คุณหนูไฮโซยอดอัจฉริยะ - บทเสริมตอนที่ 3 ซีนายกลับคืนสภาพเดิม คนใหญ่คนโตมาร่วมพิธีแต่งงาน

บทเสริมตอนที่ 3 ซีนายกลับคืนสภาพเดิม คนใหญ่คนโตมาร่วมพิธีแต่งงาน

ประโยคสั้นๆ ทิ้งระเบิดกลางเวยปั๋ว

สื่อต่างๆ เช่น เว็บไซต์ข่าว หนังสือพิมพ์ ต่างก็พากันลงข่าวนี้

ไม่เคยมีบุคคลแม้แต่ดาราที่เป็นข่าวดังรู้ไปทั่วโลกออนไลน์แบบนี้

อย่างไรเสียคนบางกลุ่มหรือพวกคนแก่ก็ไม่ค่อยได้เล่นอินเตอร์เน็ต ต่อให้เป็นข่าวฉาวที่ดังมาก พวกเขาก็อาจไม่เคยได้ยินชื่อบุคคลในข่าวเลยด้วยซ้ำ

แต่ตอนนี้ ในที่สุดก็มีสองคนที่ทำได้ถึงจุดนี้

คนหนึ่งคือประธานใหญ่วีนัสกรุ๊ป

อีกคนคืออัจฉริยะรอบด้านอย่างแท้จริง

แน่นอนว่ากลุ่มคนทั่วไปของเจ็ดทวีปสี่มหาสมุทรก็ไม่รู้ถึงการมีอยู่ของเมืองแห่งโลก ยิ่งไม่รู้เรื่องสงครามแห่งสามผู้วิเศษ

แต่ในสายตาของทุกคน พวกเขาก็ควรค่าให้จดจำชื่อไว้

พอเข้ามาก็ทำเอาบรรดาแฟนคลับคู่จิ้นอึ้งทันที

[หืม?]

[ล้อเล่นใช่ไหม! ใครหยิกฉันที]

[คือ…นี่แอคหลุมของประธานฟู่เหรอ]

[สะสรุปว่า เจ้าตัวมาเล่นในกลุ่มคู่จิ้นของตัวเองงั้นเหรอ!]

หลังจากตั้งสติได้ คราวนี้พวกแฟนคลับคู่จิ้นก็เริ่มบ้าคลั่ง

เริ่มกลายเป็นนักขุดทันที

จากการขุดคุ้ยได้พบว่าโพสต์แรกของแอคเคาท์นี้โพสต์เมื่อปลายปีสองพันยี่สิบ

[แอทแฟนตัวจริงของเยาเยา : ผมเข้ากลุ่มคู่จิ้นยาวิเศษแล้ว รีบมาสนุกกันเถอะ]

ชาวเน็ต “…”

[โอ้โห ประธานฟู่ไม่ใช่คนแล้ว ตอนนั้นเทพอิ๋งยังไม่บรรลุนิติภาวะเลยนะ!]

[นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าประธานฟู่เป็นผู้อาวุโสในกลุ่ม เข้าร่วมกลุ่มเร็วกว่าฉันอีก]

[เข้าใจแล้วๆ ฉันจะลองไปคุ้ยดู ไม่แน่คู่จิ้นที่ฉันเชียร์อาจซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มก็ได้]

[เอ่อ ขอกระซิบถาม มีใครจิ้นเจียงเย่ว์ไหม]

[คอมเมนต์บนไปไกลๆ เลย! คู่จิ้นบ้าบออะไร! ขยะแขยงอวิ๋นเหอเย่ว์ที่สุดแล้ว แต่งตัวเป็นชายเข้าวงการ เจตนายั่วเพื่อนร่วมวงล่ะไม่ว่า หน้าไม่อายจริงๆ!]

[ขออุ้มพี่เจียงหนี อวิ๋นเหอเย่ว์ไม่คู่ควร (ยิ้ม)]

[เจียงอี้ก็ไม่คู่ควรเหมือนกัน พี่อวิ๋นของพวกเรางดงามแบบเฉพาะ ขอบคุณ]

มีเสียงเห็นต่างด้านล่าง แต่ไม่นานก็ถูกคอมเมนต์อวยพรกลบหมด

ในเวลาเดียวกันวีนัสกรุ๊ปก็กำลังประกาศข่าวดีข่าวนี้ไปทั่วโลก อีกทั้งแขกทุกคนที่มาร่วมงานจะได้รับคูปองส่วนลดมูลค่าหนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า

คูปองนี้เอาไปใช้กับบริษัทไหนในเครือก็ได้ ไม่มีเงื่อนไขขั้นต่ำ

ทางด้านไอบีไอ

แอนโทนี่ทำเสียงจึ๊ด้วยความทึ่ง “ผู้บัญชาการก็คือผู้บัญชาการอยู่วันยังค่ำ แต่งงานทีสะเทือนไปทั้งโลก แต่เอาจริงนะ พวกเราไม่แสดงออกอะไรหน่อยเหรอ”

เป็นลูกน้องใต้บังคับบัญชา แต่พวกเขายังใช้ชื่อจริงแสดงออกไม่ได้

“ผู้บัญชาการบอกไม่จำเป็น” ลิซิเนียสกำลังจัดเอกสาร “อีกอย่างนายคิดดูนะ ถ้าประกาศสถานะของผู้บัญชาการออกไป จะเหลือกี่คนที่กล้าไปร่วมงานแต่งของเขา”

แอนโทนี่จินตนาการว่าตัวเองเป็นคนธรรมดาไปร่วมงานแต่งของผู้บัญชาการสูงสุดไอบีไอ แค่นี้ก็ตกใจแข้งขาอ่อนแรงแล้ว

บันเทิงเกินไป

“และที่สำคัญที่สุดคือ เดี๋ยวถึงเวลาได้มีพวกอาชญากรข้ามชาติที่ไม่ดูตาม้าตาเรือไปก่อความวุ่นวายแน่” ลิซิเนียสพูด “พอถึงตอนนั้นได้ถูกรวบหมด”

แอนโทนี่ “?”

นี่คิดจะเอาผู้บัญชาการของพวกเขาเป็นเหยื่อล่อเหรอ

…

ตกเย็นซีนายไปที่ห้องของนอร์ตันตามเวลานัด

พวกเขาพักอยู่ในโรงแรมห้าดาวติดริมน้ำที่เป็นของวีนัสกรุ๊ป

นอร์ตันอยู่ชั้นบนสุด

ซีนายเคาะประตู พอได้รับอนุญาตถึงเข้าไป

นอร์ตันนั่งอยู่ริมระเบียงด้านนอก ข้างเก้าอี้มีขวดเหล้ากลิ้งอยู่หลายขวด

แม้จะเห็นแค่ใบหน้าด้านข้างก็ยังคงหล่อเหลาเหลือเกิน

“กินเหล้าอีกแล้วเหรอ” ซีนายก้มตัวเก็บขวดเหล้าขึ้นมาหนึ่งขวด “คุณมีอาการแพ้แอลกอฮอล์ด้วยไม่ใช่เหรอ”

นอร์ตันไม่ตอบคำถามนี้ แต่กวักมือเรียกอย่างขี้เกียจ “เด็กน้อย มานี่”

ซีนายวางขวดเหล้าลง วิ่งเตาะแตะไปหา

ภายใต้แสงจันทร์ที่สะท้อน ผมสั้นสีดอกเลาของเขาเหมือนปกคลุมไปด้วยดวงดาว

ซีนายจำต้องยอมรับว่าอัศวินรถม้ามีเปลือกที่งดงาม

นอร์ตันแบมือออก “อะ ยาถอนพิษที่ต้องการ”

เป็นยาเม็ดสีน้ำเงิน บนนั้นมีลายจางๆ

ซีนายลังเลเล็กน้อย ยังรู้สึกเหมือนไม่ใช่ความจริง “ฉันจะได้กลับสภาพเดิมแล้วจริงเหรอ”

“อืม” นอร์ตันพูด “เส้นประสาทของเธอที่ได้รับความเสียหายก็จะฟื้นกลับมาด้วย”

หยุดเล็กน้อย เขาพูดต่อ “ได้ยินว่านิสัยของเธอไม่เหมือนตอนนี้เหรอ”

เขาเคยผ่านทางสำนักวิจัยจึงถือโอกาสเข้าไปทำความรู้จักเกี่ยวกับซีนาย ได้ยินพวกอาจารย์เก่าแก่บอกว่า แต่ไหนแต่ไรมาซีนายไม่สุงสิงกับใคร นิสัยเย็นชามาก

เขาได้ดูรูปถ่ายของเธอที่โตเป็นสาวแล้ว แต่ก็ยากที่จะเชื่อมโยงคนในรูปกับเธอในตอนนี้

“ไม่ใช่ไม่เหมือนธรรมดานะ ต่างกันลิบลับเลยล่ะ” ซีนายถือยากำลังจะกิน

“กลับไปค่อยกิน” นอร์ตันเอามือจับศีรษะเธอ “ฉันไม่มีเสื้อผ้าที่เธอใส่ได้”

“อ่อ” ซีนายเก็บยาไว้ “ท่านอัศวินรถม้า รักษาสุขภาพด้วย ขอบคุณมาก รักนะ”

พูดจบเธอก็กำยาถอนพิษแน่น วิ่งออกไปทันที

นอร์ตันถึงได้หันไปมองทางประตู

ไม่กี่วินาทีถัดมาเขาก็หัวเราะอย่างเย็นชา “หึหึ”

เด็กก็คือเด็ก ไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรเลย

นอร์ตันพิงเก้าอี้ ละสายตากลับมา

ด้านนอกเป็นสายน้ำในแม่น้ำ

มีเรือท่องเที่ยวลอยอยู่หลายลำ แสงไฟสว่างไสว

นอร์ตันมองดูเงียบๆ ดวงตาสีเขียวเข้มของเขาแสดงอารมณ์ไม่ชัดเจน

ตอนนี้ทุกอย่างกลับคืนสภาวะปกติแล้ว

คิดเสียว่าทั้งหมดเป็นเพียงความฝัน

ร่วมพิธีแต่งงานของอิ๋งจื่อจินเสร็จ เขายังมีเรื่องสำคัญบางอย่างที่ต้องไปจัดการในโลกเล่นแร่แปรธาตุ

…

เช้าวันต่อมา

ฟู่อวิ๋นเซินขึ้นเครื่องบินไปสตูดิโอรับจัดงานแต่ง

สตูดิโอแห่งนี้ไม่ได้อยู่ในเครือวีนัสกรุ๊ป แต่ก็เคยร่วมงานกันหลายครั้ง

ฟู่อวิ๋นเซินสวมผ้าปิดปากใส่แว่นตากันแดด พรางตัวเต็มพิกัด

กอปรกับเดิมทีเขาก็แปลงโฉมได้อยู่แล้ว จึงไม่มีพนักงานต้อนรับคนไหนที่จำเขาได้

ภารกิจของเขาในวันนี้คือเลือกชุดเจ้าสาวให้เพียงพอสำหรับจัดงานแต่งงานทั่วโลก

บรรดาพนักงานก็เพิ่งเคยรับออเดอร์ชุดเจ้าสาวเก้าสิบเก้าชุด

อีกทั้งขนาดของแต่ละชุดก็เหมือนกันหมด

เอาแค่สัดส่วนกับส่วนสูงก็ตัดสินได้แล้วว่ารูปร่างของเจ้าสาวดีขนาดไหน

“ชุดสไตล์จีนยี่สิบชุด พอแล้ว” ฟู่อวิ๋นเซินชี้แบบอื่นๆ “สไตล์โบฮีเมียนเอามาอีกแปดชุด แล้วก็สไตล์กรีกโบราณก็ใช้ได้ เอามาหนึ่งชุด”

“จริงสิ พวกเราเตรียมจะไปแถวแอนตาร์กติกาด้วย ช่วยจัดชุดที่เหมาะสมมาให้ชุดนึง”

สั่งด้วยน้ำเสียงสบายๆ ขนาดนี้ทำให้พนักงานที่บริการอยู่ด้านข้างถึงกับตะลึง

ยื่นรูปให้ด้วยมือที่สั่น

ใช้เวลาไปถึงสามชั่วโมงเต็มๆ ฟู่อวิ๋นเซินก็สั่งจองชุดแต่งงานทั้งหมดเสร็จ เขาถึงออกไป

พอเขาออกไปได้ไม่กี่นาที ในที่สุดผู้จัดการก็กลับมา

“ผะ ผู้จัดการ ผู้ชายคนเมื่อกี้สั่งจองชุดเจ้าสาวตั้งเก้าสิบเก้าชุด” พนักงานพูดด้วยความระมัดระวัง “พวกเราเกลี้ยกล่อมแล้วแต่ก็ไม่มีประโยชน์ ผู้จัดการจะ…”

“ซื่อบื้อ เกลี้ยกล่อมทำไม” ผู้จัดการตีหลังพนักงานไปที “นั่นประธานฟู่! ประธานฟู่รู้จักหรือเปล่า!”

ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องความรวยของฟู่อวิ๋นเซิน เอาแค่เรื่องเจ้าสาวเป็นอิ๋งจื่อจินก็ควรค่าให้จัดพิธีแต่งงานที่เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใครแล้ว

อย่างไรเสียในเน็ตก็ยังมีหลายคนแค้นที่ถูกแย่งอิ๋งจื่อจินไป ไม่ขอร่วมยินดี

พอได้เห็นอิ๋งจื่อจินถึงได้รู้ว่าแบบไหนเรียกโฉมงาม

ผู้หญิงที่งดงามแบบนี้กำลังจะเข้าพิธีแต่งงาน แม้แต่แฟนคลับผู้หญิงก็ยังเสียดาย

อย่าว่าแต่ชุดเจ้าสาวเก้าสิบเก้าชุดเลย ต่อให้หลายร้อยชุดก็ปกติ

ผู้จัดการปาดเหงื่อ แอบหวาดกลัวในใจ

คนระดับนี้แม้แต่งานแต่งก็ยังไม่ธรรมดา

แต่ว่า…

ผู้จัดการนึกถึงชุดแต่งงานเก้าสิบเก้าชุดที่ฟู่อวิ๋นเซินเลือก

ในนั้นมีสิบกว่าชุดที่วิธีใส่ซับซ้อน ถึงขั้นที่ต้องให้คนช่วยอยู่ข้างๆ

คุณอิ๋งจะรับได้หรือเปล่า

…

สุดท้ายพิธีแต่งงานครั้งแรกก็จัดขึ้นในวันที่สิบเก้ามกราคม สถานที่จัดคือฮู่เฉิง

นี่เป็นเมืองที่ฟู่อวิ๋นเซินกับอิ๋งจื่อจินเจอกันครั้งแรกในชาตินี้ มีความหมายเป็นพิเศษ

เริ่มถ่ายทอดสดแต่เช้าตรู่

ชูกวงมีเดียรับหน้าที่ถ่ายทอดสดออนไลน์

ถึงแม้จะไม่ได้เห็นเจ้าสาว แต่ก็ได้เห็นกลุ่มเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาว

[หูววว คนหล่อ! มีว่าที่สามีของฉันไหมนะ]

[ฉันชอบคนผมสีดอกเลา หล่อระเบิดเลย เขาเป็นใครเหรอ!]

[เลิกคิดได้แล้ว คงไม่ได้คิดว่าวันนี้จะมีแค่ประธานฟู่กับเทพอิ๋งที่เป็นคนใหญ่คนโตใช่ไหม เห็นหรือยัง นั่นคุณชายใหญ่ตระกูลเนี่ย]

ทุกคน “…”

คนใหญ่คนโตในตี้ตู ขนาดหลายตระกูลยังเชิญไม่ได้ แต่กลับมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวอยู่ที่นี่

กล้องรีบไปจับภาพเพื่อนเจ้าสาว

[พี่อวิ๋นมาด้วย! ขอคุ้มกันแถวหน้า]

[คงไม่ได้รู้ว่าเจียงอี้มาเลยตามมาด้วยใช่ไหม]

[ถุย พี่อวิ๋นสนิทกับเทพอิ๋ง คนที่คิดจะจับให้จิ้นกับเจียงอี้ช่วยไสหัวไปไกลๆ เลย!]

กลุ่มบอยแบนด์เฉพาะกิจวัยรุ่นสร้างฝัน 202 ได้แยกย้ายกันไปเมื่อเดือนพฤษภาคมปีที่แล้ว สมาชิกในวงก็แยกไปทำงานของตัวเอง

บางคนยังร้องเต้นอยู่ในวงการต่อ แต่บางคนก็เริ่มเบนเข็มไปรับงานแสดง

ปีที่แล้วละครที่เจียงอี้เล่นโด่งดังเป็นพลุแตกในวงการบันเทิง ก้าวขึ้นไปเป็นดารายอดนิยมชั้นแนวหน้า

ตอนนี้ต่างเป็นดารายอดนิยมชั้นแนวหน้าทั้งสองคน แม้จะเคยเป็นเพื่อนร่วมวงกันมาก่อน แต่แฟนคลับก็เขม่นกันพอสมควร

จนถึงตอนนี้ปกติทั้งสองคนจะไม่ร่วมงานเดียวกัน

[หืม? ฉันเห็นลูกอวี๋ของพวกเราคล้องแขนผู้ชายคนหนึ่งเข้าไป นี่ฉันตาฝาดหรือเปล่า]

[ลูกอวี๋ พวกเราเข้าใจแล้ว เธอหายไปจากวงการบันเทิงหนึ่งปี ที่แท้ก็หนีไปกับผู้ชาย]

[แยกย้ายๆ ผู้หญิงคนนี้ไร้เยื่อใยจริงๆ ทำพวกเราเจ็บช้ำน้ำใจ]

ฉินหลิงอวี๋ “…”

เธอไม่ได้ตั้งใจ

อวี้เสวี่ยเซิงหันมา ยิ้มบาง “พวกเราก็แต่งงานกันอีกรอบดีไหม”

“มะ…ไม่จำเป็นมั้ง”

“จดทะเบียนสมรส จะได้สะดวกลูกด้วย”

“…”

มีเหตุผล เธอคัดค้านไม่ออก

พวกเขาเข้าไปด้านใน ในนี้ไม่มีถ่ายทอดสด

นอร์ตันกวาดตามองรอบๆ ไม่สังเกตเห็นซีซาร์ “เบื๊อกนั่นล่ะ”

“เย่ว์เย่ว์ยังไม่ฟื้น” หลิงเหมียนซีตอบ “เขายังอยู่ที่บ้านตระกูลตี้อู่ เอาเป็นว่าเขามาหรือไม่มาก็เหมือนกัน”

เจียงหรานหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ในนั้นเป็นภาพซีซาร์สวมเสื้อเชิ้ตสีดำกับแว่นตากันแดด “เขากำลังให้ปู่ชวนดูดวงให้อยู่”

“…”

ดูมีอะไรทำดีเนอะ

มือของซิวอวี่วางบนไหล่หลิงเหมียนซี เชิดคางขึ้น “แล้วคู่นี้เมื่อไรจะแต่งงาน คบกับคุณชายเนี่ยหลายปีแล้วใช่ไหม”

“ยังจะมีหน้ามาถามฉัน” หลิงเหมียนซีเท้าเอว “แฟนเธอล่ะ จนถึงตอนนี้ยังหาไม่ได้สักคน”

ซิวอวี่ฮึดฮัด “อย่างฉันต้องการผู้ชายด้วยเหรอ มีแต่พวกไม่ได้เรื่อง”

ในขณะที่พวกเขาคุยกันอยู่นั้นก็มีเสียงดนตรีดังขึ้น

เนี่ยเฉาที่หลับไปแล้วสะดุ้งตื่น “เริ่มแล้วเหรอ”

“ใช่ เริ่มแล้ว พวกนายรีบออกไปออกไป” หลิงเหมียนซีกับซิวอวี่ไล่คน “ตามธรรมเนียม เสร็จกระบวนการเจ้าบ่าวถึงจะรับเจ้าสาวได้”

“ปัง” เสียงประตูปิดลง กลุ่มเพื่อนเจ้าบ่าวถูกกั้นไว้ด้านนอก

พวกผู้ชาย “…”

เจียงหรานบ่นพึมพำ “ดุขนาดนี้ระวังจะไม่มีผู้ชายมาขอ”

ฟู่อวิ๋นเซินก็เข้ามาในเวลานี้

เขาอยู่ในชุดเจ้าบ่าวสไตล์จีน

ชุดแต่งงานสีแดงสดช่วยขับให้ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขายิ่งเย้ายวนใจ

เขามองพวกคนที่อยู่ตรงหน้า พูดเสียงเนือย “มาทำอะไรกันตรงนี้”

“ถูกไล่ออกมา” เนี่ยอี้พูด “อวิ๋นเซิน “นายต้องเริ่มตะลุยด่านแล้ว”

ต้องผ่านด่านทดสอบทั้งหมดถึงจะรับเจ้าสาวไปแต่งงานได้

“ลำบากแล้วนะเพื่อน” ฉินหลิงเยี่ยนสะใจ “บอสมีหลายบทบาท นายต้องผ่านกี่ด่านกันเนี่ย กว่าจะได้แต่ง”

ฟู่อวิ๋นเซินกอดอก “ก็ยังดีกว่าหมาโสด”

ฉินหลิงเยี่ยน “…”

“ไปเถอะ” เนี่ยอี้จัดสูทให้เข้าที่ “อยู่ทางนี้”

ทุกคนเดินไปที่หน้าประตูบานแรก

เป็นประตูที่มีรหัส ตรงหน้ามีคอมพิวเตอร์หนึ่งเครื่อง

มีเสียงพูดดังจากลำโพงข้างคอมพิวเตอร์ “อาอิ๋งเป็นคนตั้งรหัสไว้ พวกคุณไขรหัสได้ก็เข้ามาได้”

ฉินหลิงเยี่ยนตะลึง “ด่านแรกโหดขนาดนี้เลยเหรอ”

อย่างอิ๋งจื่อจินเรียกเก่งเข้าขั้นพิสดารเลยนะ

รหัสที่ตั้งไว้คนปกติจะไขได้เหรอ

“เอ๊ะๆๆ อันนี้ต้องคุณชายเจ็ดเท่านั้น ห้ามคนอื่นช่วยนะ” อยู่ๆ เนี่ยเฉาก็เข้าไปขวางหน้าฉินหลิงเยี่ยน “โดยเฉพาะแฮกเกอร์ท่านนี้”

เจียงหราน “…นายเป็นผู้ชายควรเข้าข้างกันเองไม่ใช่เหรอ ทำไมช่วยศัตรูล่ะ”

“ฉันเป็นมิตรกับผู้หญิง ก็ต้องเข้าข้างพวกเจ๊ๆ อยู่แล้ว” เนี่ยเฉาไม่อ่อนให้แม้แต่น้อย “ไม่สนล่ะไม่สน วันนี้ถ้าพวกนายผ่านไม่ได้สักด่านก็อย่าหวังจะได้เจอเจ้าสาว”

ฟู่อวิ๋นเซินเหลือบมองเขา จากนั้นก็นั่งหน้าคอมพิวเตอร์

นิ้วเรียวยาวของเขาเริ่มเคาะแป้นคีย์บอร์ด

“คลิก” ประตูเปิดออก

เร็วจนเนี่ยเฉาตั้งตัวไม่ทัน

ฟู่อวิ๋นเซินปัดอกเสื้อ สีหน้าไม่แยแส “ไปดีกว่า”

“เอ่อคือ” ฉินหลิงเยี่ยนกระแอม “เขาเก่งคอมพิวเตอร์กว่าฉันอีกนะ”

เนี่ยเฉา “…”

โอ้โห คุณชายเสเพลก็เก่งคอมพิวเตอร์ขนาดนี้เลยเหรอ!

เนี่ยเฉานึกถึงตอนที่เขาถูกฟู่อวิ๋นเซินต้มจนเปื่อยมาตั้งนาน แค้นใจนัก

เขาหันไป “พี่ใหญ่ พี่รู้หมดทุกอย่างทำไมไม่บอกผมล่ะ”

“ฉันแนะนำนะ” เนี่ยอี้พูด “ทางที่ดีนายอย่ามางานแต่งฉัน”

เนี่ยเฉา “?”

ด้านหน้า

ฉินหลิงเยี่ยน ซิว และพวกนอร์ตันเดินตามฟู่อวิ๋นเซินไป

พอเห็นคนที่นั่งอยู่ตรงประตูถัดไปฉินหลิงเยี่ยนก็ชักสนุก “เพื่อน วันอันแสนสุขของนายเพิ่งจะเริ่มตอนนี้”

ด่านที่สอง คนเฝ้าด่านคือสองน้องชายอัจฉริยะของอิ๋งจื่อจิน

เวินทิงหลานกับเซ่าอิ่ง

สองคนซ้ายขวาขวางทางไว้

ฟู่อวิ๋นเซินโน้มตัวเล็กน้อย ดวงตาดอกท้อโค้งมน “น้องชายทั้งสอง ช่วยอ่อนให้ด้วย”

พอได้ยินแบบนี้เวินทิงหลานกับเซ่าอิ่งก็มองหน้ากัน

ถึงแม้ทั้งสองคนจะเพิ่งเจอกันครั้งแรก แต่ก็ส่ายหน้าอย่างเข้าขากัน

ฟู่อวิ๋นเซินเลิกคิ้ว หยิบอั่งเปาออกมาสองอัน

ให้คนละใบ

ในนั้นมีเงินอยู่ใบละแปดร้อยล้าน

เวินทิงหลานรับอย่างไม่ลังเล จากนั้นก็ย้ายเก้าอี้ออก

เซ่าอิ่งก็หลบให้

ฉินหลิงเยี่ยนอิจฉาตาร้อน “เหล่าฟู่ ฉันขอเปลี่ยนไปอยู่อีกฝั่งตอนนี้เลยได้ไหม”

“ก็ลองดูสิ”

“…”

ฟู่อวิ๋นเซินยิ้มมุมปาก “ขอบใจนะน้องชาย”

อยู่ๆ เวินทิงหลานก็จับบ่าของเขา สายตาจริงจัง “พวกพี่ต้องมีความสุขนะครับ”

เขาไม่ได้พูดว่า ‘ดีต่อพี่ผมให้มากๆ’ แต่พูดแบบนั้นแทน

ฟู่อวิ๋นเซินยิ้ม “แน่นอน”

ผ่านด่านสองไปอย่างราบรื่น เหลือแค่ด่านสุดท้ายแล้ว

“พวกผู้ชายมาแล้ว! ทุกคน! ขวางไว้!”

กลุ่มเพื่อนเจ้าสาวที่ประกอบด้วยหลิงเหมียนซี ซิวอวี่ อวิ๋นเหอเย่ว์ มาขวางอยู่หน้าห้อง

ถึงแม้ซีนายจะไม่ได้ขวาง แต่ก็แสดงท่าทีแล้วว่า ‘ไม่ให้เข้า’

หลังจากที่เธอกินยาถอนพิษ เธอก็กลับมาเย็นชาตามคาด

สายตาของนอร์ตันค่อยๆ เบนไปที่เธอ จากนั้นก็ย้ายหนีอย่างรวดเร็ว

“เอาแบบนี้ ไม่มีอะไรยาก” หลิงเหมียนซีกอดอก “ใครเล่าเรื่องให้พวกเราขำได้จะปล่อยเข้าไปทั้งหมดเลย”

เนี่ยอี้นวดหว่างคิ้ว

เขาพอจะคาดการณ์ได้ว่างานแต่งของเขาไม่มีทางสบายๆ

“โหย ยากไปเปล่า” ฉินหลิงเยี่ยนไม่ยอม “เกิดมันขำจริงแล้วพวกคุณกลั้นขำล่ะ จะทำไง”

“งั้นก็แสดงว่าพวกคุณไม่มีความสามารถมากพอ” หลิงเหมียนซีขวางประตูไว้ “เร็วเข้า ไม่งั้นเดี๋ยวเสียฤกษ์ วันนี้พวกคุณก็จะไม่ได้เจอเจ้าสาว”

“ใช่ ต้องเอาให้ขำนะ…ฮ่าๆ!”

ซิวอวี่ยังพูดไม่ทันจบอยู่ๆ ก็หัวเราะออกมา

หลิงเหมียนซีก็เหมือนกัน หยุดขำไม่ได้

“เล่าทำไมเรื่องตลก” ฟู่อวิ๋นเซินชักมือกลับอย่างใจเย็น “สกัดจุดให้ขำก็จบ”

ฉินหลิงเยี่ยน “…”

เนี่ยอี้ “…”

แม้แต่นอร์ตันก็ “…”

“ไม่ได้ๆ!” หลิงเหมียนซีโมโหมาก “โกง!”

ใครจะไปคิดว่าฟู่อวิ๋นเซินจะมาไม้นี้

“เอาสิ” ฟู่อวิ๋นเซินเดินอ้อมพวกเธอ เปิดประตู “หรือจะสู้กันสักตั้งล่ะ”

เขาก้าวเข้าห้อง

มองเข้าไปก็เห็นอิ๋งจื่อจินที่นั่งอยู่บนเตียง

อิ๋งจื่อจินอยู่ในชุดเจ้าสาวสไตล์จีน มีเครื่องหัวประดับประดา

เธอเงยหน้าขึ้นท่ามกลางแสงแดดสีทอง

งดงามเกินใคร ยิ้มทีโลกละลาย