พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 975 คลอดลูก

ตอนที่ 975

คลอดลูก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเห็นว่ามู่อวี้เฉิงกำลังเดินเข้ามาหาเธอและเห็นว่ามู่อวี้เฉิงมีสีหน้าไม่พอใจมาก เธอรู้ว่ามู่อวี้เฉิงไม่พอใจที่กู้ชิงอยู่ที่นี่

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทั้งรู้สึกโกรธและตลกในเวลาเดียวกัน มันน่าเบื่อหน่ายมากที่ต้องจมปลักอยู่ในบ้านตลอดทั้งวัน กู้ชิงอุตส่าห์มาคุยเป็นเพื่อนเธอไม่ดีเหรอ? จริงสิ เธอลืมไปว่าผู้ชายคนนี้ใจแคบมาก!

กู้ชิงเห็นว่ามู่อวี้เฉิงกำลังเดินเข้ามาและเห็นสีหน้าการแสดงออกของมู่อวี้เฉิงชัดเจน มู่อวี้เฉิงคงจะรู้สึกว่าเธอมารบกวนโลกระหว่างพวกเขาสองคน เธอจึงคิดกับตัวเองว่าควรจะหยุดเป็นก้างขวางคอเสียทีและปล่อยให้พวกเขาสนุกไปกับโลกของพวกเขาเอง!

ดังนั้นกู้ชิงจึงลุกขึ้นยืนและบอกลาถงเหมี่ยวเหมี่ยว “เหมี่ยวเหมี่ยว ฉันขอตัวกลับก่อนนะ! ดูคุณมู่สิเหมือนจะกินฉันอย่างไรอย่างนั้น ฉันไม่กล้าอยู่ต่อแล้ว ไม่อยากรบกวนโลกของพวกเธอสองคนหรอก!”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกละอายใจมากเมื่อได้ยินคำพูดของ กู้ชิง เธอจึงพูดตอบรับว่า “เธอก็รู้ว่าอวี้เฉิงขี้อิจฉา แล้วยังจะมาพูดหยอกฉันอีก!”

“เอาล่ะ ๆ ฉันแค่ล้อเล่น ฉันออกมานานแล้ว ถึงเวลาต้องกลับแล้วล่ะ” กู้ชิงพูดก่อนจะหันหลังกลับไป

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเห็นกู้ชิงรีบเดินออกไปแล้วไม่รู้จะพูดอะไรอีก เธอจึงหันไปมองมู่อวี้เฉิงอย่างโกรธ ๆ “พอใจแล้วสิ ไม่มีใครอยู่รบกวนคุณแล้วนี่ ฮึ่ม”

มู่อวี้เฉิงมองดูท่าทางของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วตระหนักได้ว่าเขากำลังทำให้เธอโกรธ เขาจึงรีบเข้าไปปลอบใจเธอ แต่ก่อนที่เขาจะปริปากพูดอะไร ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็พูดขึ้นว่า “ฉันรู้ว่าคุณไม่อยากให้คนอื่นมารบกวนฉัน แต่ฉันเบื่อที่ต้องอยู่บ้านคนเดียว กู้ชิงอุตส่าห์มาคุยเป็นเพื่อนฉัน คุณอย่ามองเธอด้วยสายตาเย็นชาแบบนั้นสิ!”

“โอเค ๆ ผมผิดเอง ผมไม่ควรมองเธอแบบนั้น อย่าโมโหเลยนะ มันไม่ดีต่อสุขภาพ” มู่อวี้เฉิงมองดูสีหน้าโกรธจัดของภรรยาแล้วตระหนักได้ว่าเขาควรจะเชื่อฟังเธอ หยุดทำหน้าตาบึ้งตึง จากนั้นเขาก็ยิ้มกว้าง กอดถงเหมี่ยวเหมี่ยวไว้ในอ้อมแขนและยอมรับความผิดพลาดของตัวเอง

ขณะเดียวกัน กู้ชิงเดินออกมาจากห้องโถงและเห็นว่า ฉินคั่วก็อยู่ที่นี่เช่นกัน เธอจึงเดินเข้าไปหาฉินคั่ว

ฉินคั่วเห็นว่ากู้ชิงเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าหม่นหมองก็ตระหนักได้ว่าเมื่อสักครู่นี้มู่อวี้เฉิงคงจะทำหน้าตาบึ้งตึงใส่กู้ชิงอีกแล้ว

เขาเดินเข้าไปหากู้ชิง จับมือเธอและถามว่า “เกิดอะไรขึ้น ใครทำให้คุณไม่พอใจ ทำไมถึงดูอารมณ์เสียขนาดนี้!”

กู้ชิงมองดูใบหน้ายิ้มแย้มของฉินคั่วและไม่ได้แสดงสีหน้าเคร่งเครียดอีกต่อไป ก่อนจะพูดบอกฉินคั่วว่า “คุณมู่มองฉันด้วยสายตาไม่พอใจอีกแล้ว ฉันเลยขอตัวกลับออกมาก่อนนะ”

ฉินคั่วที่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกโกรธมาก ภรรยาของเขาอุตส่าห์หอบท้องโตเข้ามาเยี่ยมถึงที่แต่มู่อวี้เฉิงกลับทำหน้าบึ้งตึงใส่เธอ ไม่ให้การต้อนรับอย่างดี แบบนี้มันหมายความว่ายังไง ฉินคั่วเลยตั้งใจจะเข้าไปคุยกับมู่อวี้เฉิงให้รู้เรื่อง

กู้ชิงมองดูสีหน้าของฉินคั่วและรู้ว่าเขาต้องการจะทำอะไร เธอจึงรีบดึงฉินคั่วเอาไว้และไม่ให้เขาเข้าไป

ฉินคั่วถูกกู้ชิงดึงเอาไว้ ทำให้เขาไม่สามารถเข้าไปโต้เถียงกับมู่อวี้เฉิงได้อย่างที่คิด เขาจึงหันไปพูดกับกู้ชิงว่า “หลังจากนี้ไม่ต้องมาหาพี่สะใภ้อีก ในเมื่ออวี้เฉิงไม่ต้อนรับคุณ เราก็จะไม่มาเหยียบที่นี่อีก!”

กู้ชิงมองออกว่าเขากำลังโมโหมู่อวี้เฉิงจึงพยายามพูดปลอบใจเขาว่า “ทำไมนายยังทำตัวเป็นเด็กอยู่อีก นายโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ อย่าขี้โมโหนักสิ”

“มาจัดการเรื่องตรงหน้าก่อนดีกว่า ฉันใกล้จะคลอดลูกแล้วนะ ยังกังวลอยู่เลย”

“อืม ก็ได้ ตามใจคุณ ปะ กลับบ้านกันเถอะที่รัก” ฉินคั่วรู้สึกไม่พอใจกับคำบอกเล่าของกู้ชิงและรู้สึกว่าการกระทำของมู่อวี้เฉิงนั้นไม่เป็นที่น่าพอใจเลย แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปอีก เพียงแค่เดินประคองกู้ชิงไปขึ้นรถยนต์และตรงกลับบ้าน

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และภายในชั่วพริบตาก็ถึงเวลาที่กู้ชิงจะคลอดลูกแล้ว ท้องของถงเหมี่ยวเหมี่ยวใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ และใกล้จะคลอดลูกเหมือนกัน

ในช่วงเวลาที่กู้ชิงเตรียมตัวจะคลอดลูก ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคอยเทียวไปหาไปปลอบใจกู้ชิงทุกครั้งที่มีเวลาว่าง โดยบอกกู้ชิงไม่ให้กังวลจนเกินไป แต่เธอก็ยังประหม่าอยู่ดี

วันที่กู้ชิงกำหนดคลอดลูก ถงเหมี่ยวเหมี่ยวได้มาเยี่ยม กู้ชิงอีกครั้ง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาถึงโรงพยาบาลและเห็นกู้ชิงกำลังนอนท้องโตอยู่บนเตียง มีฉินคั่วคอยนั่งอยู่ข้าง ๆ คอยพูดปลอบใจเธอไม่ให้กังวลจนเกินไป แต่กู้ชิงก็ยังสีหน้าประหม่า

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงถามว่า “กู้ชิง ยังกังวลอยู่เหรอ?”

“ใช่ ฉันสงบสติไม่ได้เลย แล้วตื่นตระหนกตลอดเวลา!” กู้ชิงรีบพูดบอกและมองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวราวกับเห็นความหวัง

กู้ชิงคิดว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวเคยผ่านประสบการณ์มาก่อนและน่าจะรู้วิธีการผ่อนคลาย!

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูท่าทางวิตกกังวลของกู้ชิงแล้วไม่รู้จะพูดอย่างไรดี

แม้ว่าเธอจะเคยคลอดเสี่ยวเป่ามาก่อน แต่เธอก็คลอดเขาออกมาในสภาพมึนงง สิ่งเดียวที่รับรู้คือความเจ็บปวด นอกจากนั้นแล้วเธอไม่รู้อะไรอีกเลย

ความคิดเดียวที่อยู่ในใจของเธอคือต้องคลอดลูกออกมาให้ไวที่สุด ไม่มีอารมณ์คิดเรื่องอย่างอื่น ดังนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่หันไปมองกู้ชิงจึงไม่รู้จะพูดอะไร

เธอมองดูกู้ชิงขณะพยายามเรียบเรียงคำพูดในใจ คิดว่าจะปลอบใจเธออย่างไรดี

“การคลอดลูกไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น! ดูสิ ตอนนี้ฉันไม่เห็นเป็นอะไรเลย ตอนที่ฉันคลอดเสี่ยวเป่า ฉันก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงและกังวลมาก แต่ดูฉันตอนนี้สิฉันไม่เป็นอะไรเลย”

“อย่าคิดมาก สิ่งที่เธอต้องทำในตอนนี้คือผ่อนคลาย ไม่ต้องไปคิดเรื่องอื่น โฟกัสแค่การคลอดลูกเท่านั้นก็พอแล้ว”

หลังจากได้ยินถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดแบบนั้น กู้ชิงก็สูดลมหายใจเข้าลึก แต่ทว่าเธอยังคงสงบสติอารมณ์ไม่ได้ กู้ชิงกังวลมากจริง ๆ จนแทบจะร้องไห้ออกมา

“จะทำยังไงดี ทำยังไงดี ฉันสงบสติไม่ได้เลย สูดลมหายใจเข้าลึกก็ไม่ช่วยอะไร มันยุ่งยากจัง ฉันไม่อยากคลอดลูกแล้ว!”

ฉินคั่วที่ได้ยินกู้ชิงพูดแบบนั้นรู้สึกสับสนขึ้นมาทันที แต่เขายังคิดหาวิธีการที่ดีไม่ได้ เขาได้แค่ส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูสองคนตรงหน้าแล้วถอนหายใจ ทำไมเธอจะต้องมารู้จักสองคนนี้ด้วยนะ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว ทำได้แค่พูดออกไป

“กู้ชิง ตอนนี้ฟังตามคำพูดของฉันนะ ทำตามจังหวะที่ฉันบอก หายใจเข้า… หายใจออก! หายใจเข้า หายใจออก!”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเฝ้าดูกู้ชิงหายใจเข้าและหายใจออกให้เป็นจังหวะเดียวกันกับเธอ กระทั่งอีกฝ่ายสงบลงแล้ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็หันไปถามฉินคั่วว่า “ปกติแล้วกู้ชิงมีอาหารหรือหนังสือประเภทไหนที่ชอบเป็นพิเศษมั้ย ไม่งั้นนายก็ต้องคอยเฝ้าเรื่องราวตลก ๆ ให้เธอฟัง สิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดในตอนนี้คือการมีคนอยู่ด้วย นายต้องให้ความกล้าหาญกับเธอ ถ้านายกลัว เธอจะพึ่งพาใครได้?!”

หลังจากฟังคำพูดของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้ว ฉินคั่วก็เข้าใจโดยปริยาย เขายืนอยู่ข้างเตียงกู้ชิง จับมือเธอและพูดปลอบโยนเบา ๆ

เวลาผ่านพ้นไปและกู้ชิงก็ใกล้จะคลอดแล้ว

“เจ็บ!” จู่ ๆ กู้ชิงก็ร้องตะโกนออกมา

ฉินคั่วรีบโทรเรียกหมอ จากนั้นก็มายืนเคียงข้างคอยจับมือกู้ชิงเอาไว้

หมอบอกว่าน้ำคร่ำแตกแล้วและกำลังจะคลอดลูก ทีมแพทย์จึงพากู้ชิงเข้าไปในห้องคลอดทันที