เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1672 ร่างอวตารสวรรค์
บทที่ 1672 ร่างอวตารสวรรค์
จี้ไจ่เป็นคนแรกที่ตอบสนองกับพูดนี้ของฉู่ลั่ว
“ก่อนหน้านี้สั่วเหลียงเพียงแค่ต้องการให้ตระกูลเฉิงล่มสลาย เขาไม่ได้คิดถึงเรื่องที่จะเกิดขึ้นหลังจากนั้นเลยแม้แต่น้อย แต่ภายหลังเขาพบว่าเฉิงยวนถูกผนึกไว้ในสุสาน เธอไม่เพียงไม่ได้กลายเป็นผีร้าย แต่ยังบรรลุวิชาผีด้วยตัวเองและก้าวเข้าสู่การเป็นผีผู้บำเพ็ญอย่างเป็นทางการ”
“เพื่อป้องกันไม่ให้เฉิงยวนค้นพบความจริง”
“พวกเขาจึงได้วางแผนนี้ขึ้นมาในภายหลัง”
แผนการนี้ไม่เพียงแต่ล่อลวงเฉิงยวนเท่านั้น แต่ยังล่อลวงไปถึงลัทธิเต๋าด้วย
“แล้วตอนนี้จะทำอย่างไรดีล่ะ? สั่วเหลียงมีบุญกุศลและการบำเพ็ญเต็มตัวขนาดนั้น ใครฆ่าเขา คนนั้นก็จะต้องแบกรับบาปกรรม!” ไจ๋โหรวรู้สึกอยากจะด่าสวรรค์อีกครั้ง
“แค่ทำลายวิธีบดบังทางสวรรค์ของเขาก็พอแล้ว” ฉู่ลั่วลุกขึ้นยืน เอ่ยกำชับว่า “อย่าให้เฉิงยวนติดต่อกับสั่วเหลียงเด็ดขาด และอย่าบอกเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้เธอรู้ด้วยนะคะ”
ทุกคนพยักหน้าเข้าใจ
ฉู่ลั่วรีบลุกขึ้นและเดินไปที่ประตู พลางเหลือบมองซู่เซี่ยงหยางแวบหนึ่ง
ซู่เซี่ยงหยางเข้าใจทันที เขาก้าวเท้าตามมาและถามอย่างระมัดระวังว่า “มีอะไรเหรอครับ เป็นเรื่องสำคัญอะไรหรือเปล่า?”
“ตอนนี้รุ่ยอวิ๋นโจวอยู่ที่ไหนคะ?”
ซู่เซี่ยงหยาง “…ครับ?”
รุ่ยอวิ๋นโจวก็เป็นบุคคลที่องค์กรให้ความสนใจเป็นพิเศษ จึงต้องพาเขามาที่มณฑลหนานด้วยเหมือนกัน
เพียงแต่ที่มณฑลหนานนี้ยังไม่ได้จัดเตรียมสถานที่พิเศษเอาไว้ พวกเขาจึงต้องยืมใช้สถานพักฟื้นที่เพิ่งสร้างเสร็จแต่ยังไม่ได้เปิดใช้งาน
เมื่อฉู่ลั่วไปถึงที่นี่ ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงและมีเมฆสีแดงส้มล่องลอยอยู่ตรงขอบฟ้าแล้ว
เธอเดินทางมาถึงห้องของรุ่ยอวิ๋นโจวได้โดยไม่มีอุปสรรคใด ๆ
เขายังคงนอนนิ่งเงียบอยู่บนเตียงราวกับกำลังหลับ แต่กลับไร้สติรับรู้เหมือนเช่นเคย
เธอปิดประตูลง แล้วสร้างค่ายกลขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย เพื่อป้องกันไม่ให้ใครแอบมองหรือได้ยินเสียง
เธอยืนอยู่ข้างเตียง จ้องมองรุ่ยอวิ๋นโจวที่นอนอยู่บนเตียงนั้นด้วยสายตาเย็นชา
ฉู่ลั่วเอ่ยปากขึ้นเบา ๆ “นายคือวิถีสวรรค์หรือเปล่า?”
ภายในห้องเงียบสนิท ไม่มีสุ้มเสียงใด ๆ เลย
ฉู่ลั่ว “ตอนที่สวรรค์ส่งสายฟ้ามาเพื่อลงโทษไจ๋โหรว นายจะมีการเคลื่อนไหวมากที่สุด และจะสั่นสะเทือนพร้อมกับอสนีบาตสวรรค์อย่างแม่นยำทุกครั้ง”
ในห้องยังคงเงียบสนิท
ฉู่ลั่ว “นายไม่ใช่ระบบจากโลกอื่น นายก็ไม่ใช่รุ่ยอวิ๋นโจวจากต่างโลก นายคือวิถีสวรรค์”
“วิถีสวรรค์ของที่นี่”
“จริงหรือเปล่า ระบบ?”
แม้สายตาของเธอจะจับจ้องไปทางรุ่ยอวิ๋นโจว แต่กลับพูดกับระบบในจิตธรรมญาณของตัวเอง
ระบบ [โฮสต์ เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอครับว่าอย่าพูดถึงผมต่อหน้าคนอื่น เราใช้จิตธรรมญาณสื่อสารกันก็พอแล้ว]
ระบบ [อีกอย่าง ผมก็ไม่ใช่วิถีสวรรค์อะไรนั่นสักหน่อย! ผมจะเป็นวิถีสวรรค์ได้ยังไงกันครับ?]
ระบบ [ฮ่า ๆ ๆ โฮสต์ ข้อหัวสนทนานี้ตลกมากจริง ๆ !]
ฉู่ลั่วนั่งลงตรงขอบเตียง ก้มมองรุ่ยอวิ๋นโจวที่นอนอยู่บนเตียง เอ่ยว่า “นายคือวิถีสวรรค์ ถ้าอย่างนั้นเขาเป็นใครกัน? ทำไมเขาถึงสามารถส่งเสียงในจิตธรรมญาณของฉันได้”
เธอวางปลายนิ้วแตะบนปลายนิ้วของรุ่ยอวิ๋นโจว พลังวิญญาณสายหนึ่งหลั่งไหลออกมาจากปลายนิ้วของเขา
“ตอนอยู่ในต่างโลกก็เป็นอย่างนี้ เขาเป็นคนธรรมดาสามัญ มีรากฐานทั่วไป แต่กลับมีพลังวิญญาณที่ไม่มีวันหมดสิ้น”
“แม้แต่ในโลกนี้ที่ขาดแคลนพลังวิญญาณ พลังของเขาก็ยังคงเต็มเปี่ยมราวกับมีมากมายมหาศาล ใช้เท่าไหร่ก็ไม่มีวันหมด”
“เขาเป็นใครกันแน่?”
ระบบ […]
ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว “รุ่ยอวิ๋นโจวคือใครกันแน่?”
เธอหยุดมือ ก่อนจะก้มหน้าลง “อย่าบอกฉันนะว่า เขาคือร่างอวตารของสวรรค์”
ระบบ […]
ฉู่ลั่วพลันหัวเราะเยาะ “เพราะอย่างนั้น เขาจึงเป็นร่างอวตารสวรรค์จริง ๆ เพื่อบีบให้ฉันกลับมาที่นี่ ทรยศฉัน และแทงฉันจากด้านหลังในตอนที่ฉันกำลังต่อสู้กับแม่ทัพปีศาจ”
“เหอะ!”
ฉู่ลั่วยิ้มเยาะตัวเอง “ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง!”
ทุกอย่างที่เธอไม่เคยเข้าใจ ในที่สุดก็กระจ่างชัดแล้ว
เธอไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมทั้งที่เธอช่วยรุ่ยอวิ๋นโจว ต่างคนต่างใช้ชีวิตร่วมกันในโลกอื่นเป็นเวลาร้อยปี พวกเขาสองคนคอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ผ่านพ้นอุปสรรคมากมายมาด้วยกันตลอด
แต่ว่าเขากลับทรยศเธอ
YOU MAY ALSO LIKE
ikannn
ยิ่งอ่านยิ่ง งงงงงงง