ไหปีศาจ - บทที่ 885 ความผิดพลาด

บทที่ 885 ความผิดพลาด

บทที่ 885

ความผิดพลาด

ทำไมต้องสามวัน

เพราะลั่วอู๋ต้องการเวลาสามวันนี้ในการเตรียมตัว

มังกรกระดูกผี

นี่คือไพ่หายากที่ลั่วอู๋ใช้

ต้องลงทุนเป็นจำนวนมากในการสังเคราะห์พลังวิญญาณของมังกรกระดูกผี อย่างไรก็ตาม ด้วยการพัฒนามิติวิญญาณของลั่วอู๋ การลงทุนนี้จึงไม่หนักเท่าไหร่ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือปราบปรามพวกมัน

แม้ว่ามันจะทำมาจากไหปีศาจ แต่พวกมันก็ไม่เชื่อฟังคำสั่งของลั่วอู๋ มันน่าปวดหัวมาก

ดังนั้นจึงขอความร่วมมือจากทุกคนในการปราบปรามพวกมัน มิฉะนั้น โลกไหคงถูกพลิกกลับด้าน และเป็นไปไม่ได้ที่จะปลดปล่อยมันออกมาก่อนเวลาอันควร

แต่ก็มีอีกปัญหา

มังกรกระดูกผีทั้งสามเป็นสิ่งที่อยู่สุดขอบเขตสิ่งที่ทุกคนพอจะปราบไหว แต่ก็ยังเป็นไปไม่ได้ที่จะจัดการกับเจ้าแห่งบาป

ท้ายที่สุด มิติวิญญาณก็ต่างกันถึงสี่หรือห้าระดับ

ดังนั้นเราต้องทำการจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัวจึงจะได้ผล

นั่นคือแผนของลั่วอู๋

ให้เทพวิญญาณไร้รูปถึงความสนใจของเจ้าแห่งบาป จากนั้นยืมเจ้าสมบัติของไหปีศาจเพื่อดึงตัวเทพวิญญาณไร้รูปออกมาอย่างรวดเร็วและแทนที่ด้วยมังกรกระดูกผีสามตัว

ในชั่วพริบตา มังกรกระดูกผีสามตัวก็ปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ เจ้าแห่งบาป มันอยู่ใกล้กันมาก

มีแม้กระทั่งกรงเล็บของมังกรกระดูกผีอยู่ในมือของเจ้าแห่งบาป

สามวันของการปราบปราม

ปล่อยให้มังกรกระดูกผีโกรธและหงุดหงิดอย่างยิ่ง ทันทีที่พวกมันถูกปล่อย ลมปราณอันทรงพลังเริ่มปล่อยออกมาโดยปราศจากความปรานี

พลังมังกรที่น่ากลัวครอบคลุมทุกสิ่ง

แม้ว่าจะเป็นมังกรกระดูกผี แต่ก็ยังอยู่ในตระกูลมังกร ในบรรดาสิ่งมีชีวิตมิติวิญญาณระดับเดียวกัน ความแข็งแกร่งของมันอยู่ในอันดับแรกอย่างแน่นอน มันน่ากลัวมาก ยิ่งเป็นมังกรของแท้ก็จะสามารถปราบปรามสิ่งมีชีวิตหลายชนิดได้โดยธรรมชาติ

“โฮก!”

มังกรกระดูกผีสามตัวคำรามพร้อมกัน

เสียงของมังกรดังก้องไปทั่วโลก

ภูตชั่วร้ายจำนวนมากมองมายังสถานที่แห่งนี้ด้วยความกลัว สัตว์วิญญาณมังกรปรากฏในดินแดนแห่งผู้ถูกเนรเทศตั้งแต่เมื่อไหร่

ในไม่ช้าพวกมังกรกระดูกผีก็พบว่าตัวเองอยู่ต่อหน้าสิ่งมีชีวิตที่ “เล็กจ้อย”

มันคือโครงกระดูกสีทองเข้ม

พวกมันรู้สึกถึงความสยดสยองของเจ้าแห่งบาป แต่เพราะความเย่อหยิ่งของมังกรกระดูกผี นั่นจึงไม่ได้ทำให้พวกมันกลัว แต่ทำให้พวกมันโกรธมากขึ้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกมันถูกเจ้าแห่งบาปจับอุ้งเท้าไว้ ก็ยิ่งโกรธมากขึ้นไปอีก

ดังนั้นมันจึงอ้าปากของมันและเปลวไฟสีดำอันน่าสยดสยองก็ถูกพ่นออกมา

ไฟโลกันตร์

หนึ่งในสุดยอดเปลวไฟของโลก

มังกรกระดูกผีอีก 2 ตัวก็พ่นไฟอันน่าสยดสยองนี้ออกมาเช่นกัน เพราะพวกมันเพิ่งได้รับการปลดปล่อยและจำเป็นต้องระบายความโกรธ

และต่อหน้าพวกมัน มีสิ่งมีชีวิตที่แสดงความรังเกียจอย่างสูงใส่พวกมัน เห็นได้ชัดว่ามีเป้าหมายที่จะระบายอารมณ์ใส่

ไฟโลกันตร์สามกลุ่มทับซ้อนกัน พลังทำลายล้างนี้เหลือเชื่อมาก

แม้แต่มิติก็สามารถระเหยได้โดยตรง

มีมิติว่างเปล่ารอบ ๆ ร่างของเจ้าแห่งบาป แต่แม้อยู่ในกองไฟ ร่างสีทองเข้มไม่ขยับและไม่สะเทือน

“นี่คือแผนของเจ้าสินะ” เสียงอันเงียบสงบของเจ้าแห่งบาปได้เปล่งออกมา

ทันทีที่สิ้นเสียง ไฟโลกันตร์ก็หดตัวอย่างรวดเร็ว และจากนั้นก็รวมเข้ากับร่างกายของเจ้าแห่งบาป ราวกับว่ามันไม่เคยมีอยู่จริง

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ลั่วอู๋อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่น แม้แต่ไฟโลกันตร์ก็ไม่อาจทำร้ายเจ้าแห่งบาปได้รึ?

“โฮก!”

ไฟโลกันตร์หายไป และมังกรกระดูกผีทั้งสามก็แสดงท่าทีโกรธจัด

พวกมันคำรามพร้อมกัน

เสียงคำรามของมังกรซึ่งสามารถเขย่าสวรรค์และโลกได้ เปรียบเสมือนเสียงร้องของทารกเมื่ออยู่ต่อหน้าเจ้าแห่งบาป และไม่มีผลใดๆ เลย

“ทำเป็นเก่ง” ไฟวิญญาณเยือกเย็นที่ลุกอยู่ในสายตาของเจ้าแห่งบาปขยายขึ้นอย่างกะทันหัน “แล้วยังไง”

กรงเล็บกระดูกข้างหนึ่งของเขาจับมังกรกระดูกผีไว้ จากนั้นเขาก็กางกรงเล็บกระดูกอีกอันออกแล้วค่อย ๆ ประทับมันลงบนมังกรกระดูกผี

ทันใดนั้น มังกรกระดูกก็ดิ้นรนความกลัว

แต่มันไม่ได้ผลเลย

ไม่ว่ามันจะดิ้นรนแค่ไหน ก็พบว่ามันไม่สามารถหลุดจากกรงเล็บสีทองเข้มได้

ฉึก

มีเสียงฉีกขาดทื่อ ๆ

เมื่อเจ้าแห่งบาปค่อย ๆ ดึงออก มังกรกระดูกผีก็ส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวด และร่างกายของมันก็ถูกฉีกออกเป็นสองส่วน

ร่างของมังกรกระดูกผีหล่นลงสู่พื้น มันสั่นไม่หยุด

ไฟวิญญาณนั้นสลัวและเอาแน่เอานอนไม่ได้ ราวกับว่ามันกำลังจะดับลงเมื่อใดก็ได้

“ดูเหมือนว่ากระดูกของพระโพธิสัตว์จะมีพลังมากกว่านิดหน่อยนะ” เจ้าแห่งบาปค่อย ๆ หันไปมองมังกรกระดูกผีอีกสองตัว

มังกรกระดูกผีทั้งสองเต็มไปด้วยความกลัว

พวกมันต้องการหลบหนี แต่พวกมันก็ถูกจับไว้โดยเจ้าแห่งบาป ทันใดนั้นแสงสีทองเข้มก็ปกคลุมมังกรกระดูกผีสองตัว

นี่คือแสงพระโพธิสัตว์ที่เป็นของโชคชะตาของเขาเอง

ในชั่วพริบตา ร่างของมังกรกระดูกผีก็ถูกบดขยี้และแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เหลือเพียงไฟวิญญาณสลัวสามดวงเท่านั้นที่ยังเผาไหม้ แต่มันกำลังจะดับไป

สามารถฆ่ามังกรกระดูกผีสามตัวได้ในพริบตา

ความแข็งแกร่งนี้ทำให้หายใจไม่ออกจริง ๆ

เจ้าแห่งบาปมองมาที่ลั่วอู๋ “แค่นี้หรือ? เจ้าพยายามจะเอาชนะข้าโดยอาศัยแค่มังกรกระดูกผีสามตัวงั้นหรือ?”

ลั่วอู๋ถอนหายใจ “ข้าไม่ได้คิดอย่างนั้นจริง ๆ ทำไมเจ้าไม่กลัวมังกรกระดูกผีในเมื่อเจ้ากลัวภูตวิญญาณศพเน่าเปื่อยล่ะ มันเกิดในสุสานมังกรและดูดซับปราณมังกรมานับไม่ถ้วน ความขุ่นเคืองวิญญาณ ปราณศพ และปราณแห่งความตายเลยนะ”

ตามความจริง มังกรกระดูกผีควรเป็นระดับหัวหน้าของภูตวิญญาณศพเน่าเปื่อย

“เจ้าคิดว่าข้ากลัวภูตวิญญาณศพเน่าเปื่อยรึ?” เจ้าแห่งความบาปหัวเราะออกมาทันที เสียงของเขาแหบเหมือนกระดูก “ข้าแค่เกลียดกลิ่นแห่งความเน่าเปื่อย”

กลิ่นของภูตวิญญาณศพเน่าเปื่อยเป็นความโสโครกของสวรรค์และโลก ซึ่งมีผลสกปรกต่อสิ่งใดก็ตามที่มีวิญญาณ

แต่โดยพื้นฐานแล้วมันไม่ถูกกับกระดูกพระโพธิสัตว์

“สำหรับมังกรกระดูกผี มันก็เหมือนภูตวิญญาณศพเน่าเปื่อยนิดหน่อย แต่มันก็แค่ในด้านที่มาเท่านั้น มันไม่ใช่ของสกปรก” เจ้าแห่งบาปกล่าว

หากมาจากสุสานมังกร แน่นอนว่าเป็นสัตว์วิญญาณมังกรเลือดบริสุทธิ์มากกว่า

ไม่มีอะไรสกปรกเกี่ยวกับสัตว์วิญญาณชนิดนี้เลย

แต่ภูตวิญญาณศพเน่าเปื่อยนั้นแตกต่างกัน มันเกิดในกองซากศพที่เหม็นมากที่สุด

“ปรากฏว่าเจ้าไม่กลัวว่าเจ้าจะพูดอะไรออกมา ข้าหาวิธีจัดการกับเจ้าได้แล้ว” ลั่วอู๋นึกขึ้นได้แล้วกล่าว

เจ้าแห่งบาปดูเหมือนเพิ่งได้ยินเรื่องตลก “จึงพึ่งพาอะไรอีกล่ะ? พึ่งพามังกรกระดูกผีต่อไปรึ ?เจ้าสามารถเรียกมันออกมาได้อีกเท่าไร?”

ลั่วอู๋ถอนหายใจ “มังกรกระดูกผีถูกเรียกออกมาไม่ใช่เพื่อให้มาตาย หรือแม้แต่เป็นอาหารแก่เจ้า”

“เจ้าพูดถูก” จ้าวแห่งบาปค่อย ๆ กางกรงเล็บกระดูกออก และไฟวิญญาณทั้งสามกลุ่มก็ลอยมาอยู่ในมือของเขาช้า ๆ

“ต้นกำเนิดของภูตชั่วร้ายไม่เหมาะสำหรับการฝึกฝนของข้า แต่ไฟวิญญาณบริสุทธิ์นี้เป็นพลังงานที่ดีที่สุดสำหรับข้า”

พระเจ้าแห่งบาปกลืนไฟวิญญาณสามกลุ่มนั้นไป

ดินแดนแห่งผู้ถูกเนรเทศขาดแคลนพลังงาน

แม้แต่เจ้าแห่งบาปก็ยังประสบปัญหาเดียวกัน

ระดับของไฟวิญญาณนี้เป็นการฟื้นฟูที่ดีสำหรับเขา

“ข้าคิดว่าเจ้ายังภูมิใจในกลยุทธ์ของเจ้า” เจ้าแห่งบาปมองที่ลั่วอู๋ “มันเป็นการตัดสินใจที่โง่ที่สุดของเจ้าที่จะต่อสู้กับข้า เจ้ามนุษย์”

ลั่วอู๋ก่ายหน้าผาก “นี่ก็เป็นความผิดพลาดจริง ๆ นั่นแหละ”

“ต่อไปได้เวลาอาหารเย็นแล้ว” เจ้าแห่งบาปจ้องไปที่ภูตพระโพธิสัตว์ และแสงสีทองเข้มขนาดใหญ่ก็ลามออกมาจากเขา

ตอนนี้ถึงตาของเขาที่จะดำเนินการตามแผนของเขาแล้ว

……………………………………………………………………………..