บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2310 โถมทะยานจากยอดเขา ประชันกันข้ามจักรวาลพร่างดาว

บทที่ 2310 โถมทะยานจากยอดเขา ประชันกันข้ามจักรวาลพร่างดาว

เมื่อเห็นซูอี้มาถึงยอดบรรพต ผู้มาอยู่บนยอดบรรพตก่อนเขาทั้งหลายก็ต่างระแวงกันขึ้นมาเล็กน้อย

แต่ไร้ผู้ใดประหม่า

ดวงตาของหลายคนกระทั่งเผยเค้าความตั้งตารอ ราวอยากจะประชันกับซูอี้!

ซูอี้เพียงส่งยิ้มให้

เมื่อไร้บุญคุณความแค้นต่อกัน เขาย่อมมิกระทำอันใดกับคนเหล่านี้

ยอดบรรพตเทพนภาครามนี้ทะลวงสู่ท้องนภา แค่มายืนที่นี่ก็สามารถเห็นจักรวาลพร่างดาวอันปกคลุมด้วยหมอกฮุ่นตุ้นได้

จักรวาลพร่างดาวมีหมู่ดาราดารดาษ นับแสนล้าน พริบพรายหายวับไปท่ามกลางหมอกฮุ่นตุ้น

แต่ทุกผู้ล้วนรู้ว่านี่หาใช่ดวงดาราจริงๆ ไม่ ทว่าแปรเปลี่ยนมาจาก ‘วาสนามหาวิถีแรกบรรพกาล’ !

เมื่อเขามาถึง มีคนบางผู้นั่งลงขัดสมาธิ ดึงดูดแสงดาวสายหนึ่งจากจักรวาลพร่างดาวลงมาอาบไล้กายตนอยู่แล้ว

แสงดาวนั้นกระจ่างใสสีคราม เป็นอำนาจบารมีมหาวิถีอันบริสุทธิ์เหนือใด

บารมีนั้นเกี่ยวพันกับโชคและชะตา

และวาสนามหาวิถีแรกบรรพกาลอันเกิดจากที่มาฮุ่นตุ้นแห่งโลกเทพอันเก่าแก่เป็นที่สุดก็อัศจรรย์เหนือใดเปรียบ!

หากได้รับมันมา ก็เหมือนได้รับการอำนวยโชคจากสวรรค์ และชะตาบนเส้นทางแสวงวิถีก็จะแปรเปลี่ยน

หากจะบอกว่ามันแปรเปลี่ยนชีวิตคน ท้าทายสรวงสวรรค์ อาจเป็นการกล่าวเกินจริง แต่มันก็ส่งกระทบต่อเส้นทางเต๋าของหนึ่งบุคคลได้จริง!!

“พวกเจ้าทำกิจกันต่อเถิด อย่าสนใจข้าเลย”

ซูอี้กล่าวพลางนำไหสุราออกมา นั่งขัดสมาธิบนพื้น หนึ่งมือเท้าคาง หรี่ตามองจักรวาลพร่างดาว และตกสู่ภวังค์ครุ่นคิด

ท่าทางสุขกายสบายใจของเขาทำให้ทุกผู้รู้สึกผ่อนคลาย แล้วดูดกลืนพลังจากวาสนามหาวิถีแรกบรรพกาลกันต่อ

ที่ตีนเขา การจัดอันดับของอิทธิฤทธิ์มหาวิถีสามพันอันดับแรกบน ‘หลักศิลาวาสนาเทพ’ แปรเปลี่ยนไปอย่างมหันต์

ก่อนหน้านี้ อิทธิฤทธิ์มหาวิถีสามสิบอันดับแรกนิ่งงันเยี่ยงบรรพตศักดิ์สิทธิ์ มิเคยเขยื้อนไหว

ทว่าเมื่อตัวตนไร้เทียมทานบนยอดบรรพตกำลังดูดซับวาสนามหาวิถีแรกบรรพกาลในยามนี้ ในที่สุดสามสิบอันดับแรกบนหลักศิลาวาสนาเทพก็สั่นคลอนและเริ่มแปรเปลี่ยน!

และทั้งหมดนี้ยังเป็นที่สนใจของเหล่าผู้ชมด้วย

จนกระทั่งเมื่อเห็นหนึ่งในอิทธิฤทธิ์มหาวิถีสิบอันดับแรกถูกผลักร่วงลงไป เสียงอุทานก็ดังขึ้นในแดนดิน

อิทธิฤทธิ์มหาวิถีซึ่งปรากฏขึ้นใหม่นั้นอยู่ในอันดับแปด เป็นศิษย์จากสถานที่ไร้นาม ‘บรรพตเทียบสวรรค์’ นาม ‘หมีชิง’ !

พร้อมกันนั้น หมีชิงก็เดินออกมาจากยอดเขา พลิ้วกายลงบนพื้น จากนั้นพลันกลายเป็นจุดสนใจของคนทุกผู้

แต่เมื่อเห็นลำดับของเขาอย่างถนัดตา หมีชิงก็รำพึงด้วยความทอดถอนใจ เห็นได้ชัดว่าไม่ชอบใจเล็กน้อย

สิ่งนี้ทำให้ตัวตนบรรพกาลมากมายดูซับซ้อนเล็กน้อย

อิทธิฤทธิ์มหาวิถีอันดับแปด!

หากไร้สิ่งใด การก้าวสู่จุดสูงสุดแห่งเก้าด่านเคราะห์หลอมวิถีในภายภาคหน้าก็ไม่ใช่ปัญหา!

กล่าวคือ ความสำเร็จของหมีชิงผู้นี้ไม่มีทางด้อยกว่าระดับตัวตนบรรพกาลอย่างจอมเทพอวิ๋นเหอ

ใครเล่าจะไม่ตกใจกับเรื่องนี้?

แต่หมีชิงก็ยังรู้สึกไม่ชอบใจอยู่เล็กน้อย

จากเรื่องนี้จึงทราบว่า หัวใจของหมีชิงคาดหวังกับมหาวิถีของตนไว้สูงเพียงไร

เขาคู่ควรกับที่เป็นตัวตนเก่งกาจไร้เทียมทานซึ่งเรียกได้ว่าท้าทายสวรรค์

ชั่วกาลต่อมา เมื่อทุกผู้บนยอดบรรพตค่อยๆ ทยอยดูดซับวาสนามหาวิถีแรกบรรพกาล การจัดลำดับบนหลักศิลาวาสนาเทพก็แปรเปลี่ยนไปอย่างน่าอัศจรรย์

อิทธิฤทธิ์มหาวิถีใหม่ๆ อุบัติขึ้นพร้อมกัน และผู้อ่อนแอที่สุดก็ยังอยู่ในสามสิบอันดับแรก

ขณะที่ผู้มีอันดับสูงหน่อยจะติดอยู่ในสิบอันดับแรกทันที!

อิทธิฤทธิ์มหาวิถีของเยียนสุ่ยหมิง ‘วารีรินสหัสมิคสัญญี’ ขึ้นถึงอันดับหก

นอกจากนั้น ยังมีอิทธิฤทธิ์มหาวิถีอีกสองอย่างที่ติดสิบอันดับแรก ทำให้หมีชิงผู้เดิมอันดับแปดถูกผลักไปอยู่อันดับสิบ แทบร่วงจากสิบอันดับแรก

ไม่นานนัก หกในสิบอันดับอิทธิฤทธิ์มหาวิถีสูงสุดก็ร่วงหล่นจากทำเนียบ แทนที่ด้วยอิทธิฤทธิ์มหาวิถีใหม่หกรายนาม

สิ่งนี้ก่อเกิดเสียงฮือฮาในหมู่ผู้ชม มิอาจทราบได้ว่าเกิดเสียงอุทานขึ้นมากมายเพียงไร

และตัวตนไร้เทียมทานผู้ปรากฏนามในสิบอันดับแรกก็กลายเป็นจุดสนใจของเหล่าผู้ชมทันที

แต่ทุกผู้ล้วนสังเกตเห็นว่าอิทธิฤทธิ์มหาวิถีอันดับหนึ่ง ‘อัคคีเบญจขันธ์’ บนหลักศิลาวาสนาเทพยังไม่เคยถูกสั่นคลอน!!

อัคคีเบญจขันธ์นี้เป็นอิทธิฤทธิ์มหาวิถีที่เหวินลู่จากศาลเต๋าตรีวิสุทธิ์ทิ้งไว้เมื่อสามหมื่นเก้าพันปีก่อน

และอยู่นิ่งในอันดับหนึ่ง ไม่เคยถูกสั่นคลอนแต่บัดนั้น

และเหวินลู่ในยามนี้ก็กลายเป็นเจ้าสำนักของศาลเต๋าตรีวิสุทธิ์ จอมเทพหล่อหลอมขั้นเก้าในตำนานผู้หนึ่งไปเนิ่นนาน!

ต้องทราบว่าตัวตนผู้เข้าร่วมการทลายสถิติในวันนี้รวบรวมตัวตนไร้เทียมทานและผู้เก่งกาจท้าทายสวรรค์จากทั่วทั้งแดนดิน

แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น อิทธิฤทธิ์มหาวิถีที่เหวินลู่ทิ้งไว้เมื่อสามหมื่นเก้าพันปีก่อนก็ยังไม่มีผู้ใดสั่นคลอนได้ จึงคาดเดาได้ว่าในกาลนั้น เหวินลู่น่าสะพรึงกลัวเพียงไร!

ทว่าเรื่องนี้ยังไม่จบ

บนบรรพตเทพนภาคราม ยังมีอีกหลายคนที่ยังไม่หยุดนิ่ง

อย่างฉี่เวยและซือมิ่ง พวกเขาก็ยังเร่งรุดมายังยอดเขาอย่างต่อเนื่อง

และบนยอดบรรพตก็ยังมีซูอี้อยู่!!

ยามนี้ ชายหนุ่มเป็นบุคคลเดียวที่ยังเหลือบนยอดเขา นั่งขัดสมาธิถือไหสุรา จ้องมองจักรวาลพร่างดาวนิ่งงันเช่นกาลก่อน

ไร้ผู้ใดทราบว่าเขาคิดอันใดอยู่

แต่ทุกผู้ต่างรู้ว่า เมื่อซูอี้เริ่มหล่อหลอมวาสนามหาวิถีแรกบรรพกาล อิทธิฤทธิ์มหาวิถีอันดับหนึ่งไม่พ้นต้องสั่นคลอนเป็นแน่!!

หามีอันใดให้ลุ้นรอไม่

นับแต่ยามซูอี้ปีนเขา เขาก็เอาชนะศัตรูมากมายเกินคณานับระหว่างทาง และช่วงชิงวาสนามหาวิถีแรกบรรพกาลมาอย่างมิอาจคาดหยั่ง

ตัวเขาเองผ่อนคลายสบายใจจนไปถึงยอดเขา ทั้งหมดนี้ทำให้ทุกผู้กระจ่างชัดว่าอิทธิฤทธิ์มหาวิถีที่ซูอี้ก่อนั้นย่อมน่าสะพรึงกลัวยิ่ง ชายหนุ่มจึงทำเช่นนี้ได้

เมื่อกาลผ่าน ผู้คนแล้วเล่าก็ถูกกำจัดออกระหว่างปีนสู่ยอดเขา

สิ่งที่ทำให้ทุกผู้ประหลาดใจก็คือ ฉี่เวยก็มาถึงยอดบรรพตด้วย

และยามนี้เองที่ในที่สุด ผู้คนก็ตระหนักว่าธิดาแห่ง ‘เทพมั่งคั่ง’ จากเผ่าเทพกิเลนนั้น แท้จริงเป็นผู้เก่งกาจอันโดดเด่นเกินใดเทียบ

“เจ้าคิดอันใดอยู่?”

หลังจากฉี่เวยมาถึงยอดบรรพต นางก็ถามอย่างใคร่รู้

ซูอี้นั่งนิ่ง ครุ่นคิดลึกล้ำ มีเพียงจิบสุราเป็นครั้งคราวเท่านั้นที่เขาจะขยับตัว

“คิดถึงบางอย่างเกี่ยวกับซากโบราณแรกบรรพกาลน่ะ”

ซูอี้กล่าวอย่างใจลอย “พูดไปเจ้าก็ไม่เข้าใจหรอก ทำกิจของตนไปเถอะ”

“เชอะ!”

ฉี่เวยถลึงตามองซูอี้อย่างไม่ชอบใจ ก่อนจะเลิกสนใจแล้วเริ่มสั่งสมวาสนามหาวิถีแรกบรรพกาลของนางเอง

น่าเสียดายที่ท้ายที่สุด อิทธิฤทธิ์มหาวิถีของนางก็อยู่ในอันดับสิบเอ็ด ห่างจากสิบอันดับแรกเพียงก้าวเดียวเท่านั้น

แต่ทว่าฉี่เวยนั้นพอใจแล้ว

หลังฉี่เวยจรจากไม่นาน ซือมิ่งก็มาถึงยอดบรรพต

“พี่ซู ต้องการความช่วยเหลือยามออกจากเมืองเทียนตูหรือไม่?”

ซือมิ่งถามผ่านกระแสปราณ

อีกหนึ่งวันข้างหน้า เมืองเทียนตูจะปิดลง และผู้คนทั่วเมืองก็ต้องอพยพออกไป

ซือมิ่งไม่ต้องคิดก็ทราบได้ว่า เมื่อซูอี้จรจาก เขาจะถูกศัตรูร้ายล้อมจากทุกทิศทาง!

“มิต้องหรอก”

ซูอี้ส่ายหัวน้อยๆ

ซือมิ่งไม่กล่าวอันใดอีก และหลังจากดูดซับวาสนามหาวิถีแรกบรรพกาลเสร็จ เขาก็หันหลังจากไป

อิทธิฤทธิ์มหาวิถีของเขาติดอันดับสี่ในทันที

และหมีชิง ศิษย์แห่ง ‘บรรพตเทียบสวรรค์’ ซึ่งเดิมอยู่อันดับสิบก็ถูกเบียดออกไปจากสิบอันดับแรก

ลำดับของฉี่เวยย่อมถูกดันไปเป็นที่สิบสอง

เมื่อกาลผ่าน ผู้ปีนบรรพตก็หลงเหลือบนบรรพตเทพนภาครามน้อยลงทุกที

ทว่าบนยอดเขา ซูอี้ยังคงไม่เคลื่อนไหว

เหตุผิดปกตินี้ดึงความสนใจมากมาย

“เกิดอันใดขึ้น?”

“ผู้ใดเล่าจะรู้”

……ผู้คนกระซิบกระซาบ

หลิ่วเซียงเหินร้อนรนกว่าใคร เพราะยามซูอี้ดูดซับวาสนามหาวิถีแรกบรรพกาล มันก็หมายความว่าการเดิมพันนี้กำลังจะจบลง

ไม่ต้องคิดก็ทราบได้ว่า ผู้พิทักษ์บรรพตจะไม่มีทางมอบโอกาสให้เขากลับคำ!

“พี่ชายร่วมวิถีอวิ๋นเหอ เจ้าแน่ใจหรือ?”

หลิ่วเซียงเหินไถ่ถาม

“อย่าห่วงเลย”

จอมเทพอวิ๋นเหอตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ขณะที่กำลังสนทนานั้นเอง จู่ๆ ซูอี้ก็ขยับท่ามกลางสายตาทุกคู่!

เขาเก็บไหสุรา ลุกขึ้นยืน แล้วทะยานจากยอดเขาขึ้นสู่ท้องนภา

ทุกผู้มองภาพนี้ด้วยดวงตาเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อ คนผู้นี้… บ้าไปแล้วหรือไร?

ในอดีต มีผู้ปีนสู่ยอดเขาซึ่งสงสัยว่า มีสิ่งใดซุกซ่อนในจักรวาลพร่างดาวอันปั่นป่วน และออกเดินทางไปเสาะแสวงเช่นกัน

ผลก็คือทันทีที่กล้าลงมือ อำนาจทัณฑ์สวรรค์ก็กระหน่ำโจมตี และแทนที่จะได้วาสนามหาวิถีแรกบรรพกาลมา อีกฝ่ายกลับสิ้นคุณสมบัติไปทันที!

บทเรียนอันขมขื่นนี้เป็นที่รู้กันดี

ใครเล่าจะคาดคิดว่าซูอี้จะกระทำซ้ำรอยในยามนี้!

ผู้พิทักษ์บรรพตลุกขึ้น ใบหน้าอวบอ้วนของเขาดูคาดเดาไม่ได้อยู่ชั่วขณะ ก่อนจะกล่าวกับตนเอง “ข้าว่าแล้วว่าต้องเป็นเช่นนี้……”

ทุกผู้ล้วนเห็นก่อนหน้านี้แล้วว่าซูอี้ถูกอำนาจทัณฑ์สวรรค์กระหน่ำใส่ขณะปีนเขา แต่กลับไม่เป็นไร

และยามนี้ เขาดูจะใช้ประโยชน์จากเรื่องทั้งหมดนี้ พยายามทะยานออกจากยอดเขาเพื่อไปยังจักรวาลพร่างดาวแห่งนั้น!

เปรี้ยง!

เมฆสายฟ้าฮุ่นตุ้นปรากฏขึ้นบนท้องนภา อัสนีเทพระเบิดลั่น อำนาจทัณฑ์สวรรค์พลุ่งพล่านเยี่ยงกระแสธาร

เมื่อซูอี้เข้ามาใกล้ ทันใดนั้น ชายหนุ่มก็ถูกกระหน่ำโจมตีอย่างหนักหน่วงเสียจนร่างถูกกลืนหาย

ภาพอันน่าสะพรึงกลัวนั้นทำให้หลายคนสีหน้าเปลี่ยนไป

ทว่าทุกผู้ก็ต้องประหลาดใจเมื่อซูอี้ยังทนไหว และยังก้าวเดินสู่จักรวาลพร่างดาวแห่งฮุ่นตุ้นต่อ

ไร้ผู้ใดล่วงรู้ว่าในทะเลฮุ่นตุ้น ณ ร่างของเขา เปลวเพลิงแห่งยุคสมัยกำลังแปรเปลี่ยน มันพลิ้วพัดพร่างพรมพิรุณแสงฮุ่นตุ้นฟุ้งเยี่ยงภาพฝัน พลางดูดซับอำนาจทัณฑ์สวรรค์ซึ่งกระหน่ำเข้าใส่ซูอี้อย่างสุดชีวิต

สรุปแล้ว มันหาใช่ทัณฑ์สวรรค์ไม่ แต่เป็นที่มาแรกบรรพกาลบนบรรพตเทพนภาครามต่างหาก

มันโบราณอย่างยิ่ง เปรียบได้กับกฎสวรรค์บัญญัติฟ้า ซึ่งสามารถทำร้ายจอมเทพหล่อหลอมขั้นเก้าได้อย่างสาหัส

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเปลวเพลิงแห่งยุคสมัย มันก็กลายเป็นอาหารอันโอชะเหนือสิ่งใด ถูกเขมือบกลืนกินอย่างต่อเนื่อง

ซูอี้สัมผัสได้ชัดเจนว่าในที่สุด เปลวเพลิงแห่งยุคสมัยก็มีการเปลี่ยนแปลง

เดิมที เปลวเพลิงฮุ่นตุ้นนั้นเป็นสีเทา ทว่าขณะนี้มันเรืองรองด้วยที่มาแห่งพลังชีวิต สร้างเป็นจังหวะกระเพื่อมดุจมีชีวิต

ด้วยจังหวะกระเพื่อมของเปลวเพลิงแห่งยุคสมัย ทะเลฮุ่นตุ้นในร่างของเขา แท่นบูชามหาวิถีในห้วงความนึกคิดและพลังลมปราณทั่วกายของเขาเองก็พลุ่งพล่านสั่นพ้องเช่นกัน

ขณะนี้ ซูอี้รู้สึกราวกับได้บรรลุถึงอำนาจที่มาอันเก่าแก่โบราณที่สุดแห่งโลกเทพ และอำนาจนี้ก็หลอมรวมเข้ากับเปลวเพลิงแห่งยุคสมัยของเขาอย่างเงียบเชียบ

นั่นก็คือที่มาแรกบรรพกาล!!

น่าเสียดาย แม้อำนาจนี้จะดูยิ่งใหญ่ แต่ยามหลอมรวมกับเปลวเพลิงแห่งยุคสมัย มันกลับเหมือนหยดน้ำเล็กจ้อยกลางสมุทรใหญ่ กลายเป็นส่วนหนึ่งของเปลวเพลิงแห่งยุคสมัยในทันที

อันที่จริง เปลวเพลิงแห่งยุคสมัยนั้นคือเมล็ดพันธุ์แห่งหนึ่งอารยธรรมยุคสมัย เมื่อเป็นเมล็ดพันธุ์ย่อมมีทิศทางในการเติบโต หยั่งรากงอกใบทะลวงแดนดิน

และหลังจากดูดซับที่มาแรกบรรพกาลในยามนี้ มันก็กลายเป็นสารอาหารและที่มาพลังชีวิตแก่เมล็ดพันธุ์ ซึ่งคือเปลวเพลิงแห่งยุคสมัยนี้!

และอำนาจเหล่านี้ย่อมกลายมาเป็นรากฐานมหาวิถีของซูอี้ด้วย!!

ยามนี้ เขาสังหรณ์อย่างแรงกล้าว่า……

ขอเพียงคิดจะทำ ตนย่อมสามารถบรรลุขอบเขตกำเนิดวาสนาได้!!