Novel PDF » คลังนิยายแปลอัปเดตไว 24 ชม.
  • หน้าหลัก
  • นิยายทั้งหมด
  • Banner Contact
Advanced
Sign in Sign up
  • หน้าหลัก
  • นิยายทั้งหมด
  • Banner Contact
Sign in Sign up

ทะลุมิติมาเป็นคุณหนูใหญ่กลับต้องมาเลี้ยงน้องจนได้ดีแถมต้องเลี้ยงลูกอีกต่างหาก - บทที่ 138 ข้าคิดว่าน่าสนใจดี

  1. Home
  2. ทะลุมิติมาเป็นคุณหนูใหญ่กลับต้องมาเลี้ยงน้องจนได้ดีแถมต้องเลี้ยงลูกอีกต่างหาก
  3. บทที่ 138 ข้าคิดว่าน่าสนใจดี
Prev
Next
<*>นิยายBookmarksไม่แจ้งเตือนท่านสามรถดูนิยายอัพเดทได้ที่นี่<*>Click

บทที่ 138 ข้าคิดว่าน่าสนใจดี

อู่เชียนเชียนเข้าใจสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็วและรีบเข้าไปเสนอ “พี่ฟาง พี่สะใภ้ฟาง ท่านวางใจเรื่องนี้ได้ พี่ชิงหลันเก่งมากในเรื่องการทำอาหาร ข้ายังไปกินข้าวบ้านนางเป็นประจำเลย”

ฟางจื่ออี้และภรรยามองหน้ากันไปมา แล้วยิ้มอย่างเขินอาย ช่างน่าอายจริง ๆ

“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อันใด” ซ่งชิงหลันว่าพลางก้มลงเล็กน้อย มองไปที่เด็กชายด้านหลังฟางจื่ออี้ แล้วถามด้วยรอยยิ้ม “เจ้าหนู ไหนบอกมาซิว่าเจ้าอยากกินสิ่งใด”

เด็กน้อยเดินไปมาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดออกมาอย่างตื่นเต้น “ข้าอยากกินไข่ตุ๋นกับเนื้อสับ เอาไข่แบบเนียนนุ่มเหมือนที่ท่านปู่ทำให้กินนะขอรับ”

เมื่อเห็นท่าทางน่าเอ็นดูของเด็กน้อย หญิงสาวอย่างซ่งชิงหลันก็ใจอ่อนยวบทันที

นางยื่นมือไปแตะจมูกเล็ก ๆ ของเขาด้วยรอยยิ้มเอ็นดู หนูน้อยคนนี้ช่างพูดเสียจริง รู้ด้วยว่าไข่ตุ๋นต้องเป็นแบบไหนจึงจะอร่อย “ได้เลย เจ้ารอก่อนนะ”

หลังจากพูดจบ ซ่งชิงหลันก็ยืนขึ้นอีกครั้ง มองไปทางฟางจื่ออี้แล้วถามกับเจ้าของบ้าน “ห้องครัวอยู่ที่ใดหรือเจ้าคะ?”

ภรรยาของฟางจื่ออี้รีบตอบ “ทางนี้เลย”

นางว่าพลางนำทางซ่งชิงหลันไป

ทันทีที่ซ่งชิงหลันเข้าไปในห้องครัว นางก็เริ่มมองสำรวจอย่างรวดเร็ว แล้วก็พบว่าครัวของบ้านฟางนั้นมีเครื่องครัวทุกอย่างครบครันไปหมด

หญิงสาวจุดเตาและตอกไข่สามฟอง

แบ่งส่วนหนึ่งลงไปอีกชาม เติมเกลือแล้วตีให้เข้ากัน จากนั้นใส่ไข่ลงไปในน้ำต้มสุก คนให้เข้ากัน ครอบฝาปิด ใส่ลงไปในซึ้งเพื่อนึ่งให้สุก

ใช้เวลาระหว่างที่กำลังรอให้ไข่สุกด้วยการไปสับหมูสามชั้นรวมกับเนื้อ แล้วนำไปผัดกับเครื่องปรุงออกมาเป็นเนื้อผัดซีอิ๊วสำหรับราดบนไข่ตุ๋น

ทั้งสองส่วนเสร็จพร้อม ๆ กัน ก็นำมาประกอบเป็นไข่ตุ๋นเนื้อสับตามที่หนูน้อยอยากกิน

“เจ้าลองชิมดูเถิด ว่านี่ใช้รสชาติแบบที่เจ้าชอบหรือไม่” ซ่งชิงหลันเดินออกจากครัว พร้อมกับไข่ตุ๋นแล้วพูดกับเด็กชาย

ฟางต้าจิง ลูกชายของฟางจื่ออี้มองไปยังไข่ตุ๋นราดด้วยเนื้อสับผัดที่อยู่บนโต๊ะก็เบิกตากว้างอย่างประหลาดใจ น้ำลายแทบจะไหลออกจากปาก “ว้าว… กลิ่นหอมมากขอรับ ทั้งยังน่าอร่อยมากอีกด้วย”

ฟางจื่ออี้และภรรยาเองก็ไม่สามารถอดใจได้

คนเป็นพ่อเดินเข้ามาตักไข่ตุ๋นเนื้อสับยื่นไปที่หน้าลูกชาย “เจ้าลองกินดูเถิด”

ฟางต้าจิงอ้าปากให้พ่อป้อนอาหารอย่างอดใจไม่ไหว เด็กน้อยกินเข้าไปคำใหญ่

จากนั้นซ่งชิงหลันก็มองเด็กน้อยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

“อร่อยมากเลยขอรับ” เด็กชายพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า ตามด้วยการยกนิ้วให้แม่ครัวจำเป็นอย่างชื่นชม แล้วพูดพร้อมยิ้ม “อร่อยมากจริง ๆ รสชาติเหมือนที่ท่านปู่ทำให้กินเลยขอรับ”

ฟางต้าจิงคว้าช้อนจากมือบิดา แล้วตักไข่ตุ๋นกินด้วยตัวเอง

ไม่นานนักไข่ตุ๋นเนื้อสับก็หมด เด็กน้อยได้กินอาหารจนอิ่มหนำสมใจ

อู่เชียนเชียนมองอย่างตกใจ

นางดึงแขนเสื้อซ่งชิงหลันแล้วพูดเสียงเบา “พี่ชิงหลัน ท่านเก่งยิ่งนัก ทำให้ทุกคนกินอย่างเอร็ดอร่อยเช่นนี้ อย่าบอกนะว่าตอนที่ข้าไปกินอาหารบ้านท่านครั้งแรก ข้าก็มีอาการเช่นนี้เช่นกันหรือ?”

ซ่งชิงหลันได้ยินเช่นนั้นก็ไม่สามารถกลั้นขำเอาไว้ได้ หลุดหัวเราะออกมาอย่างเสียงดัง มองไปทางอู่เชียนเชียนแล้วเอ่ยหยอกล้อ “เจ้าก็เป็นเช่นนี้”

สาวน้อยได้ยินแบบนั้นก็ตบหน้าผากตัวเองแล้วร้องคร่ำครวญ “ให้ตายเถิด น่าอายเช่นนี้”

หลังจากที่ฟางจื่ออี้กินจนอิ่มก็มองมาทางซ่งชิงหลันด้วยความตกใจ แล้วพูดขึ้น “แม่นางซ่ง ไข่ตุ๋นเนื้อสับที่เจ้าทำเหมือนของพ่อข้ามากจริง ๆ ไม่รู้ว่าจะขอบคุณเจ้าอย่างไรดี เจ้าอยากได้พิราบย่างกลับบ้านไปกินสักตัวหรือไม่?”

ว่าจบฟางจื่ออี้ ก็รีบลุกขึ้น ห่อพิราบย่างแล้วส่งให้ซ่งชิงหลัน

หญิงสาวไม่ปฏิเสธ รับพิราบย่างมาด้วยรอยยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นพวกเราต้องขอตัวกลับก่อนนะเจ้าคะ”

ทั้งสองเดินไปที่ประตู แต่ก็มีเสียงของฟางโย่วลี่ดังขึ้นมาเสียก่อน “ช้าก่อน”

ซ่งชิงหลันชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงหันกลับไปอย่างช้า ๆ

มองไปที่ฟางโย่วลี่ที่อยู่ด้านหลัง แล้วคลี่ยิ้มจาง ๆ “มีอันใดหรือเจ้าคะอาจารย์ฟาง”

“อะแฮ่ม…” ฟางโย่วลี่กระแอมขึ้นสองครั้ง แล้วเดินตรงเข้ามาหาซ่งชิงหลัน แล้วถามต่อ เจ้าวางแผนจะใส่ไข่ตุ๋นเนื้อสับลงไปในรายการอาหารของร้านเจ้าหรือไม่

เจ้าของร้านสาวเลิกคิ้วขึ้นแล้วตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “ตามแต่พ่อครัวฟางต้องการเลยเจ้าค่ะ”

อู่เชียนเชียนที่ฟังทั้งสองพูดคุยกันก็นิ่งอึ้งไป รู้สึกว่านี่เป็นบทสนทนาที่แฝงไปด้วยความหมายอะไรบางอย่าง

ฟางโย่วลี่เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าตอบ “ข้าคิดว่าน่าสนใจดี”

ซ่งชิงหลันยิ้มกว้าง “ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของท่าน แล้วท่านวางแผนจะกลับไปเมืองหลวงเมื่อไรหรือเจ้าคะ”

“ก็…ในสองสามวัน เราต้องเก็บของที่นี่ก่อน แต่ข้ามีข้อแม้หนึ่งข้อ”

“โปรดบอกข้ามาได้เลยเจ้าค่ะ”

“เจ้าต้องมาช่วยข้าเตรียมคิดรายการอาหารใหม่ ๆ เปิดร้านใหม่ก็ควรจะมีอาหารใหม่ ๆ ออกมาขายบ้าง”

ซ่งชิงหลันพยักหน้าเห็นด้วย “เจ้าค่ะ ข้าจะกลับไปรอท่านที่เมืองหลวง”

พูดจบซ่งชิงหลันและอู่เชียนเชียนก็กลับบ้านไปด้วยกัน

อู่เชียนเชียนนั่งอยู่บนเกวียนอย่างเหม่อลอย ผ่านไปครู่หนึ่งก็จับแขนซ่งชิงหลันก่อนถามด้วยความสงสัย “พี่ชิงหลัน เกิดอันใดขึ้นหรือเจ้าคะ ตอนแรกอาจารย์ฟางไม่อยากมากับเรา แต่เหตุใดเขาถึงได้เปลี่ยนใจอย่างกะทันหัน ท่านทำอันใดให้เขาเกิดพอใจขึ้นมาอย่างนั้นหรือเจ้าคะ?”

ซ่งชิงหลันยิ้มอย่างมีเลศนัยแล้วตอบ “ก็ทำไข่ตุ๋นกับเนื้อสับอย่างไรเล่า”

ที่ลานบ้านตระกูลฟาง

ฟางจื่ออี้เริ่มสงสัยขึ้นมาไม่ต่างกัน ลูกชายมองไปทางบิดาของตนอย่างไม่เข้าใจ “ท่านพ่อ เหตุใดท่านถึงได้เปลี่ยนใจอย่างกะทันหันเล่า?”

ฟางโย่วลี่นั่งลงบนม้าหินอ่อนด้วยสายตาชื่นชม “สตรีผู้นี้ฉลาดหลักแหลม นางจงใจเก็บไข่ตุ๋นไว้ให้ข้าหนึ่งชามในครัว อีกทั้งนางยังมีทักษะการทำอาหารที่ยอดเยี่ยม ร้านที่นางกำลังจะเปิดก็จะกลับมามีชื่อเสียงอีกครั้งเพราะนางแน่”

เมื่อซ่งชิงหลันและพี่น้องคนอื่น ๆ กลับมาถึงบ้าน ซ่งชิงตงและหลิวกุ้ยเสียแทบรอไม่ไหวที่เข้ามาถามไถ่

“ท่านพี่ เป็นอย่างไรบ้างขอรับ พ่อครัวฟางจะกลับมาหรือไม่?”

หลิวกุ้ยเสียเห็นว่าสีหน้าของนางไม่ดีนัก จึงยิ้มจาง ๆ แล้วเอ่ยปลอบใจ “หลันหลัน เจ้าอย่าเพิ่งท้อใจไป พ่อครัวฟางคนนี้เป็นคนที่คาดเดายากนัก ไม่แปลกที่เขาจะไม่ยอมมา เราสามารถหาพ่อครัวใหม่ได้อยู่แล้ว อีกทั้งเรายังมีคนครัวมีฝีมืออีกมากในเมืองหลวงแห่งนี้”

“ฮ่า ๆ ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ เราทำสำเร็จแล้ว พ่อครัวฟางตกลงจะกลับมาทำงานที่ร้านเรา” เมื่อเห็นท่าทางกังวลใจของพวกเขา อู่เชียนเชียนก็อดไม่ได้ที่จะระเบิดหัวเราะแล้วพูดความจริงออกมา

ซ่งชิงตงจึงยิ้มออกมาอย่างมีความสุขเช่นกัน

เขาจับมือท่านพี่แล้วถามว่า “ท่านทำได้จริง ๆ หรือขอรับ?”

ให้ข้าเป็นคนเล่า ข้าอยากเล่า ก่อนที่ซ่งชิงหลันจะได้เริ่มเอ่ยปาก อู่เชียนเชียนแทบรอไม่ไหวที่จะเข้าไปใกล้ แล้วเริ่มอธิบาย ตั้งแต่ที่ซ่งชิงหลันทำไข่ตุ๋นเนื้อสับที่บ้านพ่อครัวฟาง พวกเขาจึงยอมรับในฝีมือของพี่ชิงหลัน และยอมกลับมาทำงานอีกครั้ง

หลิวกุ้ยเสียได้ยินเช่นนั้นก็พูดขึ้นมาทันที “ไม่น่าแปลกใจเลย ตอนที่พ่อครัวฟางทำงานที่ร้าน เขาก็ชอบผู้ช่วยที่เป็นคนมีฝีมือเป็นพิเศษ แน่นอนว่าคนที่มีความสามารถอย่างชิงหลันต้องเข้าตาคนอย่างเขา”

“หากไม่มีอันใดผิดพลาด เพียงรอให้พ่อครัวฟางกลับมาถึงเมืองหลวง ร้านอาหารก็จะพร้อมเปิดทำการแล้ว”

ฝากนิยายบ้านน้อยๆไว้ด้วยนะคะ บราวนี่ออนไลน์ <จิ้ม>
Prev
Next

Comments for chapter "บทที่ 138 ข้าคิดว่าน่าสนใจดี"

MANGA DISCUSSION

ใส่ความเห็น

You must Register or Login to post a comment.

Novel PDF

YOU MAY ALSO LIKE

novelpdf0073
เสน่ห์รักคุณหนูต่างสกุล
03/05/2023
62a95ddaZSiEiP4W
ทะลุมิติไปเป็นแม่ของวายร้ายทั้งสาม [穿书后,我成了三个反派的娘]
17/02/2024
ef001c104ec4
คุณหนูใบ้หัวใจแกร่ง
14/09/2024
633e76f8SBWScIIi
เก้าพี่น้องเลี้ยงซาลาเปาสุดแสบ [九个哥哥团宠小甜包]
28/06/2024

    © 2020 - 2023 Novelpdf.xyz
    เว็บอ่านนิยาย นิยาย pdf เว็บ “novelpdf.xyz ” เว็บอ่านนิยายสนุกๆ เพลิดเพลินไปกับนิยายต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น นิยายวาย, นิยายจีน, นิยายรัก, แฟนตาซี, กำลังภายใน, ผจญภัย สุดยอดวิชากำลังภายใน อัพเดททุกวัน ดฯฌซ,ฑ๊โฌฮฤ

    Sign in

    Lost your password?

    ← Back to Novel PDF » คลังนิยายแปลอัปเดตไว 24 ชม.

    Sign Up

    Register For This Site.

    Log in | Lost your password?

    ← Back to Novel PDF » คลังนิยายแปลอัปเดตไว 24 ชม.

    Lost your password?

    Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.

    ← Back to Novel PDF » คลังนิยายแปลอัปเดตไว 24 ชม.