บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2055 พ่ายอีกหน

บทที่ 2055 พ่ายอีกหน

ปี้คงหลิวไม่ได้พ่ายยับเยินนัก แต่เขาถูกหยามหมิ่นอย่างยิ่ง!

ขาข้างหนึ่งถูกหัก ทำได้เพียงนั่งลงกับพื้น ดูน่าเวทนานัก

ซูอี้มองภาพนี้โดยไม่กระทำอันใด

บนวิถีฝึกฝน ไม่ว่าผู้ใดก็ล้วนหนีไม่พ้นคราวอัปยศเสื่อมเกียรติ

ในศึกประชันมหาวิถี จะไม่มีผู้แพ้ได้เช่นไร?

ยามแพ้พ่ายอับอาย บ่อยครั้งที่จะได้เห็นเนื้อแท้และจิตใจคน

ซูอี้อยากเห็นว่ายามนี้ ปี้คงหลิวจะทำเช่นไร

ไม่นานนัก ปี้คงหลิวพลันลุกขึ้นจากพื้น

ทั้งปราณและโลหิตพลุ่งพล่านทั่วกาย ขาขวาที่หักลงฟื้นตัวแล้ว

จากนั้นเขาก็เดินไปยังสนามเต๋าภายใต้สายตาตกตะลึงมากมาย!

เขาไม่คิดยอมแพ้!

ไร้การรอมชอม!!

ทว่าภาพนี้กลับทำให้เกิดเสียงหัวเราะอย่างเหยียดหยาม

ขณะที่องครักษ์ของปี้คงหลิวทั้งสองล้วนกังวลร้อนใจ

วูบ!

ชายในอาภรณ์สีหมึกผู้หนึ่งขวางทางปี้คงหลิวไว้ ก่อนจะขมวดคิ้วกล่าว “เจ้าไม่ใช่คู่ต่อกรของจินปู้อี๋ หากเจ้าขึ้นไปอีก รังแต่จะขายหน้าเองนะ! แค่หน้าที่เสียไป เจ้ายังคิดว่าเสียไม่พออีกหรือ?”

“ถอยไป”

ปี้คงหลิวกล่าวอย่างเย็นชา

“ในเมื่อเขารนหาที่ ไฉนต้องออกมาห้าม ชื่อเจี่ย เจ้าหลบไป!”

จินปู้อี๋บนสนามเต๋ากล่าวเสียงเนิบ

ทันใดนั้น ชายในอาภรณ์สีหมึกก็ถอนใจแล้วถอยทาง

เมื่อเห็นว่าปี้คงหลิวกำลังจะเข้าสู่สนามเต๋า เสียงหนึ่งพลันดังขึ้น

“ปี้คงหลิว หากเจ้าพ่ายก็คือพ่าย ใครเล่าในที่นี่จะไม่รู้กระจ่างว่าเจ้าสู้จินปู้อี๋ด้านความแข็งแกร่งมิได้?”

ทั่วทิศเกิดเสียงลือลั่น

ผู้กล่าวนั้นคือหมีเยี่ยอวิ๋น บุตรแห่งเต๋าจากศาลเต๋าตรีวิสุทธิ์ที่เป็นเจ้าภาพงานเลี้ยงวันนี้ ซึ่งเปรียบได้กับตำแหน่งผู้นำของบรรดาบุตรและบุตรีแห่งสวรรค์ในปัจจุบัน

ปี้คงหลิวชะงักแล้วหันไปกล่าวกับหมีเยี่ยอวิ๋น “ขณะกำลังประชันมหาวิถี จะกล่าวว่าพ่ายง่ายๆ ได้หรือ?”

คิ้วของหมีเยี่ยอวิ๋นขมวดหากัน

มีผู้กล่าวตำหนิออกมาทันที “ปี้คงหลิว เจ้าไม่เห็นหรือว่าพี่ชายร่วมวิถีหมีกำลังพูดช่วยเจ้าอยู่? หากเจ้าพูดรู้เรื่องก็รีบยอมรับความพ่ายแพ้เสีย จะได้รักษาหน้าได้บ้าง แต่หากไม่รู้จักแยกแยะ เกรงว่าเจ้าคงพินาศในวันนี้แน่แล้ว!”

หลายคนพยักหน้ารับ

ผู้ใดที่พอสายตาเฉียบคมสักหน่อยล้วนเห็นได้ว่าปี้คงหลิวไม่ใช่คู่ต่อกรของจินปู้อี๋

ขณะนี้ ทวยเทพทั้งหลายซึ่งมองอยู่เฉยๆ จากไกลๆ ล้วนรู้สึกว่าปี้คงหลิวทำตัวเป็นเด็กๆ นิดหน่อย

แพ้ก็คือแพ้!

ไม่ว่าจะดิ้นรนดื้อด้านเพียงไรก็ไร้ค่า

หลังจากเผชิญหน้าเรื่องทั้งหมดนี้ ในที่สุดปี้คงหลิวก็ก้าวเข้าสู่สนามเต๋าโดยไม่พูดจา

“ได้ เหมาะกับเป็นลูกผู้ชายดีนี่!”

จินปู้อี๋ฉีกยิ้มแล้วลงมือทันที

ตูม!

ศึกใหญ่เปิดฉาก

ทว่าเพียงครู่เดียว จินปู้อี๋ก็ปราบปี้คงหลิวลงได้อีกครั้ง เขาก้าวออกมาขยี้ขาขวาของปี้คงหลิวอย่างรุนแรง จากนั้นคีบตัวอีกฝ่ายขึ้นโยน

เปรี้ยง!

ร่างของปี้คงหลิวปลิวออกไปนอกสนามเต๋า

อาภรณ์กระจัดกระจาย ขาขวาชุ่มเลือด กระดูกแหลกเละไม่เหลือชิ้นดี

ทั่วทิศมีเสียงรือมากมาย

“รู้ทั้งรู้ยังดันทุรัง ช่างเขลานัก”

“เป็นคนย่อมรู้ตนเอง หากรู้ทั้งรู้ว่าจะพ่าย ยังโถมใส่เยี่ยงแมลงเม่าสู้ไฟ ถูกรังแกแพ้พ่ายก็สมควรแล้ว”

……

บางคนที่แต่เดิมเห็นใจปี้คงหลิวส่ายศีรษะ

เมื่อฝีมือต่างชั้น การรนหาที่ซ้ำๆ จะเปลี่ยนสิ่งใดได้หรือ?

ทว่าทุกคนกลับต้องประหลาดใจเมื่อปี้คงหลิวลุกขึ้นอีกครั้ง และเดินไปยังสนามเต๋าด้วยร่างกายอันโชกเลือด!

เหล่าผู้ชมล้วนผงะ

คนผู้นี้เป็นบ้าไปแล้วหรือ?

จินปู้อี๋เองก็ขมวดคิ้ว เค้าโทสะปรากฏบนสีหน้า “ยังไม่ยอมแพ้อีกหรือ? ก็ได้ ขอทุกท่านเป็นพยาน คนผู้นี้รนหาที่เองนะ!!”

ตูม!

ไม่นานนัก ศึกอันดุเดือดก็บังเกิดอีกครั้ง

ทว่าปี้คงหลิวผู้พ่ายแพ้ติดต่อกันสองหนกลับระเบิดศักยภาพอันทรงพลังสุดขั้วออกมาต่อสู้กับจินปู้อี๋อย่างดุเดือด

เขาพลันคำรามลั่น เพลิงทิพย์สีเขียวแผดเผาลุกโชนจากร่างผอมเพรียว แปรลักษณ์เป็นวิหคปี้ฟางสยายปีกออกทะลวงนภา ผลักจินปู้อี๋ล่าถอยในคราวเดียว!

ทุกคนล้วนตกใจ

“คนผู้นี้ปลุกอำนาจสายเลือดขึ้นเสียได้!”

มีคนกล่าวอย่างประหลาดใจ

“ความสามารถของสายเลือดปี้ฟาง ‘แหวกนภาเก้าฟาดฟัน’ ! ไม่คิดเลยว่าปี้คงหลิวผู้นี้จะมาถึงขั้นนี้แล้วโดยยังมิเป็นเทพ มิน่าล่ะ สกุลเขาจึงให้ค่าสูงนัก”

ทวยเทพกระซิบกระซาบ

“อำนาจโดยกำเนิดของนายน้อยเคลื่อนพัฒนาขึ้นแล้ว!”

องครักษ์ทั้งสองตื่นเต้น

“ที่แท้ก่อนหน้านี้เขาก็ไม่ได้ดื้อดึง แต่อยากยืมมือจินปู้อี๋มาพัฒนาความสามารถโดยกำเนิดให้พัฒนาต่อยอด!”

ทันใดนั้นก็มีคนฉุกคิดได้

ส่วนซูอี้ที่ทำเพียงมองเฉยๆ มาแต่แรก เขาได้ลอบพยักหน้า ณ ยามนี้

ความพ่ายแพ้มิได้ย่ำแย่

เรื่องน่ากลัวจริงๆ คือการไร้ใจลุกขึ้นสู้ต่างหาก

ปี้คงหลิวไม่เพียงแต่ลุกยืนหยัด แต่ยังใช้โอกาสประลองมหาวิถีนี้พัฒนาความสามารถของตนเอง

เป็นสิ่งหายากยิ่ง

ทว่า……

ซูอี้เห็นได้ว่าแม้ศักยภาพของอีกฝ่ายจะพัฒนา แต่เทียบกับจินปู้อี๋ ปี้คงหลิวก็ยังอ่อนด้อยกว่านิดหน่อยอยู่ดี ซึ่งไม่ใช่เพราะภูมิหลัง แต่เป็นเพราะปี้คงหลิวยังไม่อาจควบคุมอำนาจสายเลือดอันถูกปลุกขึ้นนี้ได้โดยแท้จริง

แล้วก็จริงตามนั้น จินปู้อี๋กู้คืนสถานการณ์ได้ในเวลาไม่นาน เขาทุ่มกำลังสุดตัวปราบปี้คงหลิวลงอีกครั้ง!

กร๊อบ!

ขาของปี้คงหลิวถูกหักอีกหน

มีเสียงดังเคล้าความเสียดายในหมู่ชน

แต่น้อยคนนักจะกล้าเหน็บแนมปี้คงหลิว

“จะมาใช้ข้าพัฒนาความสามารถโดยไม่เสียค่าตอบแทนได้เช่นไร?”

จินปู้อี๋หัวเราะร้ายกาจ ดวงตาดุดัน ถีบร่างของปี้คงหลิวอย่างแรง

เปรี้ยง!!!

ร่างของปี้คงหลิวปลิวละลิ่ว ไม่อาจทราบได้ว่ากระดูกหักไปกี่ท่อน เสียงกร๊อบดังระรัว กระอักเลือดออกคำโต

ถีบเพียงหนเดียว เขาก็บาดเจ็บสาหัสจนร่างแทบสลาย!

ทุกคนซึ่งมองอยู่ล้วนตกตะลึง มีเสียงสูดหายใจเฮือกดังขึ้น

บาดแผลจากการถีบครั้งนี้ไม่น่าจะฟื้นตัวในกาลอันสั้นได้เลย!

ในอีกไม่ช้า วิถีแห่งบรรพเทวาจะปรากฏ หากเขาบาดเจ็บ การแสวงโอกาสวิถีแห่งบรรพเทวาของปี้คงหลิวก็จะถูกกระทบไปด้วย

“เจ้า……”

องครักษ์ทั้งสองของปี้คงหลิวเดือดดาล ดวงตาเผยความน่าสะพรึงกลัว

ทว่าจินปู้อี๋เมินเฉย ไม่ได้สนใจเลยสักนิด เพราะเขาก็มีองครักษ์เช่นกัน

“อันใดของเจ้า นี่คือศึกมหาวิถีนะ! ข้ามิได้ฆ่าเขา มิได้ผิดกฎสักหน่อย!”

จินปู้อี๋เหยียดยิ้ม

ว่าแล้วเขาก็ยกมือชี้ปี้คงหลิว “ยังกล้ามาสู้กันอีกหรือไม่? หากไม่ ก็รับความพ่ายแพ้ต่อหน้าทุกคนที่นี่ ยอมรับเสียว่าเจ้าอ่อนแอด้อยกว่าข้า!”

ปี้คงหลิวปาดคราบเลือดออกจากมุมปาก ก่อนจะลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล และฉีกยิ้มออกมา “ข้าไม่อยากยอมแพ้ แต่ยังอยากขอบคุณด้วยที่ใช้ข้าเป็นกระสอบทราย เจ้าช่วยให้ข้าพัฒนาความสามารถได้!”

ทุกคน “……”

สีหน้าของจินปู้อี๋พลันดำคล้ำ

ปี้คงหลิวกำลังจะจรจาก

“ช้าก่อน”

ซูอี้เดินมาหา

“สหายเต๋ามีอันใดหรือ?” ปี้คงหลิวกล่าวอย่างงุนงง

“เจ้าบาดเจ็บโดยวิชาวังวนอัสนีแทงวิญญาณของเผ่าเทพจินหลวน เจ้าคิดว่าจะฟื้นตัวได้ง่ายจริงๆ หรือ?”

ซูอี้กล่าวเนิบๆ

วิชาวังวนอัสนีแทงวิญญาณ!

สีหน้าของปี้คงหลิวพลันเปลี่ยนแปร

ผู้คนรอบข้างเกิดเสียงลือลั่นเช่นกัน

นี่เป็นเคล็ดวิชาอันโหดเหี้ยมร้ายกาจอย่างยิ่ง มันสามารถกัดกร่อนจิตวิญญาณอย่างเงียบเชียบ ไร้หนทางหลีกเลี่ยงได้เลย

ทันใดนั้น สายตามากมายที่มองไปยังจินปู้อี๋ก็แปรเปลี่ยน

ไร้ผู้ใดคาดคิดว่าในศึกดวลมหาวิถี จินปู้อี๋จะกระทำตนน่ารังเกียจอำมหิตเช่นนี้!

“จินปู้อี๋ ข้าไม่คาดคิดจริงๆ ว่าเจ้าจะเป็นคนเช่นนี้!”

ปี้คงหลิวหน้าคล้ำ

องครักษ์ทั้งสองเองก็มีสีหน้าพิกล ดวงตามาดร้าย

“ไม่เห็นมีกฎห้ามใช้เคล็ดวิชาสกุลข้าเลยนี่”

จินปู้อี๋กล่าวเสียงเย็น

เขาพลันหันไปจ้องซูอี้ “เจ้าเป็นใคร?”

การถูกซูอี้เปิดโปงอุบายที่ใช้ต่อหน้าสาธารณะทำให้เขาเดือดดาลในใจ

ทุกคนคืนสติมามองซูอี้ ก่อนหน้านี้ไร้ผู้ใดสังเกตเห็นว่าปี้คงหลิวถูกลอบทำร้าย ทว่าชายหนุ่มในชุดผ้าธรรมดาคนนี้กลับมองเห็นมัน

แม้แต่เทพมากมายยังประหลาดใจ

“ว่ายังไงเล่า ยังอยากล้างแค้นหรือไร?”

ปี้คงหลิวเดือดดาล

จินปู้อี๋กล่าวเสียงเย็น “บอกว่าล้างแค้นไม่ได้หรอก ข้าแค่อยากประลองกับคนแปลกหน้าผู้นี้ แค่มิทราบว่าเขาจะกล้าพอหรือไม่!”

ทุกคนล้วนเห็นได้ว่าหลังถูกเปิดโปง จินปู้อี๋นั้นเดือดดาลยิ่ง และอยากใช้โอกาสนี้สั่งสอนชายหนุ่มที่กล้าสอดมือเข้ายุ่งให้สาสม!

“ข้าไม่สนใจอัดเจ้าหรอก”

ซูอี้กล่าวขณะเดินขึ้นไปบนสนามเต๋า “ส่ง ‘เม็ดโอสถวังวนอัสนี’ มา ข้าไม่สนใจเจ้าหรอก”

เม็ดโอสถวังวนอัสนี!

หากกินโอสถนี้หลังบาดเจ็บจากวิชาวังวนอัสนีแทงวิญญาณ บาดแผลจะฟื้นตัวสมบูรณ์

ผู้ชมทั้งหลายต่างอึ้งไป สีหน้าแปรเปลี่ยนหลากหลาย

ไม่คาดคิดว่าชายหนุ่มที่ดูจืดจางไร้ความโดดเด่นนี้จะวางตัวแข็งกร้าวยามเผชิญหน้าจินปู้อี๋

ขณะที่ปี้คงหลิวสะเทือนใจ

เขาเองก็ไม่คิดเลยว่าเสิ่นมู่ผู้ที่ตนเพิ่งได้พานพบระหว่างทางจะลุกขึ้นช่วยตน!

หัวใจของเขาบีบตัวแน่นฉับพลัน เขาเป็นกังวลว่าซูอี้จะถูกจินปู้อี๋ทำร้าย และเตรียมพุ่งขึ้นสนามเต๋าไปหยุดซูอี้

ทว่ายามนี้ จินปู้อี๋กลับแค่นยิ้มเยาะขณะฟาดหมัดใส่ซูอี้

ตูม!!

หมัดของจินปู้อี๋ระเบิดกฎสายฟ้าทิ่มแทง ปราณทำลายล้างสะเทือนโลกา

ขณะที่ทุกคนกำลังคิดว่าซูอี้จะถูกหมัดนี้ชกกระเด็นนั้นเอง ภาพอันไม่น่าเชื่อพลันบังเกิด……

หมัดนั้นแหลกสลายไปตรงหน้าซูอี้ห่างสามฉื่อ

แล้วซูอี้ก็กดมือลงไปเรียบๆ

เปรี้ยง!!

ร่างของจินปู้อี๋ถูกฟาดลงกับพื้น

สนามเต๋าทั้งสนามสะเทือนโยกคลอน

สีหน้าของอีกฝ่ายแสนรวดร้าว ทั่วกายกระตุกเกร็งรุนแรง

ทั่วทิศไร้วจีใด

ปักษาน้อยใหญ่เงียบกริบ

ทวยเทพที่มองเฉยๆ ด้วยจิตใจครึกครื้นเมื่อก่อนหน้านี้ล้วนอดแสดงความทึ่งออกมามิได้

ลงมือเพียงหนเดียว บุตรแห่งสวรรค์ไร้เทียมทานจินปู้อี๋ก็แพ้พ่าย!?

ชายหนุ่มผู้นี้เป็นใคร?

ไฉนจึงเลิศล้ำเช่นนี้?

ปี้คงหลิวที่กำลังจะปรี่ขึ้นไปขวางเองก็อดผงะมิได้

“ส่งเม็ดโอสถวังวนอัสนีมา”

ซูอี้ก้มลงกล่าวกับจินปู้อี๋

นี่ไม่ใช่การชี้แนะ แต่เป็นคำสั่ง!

สีหน้าของจินปู้อี๋เปี่ยมด้วยโทสะ ดวงตาเหลือกถลน ก่อนจะกล่าวออกมาว่า “กล้าดวลกับข้าอีกหนหรือไม่?”

เขาคิดว่าตนเลินเล่อจึงพ่ายแพ้ในกระบวนเดียว

ซูอี้แค่นเสียงกล่าว “ผู้ใดพ่ายแพ้ต้องส่งสมบัติทั้งหมดที่มีให้ผู้ชนะ ขอเพียงเจ้ารับปาก ข้าก็ไม่ถือหากจะให้เจ้าพ่ายอีกหน”

จินปู้อี๋กัดฟันกล่าว “ตกลง!”

ซูอี้ก้าวถอยหนึ่งก้าว

จินปู้อี๋ตะเกียกตะกายลุกขึ้น ก่อนเดินถอยไปสิบก้าว จากนั้นปราณทั่วร่างพลันพองตัว อำนาจพัฒนาทีละขั้นเยี่ยงเทพสงครามบันดาลโทสะ

มือของเขามีวงล้อสำริดอันเจิดจรัสตระการสีเพิ่มมาวงหนึ่ง

กระดานเทพกลืนตะวัน!

หนึ่งในสมบัติโบราณสูงสุดในขอบเขตมหาศาล โด่งดังทั่วโลกหล้าแห่งเทพ อิทธิฤทธิ์ยิ่งใหญ่ อัศจรรย์ไร้ขอบเขต!

ทุกคนล้วนเห็นได้ว่าจินปู้อี๋ไม่ได้คิดดวลมหาวิถีอีกต่อไป แต่เป็นการต่อสู้สุดชีวิต!!