หมอพิษชั้นหนึ่ง - เล่มที่ 21 ตอนที่ 603 องค์ชายกระทำผิด
เล่มที่ 21 ตอนที่ 603 องค์ชายกระทำผิด
“เกิดอะไรขึ้น?” หน้าตำหนักมีเสียงดังแว่วมา แม่ทัพกงซุนรู้สึกไม่สบายใจ รีบเดินก้าวใหญ่เข้าไป
“ปล่อยข้า! ข้าจะฆ่าพวกเจ้า! คุณหนูเมิ่ง…คุณหนูเมิ่ง มาเร็ว…ข้าจะโปรดปรานเจ้าให้ดี ฮ่าๆ…ฮ่าๆ…” หวงฝู่เซียวผมเผ้ายุ่งเหยิง คำพูดโสมมเช่นนี้ทำให้ผู้อื่นทนฟังไม่ไหวอีกต่อไป กลัวว่าจะสร้างความยุ่งยากอันใดขึ้นมาอีก
“หมอหลวง ทำเช่นไรดี? ต้องอุดพระโอษฐ์องค์ชายห้าหรือไม่?”
“อย่าได้เสียมารยาทกับองค์ชาย!”
“แต่ว่า…ถ้าหาก…” หากเรื่องแพร่ไปถึงพระกรรณองค์ชายใหญ่ เกรงว่าจะเกิดความยุ่งยากที่ไม่จำเป็น
หมอหลวงที่กำลังตรวจสอบอยู่ข้างโต๊ะส่งเสียอุทานออกมา “พวกเจ้า พวกเจ้ารีบมาดูเร็ว!”
หวงฝู่เซียวในตอนนี้ถูกพวกเขาใช้เชือกมัดติดไว้กับเก้าอี้ เขาดิ้นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เจ็บปวดขึ้นเรื่อยๆ
“ในกาน้ำชานี้มีกลไก! นี่คือกาหยกยวนยาง!” เมื่อครู่เขาเทน้ำชาออกมาจอกหนึ่งแล้วไม่มีความผิดปกติ แต่คุณหนูกงซุนกล่าวเตือนเขา คิดไม่ถึงว่าบนฝากาจะมีกลไกซ่อนอยู่ เมื่อกดลงไปจะปรากฏน้ำชาด้านใน ถึงกับถูกผู้อื่นเล่นงานแล้ว!
หมอหลวงผู้หนึ่งที่มีความเชี่ยวชาญด้านยาพิษหน้าเปลี่ยนสี “นี่….ในน้ำชามี…ยาปลุกกำหนัด!
หลายคนรีบมองไปทางหวงฝู่เซียวที่ถูกมัดเอาไว้ องค์ชายถึงกับถูกยาปลุกกำหนัดเชียวหรือ!
“ซูเอ๋อร์!” เพียงไม่นานบุรุษร่างสูงใหญ่ก็ปรากฏตัวนอกประตูตำหนัก แม่ทัพกงซุนมองทุกสิ่งทุกอย่างในห้องด้วยความตื่นตะลึง รีบเดินมาข้างกายอวิ๋นซูโดยไม่รู้ตัว “ซูเอ๋อร์ เจ้าได้รับบาดเจ็บหรือไม่? องค์ชายห้ารังแกเจ้าหรือไม่?!”
อวิ๋นซูส่ายศีรษะเล็กน้อย แม่ทัพกงซุนมองไปยังบุรุษผู้มีสภาพย่ำแย่ที่ถูกมัดอยู่ จากนั้นจึงมองความระเกะระกะบนพื้น คาดเดาไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้น
“เหตุใดจึงได้เอะอะเช่นนี้?” เสียงสตรีเปี่ยมสงสัยดังขึ้นจากด้านนอก ซ่างกวนเมิ่งพาคุณหนูจำนวนมากมาปรากฏตัวในสายตาทุกคน เดิมทีสายตาของนางเต็มไปด้วยความคาดหวัง เพียงแต่ชั่วขณะที่เห็นหวงฝู่เซียวพลันต้องชะงักไป
“อา! องค์ชายห้า!” มีคุณหนูท่านหนึ่งอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา คุณหนูคนอื่นๆ พลันเผยสีหน้าหวาดกลัว
หมอหลวงรีบขวางสายตาของพวกนางไว้ “คุณหนูเมิ่ง พวกข้ากำลังรักษาองค์ชายห้า ขอให้คุณหนูทั้งหลายไปเดินเล่นในสวนบุปผาหลวงเถิด จะได้ไม่ให้ส่งผลกระทบกับความสุนทรีของคุณหนูทั้งหลาย”
ซ่างกวนเมิ่งมองไปยังอวิ๋นซูที่ปลอดภัยไร้อันตรายบริเวณมุมหนึ่ง นังสารเลวนี่ เหตุใดจึงได้โชคดีทุกครั้งเช่นนี้?! องค์ชายห้ากระทำการไม่สำเร็จแถมยังสร้างเรื่องราวให้อีก! ตนคิดถึงความเป็นไปได้ทุกสิ่งแทนเขาแล้ว เขายังล้มเหลวอีกหรือ?
“นี่มันอะไรกัน? เดิมทีวันนี้พวกเราได้รับเชิญจากคุณหนูเมิ่งให้เข้าวังมาเที่ยวเล่น ตอนที่ผ่านทางมากลับได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย ใต้เท้าทั้งหลาย องค์ชายห้าไม่เป็นไรกระมัง?” คุณหนูท่านหนึ่งมองไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น การเคลื่อนไหวเอะอะเพียงนั้น พวกนางจะจากไปเช่นนี้ได้อย่างไร? จะต้องเกิดเรื่องอะไรไม่ดีขึ้นเป็นแน่!
สีหน้าของซ่างกวนเมิ่งดูย่ำแย่อยู่บ้าง เพื่อทำให้เรื่องใหญ่โต นางจึงแจกเทียบเชิญไปหลายฉบับ เชิญคุณหนูของขุนนางเหล่านี้เข้ามาชมงิ้วดีๆ ด้วยกัน คิดไม่ถึงว่า…กลับเป็นองค์ชายห้าที่ถูกพิษ!
“อา! อึดอัดเหลือเกิน! อึดอัดเหลือเกิน!”
ตอนนี้เอง จู่ๆ หวงฝู่เซียวก็ตะโกนออกมา การเคลื่อนไหวนี้ถึงกับทำให้เก็บเงินที่อยู่หลังคอหลุด มีเลือดสดๆ กระเซ็นออกมาจากจมูก ทำให้คุณหนูทั้งหลายตกใจจนหน้าถอดสี
“เร็ว! รีบจับองค์ชายห้าไว้!”
หมอหลวงหลายคนรีบเข้าไป คิดไม่ถึงว่าพลังภายในสายหนึ่งจะระเบิดออกเบื้องหน้า หมอหลวงหลายท่านถึงกับต้องถอยหลังไปหลายก้าว หวงฝู่เซียวสะบัดเชือกออก ดวงตาทั้งสองแดงก่ำจนน่าหวาดกลัว กลิ่นแป้งชาดบนร่างของสตรีลอยมาตามลมทำให้เขาบ้าคลั่งโดยสิ้นเชิง พุ่งไปยังสตีหลายคนที่อยู่บริเวณประตูโดยพลัน
“กรี๊ด!” ในห้องพลันมีเสียงกรีดร้องที่เปี่ยมไปด้วยความหวาดกลัวดังขึ้น
“หยุดมือ!” แม่ทัพกงซุนทะยานตัวครั้งหนึ่งมาขวางอยู่เบื้องหน้าหวงฝู่เซียว ยื่นมือออกไปตบลงบนหน้าอกเขาอย่างรุนแรงหนึ่งฝ่ามือ ทุกคนรู้สึกข้างหูสั่นสะท้าน พลังภายในอันเข้มข้นทำให้คุณหนูหลายคนรับไม่ไหวจนต้องถอยหลังไปหลายก้าว ตกใจจนทรุดตัวลง ร่างกายสั่นระริก
หวงฝู่เซียวถูกซัดจนปลิวออกไป ร่วงลงสู่พื้นอย่างแรง
แม่ทัพกงซุนเดินก้าวใหญ่เข้าไป ตรึงแขนขาของเขาเอาไว้แน่น
“ให้ข้าดูเสียหน่อย” เสียงอันเย็นชาดังแว่วมา อวิ๋นซูเบนสายตาขึ้นมอง พบว่ามีสตรีในอาภรณ์สีฟ้าราวสายน้ำก้าวออกมา บริเวณคิ้วของนางปรากฏความผึ่งผายชัดเจน ดวงตาเจือไปด้วยความหนักแน่นที่คุณหนูท่านอื่นไม่มี
ยื่นมือออกไปแตะลงบนข้อมือหวงฝู่เซียว ดวงตาของสตรีเกิดความรู้สึกรังเกียจพาดผ่าน รีบดึงมือกลับมาโดยพลัน “ถึงกับ…ถูกยาปลุกกำหนัดเชียวหรือ?”
“คุณหนูฟู่ รีบกลับมา! ประเดี๋ยวถูกทำร้าย!”
สายตาของอวิ๋นซูหยุดอยู่บนร่างของคุณหนูฟู่ท่านนี้ค่อนข้างนาน คิดไม่ถึงว่าสตรีผู้นี้จะมีความกล้าเพียงนี้ กล้าออกมาแตะต้องหวงฝู่เซียวในเวลาเช่นนี้ นางเป็นใครกัน?
“คุณหนูฟู่รู้จักพิษชนิดนี้หรือ?” หมอหลวงที่เชี่ยวชาญด้านยาพิษยืนอย่างมั่นคง คุณหนูฟู่คือบุตรีของหมอหลวงฟู่ หากจะกล่าวถึงหมอหลวงฟู่ นับว่าเขาเป็นผู้อาวุโสที่มีคุณสมบัติลึกล้ำที่สุดและมีวิชาแพทย์สูงส่งที่สุดในสำนักหมอหลวงของพวกเขา เพียงแต่อายุมากแล้วจึงเกษียณออกไป ไม่สนใจเรื่องราชสำนักอีก
คุณหนูฟู่ท่านนี้เป็นบุตรีคนเล็กของหมอหลวงฟู่ แม้อายุจะน้อย แต่ระดับความลึกซึ้งทางวิชาแพทย์เหนือล้ำกว่าพี่ชายพี่สาวทั้งหลายไปมาก เพียงแต่น่าเสียดายที่เป็นสตรี มิเช่นนั้นด้วยความสามารถของนาง คงเข้ามานั่งอยู่ในตำแหน่งสูงสุดของสำนักหมอหลวงได้แล้ว
“ข้าเคยอ่านเจอในตำราแพทย์ เพียงแต่…ยาปลุกกำหนัดชนิดนี้ถูกยกให้เป็นของต้องห้ามของแคว้นเหลียนแล้ว เหตุใดจึงมาปรากฏในวังได้?”
ทุกคนมองไปทางหวงฝู่รุ่ยที่อยู่ในห้อง องค์ชายผู้มีสีหน้าขาวซีดกัดริมฝีปากเบาๆ มองไปยังหวงฝู่เซียวที่กำลังบ้าคลั่งด้วยความเจ็บปวดใจ
“องค์ชายแปด ทรงทราบหรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น?”
ดวงตาของซ่างกวนเมิ่งเปล่งประกาย แม้นังสารเลวนี่จะหนีรอดไปได้ แต่เรื่องนี้นางไม่อาจสลัดความรับผิดชอบพ้น!
“เหตุใดองค์ชายห้าจึงถูกยาปลุกกำหนัดได้? ได้ยินว่าวันนี้คุณหนูกงซุนเข้าวังมาตรวจรักษาให้องค์ชายแปด ไม่รู้ว่าคุณหนูกงซุนทราบเรื่องหรือไม่?” ซ่างกวนเมิ่งกล่าวขึ้นประโยคหนึ่งราวไม่ตั้งใจ เตือนสติของหมอหลวงหลายท่านโดยพลัน
องค์ชายห้าไม่มีเหตุผลที่จะต้องวางยาตนเอง เช่นนั้นผู้ที่เป็นไปได้ที่จะวางยาพิษมากที่สุดก็คือคนที่กินดื่มอยู่กับองค์ชายห้าที่นี่! หรือว่า…
“แต่…คุณหนูกงซุนกินดื่มอยู่กับองค์ชายห้าที่นี่หรือ?”
“ใช่แล้ว! คุณหนูกงซุน รู้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
มุมปากของซ่างกวนเมิ่งยกขึ้นเป็นรอยยิ้มคล้ายมีคล้ายไม่มี นางกลับอยากจะเห็นเสียจริง ยามนี้ดวงตามากมายกำลังจับจ้อง นังสารเลวนี่ยังจะมีคำพูดอะไรอีก? ต่อให้ไม่มีหลักฐานพิสูจน์ความผิดของนาง ก็ต้องสาดน้ำโคลนที่มิอาจล้างออกให้นาง!
มือที่อยู่ในแขนเสื้อของหวงฝู่รุ่ยกำแน่น เขาไม่อยากให้ผู้อื่นใส่ร้ายอวิ๋นซู แต่ก็ไม่อยากให้ผู้อื่นรู้ว่านี่เป็นจุดจบที่เสด็จพี่ทำตัวเอง “เป็นข้า!”
อะไรนะ?! เสียงนี้ดึงดูดความสนใจของทุกคนโดยพลัน
“องค์ชาย…” สีหน้าของซานสุ่ยพลันเปลี่ยนไป องค์ชายแปดรู้หรือไม่ว่าทรงตรัสสิ่งใดอยู่
“เป็นข้า…ที่ให้คุณหนูกงซุนเข้าวังมาตรวจรักษา น้ำชานี้ข้าก็เป็นผู้จัดเตรียม”
“องค์ชายแปด นี่ท่าน…” ทุกคนที่อยู่ที่นี่ล้วนตื่นตกใจครั้งใหญ่ พวกเขาต่างรู้ดีว่ามีผู้วางยาพิษในน้ำชา เช่นนั้นตอนนี้องค์ชายแปดออกมายอมรับเช่นนี้ มิใช่เป็นการยอมรับความผิดที่ว่าเขาเป็นผู้วางยาพิษหรอกหรือ?!
บนใบหน้าของหวงฝู่รุ่ยปรากฏรอยยิ้มขมขื่น เขาไม่กล้ามองไปยังท่าทีตรวจสอบของอวิ๋นซู
“ข้าเป็นผู้วางยาพิษเอง เสด็จพี่เปลี่ยนไปเช่นนี้ ล้วนเป็นเพราะข้า”
“องค์ชาย! หะ เหตุใดพระองค์ทรงตรัสเช่นนี้ ทั้งๆ ที่ชานี้…” ซานสุ่ยรีบก้าวออกไป ไม่คิดว่ากลับถูกหวงฝู่รุ่ยดึงเขาไว้ไม่ให้พูดต่อ
“เพราะข้าแค้น!”
รอบด้านพลันจมลงสู่ความเงียบงันอันแปลกประหลาด พวกเขาล้วนรู้เรื่องที่อวี๋เฟยถูกส่งเข้าตำหนักเย็นก่อนหน้านี้ทั้งสิ้น
“ไม่นานก่อนหน้านี้ ข้าเพิ่งรู้ว่าที่แท้ร่างกายอ่อนแอไม่ทนลมนี้เป็นสิ่งที่หมู่เฟยของข้าประทานให้! ความรักทั้งหมดของหมู่เฟยล้วนมอบให้เสด็จพี่ ดังนั้นข้าจึงอิจฉาเขา! ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ ข้าล้วนเป็นผู้กระทำ!”
ซ่างกวนเมิ่งคิดไม่ถึงว่าองค์ชายแปดผู้นี้จะกล่าวคำพูดเช่นนี้ออกมา ทั้งๆ ที่ทุกสิ่งไม่เกี่ยวข้องอันใดกับเขา เขาเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่ตนใช้ประโยชน์เท่านั้น!
“องค์ชายแปด คำพูดเช่นนี้ไม่อาจพูดพล่อยๆ ได้ หากองค์ชายแปดคิดจะวางยาพิษทำร้ายองค์ชายห้า เหตุใดจึงต้องให้คุณหนูกงซุนเข้าวังมาด้วยเล่า นี่มิใช่เป็นการนำความผิดของตนไปเผยให้ผู้อื่นรู้หรอกหรือ?” คำพูดของซ่างกวนเมิ่งทำให้ทุกคนรู้สึกว่ามีเหตุผล ใช่แล้ว องค์ชายแปดสามารถวางยาพิษองค์ชายห้าไปเงียบๆ ได้ เหตุใดจึงต้องให้คุณหนูกงซุนเข้าวังมาด้วยเล่า?
“…เพราะว่า…ข้าต้องการวางยาพิษฆ่าคุณหนูกงซุนด้วย!”
แม่ทัพกงซุนที่กุมตัวองค์ชายแปดอยู่ด้านข้างมองไปยังเด็กชายร่างผอมด้วยความสงสัย องค์ชายแปดที่เขารู้จักไม่ใช่คนเช่นนี้! องค์ชายกำลังปิดบังอะไรอยู่? เหตุใดต้องกล่าวเช่นนี้?
“พระองค์…พระองค์ทรงทราบหรือไม่ว่าพระองค์กำลังตรัสสิ่งใดออกมา?” เสียงของซ่างกวนเมิ่งสั่นเครือ หากเจ้าคนรนหาที่ตายนี่ก้าวออกมารับผิด นางก็ไม่สามารถแตะต้องนังสารเลวนั่นได้จริงๆ แล้ว! องค์ชายแปดผู้นี้มีชีวิตจนเบื่อแล้วหรือไร?
“ข้าย่อมรู้! หากไม่ใช่เพราะคุณหนูกงซุน ข้าคงไม่รู้ความจริงเมื่อปีนั้น หมู่เฟยก็ไม่ต้องถูกส่งเข้าตำหนักเย็น! ดังนั้นกระทั่งคุณหนูกงซุนข้าก็เเค้น! ข้ายินยอมหูตามืดบอดไปชั่วชีวิตเสียยังจะดีกว่า!” ในใจหวงฝู่รุ่ยรู้สึกเจ็บปวดราวกับถูกคมมีดนับพันเล่มกรีดแทง ใช่แล้ว เช่นนี้ก็ดี เดิมทีเขาก็เป็นผู้ที่ไม่สมควรมีชีวิตอยู่ ตอนนี้ได้ทำเพื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาใส่ใจ เขาย่อมไม่เสียใจ!
อวิ๋นซูไม่กล่าวอะไร มองไปยังร่างกายอันสั่นเทาของเด็กชาย
นางย่อมมิเชื่อว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับหวงฝู่รุ่ย มิเช่นนั้นเมื่อครู่เขาคงไม่แย่งชาตนไปดื่ม
หรือเขาต้องการรับผิดแทนองค์ชายห้า? ต้องการลบล้างความสงสัยให้นาง? เด็กโง่! หวงฝู่เซียวช่วยอะไรไม่ได้แล้ว เขาจำเป็นต้องทำเพื่อผู้ที่เรียกว่าเสด็จพี่จนต้องทำลายชื่อเสียงและอนาคตของตนเชียวหรือ?
“เช่นนั้น…เช่นนั้นเหตุใดคุณหนูกงซุนจึงไม่ถูกพิษ?!” ซ่างกวนเมิ่งไม่ยินยอม นางจะต้องเปิดโปงคำโกหกขององค์ชายแปดให้ได้!
“ข้าเองก็ไม่รู้ เมื่อครู่หมอหลวงกล่าวว่านี่คือกาหยกยวนยางหรือ?! ท่าทางข้าคงหยิบมาผิดแล้ว…” หวงฝู่รุ่ยก้มหน้าลง ท่าทีเช่นนี้เมื่ออยู่ในสายตาผู้อื่น คิดว่าเขากำลังเสียใจที่ตนลงมือผิดพลาดไปจริงๆ!
“ถูกต้อง นี่คือกาหยกยวนยาง เมื่อกดกลไกด้านบนก็จะสามารถสลับส่วนน้ำชาที่มีพิษและไม่มีพิษได้”
หวงฝู่รุ่ยแย้มยิ้ม “เสด็จพี่พิถีพิถันในเรื่องข้าวของเครื่องใช้และอาหารการกินมาโดยตลอด กาน้ำชาเก่าๆ ในตำหนักของข้า เกรงว่าเสร็จพี่คงไม่แม้แต่จะมอง ดังนั้นข้าจึงสั่งให้คนไปหากาน้ำชาใบใหม่มา คิดไม่ถึงว่า…จะล้มเหลวเช่นนี้…”
“ไม่! องค์ชายทรงอย่าตรัสเช่นนั้นอีกเลย!” ซานสุ่ยในยามนี้มีน้ำตาใหลเต็มหน้า เหตุใดองค์ชายต้องทำเช่นนี้ด้วย! ไม่คู่ควร! ไม่คู่ควรจริงๆ!
หวงฝู่รุ่ยเงยหน้าขึ้นช้าๆ มองใบหน้าสุขุมเลือกเย็นของอวิ๋นซู หากไม่ใช่เพราะเขา คุณหนูกงซุนคงไม่ต้องถูกลากเข้ามาพัวพัน เขาไม่เสียใจ เขาไม่อยากเห็นคุณหนูกงซุนเกิดเรื่องใดขึ้นยิ่งกว่า
“คุณหนูกงซุนช่างโชคดีเสียจริง คิดไม่ถึงว่าเสด็จพี่จะรินน้ำชาไม่มีพิษให้คุณหนูกงซุนด้วยตัวเอง แต่ก็ช่างเถิด อย่างน้อย…ข้าก็ทำสำเร็จไปครึ่งหนึ่ง”
เสียงอันราบเรียบทำให้หมอหลวงหลายคนเกิดความเจ็บปวดปรากฏในดวงตา ระยะนี้พวกเขาดูแลองค์ชายแปด จะอย่างไรก็คิดไม่ถึงว่าองค์ชายจะเป็นคนเช่นนี้!
ซานสุ่ยที่อยู่ด้านข้างมองไปยังสายตารอบๆ กำมือทั้งสองของตนด้วยความหวาดกลัว เหตุใดองค์ชายแปดต้องใจดีเช่นนี้! ทั้งๆ ที่องค์ชายห้ารับผลจากการกระทำของตนแท้ๆ!
“ไม่ เรื่องนี้…ไม่เกี่ยวข้องกับองค์ชายแปด!”
YOU MAY ALSO LIKE
Venus36
สงสารองค์ชายแปด มีจิตใจดีเหลือเกิน อวิ๋นซูรอดพ้นถูกวางยา แต่ดันมาถูกใส่ร้ายว่าเป็นผู้วางยา อีช่างกวนเมิ่ง ช่างน่าตายนัก