หมอพิษชั้นหนึ่ง - เล่มที่ 25 ตอนที่ 723 จัดเตรียมอย่างสมบูรณ์
เล่มที่ 25 ตอนที่ 723 จัดเตรียมอย่างสมบูรณ์
พระนางทอดพระเนตรไปทางสตรีที่ยืนสงบนิ่งอยู่ด้านข้าง ฮองเฮารู้ว่าเมิ่งเอ๋อร์และอวิ๋นซูมีความเกี่ยวพันกันมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว ส่วนจดหมายฉบับนี้ พระนางไม่เชื่อว่าซ่างกวนเมิ่งจะเป็นผู้เขียน ต่อให้เด็กคนนั้นมีความกล้าโอหังเป็นอย่างยิ่งก็ยังไม่กล้าทิ้งจุดอ่อนเช่นนี้เอาไว้เป็นแน่ ต้องทราบว่าจะช่วยนางหรือไม่ล้วนขึ้นอยู่กับรับสั่งของตนเพียงประโยคเดียว ดังนั้นจดหมายฉบับนี้จะต้องมีคนปลอมขึ้นมาเป็นแน่ หรือจะเป็นสตรีเบื้องหน้าผู้นี้?
“ฮองเฮา เช่นนี้ควรจะอธิบายอย่างไรเล่า?”
สุรเสียงของจักรพรรดิแห่งแคว้นเหลียนเจือไปด้วยความเคร่งขรึมอยู่หลายส่วน ฮองเฮาขมวดขนง พระนางรู้ว่าใต้เท้าหลี่ไม่มีความกล้าพอที่จะพูดปด กล่าวได้เพียงว่าสตรีผู้นี้มีความสามารถอยู่บ้างจริงๆ ถึงกับใช้ของปลอมแทนของจริงได้
“เปิ่นกงไม่เชื่อเด็ดขาดว่าเมิ่งเอ๋อร์จะทิ้งจดหมายเช่นนี้ไว้ เปิ่นกงต้องการพบนาง อยู่ต้องเห็นคน ตายต้องเห็นศพ! กล่าวว่านางฆ่าตัวตายหรือ? เปิ่นกงดูแล้วคงไม่ได้เป็นเช่นนั้นกระมัง” ฮองเฮาเลิกขนงขึ้นเล็กน้อย แม่ทัพกงซุนและอวิ๋นซูสบตากัน พวกเขาคิดแล้วว่าฮองเฮาจะต้องการเช่นนี้
“ทูลฝ่าบาท สภาพการตายของซ่างกวนเมิ่งอนาถยิ่ง กระหม่อมกลัวว่าจะระคายพระเนตรจึงให้คนนำร่างของนางไปยังตำหนักข้างและดูแลเป็นอย่างดีแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
ฮองเฮาสังเกตสีหน้าของแม่ทัพกงซุน พระนางรู้ว่าศีรษะของซ่างกวนเมิ่งอยู่ในมือของผู้อาวุโสแล้ว หรือพวกเขาจะนำศพไร้หัวออกมาแล้วกล่าวว่าซ่างกวนเมิ่งฆ่าตัวตายได้เล่า? เรื่องน่าขันเช่นนี้ทำให้ผู้คนเฝ้ารอจริงๆ
นอกตำหนักข้างมีองครักษ์จำนวนมากเฝ้าอย่างเคร่งครัด คนกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวในตำหนัก กลิ่นอายอึมครึมเย็นยะเยือกโถมเข้าสู่จมูก เจือไปด้วยบรรยากาศหดหู่
ร่างนั้นถูกผ้าขาวคลุมเอาไว้ ปรากฏรูปร่างของมนุษย์นูนออกมาเล็กน้อย
“ฝ่าบาท ซ่างกวนเมิ่งอยู่ที่นี่พ่ะย่ะค่ะ”
ขันทีใหญ่เดินมาข้างศพ เลิกขอบผ้าขึ้นอย่างระมัดระวัง สีหน้าพลันเปลี่ยนไป “ฝ่าบาท นี่…” จะเปิดผ้าคลุมออกจริงหรือ?
ดวงเนตรของฮองเฮาเปล่งประกาย หรือพวกเขาจะเล่นลูกไม้อันใดบนศพ นำศพผู้อื่นมาแทน? หึ พระนางย่อมมีวิธีการนับพันหมื่นที่จะเปิดโปงคำโกหกของพวกเขา!
จักรพรรดิแห่งแคว้นเหลียนพยักพระพักตร์เล็กน้อย ขันทีใหญ่จึงค่อยๆ ดึงผ้าขาวนั้นออก พบว่าสตรีผู้มีร่างกายครบสมบูรณ์นอนสงบนิ่ง ทว่าไม่เห็นใบหน้าดั้งเดิมแล้ว
“แม่ทัพกงซุนต้องการหลอกลวงเบื้องสูงหรือไร? กล่าวว่าเมิ่งเอ๋อร์ฆ่าตัวตาย สภาพเช่นนี้จะฆ่าตัวตายได้หรือ? เห็นได้ชัดว่าถูกทรมานจนตาย!”
ศพนี้แม่ทัพกงซุนสั่งให้คนไปตามหาจนพบ ส่วนเรื่องภายหลังล้วนมอบให้อวิ๋นซูจัดการ เขาเชื่อว่าอวิ๋นซูไม่ทำเรื่องที่ไม่มั่นใจเป็นแน่
จริงดังคาด เมื่อต้องเผชิญกับความสงสัยของฮองเฮา อวิ๋นซูจึงค่อยๆ ก้าวออกมา “ทูลฮองเฮา หม่อมฉันพบว่าทั่วทั้งร่างของซ่างกวนเมิ่งเต็มไปด้วยพิษ หลังจากที่นางกัดลิ้นฆ่าตัวตาย เลือดที่มีพิษก็ไหลออกมาจากปากทำให้พิษเข้าสู่ร่างกายและเริ่มกัดกร่อนจากอวัยวะภายในออกมา จากนั้นจึงปรากฏบนผิวหนัง ฮองเฮาทรงทอดพระเนตรเถิด ผิวหนังทั้งร่างของนางล้วนถูกกัดกร่อนทั้งสิ้น นั่นเป็นเพราะเลือดพิษ หากเหนียงเหนียงไม่เชื่อสามารถสั่งให้หมอหลวงมาตรวจสอบได้ สภาพเช่นนี้ไม่แตกต่างจากองค์ชายสี่”
เมื่อเห็นฮองเฮาไม่เอ่ยคำใด จักรพรรดิแห่งแคว้นเหลียนจึงจึงเอ่ยพระโอษฐ์ขึ้นก่อน “ตาหมอหลวงมา!”
เพียงไม่นานก็มีหมอหลวงสองคนเดินมาล้อมอยู่ข้างศพ หลังจากตรวจสอบแล้วจึงเอ่ยปากขึ้นว่า “ทูลฝ่าบาท บนร่างของสตรีผู้นี้ถูกยาพิษ เหมือนกับองค์ชายสี่จริงๆ พ่ะย่ะค่ะ ยิ่งไปกว่านั้นเลือดทั้งร่างยังแข็งตัวแล้ว ทำให้ระดับการเน่าเปื่อยของศพรวดเร็วยิ่งขึ้น เกรงว่าจะส่งผลร้ายต่อร่างกายมนุษย์พ่ะย่ะค่ะ” ความหมายของหมอหลวงก็คือที่นี่ไม่สมควรอยู่นาน เกรงว่ากลิ่นอายที่เกิดจากศพจะมีพิษ
“ใต้เท้ามั่นใจหรือ?” ฮองเฮาเดิมก้าวมาเบื้องหน้าก้าวหนึ่ง พระนางไม่เชื่อว่าอวิ๋นซูจะใช้เท็จแทนจริงได้ ร่างกายของซ่างกวนเมิ่งมิใช่อะไรที่คนธรรมดาจะเปรียบเทียบได้ สิ่งที่ฮองเฮากังวลก็คืออวิ๋นซูจะสร้างยาพิษขึ้นมาเลียนแบบผู้อาวุโสของตระกูลอู่ หากเป็นเช่นนั้น ดรุณีน้อยผู้นี้นับว่ามีความสามารถจริงๆ
หมอหลวงแย้มยิ้ม “ฮองเฮาพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเคยรักษาให้องค์ชายสี่อยู่ระยะหนึ่ง สภาพบนพระวรกายขององค์ชายเหมือนกับสตรีผู้นี้ยิ่งนัก แต่นางรุนแรงกว่า กระหม่อมไม่ได้ดูผิดเป็นแน่”
ในดวงเนตรของฮองเฮาเกิดประกาย ราวกับต้องการเห็นคำโกหกในดวงตาของหมอหลวงผู้นี้ อย่างไรก็ตาม ท่าทีของอีกฝ่ายกลับสงบนิ่งยิ่งนัก ไม่หวาดกลัวการมองสำรวจของพระนางแม้แต่น้อย
“ฮองเฮา ตอนนี้มีอะไรจะถามอีกหรือไม่?” จักรพรรดิแห่งแคว้นเหลียนเลิกขนงขึ้นเล็กน้อย ไม่ทราบว่าเพราะเหตุใดอารมณ์ของพระองค์จึงดียิ่งนัก น้อยครั้งที่จะมีคนทำให้ฮองเฮาเสียเปรียบได้ ทรงคาดหวังจริงๆ ว่าจะได้เห็นท่าทีโกรธเกรี้ยวอึมครึมเช่นนี้บนใบหน้าของพระนางไปตลอด
ฮองเฮาขมวดขนง ตอนนี้หากไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าศพนี้มิใช่ของซ่างกวนเมิ่ง เกรงว่าเรื่องจดหมายฉบับนั้นตนคงอธิบายได้ไม่ชัดเจน ที่สำคัญก็คือฝ่าบาทคงไม่เชื่อตนแน่! ฮองเฮากระจ่างแจ้งเป็นอย่างยิ่ง จักรพรรดิแห่งแคว้นเหลียนเข้าข้างแม่ทัพกงซุน พระองค์คอยหาโอกาสทำให้ตนเผยธาตุแท้ออกมาโดยตลอด
พระนางใคร่ครวญครู่หนึ่ง “ฝ่าบาทเพคะ หม่อมฉันอยากให้คนผู้หนึ่งมาพิสูจน์ฐานะของสตรีผู้นี้ เขากับเมิ่งเอ๋อร์คุ้นเคยกันยิ่งนัก เป็นศพจริงหรือปลอม มองเพียงปราดเดียวก็กระจ่างแจ้ง”
ดวงตาของอวิ๋นซูเปล่งประกาย นางสังเกตได้อย่างเฉียบแหลมว่าคนที่ฮองเฮาทรงตรัสถึงคือผู้ใด เชื่อว่าคงเป็นผู้อยู่หลังม่านที่พาซ่างกวนเมิ่งกลับมาในตอนแรก ผู้อาวุโสตระกูลอู่ผู้นี้ ตนกลับอยากจะเห็นเขาสักครั้งจริงๆ
ประกายในดวงเนตรของจักรพรรดิแห่งแคว้นเหลียนคลุมเครือไม่ชัดเจน ฮองเฮาเห็นว่าพระองค์ไม่ได้ตอบจึงคิดว่าอีกฝ่ายเห็นด้วยโดยปริยาย พลันนั้นจึงมองไปทางแม่นมด้านหลัง ส่งสายตาครั้งหนึ่ง แม่นมผู้นั้นจึงถอยออกไป
“เมิ่งเอ๋อร์ตายโดยไม่แน่ชัด หม่อมฉันทนเห็นนางถูกผู้อื่นใช้ประโยชน์หลังตายไปแล้วไม่ได้จริงๆ วันนี้จำเป็นต้องทวงความยุติธรรมให้เมิ่งเอ๋อร์ ตรวจสอบให้ชัดเจน” แต่ละประโยคของฮองเฮาทำให้ผู้คนสะเทือนใจยิ่งนัก ราวกับยามปกติพระนางรักใคร่ซ่างกวนเมิ่งเป็นอย่างยิ่งก็มิปาน
เสียงฝีเท้าเบาๆ ดังใกล้เข้ามา อวิ๋นซูเก็บสีหน้า ค่อยๆ หันไปมอง เพียงไม่นานบุรุษวัยกลางคนผู้มีใบหน้าซูบผอมพลันปรากฏตัว สายตามืดครึ้มมองมา เพียงไม่นานก็หลีกเลี่ยงการสำรวจของอวิ๋นซู เดินเข้าหาฮองเฮา
“กระหม่อมถวายพระพรฝ่าบาท ถวายพระพรฮองเฮา”
“ไม่จำเป็นต้องมากพิธี เมิ่งเอ๋อร์มีท่านคอยเลี้ยงดูมากับมือจนเติบใหญ่ ย่อมสามารถแยกแยะจริงเท็จได้เป็นแน่ ดูเถิดว่าสตรีบนพื้นผู้นี้คือเมิ่งเอ๋อร์หรือไม่”
สายตาของอวิ๋นซูไม่ละไปจากร่างของบุรุษผู้นั้น ต่อให้อีกฝ่ายจะปิดบังได้ดีเยี่ยมเพียงใด นางก็ยังได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ จากท่าทีสงบนิ่งไร้ความผิดปกติของเขา ใบหน้าเช่นนั้นมักจะทำให้ผู้อื่นรู้สึกไม่สงบใจ ไม่เหมือนคนธรรมดาทั่วไป ให้ความรู้สึกคล้ายความผิดพลาดที่ปรากฏบนรูปวาด
ดูแล้วอายุประมาณสี่สิบห้าสิบปี เพียงแต่ทุกการเคลื่อนไหวและการกระทำกลับแฝงไปด้วยความแก่ชราที่บรรยายไม่ถูก แต่ที่สิ่งที่ทำให้อวิ๋นซูใส่ใจก็คือสายตาของเขา สายตาที่เขาใช้มองทุกสิ่งทุกอย่างราวกับกำลังมองสิ่งไร้ชีวิตก็มิปาน ไม่มีความรู้สึกใดแม้แต่น้อย สิ่งที่มีก็มีเพียงแผนการที่แอบซ่อนอยู่
บุรุษผู้นั้นยกชายอาภรณ์คุกเข่าลง ยื่นมือออกไป พลันดึงดูดความสนใจของอวิ๋นซู
ไม่ว่าลักษณะภายนอกของคนผู้หนึ่งจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร แต่ความคุ้นชินยังคงยากจะแปรเปลี่ยน
การเคลื่อนไหวของมือเช่นนั้นมิใช่อะไรที่คนทั่วไปจะทำได้ คล้ายกับหมอผู้มีประสบการณ์มากล้นผู้หนึ่ง พริบตาเดียวมือก็ไปสัมผัสถูกจุดชีพจรสำคัญของสตรี ตรวจสอบองคาพยับและแขนขาทั้งสี่ที่อาจจะเผยฐานะที่แท้จริงของนางได้มากที่สุด
เพียงแต่อวิ๋นซูกลับไม่กังวล ใบหน้าของสตรีผู้นี้ถูกจัดการมาเป็นพิเศษ ต่อให้เขากล่าวว่าไม่ใช่ซ่างกวนเมิ่ง ตนย่อมมีพันหมื่นเหตุผลที่จะอธิบาย นอกเสียจากเขาจะนำหลักฐานที่มีประโยชน์ที่สุดออกมา มิเช่นนั้นผู้ใดจะทำให้คนตายผู้หนึ่งเอ่ยปากได้เล่า?
ฮองเฮารออยู่นาน พระนางเชื่อว่าผู้อาวุโสจะต้องมีวิธีเป็นแน่ แต่กลับไม่รู้เลยว่าจักรพรรดิแห่งแคว้นเหลียนที่อยู่ด้านข้างกำลังใช้ดวงเนตรอันตรายทอดพระเนตรไปที่พระนาง
เพียงไม่นาน ในที่สุดบุรุษผู้นั้นก็ลุกขึ้นยืน ฮองเฮาตรัสอย่างอดรนทนไม่ไหว “เป็นอย่างไร นางใช่เมิ่งเอ๋อร์หรือไม่?”
“ทูลฮองเฮา ไม่ว่าจะดูจากอายุ ร่างกายหรือลักษณะเด่นของนาง ดูเหมือนว่านางจะเป็นเมิ่งเอ๋อร์พ่ะย่ะค่ะ”
อะไรนะ?! พระพักตร์ของฮองเฮาพลันเปลี่ยนไป “เจ้า เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังพูดอะไร?”
ทั้งสองล้วนรู้ดีว่าคนผู้นี้มิอาจเป็นซ่างกวนเมิ่งไปได้ เพียงแต่เหตุใดผู้อาวุโสจึงกล่าวเช่นนี้ นี่มิใช่ว่าจะทำให้พระนางไม่อาจหลุดพ้นจากความสงสัยได้หรือ? นี่หมายความว่าอย่างไร…
“ทูลฮองเฮา กระหม่อมเพียงกล่าวว่าดูเหมือน แต่กลับมิแน่ใจพ่ะย่ะค่ะ” ในยามที่เขากล่าวประโยคนี้ อวิ๋นซูพบว่าเขามองมาที่ตนอย่างรวดเร็ว
มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เชื่อว่าคนตระกูลอู่ผู้นี้คงทราบแล้วว่าตนไม่มีทางนำหลักฐานออกมาได้
“นางจะเป็นเมิ่งเอ๋อร์ไปได้อย่างไร มิใช่ว่าเมิ่งเอ๋อร์…” ฮองเฮาร้อนรนไปชั่วขณะ ยามนี้จึงค่อยพบว่าตนเกือบหลุดปากไปแล้ว อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิแห่งแคว้นเหลียนกลับไม่ให้โอกาสพระนางเสียใจ “ฮองเฮากล่าวเช่นนี้ หรือฮองเฮารู้ว่าเกิดอะไรกับเมิ่งเอ๋อร์? เช่นนั้นเจิ้นก็อยากฟังเสียหน่อย เหตุใดฮองเฮาจึงมั่นใจเพียงนั้นว่านี่ไม่ใช่ซ่างกวนเมิ่ง? หรือนางถูกเจ้าสังหาร ดังนั้นเจ้าจึงมั่นใจ?”
ประโยคนี้ของจักรพรรดิแห่งแคว้นเหลียนเจือไปด้วยความหยอกล้อ ทว่าในพระทัยของฮองเฮากลับกำลังส่งเสียงกรีดร้อง พระนางคิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะกล่าวอย่างตรงไปตรงมาเพียงนี้ ราวกับตั้งแต่แรกเริ่มก็เป็นการขุดกับดัก รอให้ตนกระโดดเข้าไปก็มิปาน
พระนางพยายามฝืนแย้มสรวลออกมา “หม่อมฉัน…หม่อมฉันเพียงรู้สึกว่าเมิ่งเอ๋อร์เป็นสตรีแน่วแน่ผู้หนึ่ง คงมิฆ่าตัวตายง่ายๆ เช่นนี้ แต่หม่อมฉันเชื่อว่านางบริสุทธิ์ เป็นไปได้มากว่าจะยอมรับผิดด้วยทนทรมานไม่ไหว…”
“ฮองเฮาตรัสเช่นนี้ทรงหมายความว่าอย่างไร? แต่ไหนแต่ไรกระหม่อมไม่เคยใส่ร้ายคนดี แต่สำหรับคนโฉดชั่ว กระหม่อมย่อมลงมือไม่ไว้ไมตรี! หากคุณหนูซ่างกวนเป็นผู้บริสุทธิ์ ฮองเฮาย่อมไม่จำเป็นต้องกังวลพระทัยว่านางจะได้รับความอยุติธรรมอันใด ทว่าตอนนี้คนก็ตายไปแล้ว ทั้งยังทิ้งหลักฐานเอาไว้ด้วย หากฮองเฮาคิดจะกลับขาวเป็นดำ เช่นนั้นกระหม่อมก็ไม่มีอะไรจะพูด รอฝ่าบาทตัดสินเถิด!”
คำพูดของแม่ทัพกงซุนไม่มีความเกรงใจแม้แต่น้อย สายตาคมกริบเช่นนั้นจับจ้องไปยังพระพักตร์ของฮองเฮาอย่างดุดัน ไม่ไว้หน้าพระนางแม้แต่ครึ่งส่วน
พระพักตร์ของฮองเฮาย่ำแย่ลงเรื่อยๆ แม่ทัพกงซุนผู้นี้ถึงกับกล้าทำให้ตนเสียหน้าต่อหน้าฝ่าบาทเชียวหรือ แต่สิ่งที่ทำให้ฮองเฮาโกรธเกรี้ยวยิ่งกว่าก็คือ ตนไม่รู้ว่าควรจะตอบโต้เขาเช่นไร
บุรุษผู้นั้นยืนอยู่ที่เดิมมิได้กล่าวคำใด เพียงแต่ความสั่นสะท้านและสนุกสนานในใจมีเพียงตนที่รับรู้
ถึงกับสามารถทำให้คนผู้หนึ่งเปลี่ยนไปมีสภาพเช่นนี้ได้เชียว เขาไม่รู้จริงๆ ว่าจิตวิญญาณที่ตนทุ่มเทเพื่อสร้างร่างพิษเช่นนี้ขึ้นมามีค่าอันใดกันแน่ ผู้อื่นกระทำตามใจก็สามารถสร้างออกมาได้ร่างหนึ่งแล้ว ทั้งยังทำให้เขาไม่อาจแยกความแตกต่างได้ด้วย ตกลงเป็นผู้ใดกระทำ ไม่สิ ตกลงกระทำได้อย่างไรกัน?
YOU MAY ALSO LIKE
Venus36
อวิ๋นซูเก่งมาก สะใจ ผู้อาวุโสตระกูลตัวร้ายอู๋ยังนึกไม่ถึงจ้า ส่วนฮองเฮาโดนบ้างแล้ว วางแผนให้คนอื่นตายดีนัก ถูกเล่นงานบ้าง อวิ๋นซูนางโคตรเทพเลย เกิดมาสองชาติก็แบบนี้ ชาติที่แล้วเจอหนักมาก งั้นตัองขอบคุณจักรพรรดิเซียวสินะ เห็นนางเป็นหมาก พาไปเจอแต่ละอย่าง ทำให้มาขาติใหม่เป็นนางผู้หลักแหลมแบบนี้ ปรมมือฝีมือของอวิ๋นซุ