก็สะอาดสะอ้าน”

ตัวแทนอสังหาริมทรัพย์ก็อยู่กับพวกเธอเช่นกัน เจ้าของบ้านเป็นคู่สามีภรรยา พวกเขากำลังย้ายไปอยู่เมืองอื่น ทว่าบ้านหลังนี้ขายไม่ได้มาสักพักหนึ่งแล้ว และเพื่อเก็บไว้ให้ลูกหลานในอนาคต พวกเขาจึงตัดสินใจปล่อยเช่นแทนและมันก็ดึงดูดสายตาของถงเหมี่ยวเหมี่ยวพอดี

เนื่องจากเป็นบ้านที่พวกเขาอาศัยอยู่จึงไม่ได้มีข้อกำหนดอะไรมากนัก เพียงหวังว่าผู้เช่าจะรักษาความสะอาด หากผู้เช่าสามารถคงรักษาห้องไว้อย่างเดิมได้ พวกเขาก็ยินดีจะลดค่าเช่าบ้านให้ กู้ชิงไม่ใช่คนสกปรก ดังนั้นทั้งสองจึงบรรลุข้อตกลงกัน

“ที่นี่ก็โอเคนะ”

พอเห็นกู้ชิงพยักหน้าอยู่บ่ายครั้ง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็พบว่าเธอน่าจะสนใจจึงจงใจพูดว่า “ทีนี้ก็ไม่ต้องนอนนอกบ้านแล้วใช่มั้ย?”

กู้ชิงพยักหน้าอย่างเคร่งขรึมเพื่อแสดงการยืนยัน ตัวแทนอสังหาริมทรัพย์ยิ้มและเดินเข้าไปหยิบสัญญา ทว่าเขากลับคลำหาเอกสารในกระเป๋าอยู่นานก่อนที่เขาจะตระหนักได้ว่าลืมไว้ในรถยนต์ เขาจึงขอให้ทั้งสองนั่งลงก่อน ส่วนเขาถือโทรศัพท์เดินลงไปข้างล่าง

กู้ชิงนั่งอิงหมอนลายดอกไม้อยู่บนโซฟา ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกวาดสายตามองรอบ ๆ และเข้าไปสำรวจในห้องครัว จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูจึงเกิดความสงสัยในใจว่าตัวแทนอสังหาริมทรัพย์ลืมกุญแจบ้านเหรอ?

“เดี๋ยวฉันไปเปิดเองค่ะ!”

กู้ชิงนั่งอยู่ใกล้ประตูมากกว่า เธอจึงพูดบอก ถงเหมี่ยวเหมี่ยว เธอเห็นว่าระบบรักษาความปลอดภัยของที่นี่ดีมาก เธอจึงเปิดประตูโดยไม่คิดอะไร แต่คนที่เธอไม่อยากพบหน้ากลับยืนเหงื่อตกอยู่ที่หน้าประตู

“ฉินคั่ว”

คนบ้าที่ไหนมันเป็นคนเผยแพร่ข่าว ฉินคั่วจ้องมองด้วยสายตาคมกริบ ยกมือขึ้นมาจับบานประตูเอาไว้แน่น ปิดกั้นไม่ยอมให้กู้ชิงปิดประตู