คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมาเพื่อแก้แค้น - บทที่ 430 ราคาแปดแสน

บทที่ 430 ราคาแปดแสน

เป็นเวลาเช้าตรู่พอดี ลวี่ซินตั้งใจตื่นเช้าเป็นพิเศษในวันนี้ กำลังวุ่นวายอยู่ในห้องครัวเล็ก ๆ เพื่อเตรียมอาหารเช้า

เสิ่นจงเฉินลืมตาขึ้นและลุกขึ้นนั่งจากใต้ผ้าห่ม ดวงตาทั้งคู่มองไปยังร่างที่กำลังยุ่งอยู่ในห้องครัวอย่างงัวเงีย ใบหน้าเผยรอยยิ้ม

“ทำไมนึกอยากทำอาหารขึ้นมาล่ะ? ปกติเธอไม่ได้สั่งอาหารเดลิเวอรี่หรอกเหรอ?”

ตั้งแต่เช่าบ้านหลังนี้ให้ลวี่ซินเสิ่นจงเฉินไม่เคยเห็นลวี่ซินทำอาหารเลย ห้องครัวนั้นถูกทิ้งร้างมานาน แต่ช่วงนี้แปลกมาก หญิงสาวคนนี้ดูเหมือนจะสนใจในการทำอาหารขึ้นมาทันที และเริ่มลงมือทำอาหารแล้ว

ไม่เพียงแค่ทำอาหาร แต่ยังทำบ่อยมาก มีกลิ่นอายของภรรยาที่ดีและแม่ที่ดีอย่างเต็มเปี่ยม

“ก็เพื่อดูแลลุงไงคะ?”

เสียงหัวเราะอย่างเย้ายวนของลวี่ซินดังมาจากห้องครัว แม้เธอจะสวมผ้ากันเปื้อน แต่ก็ยังแผ่ความเย้ายวนออกมาอย่างเต็มที่

เพราะเธอสวมเพียงผ้ากันเปื้อนเท่านั้น ข้างในมีเพียงชุดชั้นในธรรมดา หน้าอกอวบอิ่ม สะโพกผาย ผิวขาวเนียน เนื้อสะโพกสั่นไหวเป็นระลอกตามการเคลื่อนไหวของร่างกาย และรวดเร็วกระตุ้นความต้องการในใจของเสิ่นจงเฉินทำให้ท้องน้อยของเขาตึงขึ้นทันที

“ดูแลลุง?”

เสิ่นจงเฉินลุกจากเตียง เขาไม่ได้สวมอะไรเลยแม้แต่ชิ้นเดียว เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปในห้องครัว ตบลงบนสะโพกที่ยกขึ้นของลวี่ซินหนึ่งที ริมฝีปากของเขายิ้มแย้มแนบชิดที่ข้างหูของลวี่ซินหัวเราะเบา ๆ

“เมื่อไหร่ที่แม่ตัวร้ายน้อยจะใส่ใจขนาดนี้ ถึงกับอยากดูแลลุง?”

“เมื่อคืนลุงป้อนฉันจนอิ่ม วันนี้ฉันก็ต้องรับผิดชอบป้อนลุงให้อิ่มเหมือนกัน นี่ไม่ใช่สิ่งที่ควรทำหรอกเหรอคะ?”

ลวี่ซินแนบร่างกายของเธอแน่นกับอกของเสิ่นจงเฉินหัวเราะอย่างเย้ายวน ดวงตาหวานซึ้ง เต็มไปด้วยเสน่ห์

ไฟในร่างกายของเสิ่นจงเฉินก็กดไว้ไม่อยู่แล้ว เขาโอบกอดเอวบางของลวี่ซินมือของเขาสอดผ่านขอบผ้ากันเปื้อนเข้าไป ปากเขาพูดเบา ๆ

“แม่ตัวร้ายน้อย ช่างยั่วยวนขึ้นทุกที…”

“แล้วลุงชอบไหมคะ?”

เสียงของลวี่ซินมีเสียงหายใจเบา ๆ แทรกอยู่ “ลุงจะทิ้งซินไปไม่ได้แล้วใช่ไหมคะ?”

“ชอบสิ แน่นอนว่าชอบ!”

นิ้วมือของเสิ่นจงเฉินเลื่อนลง เสียงของเขายิ่งทุ้มต่ำลง

“แม่ตัวร้ายน้อยยิ่งมีเสน่ห์มากขึ้น ลุงจะทิ้งไปได้ยังไง แน่นอนว่าต้องพาติดตัวไปตลอดชีวิตถึงจะดี…”

ดวงตาของลวี่ซินก็ปรากฏแววภาคภูมิใจ ดูเหมือนความพยายามของเธอจะไม่สูญเปล่า ตอนนี้เริ่มเห็นผลแล้ว สักวันหนึ่ง เธอจะแทนที่ผู้หญิงแก่คนนั้น และกลายเป็นคนที่อยู่เคียงข้างชายคนนี้อย่างแท้จริง! คนที่อยู่เคียงข้างอย่างถูกต้องตามกฎหมาย!

เธอซุกตัวทั้งร่างเข้าไปในอ้อมกอดของเสิ่นจงเฉินร่างกายตอบสนองต่อชายหนุ่ม ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคลิบเคลิ้ม

สเต็กที่กำลังทอดอยู่ในกระทะส่งเสียงซู่ซ่า

อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้น จู่ ๆ ก็มีเสียงกริ่งดังขึ้นอย่างรุนแรงจากภายนอก เป็นเสียงโทรศัพท์มือถือของเสิ่นจงเฉิน

มือของเสิ่นจงเฉินหยุดลงทันที เขาถอนตัวออกไป ทิ้งลวี่ซินไว้คนเดียวข้างเขียง

“ใครกันนะ โทรมาแต่เช้าตรู่!”

ลวี่ซินครางอย่างไม่พอใจ ในสมองของเธอนึกถึงชื่อของผู้หญิงแก่คนนั้นโดยอัตโนมัติ

ผู้หญิงแก่! ต้องเป็นผู้หญิงแก่คนนั้นแน่ ๆ กำลังเร่งให้ลุงกลับบ้านอีกแล้ว!

เธอยืดตัวขึ้น แม้ในใจจะรู้สึกหงุดหงิดและโกรธมาก แต่ก็ไม่กล้าแสดงออกมาให้เห็นชัดเจนเกินไป เพียงแค่ใช้ตะหลิวพลิกสเต็กในกระทะเบา ๆ แต่หูทั้งสองข้างของเธอตั้งขึ้น คอยฟังความเคลื่อนไหวจากภายนอกอย่างใกล้ชิด

“อะไรนะ แปดแสน?”

เสียงของเสิ่นจงเฉินดังขึ้นทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากเชื่อ

“พี่จาง คุณไม่ได้เข้าใจผิดใช่ไหม แหวนวงนั้นจะต้องใช้เงินผมถึงแปดแสน?”

หัวใจที่กระวนกระวายของลวี่ซินสงบลงทันที ไม่ใช่ผู้หญิงแก่โทรมา นี่เป็นพี่จางที่โทรมา ดูเหมือนเรื่องนี้จะเกี่ยวกับแหวนมรกตวงนั้น

เรื่องนี้สำคัญกว่า เธอจึงดับไฟทันที ใส่สเต็กที่ยังไม่สุกลงในจานอย่างลวก ๆ แล้วถือออกมาจากครัว พอดีได้ยินเสียงตื่นเต้นของเสิ่นจงเฉินอีกครั้ง

“การซื้อของแบบนี้ ทำไมถึงไม่ต่อราคาล่ะ? พี่จางคุณรีบร้อนไปหรือเปล่า คนเขาขอแปดแสนแล้วคุณตกลงเลยเหรอ?”