ถูกขับออกจากตระกูลแล้วอย่างไร ข้าคือแม่มด - บทที่ 517 แผนการ

ดูเหมือนว่างานเลี้ยงครั้งนี้ของตระกูลลู่จะรวบรวมบุคคลที่โดดเด่นจากทุกวงการจริง ๆ

นี่ไม่ใช่แค่โอกาสในการทำความรู้จักกับตระกูลลู่เท่านั้น แต่ยังเป็นโอกาสในการสร้างความคุ้นเคยกับบุคคลจากทุกวงการอีกด้วย

ทุกคนที่สามารถมาได้จะไม่พลาดโอกาสนี้แน่นอน

จะเห็นได้ว่า ความสำคัญของงานเลี้ยงครั้งนี้และขนาดของมันนั้นยิ่งใหญ่อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

ทันทีที่หนิงหนิงเข้าประตูมา คู่สามีภรรยาวัยกลางคนที่แต่งตัวและมีบุคลิกดีมากก็เดินเข้ามาหา

พวกเขาเดินมาหยุดตรงหน้าหนิงหนิง มองเธอด้วยรอยยิ้มตาหยี

หนิงหนิงสังเกตเห็นว่าทั้งสองคนมีแสงสีทองอ่อน ๆ ล้อมรอบตัว

เมื่อเทียบกับแสงสีทองบนตัวของลู่จีอัน ของพวกเขาถือว่าจางกว่ามาก

อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นแสงสีทองที่จางมากแบบนี้ แต่หนิงหนิงก็แทบจะไม่เคยเห็นมาก่อนเลย

ไม่คิดว่าในครอบครัวของลู่จีอันจะมีคนที่มีแสงสีทองถึงสามคน

‘ไม่ใช่ เป็นสามคนครึ่ง’

‘ลู่เจียนซินนับเป็นครึ่งคน’

“หนิงหนิง คุณมาแล้ว” หญิงวัยกลางคนที่มีบุคลิกอ่อนโยน มองดูหนิงหนิงอย่างเป็นมิตร

เธอยื่นมือออกไปเตรียมจะจับมือหนิงหนิง แต่เมื่อนึกอะไรขึ้นได้ จึงหดมือกลับ

ลู่จีอันแนะนำว่า “นี่คือแม่ของผม ฮวาหยู ส่วนคนที่อยู่ข้าง ๆ เธอคือ”

“สวัสดี ผมชื่อลู่เจียฝู”

ลู่เจียฝูเพิ่งจะยื่นมือออกไป ฮวาหยูก็ตบมือเขาไปทีหนึ่ง สายตาบอกให้เขาไปอยู่ข้าง ๆ

เธอดูการถ่ายทอดสดทุกวันนะ เธอย่อมรู้ว่าหนิงหนิงเกลียดที่สุดเวลาต้องมีการสัมผัสร่างกายกับคนอื่น

แม้แต่การจับมือก็ไม่ได้

“ไปกันเถอะ เราขึ้นไปคุยกันบนชั้นบนดีกว่า คุณปู่อยากพบคุณมาตลอด” ฮวาหยูเสนอ

เธอรู้ด้วยว่า หนิงหนิงไม่ชอบคนเยอะ ๆ

ที่นี่คนเยอะขนาดนี้ หนิงหนิงคงจะรู้สึกไม่สบายใจแน่

หนิงหนิงมองไปที่หนิงเหนียนแวบหนึ่ง หนิงเหนียนรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย “คุณไปเถอะ”

เขามักจะรู้สึกว่า ระหว่างหนิงหนิงกับตระกูลลู่มีบางอย่างที่เขาไม่รู้

เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกไม่สบอารมณ์เล็กน้อย

หนิงหนิงถูกคนจากตระกูลลู่พาขึ้นไปที่ชั้นสองโดยตรง

ผู้คนในห้องจัดเลี้ยงส่วนใหญ่เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง

แม้ว่าหนิงหนิงจะมีชื่อเสียง แต่พวกเขาก็ไม่ถึงกับจ้องมองเธอทันทีที่เธอเข้ามา

อย่างไรก็ตาม การที่ไม่มีปฏิกิริยาให้เห็นอย่างเปิดเผย ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่ได้สังเกตการณ์อยู่เงียบ ๆ

พวกเขาได้เห็นกับตาว่าลู่จีอันมารับหนิงหนิงเข้างานด้วยตัวเอง ซึ่งเรื่องนี้ทำให้หลายคนรู้สึกประหลาดใจมาก

คนที่มีตำแหน่งสูงกว่าหนิงหนิงก็ไม่เห็นลู่จีอันออกไปรับที่หน้าประตูเลย

แค่นี้ยังไม่พอ ลู่เจียฝูและฮวาหยูยังเข้ามาทักทาย แถมยังแสดงท่าทีสนิทสนมกับหนิงหนิงมาก จนกลุ่มที่เฝ้ามองอยู่แทบทำให้คางตัวเองค้าง

จากนั้นก็เห็นพวกเขาพาหนิงหนิงขึ้นไปชั้นบน

ถ้าเดาไม่ผิด นี่คือการพาไปพบคุณปู่ตระกูลลู่

คุณปู่ตระกูลลู่ หลังจากเกษียณแล้ว ก็ไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนเลย ไม่มีข่าวคราวใด ๆ ทั้งสิ้น

นี่คือสิ่งที่ผู้คนทราบกันดี

ทว่าตอนนี้อีกฝ่ายกลับมาพบกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

อีกทั้งท่าทีของตระกูลลู่ที่มีต่อหนิงหนิงนี้ ชัดเจนว่าไม่คิดจะปิดบังอะไรเลย

ถ้าจะบอกว่าพวกเขาทำแบบนี้ไม่ได้ตั้งใจให้คนนอกเห็น ก็คงไม่มีใครเชื่อหรอก

มันเป็นการจงใจแน่นอน

นี่เป็นระดับความสำคัญที่ทำให้คนรู้สึกทึ่ง

หนิงหนิงและตระกูลลู่มีความสัมพันธ์กันอย่างไรกันแน่ ช่างทำให้คนรู้สึกอยากรู้จริง ๆ

หลายคนต่างเดาเอาในใจ มีคนกระซิบว่า “หรือว่าเป็นลูกสะใภ้?”

ทุกคนต่างสบตากันไปมา การให้ความสำคัญมากขนาดนี้ ก็มีความเป็นไปได้แค่เป็นลูกสะใภ้ในอนาคตเท่านั้น

เห็นได้ชัดว่า นี่คือความคิดแรกของคนส่วนใหญ่

แน่นอนว่าเมื่อแขกในงานคิดแบบนี้ ชาวเน็ตก็ต้องนึกถึงเรื่องนี้ได้เช่นกัน

เหตุการณ์คืนนี้ทำให้เทรนด์ยอดนิยมคึกคักมากเลยทีเดียว

#ลู่จีอันชี้แจง#

#จดหมายเชิญ#

#ตระกูลลู่เลี้ยงฉลอง#

#รักสามเส้าที่กลายเป็นความวุ่นวายสามเส้า#

#สถานการณ์วุ่นวายในจินตนาการ#

#ลู่จีอันหนิงหนิง#

#ลำพองตัวเองว่าเป็นที่รัก#

…

เกือบครึ่งหนึ่งของเทรนด์ยอดนิยมถูกครอบคลุมด้วยเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นหน้าบ้านตระกูลลู่

ข่าวฉาวอันเร่าร้อนระหว่างเจียงกับลู่ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เพิ่งจะเริ่มต้น ก็จบลงด้วยวิธีที่น่าอึดอัดอย่างยิ่ง

ไม่มีอะไรจะทำให้คนรู้สึกอับอายไปกว่าการถูกลู่จีอันปฏิเสธซึ่ง ๆ หน้าแล้ว

[ไม่ไหว มันน่าอายเหลือเกิน แฟน ๆ ในโลกออนไลน์ชิปก็แค่สนุก ๆ ไปแบบนั้น แต่ทำไมคนจริงต้องมาเกี่ยวด้วย พอฉันเห็นฟู่เซี่ยนหลี่ปกป้องเจียงเจินแบบนั้น ฉันถึงกับจิกนิ้วเท้าเข้าไปในพื้น มันน่าอายจริง ๆ]

[เพราะว่านอกจากลู่จีอันแล้ว ตัวคนจริงเองก็เชื่อเรื่องพวกนี้ด้วย]

[ก็เหมือนที่หนิงเหนียนพูดไว้ อย่าหลงตัวเองมากไป]

[ฉันโกรธจริง ๆ ก่อนหน้านี้หนิงหนิงก็โดนด่าไม่น้อยเลยนะ]

[แฟน ๆ ของเจียงเจินไปไหนกันหมด ทำไมไม่ออกมาโวยวายล่ะ พี่สาวของพวกคุณไม่ใช่คนที่ใคร ๆ ก็หลงรักหรอกเหรอ?]

[ใคร ๆ ก็หลงรัก หรือทั้งหมดนี้เป็นแค่ความฝันลม ๆ แล้ง ๆ ของแฟน ๆ?]

[บางทีการมีความมั่นใจมากเกินไป ก็ไม่ใช่เรื่องดีจริง ๆ นะ]

[พระเอกนางเอกพยายามแสดงซีรีส์วัยรุ่นกันอย่างเต็มที่ น่าเสียดายที่พระรองไม่ให้ความร่วมมือ]

[ฮ่า ๆ ๆ ลู่จีอันก็บอกแล้วไง คราวหน้าที่ต้องแสดงซีรีส์วัยรุ่น อย่าพาเขาไปด้วยอีกเลย เขาไม่เข้าร่วมแล้ว]

[ลู่จีอันเขาก็เก่งเรื่องแซวคนจริง ๆ ฉันขำจนตายเลย]

[ดังนั้น ลู่จีอันและหนิงหนิงมีความสัมพันธ์อะไรกันแน่?]

[ปกติดูเหมือนทั้งสองคนไม่ค่อยมีความเกี่ยวข้องกัน แต่แอบมีความสัมพันธ์ที่ดีมากลับหลังพวกเราเนี่ยนะ?]

[ใช่ ๆ ทุกวันหนิงหนิงก็อ่านแต่หนังสือกับรดน้ำต้นไม้ ไม่เคยเห็นเธอมีปฏิสัมพันธ์ลึกซึ้งกับใครนอกจากหนิงเหนียนเลยนะ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?]

[ทำยังไงดีล่ะ ฉันรู้สึกว่ามันชิปได้นะ ทั้งสองคนหน้าตาดีมาก พวกเขาแอบคบกันลับหลังพวกเราหรือเปล่านะ?]

[เฮ้ ๆ ๆ อย่าจับคู่มั่วสิ ดูแล้วทั้งสองคนก็แค่เป็นเพื่อนธรรมดาเท่านั้น อย่าเห็นว่าเป็นผู้ชายกับผู้หญิงแล้วสรุปเลยว่าเป็นแฟนกันสิ]

ผู้คนยังคงยังสงสัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างหนิงหนิงกับลู่จีอันมากกว่า

สองคนนี้ที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย วันหนึ่งกลับถูกดึงมาอยู่ด้วยกันอย่างกะทันหัน

ทำให้ทุกคนรู้สึกไม่ทันตั้งตัว

และดูจากท่าทีของลู่จีอันที่มีต่อหนิงหนิงก็ดูสนิทสนมมาก ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะดีมากเลยทีเดียว

เขาเชิญหนิงหนิงมาร่วมงานเลี้ยง แต่ไม่ต้องใช้บัตรเชิญเลย ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างพวกเขา

หลายคนต่างคาดเดากันว่าทั้งสองเป็นคู่รักกันหรือเปล่า

อย่างไรก็ตาม ปฏิกิริยาแรกของแฟนคลับหนิงหนิงคือการต่อต้าน

พูดเล่นหรือไง ใครกันจะคู่ควรกับหนิงหนิงได้

พวกเขาต่างปฏิเสธในช่องแสดงความคิดเห็นต่าง ๆ กลัวว่าหนิงหนิงจะมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับลู่จีอันแม้แต่นิดเดียว

[อย่าเชื่อข่าวลือ อย่าเผยแพร่ข่าวลือ]

[พวกคุณดูหนิงหนิงสิ ดูท่าทางเธอแล้ว เธอดูเหมือนคนที่จะมีแฟนหรือไง]

[ใช่ หนิงหนิงยุ่งมาก ทั้งอ่านหนังสือ ปลูกดอกไม้ แถมยังต้องดูแลน้องชาย เธอไม่มีเวลามาคบหากับใครหรอก]

…

เนื่องจากการคัดค้านอย่างรุนแรงจากแฟนคลับ หัวข้อนี้จึงถูกกดดันให้ยุติลงชั่วคราว

ส่วนคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ยังไม่รู้เรื่องการถกเถียงบนอินเทอร์เน็ตเสียด้วยซ้ำไป

หนิงหนิงถูกพาขึ้นไปชั้นสอง กำลังเตรียมตัวเข้าไปในห้องหนึ่ง

ทันใดนั้น เธอก็รู้สึกถึงสายตาที่แตกต่างออกไป

มันแตกต่างจากสายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น สายตานั้นเจือปนไปด้วยความเกลียดชังมากมาย

เธอจึงหันหลังกลับไปมองหา แต่สายตานั้นก็หายวับไปในทันที

ลู่จีอันเปิดประตู “เข้ามาเถอะ”

สายตานั้นหายไป หนิงหนิงพยักหน้า แล้วเดินตามเข้าไปในห้อง

ที่ชั้นล่างตรงหน้าหน้าต่างบานใหญ่ จ้าวฉี่หมิงถือโทรศัพท์มือถือเดินออกจากห้องจัดเลี้ยง เขาหามุมที่ไม่มีคนแล้วกดโทรออก

หลังจากเสียงสัญญาณสามครั้ง โทรศัพท์ก็ถูกรับสาย

“หนิงหนิงมาแล้ว” จ้าวฉี่หมิงพูดตรงประเด็นทันที

อีกฝ่ายไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ

จ้าวฉี่หมิงรู้สึกเริ่มหมดความอดทน “คนล่ะ?”

“ในเมื่อคนมาแล้ว ก็ดำเนินการตามแผนเดิม” อีกฝ่ายเพิ่งจะเอ่ยปากอย่างไม่เร่งร้อน

แม้จะมาถึงแล้ว แต่จ้าวฉี่หมิงกลับรู้สึกลังเลขึ้นมา

เขาลูบสิ่งของในกระเป๋าของตัวเอง แล้วรู้สึกทันทีว่ามันร้อนผ่าวจนแทบลวกมือ