พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 974 อบรมสั่งสอนมาอย่างดี

ตอนที่ 974

อบรมสั่งสอนมาอย่างดี

วันเวลาผ่านไปทีละน้อยและท้องของถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ค่อย ๆ โตขึ้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูท้องของเธอที่มีขนาดใหญ่ขึ้นกว่าเดิม วางมือลงบนท้องอย่างนุ่มนวลและมองดูมันด้วยสีหน้าอ่อนโยน

“ลูกรัก เป็นเด็กดีนะ! แด๊ดดี้หม่ามี้กำลังรอหนูออกมาจากท้องอยู่! หนูต้องเป็นเด็กดี ห้ามดิ้นแรง!”

มู่อวี้เฉิงมองดูการกระทำของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วรู้สึกว่ามันมหัศจรรย์มาก พอมาคิดดูแล้วดูเหมือนว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เขาเห็นผู้หญิงตั้งครรภ์ เธอแบกท้องใหญ่โตขนาดนี้คงจะต้องเหนื่อยมากแน่ ๆ!

มู่อวี้เฉิงรู้สึกเสียใจแทนถงเหมี่ยวเหมี่ยวเงียบ ๆ เขาตั้งใจจะดูแลถงเหมี่ยวเหมี่ยวให้ดีขึ้น ไม่ปล่อยให้เธอทุกข์ทรมาน

“อวี้เฉิง ปอกแอปเปิ้ลให้ฉันหน่อยสิ!” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดสั่งการมู่อวี้เฉิงอย่างเย่อหยิ่ง แม้เธอจะรู้สึกผิดเล็กน้อยแต่ก็ยังพูดมันออกมา

“อืม เดี๋ยวผมปอกให้” มู่อวี้เฉิงลุกขึ้นยืน หยิบผลแอปเปิ้ลมาจากโต๊ะ ปอกมันเงียบ ๆ พลางคิดกับตัวเองว่าคนท้องควรจะได้รับการเอาอกเอาใจและได้รับทุกอย่างที่เธอต้องการ

ช่วงนี้มู่อวี้เฉิงมีงานที่บริษัทกองเป็นพะเนิน แต่เขาก็ยังกลับบ้านตรงเวลาทุกวัน โดยหวังว่าจะได้ใช้เวลากับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวให้มากขึ้น นอกจากนี้เขายังยอมอ่อนข้อทุกอย่างให้กับถงเหมี่ยวเหมี่ยว เพราะเขาได้ยินคนอื่นพูดว่าคนท้องมัก จะอ่อนไหวง่าย

สุขภาพร่างกายของถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ค่อยดีมาตั้งแต่แรกแล้ว และเธอไม่สามารถอารมณ์เสียได้ ดังนั้นมู่อวี้เฉิงจึงพยายามเฝ้าทะนุถนอมถงเหมี่ยวเหมี่ยวทุกวิถีทาง

เขากลัวว่าจะมีใครมาทำให้ภรรยาของเขาอารมณ์เสีย ตลอดหลายวันมานี้เขาจึงป่าวประกาศบอกเพื่อน ๆ ทุกคนว่าห้ามรบกวนเวลาพักผ่อนของถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นอันขาด เว้นแต่จะมีเรื่องจำเป็น และห้ามนำปัญหาครอบครัวมาให้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวช่วยแก้ไข ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับถงเหมี่ยวเหมี่ยว เขาจะเป็นบ้าได้!

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกละอายใจกับพฤติกรรมของตัวเองในช่วงนี้มาก ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นสามีของเธอ แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้สึกว่ามู่อวี้เฉิงยุ่งมากเกินไป เทียวไปเทียวมาระหว่างบ้านกับที่ทำงานตลอดทั้งวัน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดกับตัวเองว่าช่วงนี้เธอดูอ่อนไหวเกินไป กล่าวกันว่าคนท้องมักจะรู้สึกไม่ค่อยสบายใจในหลาย ๆ ทาง เมื่อก่อนเธอไม่เชื่อแบบนั้นแต่ตอนนี้เธอเชื่อแล้ว พอคิดได้เช่นนั้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ตีหน้าผากตัวเองด้วยความหงุดหงิด

“อวี้เฉิง ช่วงนี้คุณทำงานหนักแล้ว ไม่ต้องมาห่วงเรื่องของฉันหรอก ฉันไม่ใช่เด็ก ดูแลตัวเองได้ ที่นี่ยังมีคนรับใช้ตั้งเยอะแยะ ไม่เป็นไรหรอก” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่เอนกายอยู่ในอ้อมกอดของมู่อวี้เฉิงพูดขึ้นเบา ๆ

“ได้ยังไงล่ะ คุณเป็นภรรยาผมนะ ผมก็ต้องดูแลภรรยาเป็นธรรมดาไม่ใช่เหรอ? ผมควรทำแบบนี้แหละถูกแล้ว”

“คุณน่ะ แค่ท้องและคลอดลูกของเราออกมาก็พอ ผมจะจัดการเรื่องทุกอย่างเอง ไม่ต้องห่วง หมอบอกว่าร่างกายคุณอ่อนแอมาก อย่าคิดเยอะ พักผ่อนให้สบายก็พอ ผมต้องไปทำงานแล้ว อยู่บ้านดี ๆ นะ!” มู่อวี้เฉิงบอกถงเหมี่ยวเหมี่ยวและพูดบอกเธออย่างอ่อนโยน

หลังจากถงเหมี่ยวเหมี่ยวได้ยินมู่อวี้เฉิงพูดแบบนั้น เธอก็ยิ่งรู้สึกละอายแก่ใจมากขึ้น ถึงอย่างนั้นเธอก็มีความสุขเช่นกันที่ได้ยินคำพูดอ่อนโยนของมู่อวี้เฉิงและไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก

จู่ ๆ เสี่ยวเป่าก็รีบพูดขึ้นว่า “แด๊ดดี้เป็นผู้ชาย ก็ต้องปกป้องหม่ามี้กับน้องสาวอยู่แล้วสิ แด๊ดดี้ทำได้แน่นอน ระดับนี้ไม่มีอะไรเกินเลย และไหนจะผมอีก! ผมก็เป็นผู้ชาย ผมปกป้องหม่ามี้กับน้องสาวได้!”

เสี่ยวเป่ารู้สึกว่าพ่อของเขามีอำนาจทุกอย่าง เรื่องเล็กน้อยแค่นี้จะยากสำหรับพ่อสักแค่ไหนเชียว?

มู่อวี้เฉิงที่ได้ยินคำพูดของเสี่ยวเป่าพึงพอใจมากและเห็นด้วย “เสี่ยวเป่าพูดถูก แด๊ดดี้ทำได้ทุกอย่าง เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ จะยากสำหรับแด๊ดดี้ได้ยังไง จริงมั้ย! เจ้าลูกชาย ฮ่าฮ่า”

มู่อวี้เฉิงโอบกอดเสี่ยวเป่าและจิ้มจมูกเสี่ยวเป่า

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเมื่อได้ยินคนตัวเล็กและคนตัวใหญ่อ้างตนว่าเป็นผู้แข็งแกร่ง “แล้วเจ้าตัวแสบรู้ได้ยังไงว่าน้องในท้องคือน้องสาว ไม่ใช่น้องชาย?”

“ก็เพราะว่าผมอยากมีน้องสาวไง!” เสี่ยวเป่าพูดออกมาราวกับเป็นเรื่องธรรมดา

“งั้นถ้าหม่ามี้คลอดน้องชายออกมา ลูกจะรังแกน้องหรือเปล่า?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูลูกชายผู้น่ารักของเธอแล้วอดไม่ได้ที่จะพูดแกล้งเขา

“ไม่มีทาง ต้องเป็นน้องสาวสิ แต่ถ้าเป็นน้องชายก็ไม่เป็นไรฮะ เสี่ยวเป่าไม่แกล้งน้องหรอก ผมเป็นลูกผู้ชายจะรังแกน้องชายตัวเองได้ยังไง! ผมจะปกป้องน้องและสอนให้น้องเป็นลูกผู้ชายเหมือนกัน!” เสี่ยวเป่าย่นจมูกแล้วพูดอย่างน่ารัก

“หลังจากนี้ไปลูกจะมีหน้าที่รับผิดชอบในการสอนน้อง เจ้าลูกชายตัวแสบของหม่ามี้” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูลูกชายและรู้สึกดีใจมากที่เขาพูดแบบนั้นออกมา โดยรู้ดีว่านี่มาจากการอบรมสั่งสอนที่ดีจากเธอ

มู่อวี้เฉิงมองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับเสี่ยวเป่าแล้วส่งยิ้มให้ “งั้นเสี่ยวเป่า ความปลอดภัยของหม่ามี้อยู่ในมือลูกแล้ว ลูกต้องดูแลหม่ามี้ให้ดีนะ”

มู่อวี้เฉิงยิ้มแล้วพูดบอกเสี่ยวเป่า “แด๊ดดี้ต้องไปทำงานก่อน ไปนะเจ้าลูกชาย!”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวลุกขึ้นยืนและเดินมาช่วยมู่อวี้เฉิงจัดแจงเสื้อผ้า เธอหอมแก้มมู่อวี้เฉิงเบา ๆ และพูดด้วยสีหน้าแดงก่ำว่า “ขับรถระวัง ๆ ล่ะ!”

“ผมจะระวัง พักผ่อนอยู่บ้านดี ๆ นะ” หลังจากพูดจบ มู่อวี้เฉิงก็จูบหน้าผากถงเหมี่ยวเหมี่ยวและเดินทางออกไปบริษัท

กระทั่งมู่อวี้เฉิงออกเดินทางไปได้สักพัก กู้ชิงก็มาหา ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

กู้ชิงเดินหอบท้องโตผ่านบานประตูเข้ามา พอเสี่ยวเป่าเห็นกู้ชิงก็รีบเดินมาทักทายยกใหญ่

“สวัสดีครับป้ากู้ชิง ป้ากู้ชิงได้น้องสาวเหรอ?” เสี่ยวเป่าถาม

“ไม่รู้สิจ๊ะ? เสี่ยวเป่าอยู่บ้านเป็นเด็กดีหรือเปล่า!” กู้ชิงลูบหัวเสี่ยวเป่าและพูดถามอย่างอ่อนโยน

“เป็นเด็กดีมากฮะ ตอนแด๊ดดี้จะออกไปแด๊ดดี้บอกให้ผมปกป้องหม่ามี้ด้วย ตอนนี้ผมโตเป็นลูกผู้ชายแล้ว!” เสี่ยวเป่าหันไปพูดกับกู้ชิง

“เอาล่ะ ๆ เจ้าตัวแสบ ให้ป้ากู้ชิงนั่งลงก่อนแล้วค่อยมาคุยกัน!” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูลูกชายของเธอกับกู้ชิง โดยเน้นย้ำคำว่าเจ้าตัวแสบแล้วส่งยิ้มให้เขา

“เสี่ยวเป่าโตมากแล้วจริง ๆ ตอนนี้รู้จักปกป้องหม่ามี้แล้วด้วยนะ!” กู้ชิงพูดหยอกล้อแล้วปิดปากหัวเราะ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้คิดมากแต่กลับยิ้มตอบรับ “ใช่ โตแล้ว”

“ว่าแต่เธอเถอะ! ฉินคั่วให้เธอออกมาคนเดียวได้ยังไง ไม่กลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้างเหรอ!” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดถามด้วยสีหน้าโกรธเคือง

“เขามาส่งฉัน ตอนนี้เห็นว่าไปหาคุณมู่น่ะ แต่เดี๋ยวอีกสักพักก็คงจะกลับมาหาฉันแหละ” กู้ชิงพูด

ขณะเดียวกัน ฉินคั่วก็เดินทางไปหามู่อวี้เฉิงที่บริษัท

“มาทำอะไร ไม่ไปตามเฝ้ากู้ชิงเหรอ?” มู่อวี้เฉิงพูดถามฉินคั่วด้วยสีหน้าประหลาดใจ

“ชิงชิงไปหาพี่สะใภ้น่ะ ฉันก็เลยมาหาแกบ้าง” ฉินคั่วยักไหล่แล้วพูดตอบ

หลังจากได้ยินฉินคั่วพูดแบบนั้น มู่อวี้เฉิงก็ค้นพบว่าที่บริษัทไม่มีปัญหาอะไร เขาจึงเดินทางกลับบ้านพร้อมกับฉินคั่ว

มู่อวี้เฉิงเดินเข้าประตูบ้านไปและเห็นว่ากู้ชิงกับถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน แต่ทว่ามันกลับทำให้ มู่อวี้เฉิงไม่มีความสุขมากและใบหน้าของเขาก็ดูเย็นชาขึ้น