เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1609 เจ้าเคยถามเขาหรือไม่

บทที่ 1609 เจ้าเคยถามเขาหรือไม่

หูเสี่ยวหลีพูดจบก็บอกลาแล้วพาคนอื่น ๆ ออกไปกันทั้งกลุ่ม

หลังจากพวกเขาออกไปแล้ว เฉิงยวนก็นั่งลงบนโซฟาอย่างยอมแพ้ให้ตัวเอง สองมือกางออก “ถามสิ! อยากถามอะไรก็ถามมาเถอะ!”

สวีจิ้นเดินมาอยู่ข้างเธอ พลางก้มหน้ามองเฉิงยวน

ฉู่ลั่วเอ่ยขึ้น “คนเป็นวิญญาณออกจากร่างเกินเจ็ดวันไม่ได้นะ”

เฉิงยวนซุกศีรษะลงกับโซฟา “ถ้าอย่างนั้นก็ให้เขากลับไปสิ ข้าไม่ได้รั้งเขาเอาไว้เสียหน่อย”

สวีจิ้นร้องเรียกออกมาด้วยความอึดอัดใจ “ยวนยวน…”

เฉิงยวนมุดตัวลงไปในโซฟา คราวนี้ยิ่งมุดเข้าไปลึกขึ้นกว่าเดิมอีก เธอไม่สนใจสวีจิ้นแม้แต่น้อย

“ถ้า…ถ้าเจ้าไม่อยากให้เขากลับไปจริง ๆ ก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อม! วิญญาณออกจากร่างนานเกินไป จะมีผลอะไรตามมา พวกเจ้าสองคนรู้ดี”

ฉู่ลั่วเดินไปหยุดข้างเฉิงยวน พร้อมกับตบไหล่เธอเบา ๆ “ถ้าเธอคิดเห็นยังไงก็มาบอกกับฉันตรง ๆ ได้นะ!”

พอสิ้นเสียงเธอจึงเดินจากไป

ในห้องรับแขกเหลือเพียงเฉิงยวนกับสวีจิ้นเท่านั้น

สวีจิ้นคุกเข่าลง มือของเขาแตะลงบนหลังมือของเฉิงยวนแผ่วเบา “ยวนยวน ข้าไม่อยากกลับไป ข้าอยากเป็นแค่สวีจิ้น!”

เฉิงยวนมือสั่นเล็กน้อย เธอเงยหน้าขึ้นมา

น้ำเสียงของสวีจิ้นทั้งแผ่วเบาทั้งอ่อนโยนเหมือนเมื่อพันปีก่อนไม่มีผิด ทั้งยังมีน้ำเสียงเอาใจนาง “ถ้าเจ้าโกรธ จะทุบตีหรือด่าข้าก็ได้ แต่ว่า…เจ้าอย่าทอดทิ้งข้าเลย!”

เฉิงยวนมุดศีรษะเข้าไปในโซฟาลึกขึ้นกว่าเดิม

สวีจิ้นจับมือเธอไว้เบา ๆ “ยวนยวน ข้ารอเจ้ามานานมากแล้ว ตอนมีชีวิตอยู่ข้าก็รอเจ้า ตายไปแล้วข้าก็ยังรอเจ้า”

“พวกเราสัญญากันไว้แล้วไม่ใช่เหรอ? หลังจากตายแล้ว จะไปรอพบกันที่ปรโลก”

“เจ้าเคยรับปากข้า”

เฉิงยวนค่อย ๆ หันหน้ามา เผยให้เห็นเพียงดวงตาประหลาดคู่นั้น เธอมองสวีจิ้นที่อยู่ในรูปลักษณ์ของวิญญาณเช่นเดียวกับตนเอง

เขายังเหมือนเมื่อพันปีก่อน เกลี้ยกล่อมผู้คนได้ดียิ่ง!

“เจ้าคือสวีจิ้นใช่หรือไม่?”

“ข้าคือสวีจิ้น!”

“เจ้าเป็น…สวีจิ้นตลอดไปได้หรือไม่? เป็นแค่สวีจิ้นตลอดไปได้หรือเปล่า?”

สวีจิ้นน้ำเสียงอ่อนโยนขึ้นกว่าเดิม “ข้าเป็นได้ ขอเพียงยวนยวนต้องการ ข้าเป็นให้ได้”

เฉิงยวนก้มหน้าลงช้า ๆ “หากเจ้าเป็นสวีจิ้น เจี่ยซีก็จะตาย”

“ข้าไม่สนใจ!”

“แต่เจี่ยซีมีพ่อมีแม่ มีพี่น้อง และมีคู่หมั้น…สวีจิ้น เจี่ยซีอยู่ในจิตวิญญาณของเจ้า ตอนนี้เจ้าแค่กดเขาเอาไว้เท่านั้น”

“ในวิญญาณนี้ของเจ้า ไม่ได้มีเพียงสวีจิ้น แต่ยังมีเจี่ยซีด้วย เจ้าเคยถามเขาหรือไม่?”

เคยถามตัวเจ้าอีกคนหนึ่งหรือไม่ว่าเขายินยอมหรือไม่?

เขาจะยอมละทิ้งครอบครัว ละทิ้งทุกอย่างที่มีในตอนนี้ เพื่อผีสาวพันปีที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า?

สวีจิ้น “…”

เขากำลังจะบอกว่าตนเองตัดสินใจเองได้

แต่เมื่อเห็นสายตาของเฉิงยวน

ถ้าเขาเป็นแค่สวีจิ้นก็ไม่สามารถตัดสินใจแทนเจี่ยซีได้

หากเขาสามารถตัดสินใจแทนเจี่ยซีได้ ถ้าอย่างนั้นเขาก็ไม่ใช่แค่สวีจิ้น

“ยวนยวน เจ้ายังคงฉลาดเหมือนเคย”

เฉิงยวนหันหน้าหนีพลางพูดเสียงอู้อี้ “เพราะข้ายังเป็นเฉิงยวนน่ะสิ! ก็ต้องฉลาดเหมือนเดิมอยู่แล้ว!”

สวีจิ้นมองศีรษะด้านหลังของเฉิงยวน ในดวงตาของเขาดูเจ็บปวดมาก “ไปถามท่านปรมาจารย์กันเถอะว่ามีวิธีหรือเปล่า!”

“เจี่ยซีคือเจี่ยซี สวีจิ้นคือสวีจิ้น! ข้าไม่อยากเป็นเจี่ยซี ข้าอยากเป็นแค่สวีจิ้นเท่านั้น!”

“ยวนยวน สวีจิ้นอยากเป็นแค่สวีจิ้นมาตลอด”

……

ฉู่ลั่วกำลังหลับตาพักผ่อน หลังจากเพิ่มหลอมกายเนื้อแล้ว การบำเพ็ญของเธอก็ง่ายขึ้นกว่าเมื่อก่อนมาก

ไม่ใช่แค่อาศัยพลังวิญญาณเพียงเล็กน้อยเพื่อบีบระบบออกมา และไม่ได้อาศัยแค่บุญกุศลมาเปลี่ยนเป็นพลังวิญญาณ แต่เธอสามารถรับรู้ได้ถึงพลังวิญญาณของสรรพสิ่งทั่วโลกได้อีกด้วย

ในโลกที่ขาดแขลนพลังวิญญาณใบนี้ เธอสามารถสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่ซ่อนอยู่ในนั้น

ปัง ๆ ๆ

เสียงทุบประตูอย่างรุนแรงดังขึ้นมา

ฉู่ลั่วโบกมือหนึ่งครั้ง บานประตูพลันเปิดออก

สั่วอิงที่ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตาวิ่งเข้ามา “ท่านปรมาจารย์ ช่วยอาซีด้วยค่ะ! เขาไม่ได้สติมาหลายวันแล้ว!”

“ฉันเรียกเขายังไง เขาก็ไม่ตื่นเลยค่ะ”