หมอพิษชั้นหนึ่ง - เล่มที่ 26 ตอนที่ 760 ผิดคุณธรรม

เล่มที่ 26 ตอนที่ 760 ผิดคุณธรรม

ยามนี้ต่อให้มอบความกล้าให้เด็กรับใช้มากมายเพียงใดก็ไม่กล้าปฏิเสธ เขามองไปทางหนานฟางเฟยด้วยสายตาร้องขอ ไม่ทราบว่าตนควรพูดเช่นไรดี

ฮองเฮาทอดพระเนตรไปทางหนานฟางเฟยด้วยรอยสรวลเล็กน้อย อย่างไรก็ตามในพระเนตรกลับปรากฏความยินดียิ่ง ได้ยินว่าระยะนี้นายท่านหนานสุขภาพไม่ดี วันนี้จึงมิได้เข้าวังมาอวยพร มิเช่นนั้นหากเขาอยู่ด้วย พระนางคงไม่อาจทำให้นายน้อยตระกูลหนานลำบากใจโดยไร้ซึ่งความหวาดกลัวเช่นนี้ จะอย่างไรก็ผ่านไปนานหลายปีแล้ว หนานฟางเฟยยังไม่ได้ควบคุมอำนาจที่ตระกูลหนานมีในแคว้นเหลียน ยังไม่เข้าใจเรื่องการใช้ประโยชน์และการตอบโต้

“เด็กรับใช้ต่ำต้อยเพียงผู้เดียว เปิ่นกงถามเจ้า เจ้ากล้าไม่ตอบหรือ!” สุรเสียงของฮองเฮาพลันเคร่งขรึมลง ทำให้เด็กรับใช้ตกใจจนขาอ่อนทรุดลงกับพื้น “กระหม่อม กระหม่อม…”

“ดูจากท่าทางเจ้าแล้ว คงยอมรับว่าตัวเองเคยพูดกระมัง? แต่นายน้อยตระกูลหนานก็จริงๆ เลย ในเมื่อหมั้นหมายกับคุณหนูกงซุนแล้ว มีเรื่องดีคับฟ้าเช่นนี้ เหตุใดจึงไม่บอกให้ทุกคนยินดีเสียหน่อย เช่นนั้นถือโอกาสนี้ให้ฝ่าบาทพระราชทานสมรสให้เถิด” ฮองเฮาตรัสรับคำของเด็กรับใช้ผู้นั้น ไม่ให้โอกาสเขาได้ใคร่ครวญแม้แต่น้อย “หรือจะกล่าวว่า…คุณหนูกงซุนไม่เต็มใจ?”

ฮองเฮาตรัสหยอกล้อ แต่กลับทำให้แม่ทัพกงซุนโกรธจนแทบจะตะโกนด่าออกมา ฮองเฮาคิดจะทำลายชื่อเสียงซูเอ๋อร์หรือ?

หนานฟางเฟยสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าคราวนี้ฮองเฮาเพ่งเล็งคุณหนูกงซุน เป็นเด็กรับใช้ของตนที่ทำความผิดครั้งใหญ่ ไม่มีเหตุผลอันใดที่จะให้คุณหนูกงซุนมารับผิดชอบผลของการกระทำนี้ หนานฟางเฟยสูดหายใจลึก “ฮองเฮาเข้าพระทัยผิดแล้วพ่ะย่ะค่ะ ความจริงยามนั้นเป็นเพียงการพูดล้อเล่นของท่านพ่อ แม่ทัพกงซุนก็รับปากไปตามใจเท่านั้น ฟางเฟยไม่เคยคิดทำตามการหมั้นหมายนี้มาก่อน จะอย่างไรก็เป็นเรื่องใหญ่ของชีวิต บิดาของกระหม่อมยังคิดว่าควรให้พวกเราที่เป็นผู้น้อยตัดสินใจกันเอง”

ในเมื่อไม่สามารถปฏิเสธการหมั้นหมาย เช่นนั้นก็ทำให้เรื่องนี้คลุมเครือไปเสีย หรือฮองเฮาจะนำเรื่องที่พวกเขาหมั้นหมายกันเมื่อปีนั้นออกมาพิสูจน์อีกครั้ง? ให้ตนเป็นผู้แบกรับชื่อเสียงที่ทำลายการหมั้นหมายนี้เถิด

“ทำไม นายน้อยหนานไม่ยินยอมทำตามการหมั้นหมายหรือ คุณหนูกงซุนมีสิ่งใดไม่ดีหรือ? กระทั่งฝ่าบาทยังทรงตรัสว่าคุณหนูกงซุนเป็นสตรียอดเยี่ยมที่หาได้ยาก” นายน้อยตระกูลหนานไม่ยอมรับ หรือเป็นเพราะเขารู้เรื่องระหว่างกงซุนซูและองค์ชายใหญ่แล้ว? ฮองเฮาความคิดว่าความอัปยศเช่นนี้ ไม่ว่าเป็นบุรุษใดก็ยากจะกล้ำกลืน มิแน่ว่าในใจของนายน้อยตระกูลหนานคงรังเกียจกงซุนซูเป็นอย่างยิ่ง ทั้งยังเกลียดชังองค์ชายใหญ่ด้วยกระมัง? เมื่อเป็นเช่นนี้ ตนควรดึงเข้ามาเป็นสหายศึกของตนหรือไม่?

“ฮองเฮา ดูเหมือนเจ้าจะถามมากไปแล้ว” จักรพรรดิเหลียนเอ่ยพระโอษฐ์อย่างไม่พอพระทัย กระทั่งแม่ทัพกงซุนก็ยังก้าวออกมา “ฮองเฮาทรงหมายความว่าอย่างไร ซูเอ๋อร์ของกระหม่อมมีสิ่งใดไม่ดี?!” พระนางต้องการสาดน้ำโคลนใส่บุตรีของตนเช่นนี้ใช่หรือไม่?

“โธ่ แม่ทัพกงซุนอย่าได้ร้อนใจไป เปิ่นกงยอมรับว่าคุณหนูกงซุนดีเยี่ยมไร้ที่ติ ดังนั้นจึงคิดว่านายน้อยตระกูลหนานควรจะทำตามการหมั้นหมาย กลายเป็นคู่ที่สวรรค์ประทาน!”

หนานฟางเฟยขมวดคิ้วแน่น เขาคิดไม่ถึงว่ายิ่งตนเองชี้แจงกระจ่างชัดเท่าใดกลับจะยิ่งสร้างผลกระทบให้คุณหนูกงซุนมากขึ้นเท่านั้น เขาใคร่ครวญครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าวว่า “ฮองเฮาทรงเข้าพระทัยผิดแล้ว ฟางเฟยมีคนในใจแล้ว ดังนั้นจึงไม่คิดทำให้คุณหนูกงซุนเสียเวลา ยิ่งไปกว่านั้นฟางเฟยคิดว่าองค์ชายใหญ่และคุณหนูกงซุนถึงจะเป็นคู่สวรรค์ประทานอย่างแท้จริง รู้สึกยินดีกับพวกเขาจากใจ”

รอบด้านพลันเกิดเสียงกระซิบกระซาบ จากที่พวกเขาได้ฟัง เป็นนายน้อยตระกูลหนานที่ผิดคำพูด

ในดวงเนตรของฮองเฮาเกิดประกายพาดผ่าน เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วเขายังต้องการปกป้องกงซุนซูอีกหรือ? หรือเป็นเพราะหวาดกลัวองค์ชายใหญ่? หรือเขาไม่อยากแต่งกับสตรีผู้นี้จริงๆ? อย่างไรก็ตามฮองเฮาไม่ยอมทำตามใจหนานฟางเฟยง่ายๆ เป็นแน่ “นายน้อยตระกูลหนานทำเช่นนี้ไม่ถูกกระมัง เปิ่นกงขอกล่าวอย่างยุติธรรมเสียหน่อย ในเมื่อทั้งสองหมั้นหมายกันแล้ว เหตุใดจึงทำเป็นเรื่องล้อเล่นเล่า? กระทำการผิดคำพูดเช่นนี้ ประเพณีแคว้นเหลียนของพวกเราจะไม่ได้รับผลกระทบรุนแรงหรือ? ในฐานะที่เป็นนายน้อยตระกูลหนานควรทราบว่านี่จะนำพาผลกระทบเช่นไรมาใช่หรือไม่?”

ความหมายของฮองเฮาก็คือ ตระกูลหนานมีผลต่อแคว้นเหลียนอย่างใหญ่หลวง หากนายน้อยตระกูลหนานทำเรื่องเช่นนี้ มิใช่ว่าจะทำให้คนมากมายเลียนแบบหรือ? หากประเพณีได้รับผลกระทบ คุณธรรมของชาวประชายิ่งดำดิ่ง

หนานฟางเฟยคิดไม่ถึงว่าฮองเฮาจะนำเรื่องเช่นนี้มากระทบถึงประเพณีและคุณธรรมได้ นี่ไม่ใช่เรื่องของตนเท่านั้น แต่ยังส่งผลไปถึงภาพลักษณ์ของตระกูลหนานในสายตาชาวประชาด้วย

ฮองเฮาทอดพระเนตรไปยังสตรีที่นั่งเงียบมาโดยตลอด “หากคุณหนูกงซุนรู้สึกลำบากใจอันใดก็สามารถกล่าวกับเปิ่นกงได้ เปิ่นกงจะต้องทวงความยุติธรรมให้คุณหนูกงซุนเป็นแน่”

จากการสาดโคลนเช่นนี้ของฮองเฮาทำให้อวิ๋นซูกลายเป็นสตรีน่าสงสารที่ถูกทอดทิ้ง แม้นางจะเป็นผู้ถูกกระทำ แต่เมื่อฟังแล้วชื่อเสียงคงไม่ดีนัก

“ฮองเฮาทรงคิดส่งจะตรัสสิ่งใดกันแน่?” เสียงระเบิดโทสะของแม่ทัพกงซุนดังขึ้นกลางงาน ในอากาศฟุ้งกระจายไปด้วยกลิ่นของความวุ่นวายอย่างเข้มข้น ขุนนางไม่น้อยใจเต้นตึกตัก รู้สึกว่าอีกไม่นานจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น

ฮองเฮาในยามนี้กลับมิได้ถูกบรรยากาศของแม่ทัพกงซุนกดดัน พระนางยังคงมีท่าทีนิ่งเรียบเช่นเดิม

“เปิ่นกงเพียงต้องการทวงความยุติธรรมให้คุณหนูกงซุน ในเมื่อมีการหมั้นหมายอยู่กับตัว ไม่ว่าจะเป็นผู้ใดย่อมควรกระทำตาม นี่จึงเป็นการส่งเสริมประเพณีนิสัยของแคว้นเหลียนของพวกเรา เปิ่นกงไม่อาจยอมให้เรื่องการผิดคำพูดอันใดเกิดขึ้นเป็นแน่” ฮองเฮาชูธงคุณธรรมเช่นนี้ทำให้ผู้คนมิอาจหาความผิดใดได้แม้แต่ครึ่งส่วน

มือที่อยู่ในแขนเสื้อของหนานฟางเฟยสั่นระริก เขาทราบดีว่าคำพูดและการกระทำต่อไปของตนจะส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงตระกูลหนานอย่างใหญ่หลวง แต่หากยังไม่มีวิธีตอบโต้อีก เกรงว่าตนจะเป็นผู้ทำลายเรื่องดีๆ ของคุณหนูกงซุนและองค์ชายใหญ่จริงๆ

“เป็นเฉกเช่นที่ฮองเฮาทรงตรัส”

หนานฟางเฟยพลันเอ่ยปาก เพียงแต่น้ำเสียงกลับแตกต่างจากเมื่อครู่นี้โดยสิ้นเชิง เจือไปด้วยความแข็งกร้าว “ตระกูลหนานของกระหม่อมเป็นตระกูลใหญ่อันดับหนึ่งในแคว้นเหลียนจริงๆ ส่วนฟางเฟยที่มีฐานะเป็นนายน้อยตระกูลหนานจะไม่มีอำนาจในการเลือกคนที่ตนต้องใจเชียวหรือ? จะกล่าวว่าฟางเฟยผิดคำพูดก็ดี กำเริบเสิบสานก็ช่าง ฟางเฟยยังขออวยพรคุณหนูกงซุนและองค์ชายใหญ่ ให้เป็นคู่ที่ครองรักกันตลอดไป! ส่วนฟางเฟยก็จะหาวาสนาของตน ไม่ยอมถูกการหมั้นหมายพันธนาการเป็นแน่”

ทุกคนคิดไม่ถึงว่านายน้อยตระกูลหนานจะกล่าวคำพูดสะเทือนเลื่อนลั่นเช่นนี้ออกมาอย่างกะทันหัน ความหมายของเขาก็คือตระกูลหนานของเขามีอำนาจ สตรีเช่นไรล้วนมีทั้งสิ้น ต่อให้ไม่ทำตามการหมั้นหมายจะมีผู้ใดทำอะไรเขาได้!

ฮองเฮาคิดไม่ถึงว่าหนานฟางเฟยจะเฉียบขาดเช่นนี้ “นายน้อยหนานทำเช่นนี้ นับว่าสูญเสียเส้นทางคุณธรรมแล้วจริงๆ”

“หากไม่สามารถทำตามความปรารถนาของตนได้ ฟางเฟยเป็นนายน้อยตระกูลหนานแล้วจะมีประโยชน์อันใด?” หนานฟางเฟยหัวเราะ ท่าทีในยามนี้แปรเปลี่ยนไปประหนึ่งคุณชายเสเพล แตกต่างจากท่าทีมากมารยาทในยามปกติโดยสิ้นเชิง

เหตุใดจึงมีคนทำให้ตนเองเสื่อมเสียเช่นนี้ด้วย? ฮองเฮาขมวดขนง เรื่องราวไม่เป็นไปตามทิศทางที่พระนางคาดเดา ในพระทัยจึงรู้สึกอัดอั้น

จักรพรรดิเหลียนรู้สึกผ่อนคลาย ดีที่ท่าทีของนายน้อยตระกูลหนานผู้นี้เด็ดเดี่ยวเพียงพอ มิเช่นนั้นพระองค์ก็ไม่ทราบว่าจะปลอบใจตระกูลหนานเช่นไรจริงๆ หากเป็นเมื่อก่อน พระองค์คงรู้สึกว่าการกระทำของนายน้อยหนานกำเริบเสิบสาน เพียงแต่ยามนี้หนานฟางเฟยสมัครใจทำให้หลิงเอ๋อร์และคุณหนูกงซุนสมปรารถนา ไม่มีเรื่องใดจะดีไปกว่านี้อีกแล้ว

“ฮองเฮา กระทั่งขุนนางซื่อสัตย์ยังยากตัดสินเรื่องในบ้าน นี่เป็นเรื่องของตระกูลหนานและตระกูลกงซุน คนของสองตระกูลมิได้มีความขัดแย้งกันอันใด เหตุใดเจ้าต้องดื้อรั้นด้วย?” จักรพรรดิเหลียนเลิกขนงขึ้นเล็กน้อย สายตาพระเนตรเช่นนั้นราวกับกำลังตรัสว่า ไม่ว่าฮองเฮาจะทำเช่นไรก็ทำอะไรไม่ได้ ดูอยู่ด้านข้างอย่างสงบเถิด

“เช่นนั้นก็ทำตามคำพูดเดิม เลือกฤกษ์มงคลจัดพิธีอภิเษกให้สมบูรณ์เสีย”

“ช้าก่อนเพคะ! ฝ่าบาท เรื่องการอภิเษกขององค์ชายใหญ่จะง่ายดายเช่นนี้ได้อย่างไร? คนที่จะมาเป็นพระชายาองค์ชายใหญ่จำเป็นต้องมีพื้นเพบริสุทธิ์ ในเมื่อคุณหนูกงซุนเป็นคนที่มีการหมั้นหมายอยู่กับตัวย่อมมิอาจเป็นพระชายาองค์ชายใหญ่ได้ มิเช่นนั้นจะไม่เป็นเรื่องขบขันของราษฎรหรือ?” ฮองเฮาฝืนตรัสออกมา พระนางไม่อาจปล่อยให้องค์ชายใหญ่สมปรารถนาง่ายๆ เช่นนี้

“ฮองเฮากำลังตรัสว่าตระกูลกงซุนของกระหม่อมไม่บริสุทธิ์หรือ? ตระกูลกงซุนของกระหม่อมเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นเหลียนมาหลายยุคหลายสมัย ฝ่าคมหอกปลายธนูเพื่อแคว้นเหลียนอย่างยากลำบาก เหตุใดยามเมื่อฮองเฮาทรงตรัสออกมาจึงกลายเป็นไม่บริสุทธิ์ไปได้?” แม่ทัพกงซุนกำหมัดขึ้นโดยพลัน เส้นเลือดสีเขียวที่ปรากฏทำให้คนไม่น้อยลอบหลังเหงื่อเย็น ฮองเฮาจะหาเรื่องใครก็ช่างเถิด แต่กลับจะหาเรื่องแม่ทัพกงซุนผู้นี้เสียให้ได้ ยากจะรับประกันว่าอีกสักครู่เขาจะพุ่งไปโจมตีฮองเฮาหรือไม่!

หากเป็นแม่ทัพกงซุน เรื่องเช่นนี้อาจเกิดขึ้นจริงๆ ก็เป็นได้

“ความหมายของเปิ่นกงก็คือ ในเมื่อคุณหนูกงซุนหมั้นหมายแล้วก็ควรจะแต่งงานกับคู่หมั้นหมาย นี่ถึงจะเป็นไปตามหลักคุณธรรม!”

เสียงเคร้งดังขึ้น องค์ชายใหญ่ที่นั่งเงียบมาโดยตลอดมีการเคลื่อนไหวแล้ว จอกกระเบื้องหยกขาวข้างมือร่วงลงพื้นตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่อาจทราบ ทำให้เกิดเสียงใสกังวาลดังแว่วมา

“ฮองเฮาทรงพยายามปกปักษ์รักษาประเพณีอันเปี่ยมคุณธรรมของแคว้นเหลียนทุกทาง ทำให้องค์ชายเช่นข้ารู้สึกนับถือยิ่งนัก” มุมปากของเฟิ่งหลิงยกขึ้น เพียงแต่คำพูดของเขากลับทำให้คนไม่น้อยสูดหายใจเย็นยะเยือก เขามิได้เรียกขานฮองเฮาว่าเสด็จแม่ นี่นับเป็นการไม่เคารพอย่างมาก

จริงดังคาด สีพระพักตร์ของฮองเฮาพลันแปรเปลี่ยน บนพระพักตร์ฝืนสรวลอย่างกระอักกระอ่วนออกมา

อวิ๋นซูเบนสายตาขึ้นมอง นางรู้สึกว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของเฟิ่งหลิงดูไม่ปกติอยู่บ้าง จริงดังคาด เมื่อนางมองไปจึงพบว่าในดวงตาของอีกฝ่ายมีประกายโกรธเกรี้ยวที่ไม่คิดปกปิดแม้แต่น้อย

ไม่ว่าฮองเฮาจะทำเช่นไรกับเขา หากไม่ถึงช่วงเวลาสำคัญ เฟิ่งหลิงจะอดทนจนถึงที่สุด แต่คราวนี้ฮองเฮาแตะขีดจำกัดของเฟิ่งหลิงเขาเสียแล้ว เขามิอาจอดทนให้ผู้อื่นพูดจาว่าร้ายซูเอ๋อร์ของเขาได้ ทั้งยังอยู่ต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ด้วย

“ถูกต้อง แคว้นเหลียนของพวกเรามีรากฐานประเพณีอยู่ที่ความซื่อสัตย์จริงๆ ในฐานะที่เป็นบุคคลต้นแบบของชาวประชาก็ควรทำตามคุณธรรม ในฐานะที่ฮองเฮาเป็นมารดาแห่งแผ่นดินย่อมควรแสดงตนเป็นแบบอย่างเช่นกัน ไม่ทราบว่าข้าองค์ชายกล่าวถูกหรือไม่?”

ฮองเฮาทอดพระเนตรไปยังใบหน้างดงามหล่อเหลาของเฟิ่งหลิง ความรู้สึกไม่สงบในพระทัยแผ่ขยาย “องค์ชายใหญ่กล่าวได้ถูกต้อง ในฐานะที่เปิ่นกงเป็นมารดาแห่งแผ่นดินย่อมต้องประพฤติตัวเป็นแบบอย่าง”

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นเชิญฮองเฮาเสด็จลงจากตำแหน่งฮองเฮาเถิด”

คำพูดเรียบง่ายเพียงประโยคเดียวกลับคล้ายก้อนหินใหญ่ที่ตกลงสู่กลางใจของทุกคน ในงานพลันร้อนระอุขึ้นมา

ขุนนางทุกท่านวิพากษ์วิจารณ์ด้วยความตื่นตะลึง ผู้ใดก็คิดไม่ถึงว่าองค์ชายใหญ่จะกล่าวคำพูดกบฏเช่นนี้ออกมา

จริงดังคาด บนพระพักตร์ของฮองเฮาปรากฏท่าทีโกรธเกรี้ยว “ฝ่าบาท! หม่อมฉันไม่เข้าใจจริงๆ เหตุใดองค์ชายใหญ่จึงเพ่งเล็งหม่อมฉันทุกทาง หม่อมฉันทำเพื่อราชวงศ์ องค์ชายใหญ่มีฐานะสูงศักดิ์ จะล้อเล่นเรื่องชายาได้อย่างไร หม่อมฉันรู้ว่าองค์ชายคิดตำหนิหม่อมฉัน แต่หม่อมฉันทำเพื่อราชวงศ์ของพวกเรา! หม่อมฉันรู้สึกไม่ยุติธรรมจริงๆ เพคะ…”