ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1019 ความสามารถไม่เบา / ตอนที่ 1020 ยังรับศิษย์หรือไม่
ตอนที่ 1019 ความสามารถไม่เบา / ตอนที่ 1020 ยังรับศิษย์หรือไม่
ตอนที่ 1019 ความสามารถไม่เบา
เซี่ยเฉียวเก็บวิญญาณเหล่านั้นไปอย่างใจเย็น จากนั้นนางก็หันไปมองสะใภ้จั่วพลางเอ่ย “นักพรตสายมารผู้นั้นอยู่ที่ไหน”
“ในบ่อบ้านข้า” สะใภ้จั่วรีบเอ่ย
เซี่ยเฉียวพยักหน้าเล็กน้อย
พวกเขาพากันเดินไปตามหาคนโดยมีนางนำทาง จ้าวเสวียนจิ่งเห็นว่าฝีเท้าของเซี่ยเฉียวล่องลอยไม่มั่นคง เขาจึงคอยประคองอยู่ข้างๆ
หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็เห็นว่าก้นบ่อมีคนนอนจมกองเลือดอยู่คนหนึ่งจริงๆ เป็น ‘เด็ก’ ที่สูงเพียงครึ่งของผู้ใหญ่
หยวนฉังจื่อเห็นเช่นนั้นก็ตกใจทันที หลังจากที่เขาช่วยกันลากคนผู้นั้นขึ้นมาร่วมกันคนอื่นๆ แล้วก็ต้องยิ่งประหลาดใจขึ้นไปอีก “นี่คือนักพรตสายมารคนนั้นหรือ ทำไมเด็กอย่างนี้!”
“ก็แค่คนแคระ” เซี่ยเฉียวเอ่ยขึ้นทันที จากนั้นนางก็เตะไปที่นักพรตคนนั้นทีหนึ่ง “ยังมีชีวิตอยู่นะ แต่อาคมที่สะท้อนกลับนั้นร้ายแรงมาก ก็ไม่ต่างอะไรกับตายหรอกแบบนี้”
เซี่ยเฉียวครุ่นคิดเล็กน้อย จากนั้นก็หาเชือกมาแล้วขอให้เหล่านักพรตช่วยกันมัดตัวเขาเอาไว้ก่อน แล้วนางก็หยิบยาของตนเองออกมาเม็ดหนึ่งยัดเข้าไปในปากเขา
“ปรมาจารย์โม่ เพื่ออะไร” หยวนฉังจื่อเอ่ยถาม
“เขาเคยให้คนส่งเทียบเชิญมาให้ข้า ทั้งยังเคยใช้อาวุธอาคมทำร้ายข้า โชคดีที่ข้ารู้ทัน ไม่เช่นนั้นข้าก็คงหลงกลเขาไปแล้ว ข้าไม่มีความแค้นอะไรกับเขา จึงอยากจะถามเขาว่าเขาพุ่งเป้าเล่นงานข้าทำไม” เซี่ยเฉียวอธิบาย
ยาของเซี่ยเฉียวทำให้วั่นจิ่วเหลยฟื้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
พอเขาเห็นเซี่ยเฉียวก็มีสีหน้าดุร้ายขึ้นมาทันที “ความสามารถเจ้าไม่เบาเลยนะ!”
“ขอบคุณที่ชม แต่ต่อให้เจ้าชมข้าว่าเป็นดอกไม้ ข้าก็จะบอกว่าเจ้าเป็นขยะอยู่ดี” เซี่ยเฉียวพูดแต่ละคำออกมาด้วยความจริงจัง
สีหน้าของวั่นจิ่วเหลยยิ่งย่ำแย่ลงไปอีก
“พวกเรามีความแค้นอะไรต่อกันหรือ” เซี่ยเฉียวเอ่ยถาม
“ไม่มี”
เซี่ยเฉียวหัวเราะเบาๆ “โกหก”
ในมือของนางไม่รู้ว่ามีกระดิ่งทองแดงอยู่ตั้งแต่เมื่อไร เซี่ยเฉียวยกมันขึ้นมาทุบไปที่วั่นจิ่วเหลยเล็กน้อยจนเกิดเสียงแหลมชัด “พูดความจริง!”
“เจ้าทำลายค่ายกลของข้า!” วั่นจิ่วเหลยพูดด้วยสีหน้าหน้าเย็นชา “หุ่นไม้ใต้ไม้หยินห้าต้นที่นอกเมืองนั้นเป็นของข้า แต่เจ้าก็มาทำลาย เจ้ายังแย่งเห็ดหลินจือเลือดของข้าไปด้วย!”
เซี่ยเฉียวไม่ได้รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย
คนที่ทำเรื่องผิดศีลธรรมไม่ใช่นางเสียหน่อย
เซี่ยเฉียวกวาดตามองเขาเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยเยาะ “อย่างมากเจ้ากอายุแค่สี่สิบสินะ? หุ่นไม้นอกเมืองนั้นมีอายุไม่น้อยแล้ว หรือว่าเจ้าทำมันขึ้นมาตั้งแต่ยังเป็นเด็ก? ดูไม่เหมือนว่าจะเป็นอย่างนั้นเลยนะ!”
คนนี้ดูเหมือนเด็กก็จริงๆ แต่ตอนนี้เมื่อนางได้อยู่ใกล้ๆ แล้ว เซี่ยเฉียวก็สามารถเดาอายุที่แท้จริงของเขาได้จากการพินิจพิจารณาดวงตาและผมของเขา
สีหน้าของวั่นจิ่วเหลยเปลี่ยนไปทันที เขากระอักเลือดออกมาอีกแล้ว
อาคมสะท้อนกลับรุนแรงขนาดนั้น ยาเม็ดเดียวคงแก้ไขอะไรไม่ได้อยู่แล้ว
คนผู้นี้ยังปิดปากสนิท ความเจ็บปวดจากอาคมสะท้อนกลับไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทนรับไหว แต่สีหน้าของเขากลับไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
หากจะถามอะไรมากไปกว่านี้ก็คงไร้ประโยชน์อยู่ดี
“ให้พวกเราเป็นคนนำตัวเขากลับไปเถอะ เขาเป็นอย่างนี้แล้วก็คงจะอยู่ได้ไม่นานแล้ว แต่คนเช่นนี้ตายไปแล้วก็อาจจะกลายเป็นวิญญาณแค้นได้อีก พวกเรานำตัวเขากลับไปจะได้ป้องกันไว้ก่อน” นักพรตกว่างหลุนเอ่ยปาก
เซี่ยเฉียวอยากจะบอกว่านางเองก็จัดการได้
เพียงแต่นักพรตทั้งหลายต่างก็ลำบากเดินทางมาแล้ว นางก็ต้องไว้หน้าพวกเขาบ้างจึงพยักหน้าตกลง
เซี่ยเฉียวรู้สึกว่าเหตุผลที่คนผู้นี้มาหานางน่าจะไม่ได้เป็นเพราะหุ่นไม้นอกเมืองนั้นเพียงเรื่องเดียวหรอก ยังมีความเป็นไปได้…ว่าจะเป็นเรื่องฮวงจุ้ยของบ้านราชครูหลี่ด้วย…
ฮวงจุ้ยของบ้านราชครูนั้นคำนวณไว้ร้ายกาจนัก นักพรตธรรมดาทำไม่ได้หรอก
หรือบางทีนางอาจจะเคยล่วงเกินเขานานมาแล้วแต่ไม่รู้ตัวเท่านั้น
เซี่ยเฉียวเองก็ไม่ได้กังวลใจอะไร จะมาไม้ไหนนางก็รับมือได้ นางยังมั่นใจในตัวเองอยู่บ้าง
ตอนนี้เซี่ยเฉียวและจ้าวเสวียนจิ่งไม่ได้รีบร้อนจากไป เซี่ยเฉียวเก็บวิญญาณของจั่วซังเหนียงไปก่อน จากนั้นพวกนางก็ขึ้นรถม้า พักผ่อนไปพลางขณะที่เดินทางออกไปนอกเมืองเพื่อขุดกระดูกและพยายามเรียกวิญญาณของเด็กคนนั้นกลับมา
โดยพื้นฐานแล้วเซี่ยเฉียวแน่ใจว่าวิญญาณของเด็กน้อยยังคงอยู่
ถึงอย่างไรจิตใจของแม่และลูกก็เชื่อมโยงกัน มารดาคนนี้กลายเป็นวิญญาณแค้น และเด็กน้อยน่าจะเป็นเหมือนกัน แต่เนื่องจากพลังอ่อนแอ ไม่เป็นรูปร่างจึงได้ลอยไปที่อื่น
ตอนที่ 1020 ยังรับศิษย์หรือไม่
เห็ดหลินจือที่อยู่ในมือเซี่ยเฉียวยังใช้ไม่หมด ธูปชักนำวิญญาณที่นางผสมไว้ก่อนหน้านี้ก็จะได้นำมาใช้แล้ว
หลังจากขุดกระดูกของสะใภ้จั่วขึ้นมาแล้วเซี่ยเฉียวก็เปิดแท่นทำพิธี
เซี่ยเฉียวท่องมนต์ ไม่นานนักก็มีเศษเสี้ยววิญญาณลอยมา
ความเร็วเช่นนี้เหนือความคาดหมายของเซี่ยเฉียวไปเล็กน้อย ดูท่าวิญญาณดวงนี้น่าจะลอยอยู่ใกล้หลุมฝังศพของมารดาสะใภ้จั่วผู้นี้ไม่ไกลนัก
ด้วยสัญชาตญาณของแม่และลูก เมื่อสะใภ้จั่วเห็นวิญญาณที่เปราะบางนั้น นางก็รู้สึกได้ว่าเป็นลูกของนางทันที ไอแค้นทั่วร่างนางก็อ่อนลงไปมาก
อย่างไรก็ตาม นางได้เคยฆ่าคนบริสุทธิ์มากมายหลายคนแล้ว พลังชั่วร้ายที่ติดอยู่บนตัวนางจึงไม่สามารถหายไปได้
“ต่อไปข้าจะส่งวิญญาณของเจ้าแม่ลูกทั้งคู่ลงไปพร้อมกัน” เซี่ยเฉียวหันไปมองสะใภ้จั่วพลางเอ่ยปาก
สะใภ้จั่วยิ้มขื่น “ลูกจะได้ลงไปพร้อมกับข้า ข้าก็ยอมแล้ว”
ย้อนกลับไปในตอนนั้นครอบครัวของนางตกต่ำลง บิดามารดาของนางจึงตัดสินใจให้นางแต่งงานกับเถาหยวนที่แกว่ากว่านางถึงยี่สิบปี และนางเองก็ต้องแต่งเข้ามาเป็นภรรยาแทนที่ภรรยาที่ตายไปแล้วของเขา
หลังจากนางแต่งเข้ามาแล้วจึงได้พบว่าเถาหยวนเคยแต่งภรรยามาแล้วหลายคน สาเหตุการตายของพวกนางนั้นน่าสงสัย ครอบครัวของเขามีกิจการใหญ่โต และเพื่อตบตาผู้อื่น ภรรยาที่เขาแต่งงานด้วยจึงล้วนมาจากบ้านที่มีฐานะต่ำต้อยทั้งนั้น หลังจากแต่งงานเข้ามาแล้วพวกนางจึงได้แต่ต้องเชื่อฟังและทำตัวดีๆ
แต่โชคยังดีที่เขาอายุมากแล้ว และเพราะเขาอยากมีลูกจริงๆ เขาจึงค่อยข้างรู้มารยาทเวลาปฏิบัติกับนาง ไม่กล้าทรมานนางมากเกินไป
หลังจากที่นางแต่งเข้ามาแล้ว เถาหยวนก็ทำตัวเรียบร้อยอยู่สองปี พักฟื้นบำรุงร่างกายจนทำให้นางตั้งครรภ์ได้ แล้วหลังจากนั้นเขาก็เริ่มทำตัวเหลวไหลอีกครั้ง
ผู้หญิงที่เข้ามายุ่งวุ่นวายกับเขาคนนั้นมีพื้นเพมาจากครอบครัวที่ดี
เมื่อนางเห็นว่าเถาหยวนมีกิจการครอบครัวร่ำรวย นางก็มักอ้างเหตุผลเรื่องขายดอกไม้เพื่อเข้ามาในบ้าน และออกไปดูละครหาความสนุกบันเทิงเป็นเพื่อนเถาหยวน สะใภ้จั่วยังเคยเตือนแล้วว่าเถาหยวนมีงานอดิเรกที่แปลกพิสดาร ให้นางอยู่ห่างๆ ไว้หน่อยจะดีกว่า แต่หญิงผู้นั้นกลับบอกว่าตนเองเป็นแค่หญิงหน้าตาไม่ดีคนหนึ่ง นางรู้จักแต่ความอิจฉาหึงหวงเท่านั้น
ต่อมาก็เกิดเรื่องกับนางขึ้นจริงๆ
เถาหยวนทนมานาน จู่ๆ เขาได้ปลดปล่อยเช่นนั้นจึงลงมือรุนแรงหน่อย ร่องรอยบนศพนั้นเห็นได้ชัดเจนจนเขาไม่สามารถโกหกใครได้ นอกจากนี้หญิงขายดอกไม้ไม่ใช่ทาส อีกทั้งนางยังมีพี่น้องมากมาย ดังนั้นพวกเขาจึงตามมาถึงบ้านและบอกว่าจะแจ้งทางการให้ได้
เพราะเถาหยวนทำร้ายคนจนตาย นางจึงว่าต่อว่าเขา แต่บังเอิญคนเหล่านั้นเข้ามาหาเรื่องวุ่นวายพอดี เถาหยวนไม่พอใจ แล้วเขาก็ผลักนางออกไปรับหน้าผู้ชายพวกนั้น
คนเหล่านั้น…ทั้งดูถูกและดุด่า ผลักไสและตะคอกจนนางต้องเสียลูกไป
เถาหยวนยังโทษนางว่าไร้ประโยชน์และรังเกียจว่านางเป็นตัวซวย คืนนั้นเขาก็มาลวนลามนางอีก นางคิดว่าชีวิตภายภาคหน้าคงจะลำบาก นางไม่มีความกล้าที่จะอยู่ต่อไปแล้วจึงได้ฆ่าตัวตาย
นางเกลียด เกลียดเถาหยวน เกลียดผู้หญิงคนนั้น และเกลียดคนที่มาหาเรื่องถึงบ้านพวกนั้น
ความแค้นทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกวัน และในที่สุดนางก็ทำให้เถาหยวนตาย และวนเวียนอยู่ในจวนมานานหลายปี…
ความแค้นของสะใภ้จั่วยังไม่ถูกกำจัด เซี่ยเฉียวจะปล่อยวิญญาณแค้นเช่นนี้ออกมาอีกไม่ได้แล้ว นางจึงเก็บวิญญาณแม่และลูกไปพร้อมกันเลย และส่งพวกเขาไปลงไปด้วยกันเมื่อประตูปรโลกเปิดครั้งต่อไป
นางไม่ได้ตั้งใจจะกำจัดไฟแค้นของสะใภ้จั่ว
เพราะการปลูกเมล็ดเช่นไรก็ย่อมให้ผลเช่นนั้น นางน่าสงสารก็จริง แต่ต่อมาคนที่ย้ายเข้ามาในบ้านหลังนั้นก็น่าสงสาร พวกเขาต้องตายเพราะนางไปไม่น้อยเลย
มันเป็นราคาที่นางต้องจ่ายเอง
ใบหน้าของเซี่ยเฉียวซีดลงหลังจากทำเรื่องทั้งหมดนี้ในคราวเดียว
ฝีเท้าของนางล่องลอย แต่นางแสร้งทำเป็นสงบและปีนขึ้นไปบนรถม้าโดยขอให้จ้าวเสวียนจิ่งพานางกลับเมือง
จ้าวเสวียนจิ่งรู้สึกว่าหัวใจของตนเองถูกปกคลุมไปด้วยขี้เถ้าชั้นหนึ่ง เขารู้สึกแย่มาก
เขากลับไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับสิ่งที่นางรู้และสามารถทำได้ และเขาก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย ดังนั้นเขาจึงทำตัวไม่ถูกและหงุดหงิดเล็กน้อย
“ไม่ทราบผู้วิเศษวัดสุ่ยเย่ว์ยังรับศิษย์หรือไม่” จ้าวเสวียนจิ่งถามนาง
เซี่ยเฉียวเหลือบมองเขา “เจ้าถามทำไม หรือว่า…ที่บ้านเจ้ามีเด็กที่อยากจะกราบอาจารย์?”
“ข้าเห็นว่าศิษย์พี่ตรากตรำมากขนาดนี้ หากข้าสามารถเรียนรู้อะไรได้บ้าง ต่อไปข้าจะได้ลงมือได้ด้วย ไม่ต้องให้ศิษย์พี่ตรากตรำขนาดนี้” จ้าวเสวียนจิ่งเอ่ยอย่างจริงจัง
เซี่ยเฉียวมองเขาด้วยความประหลาดใจทันที
YOU MAY ALSO LIKE
nitnit
จ้าวเสวียนจิ่งเป็นพระเอกที่น่ารักมาก