ท่านบัณฑิตเจ้าขา... ข้ามาแต่งแทน พร้อมระบบสุดป่วน! - บทที่ 236 มีภารกิจใหญ่

บทที่ 236 มีภารกิจใหญ่

“ได้แล้ว ฉันเข้าใจแล้ว ถ้าไม่มีคำสั่งจากฉัน เธอก็ไม่ต้องเข้ามาอีก”

“ค่ะ ค่ะ คุณหนู ถ้าไม่มีคำสั่งจากคุณ หม่อมฉันจะไม่กล้าเข้ามาอีกแน่นอนค่ะ”

อวิ่นเอ๋อร์ได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก รีบกลับไปรายงานคุณหนูใหญ่ที่บ้านของตน

หลังจากที่ด้านนอกเงียบสงบลง หลี่เก๋อเฟยจึงค่อยๆ ยกมือขึ้นมาวาดภาพของตัวเอง

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ บุหรี่ก็เกือบจะมอดดับแล้ว จริงๆ แล้วแบบเสื้อผ้าที่ระบบให้มาไม่ได้มีมากมายขนาดนี้ แต่หลี่เก๋อเฟยวาดไปทีละแผ่นๆ ก็ยังไม่พอใจ วาดอยู่แค่หนึ่งสองชุดนี้ไปเรื่อยๆ แต่ด้วยความสามารถที่มีจำกัด การจะวาดให้ออกมาเหมือนแบบที่ระบบให้มานั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ในที่สุดเมื่อรู้สึกว่าคอของตัวเองเริ่มแข็งไปหมด หลี่เก๋อเฟยจึงเงยหน้าขึ้นและใช้มือบิดคอตัวเองเบาๆ

ด้านนอก อวิ่นเอ๋อร์มองดูแสงจันทร์ที่ดูเหมือนจะดึกมากแล้ว ตอนนี้เธอก็ทนไม่ไหวแล้ว จึงเคาะประตูเบาๆ

“ปัง ปัง”

“โอ๊ย เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะเนี่ย”

หลี่เก๋อเฟยขยับตัวไปมา เมื่อครู่ถึงได้รู้ตัวว่าเธอนั่งอยู่ในห้องนี้นานเกินไปแล้ว ทั้งร่างกายแข็งเกร็งไปหมด ความเมื่อยล้าทำให้เธอร้องครางเบาๆออกมา

“คุณหนูใหญ่ ดึกมากแล้วนะคะ พวกเราไปนอนกันเถอะ”

เมื่อได้ยินเสียงทักทายแผ่วเบาของอวิ่นเอ๋อร์จากด้านนอก หลี่เก๋อเฟยถึงได้นึกถึงความดีของสาวใช้คนเล็กของเธอ

เธอขมวดคิ้วแน่นพลางถอนหายใจอย่างจนปัญญา แต่ในตอนนี้หลี่เก๋อเฟยก็ส่ายหน้าโดยไม่รู้ตัว แล้วพูดกับอวิ่นเอ๋อร์ที่อยู่ด้านนอกว่า

“ฉันรู้แล้ว เธอก็ไปนอนเถอะ”

“เจ้าค่ะ”

อวิ่นเอ๋อร์รับคำ แต่ก็ยังไม่ไปไหน ถึงแม้จะถูกหลี่เก๋อเฟยดุ แต่เธอก็เป็นแค่สาวใช้ที่ต้องดูแลคุณหนูให้ดี เธอจำเป็นต้องแน่ใจว่าหลี่เก๋อเฟยหลับจริงๆ ก่อนถึงจะจากไปได้

หลังจากที่หลี่เก๋อเฟยได้ฟังคำพูดของอวิ่นเอ๋อร์ เธอก็อดไม่ได้ที่จะหาวออกมา

หลังจากยืดเส้นยืดสายแล้ว หลี่เก๋อเฟยก็ยอมฟังคำแนะนำของอวิ่นเอ๋อร์ในที่สุด ค่อยๆ เดินไปที่ข้างหน้าต่างแล้วเอนตัวลงนอน หลังจากถอดเสื้อผ้าด้วยตัวเอง หลี่เก๋อเฟยก็นอนลงบนเตียง เธอคิดว่าคืนนี้คงจะต้องนอนพลิกไปพลิกมาบนเตียงอีกแน่ เพราะช่วงนี้มีเรื่องให้คิดมากมายเหลือเกิน บ้านหลังเก่าที่อยู่ก่อนหน้านี้ก็ยังขายไม่ออก แต่ตอนนี้กลับต้องเปิดร้านผ้าไหมอีก แล้วเงินพวกนี้จะหามาจากไหนดี หลังจากเปิดร้านผ้าไหมแล้ว จะไปหาคนงานที่ไว้ใจได้จากที่ไหน

หลี่เก๋อเฟยรู้สึกว่าปัญหาทั้งหมดนี้มันมากเกินไป คิดไปคิดมาก็ทำให้ปวดหัวจริงๆ

แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็คือ หลังจากที่หลี่เก๋อเฟยเพิ่งวางหัวลงบนหมอนได้ไม่นาน เธอก็หลับไปโดยไม่รู้ตัว

อวิ่นเอ๋อร์ที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู เอาหูแนบประตูฟังอยู่พักใหญ่ จนแน่ใจว่าหลี่เก๋อเฟยหลับแล้ว จึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วค่อยๆ เดินจากไป

วันรุ่งขึ้นแต่เช้าตรู่ หลี่เก๋อเฟยถูกปลุกให้ตื่น พูดให้ถูกต้องก็คือ เธอถูกหุ่นยนต์ปลุกให้ตื่น

“ระบบแจ้งเตือน กำลังจะมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้น กำลังจะมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้น”

แต่เช้าตรู่แบบนี้ หลี่เก๋อเฟยได้ยินเสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่คุ้นเคยดังขึ้น เธอคิดว่าตัวเองกำลังฝันถึงการสนทนากับระบบอยู่

ดังนั้น หลี่เก๋อเฟยจึงพลิกตัวกลับไปนอนต่อ

ตอนนี้ระบบกำลังครุ่นคิดว่าตอนที่รีเซ็ตสมองของหลี่เก๋อเฟยไปนั้น ลืมตั้งค่าตรงนี้ไปหรือเปล่า ทำไมถึงได้ชอบนอนขนาดนี้

“ระบบแจ้งเตือน คุณผู้จัดการ ได้เวลาตื่นแล้ว เบื้องหน้ากำลังจะมีภารกิจสำคัญ”

เมื่อได้ยินคำว่าภารกิจสำคัญ หลี่เก๋อเฟยก็รู้สึกตื่นตัวขึ้นมาทันที รีบลุกขึ้นนั่งบนเตียง

อะไรนะ ภารกิจสำคัญมาจากไหน

“ระบบแจ้งเตือน เบื้องหน้ากำลังจะมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้น ขอให้คุณตื่นแต่เช้าแล้วออกเดินทางไปที่หอเซียงฟาง”

พระเจ้า นี่เป็นครั้งแรกที่หลี่เก๋อเฟยได้ยินระบบบอกสถานที่เป้าหมายอย่างชัดเจน เธอคิดว่าบุคคลคนนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน นั่นก็หมายความว่าภารกิจนี้ต้องได้คะแนนมากพอสมควร

ตอนนี้หลี่เก๋อเฟยตื่นเต็มที่แล้ว

“อวิ่นเอ๋อร์ ฉันจะล้างหน้าแปรงฟัน”

จากนั้นหลี่เก๋อเฟยก็เรียกอวิ่นเอ๋อร์สาวใช้ประจำตัวมาช่วยล้างหน้าแปรงฟันโดยอัตโนมัติ เรื่องนี้ต้องรีบจัดการ ถ้าพลาดภารกิจนี้ไปจะเสียดายแย่

อวิ่นเอ๋อร์ที่รออยู่หน้าประตูรู้สึกแปลกใจเมื่อได้ยินหลี่เก๋อเฟยเรียกตัวเองแบบนั้น จึงรีบเข้าไปในห้อง

หลี่เก๋อเฟยคิดแต่จะรีบไปที่ซิ่นฟางเกอ เพื่อดูว่าภารกิจที่ทำให้ระบบกระตือรือร้นขนาดนี้เป็นอย่างไร เธอจึงล้างหน้าแปรงฟันอย่างรวดเร็ว

หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เธอนั่งรอคุณยายตระกูลซูที่โต๊ะอาหาร แต่รอนานก็ไม่เห็นท่าน หลี่เก๋อเฟยเริ่มรู้สึกหงุดหงิด จึงถามสาวใช้คนอื่นๆ

“คุณย่าอยู่ไหน นี่ก็รู้กันแล้วว่ากี่โมง ทำไมพวกคุณถึงไม่ไปปลุกคุณยาย พวกคุณไม่รู้หรือว่าถ้าผู้สูงอายุตื่นสายแบบนี้จะไม่ดีต่อสุขภาพ”

เมื่อสาวใช้คนอื่นๆ ได้ยินคุณนายใหญ่ตะโกนด้วยเสียงดังเช่นนั้น พวกเธอก็รีบคุกเข่าลงทันที พลางตอบคำถามคุณนายใหญ่ด้วยความสั่นเทา

“เรียนคุณนายใหญ่ ปกติคุณยายมาเร็วเสมอ วันนี้คุณนายมาเร็วกว่าปกติ ถ้าคุณนายต้องการ พวกเราจะไปเรียกคุณยายมาตอนนี้”

หลี่เก๋อเฟยได้ยินก็รู้ว่าสาวใช้คนนี้พูดโดยไม่คิดไตร่ตรอง โดยเฉพาะประโยคสุดท้าย คุณยายเป็นแม่สามีของเธอ จะมีลูกสะใภ้คนไหนสั่งให้แม่สามีมาหาตามใจชอบได้

ดังนั้นหลี่เก๋อเฟยจึงรีบโบกมือ พลางชี้ไปที่สาวใช้คนนั้น

“จะเรียกคุณยายทำไม ท่านกำลังนอนหลับสบาย แล้วคุณดันปลุกท่านขึ้นมาแบบนี้ มันจะดีต่อสุขภาพของท่านหรือ”

หลี่เก๋อเฟยสะบัดแขนเสื้อเพื่อกลบเกลื่อนความผิดพลาดของตัวเอง เธอจับชายกระโปรงขึ้น เตรียมท่าจะวิ่ง

“วันนี้ฉันมีธุระต้องออกไปข้างนอกก่อน ถ้าเขามาแล้วถามหาฉัน พวกคุณก็บอกเขาไปตรงๆ แบบนี้แหละ”

พูดจบก็รีบออกจากประตูไป ทิ้งให้บรรดาสาวใช้มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

อวิ่นเอ๋อร์รู้สึกหมดปัญญา ทำไมถึงได้มาเป็นสาวใช้ของคุณนายใหญ่ที่ร่าเริงและกระฉับกระเฉงขนาดนี้

แน่นอนว่าอวิ่นเอ๋อร์ทำอะไรกับคุณนายใหญ่ของตัวเองไม่ได้ จึงได้แต่วิ่งตามออกไป พยายามไล่ตามจังหวะก้าวของคุณนายใหญ่ให้ทัน

โชคดีที่เป็นสาวใช้ ดังนั้นการทำงานในแต่ละวันทำให้มีแรงอยู่บ้าง ตอนนี้กำลังวังชาจึงตามทัน

ไม่นานนัก สาวใช้ก็ตามคุณนายใหญ่ของตัวเองทัน

มองดูเส้นทางตรงหน้าที่คุ้นตามากขึ้นเรื่อยๆ ความสงสัยในใจของอวิ่นเอ๋อร์ก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น

เมื่อมาถึงทางเลี้ยวที่คุ้นเคย อวิ่นเอ๋อร์จึงแน่ใจในที่สุดว่าคุณนายใหญ่ของบ้านกำลังจะไปที่หอ