เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1750 ให้เฉิงยวนไปยั่วยวนเจี่ยซี
บทที่ 1750 ให้เฉิงยวนไปยั่วยวนเจี่ยซี
เฉิงยวนเปิดประตูออกมา เห็นนักพรตหลายคนยืนอยู่หน้าประตู เธอจึงปิดประตูไปอย่างจนใจอีกครั้ง พอเดินไปที่ริมหน้าต่าง ก็ยังเห็นนักพรตสองคนยืนพิงกำแพงอยู่ด้านนอกหน้าต่าง
“พวกเจ้าระวังหน่อยนะ! อย่าเผลอตกลงไป แล้วก็อย่าให้คนถูกถ่ายเอาไว้ด้วย!”
เธอปิดหน้าต่างอย่างหมดแรง แล้วมองไปยังกลุ่มคนรวมถึงไจ๋โหรวที่เบียดเสียดกันอยู่ในห้องของเธอ
พวกเขากำลังนั่งเล่นไพ่อยู่บนพรม
ไจ๋โหรว “ยวนยวน เธออย่าคิดมากเลย พวกเราไม่มีทางปล่อยให้เธอออกไปข้างนอกแน่นอน”
เฉิงยวนสูดลมหายใจ “ข้าไม่ได้คิดจะออกไป แค่กังวลเกี่ยวกับแผนการของตระกูลสั่ว”
ไจ๋โหรวโยนไพ่ลง “พวกเมี่ยวเมี่ยวก็อยู่ในห้องนี้ ตระกูลสั่วจะมีแผนอะไรได้? แผนของตระกูลสั่วก็คือการมุ่งเป้าไปที่คนที่เธอรักไม่ใช่เหรอ?”
“ตอนนี้คนที่เธอรัก นอกจากสวีจิ้นแล้ว คนอื่นก็อยู่ที่นี่กันหมด”
“ยังมีเจ้านิกายด้วย แต่ตอนนี้เจ้านิกายอยู่โลกอื่น…”
ไจ๋โหรวขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าของเฉิงยวนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นกัน
ทั้งสองหันมาสบตา จากนั้นหัวใจก็เต้นแรงพร้อมกัน
ไจ๋โหรววางไพ่ลง แล้วดึงกระดาษที่ติดอยู่บนใบหน้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว “ไม่จริงใช่ไหม!”
สีหน้าของเฉิงยวนก็เปลี่ยนไปแล้วเช่นกัน
ปัง ๆ ๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้นด้วยความรีบร้อนและรุนแรง
ไจ๋โหรววิ่งไปที่ประตูและเปิดมันออก จี้ไจ่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าประตูด้วยสีหน้าที่ดูแย่มาก “ลูกของลูกชายคนโตของตระกูลฉู่ที่เพิ่งเกิด กำลังถูกวิญญาณร้ายรบกวน”
“ตระกูลสั่วกล้าดีเกินไปแล้ว! ตระกูลฉู่เป็นแค่คนธรรมดานะ!”
ไจ๋โหรวโกรธจัดวิ่งออกไป “ยวนยวน เธออยู่ที่นี่นะ อย่าออกไปไหน ฉันจะไปดูที่บ้านตระกูลฉู่เอง”
เธอพุ่งออกไปเหมือนวัวตัวหนึ่ง แต่กลับถูกจี้ไจ่คว้าเอวไว้ พยายามห้ามปรามอย่างหนัก “ฉันกับเส้าหยินไปที่บ้านตระกูลฉู่มาแล้ว”
“พวกเรายังพาหมอกว่านหว่านไปด้วย”
ไจ๋โหรวหยุดดิ้นรน หันกลับมาถามทันที “หมอกว่านว่ายังไงบ้าง?”
“พลังหยินเข้าไปในร่างกายเด็กนานเกินไป สามารถนำพลังหยินออกมาได้ แต่ต้องใช้สมุนไพรพิเศษ”
เฉิงยวนขมวดคิ้ว “สมุนไพรพิเศษอยู่ที่ตระกูลสั่วใช่ไหม?”
จี้ไจ่พยักหน้า
ไจ๋โหรวแค่นหัวเราะ “เพื่อจะบังคับให้ยวนยวนไปงานแต่งงาน ตระกูลสั่วถึงกับไม่สนใจหน้าตาของตัวเองแล้วเหรอ?”
“พวกเขาถึงกับลงมือกับทารกธรรมดาคนหนึ่งเลยนะ!”
“พวกเขาอยากจะตายหรือไง? ฉันไม่เชื่อหรอก นอกจากตระกูลสั่วแล้วไม่มีวิธีอื่นอีกแล้วเหรอ!”
“มี!” จี้ไจ่กล่าว “แน่นอนว่ามีวิธีอื่น และสามารถหาสมุนไพรอย่างอื่นมาช่วยได้ด้วย แต่ต้องใช้เวลา และเด็กคนนั้น…มีเวลาเหลือแค่สองวันเท่านั้น”
ไจ๋โหรว “…”
หยวนเส้าหยินมองเฉิงยวนที่ไม่เผยสีหน้าใด ๆ “พวกเราติดต่อกับหัวหน้าซู่แล้ว เขาบอกว่าทุกอย่างขึ้นอยู่กับคุณ”
เฉิงยวนมีสีหน้าเรียบเฉย “ลั่วลั่วไม่มีความรู้สึกอะไรกับคนในตระกูลฉู่ แต่กับพี่ชายคนโตของนาง ยังพอมีความรู้สึกต่อกันอยู่บ้าง”
“เด็กคนนั้นเป็นหลานสาวเพียงคนเดียวของนางด้วย”
“ตอนนี้ลั่วลั่วยังไม่กลับมา ข้าไม่อาจปล่อยให้หลานสาวของนางต้องตกอยู่ในอันตรายเพราะข้า”
ในห้องเงียบลง
“ข้าจะไปงานแต่ง”
……
วันรุ่งขึ้น เฉิงยวนมาที่บ้านตระกูลสั่วแต่เช้าพร้อมกับไจ๋โหรว หยวนเส้าหยิน และซุนหย่าจิ้ง
ภายในบ้านตระกูลสั่วประดับประดาไปด้วยโคมไฟและธงริ้วสีสันสดใส สมาชิกในตระกูลสั่วทุกคนแต่งกายด้วยชุดโบราณที่ดูงดงาม
ซุนหย่าจิ้ง “เสแสร้งจริง ๆ !”
ไจ๋โหรวกล่าวว่า “พวกเราไปหาหัวหน้าตระกูลสั่วกันเถอะ บอกให้เธอเอาสมุนไพรออกมา”
หลังจากพูดจบ เธอเห็นเฉิงยวนจ้องมองการตกแต่งรอบ ๆ อย่างพินิจพิเคราะห์ “ยวนยวน…”
เฉิงยวนส่ายหัว “ไม่เป็นไร”
แต่สายตาของเธอยังคงจับจ้องอยู่ที่การตกแต่งในลานบ้าน
ทุกคนเข้าไปในห้องโถง เห็นสั่วเฟิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน เหลือบมองพวกเขาอย่างไม่แยแส
“คุณเฉิงยอมมาร่วมงานจริง ๆ ด้วย ทำให้บ้านตระกูลสั่วของพวกเรามีสีสีนขึ้นมากเลยทีเดียว!”
คนตระกูลสั่วที่อยู่ข้าง ๆ พูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน “ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าดื้อด้านไม่ยอมมาเหรอ คงไม่ใช่…”
อีกฝ่ายพูดยังไม่ทันจบ ก็ถูกซุนหย่าจิ้งขัดจังหวะเสียก่อน “รีบเอาสมุนไพรออกมาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นพวกเราจะให้เฉิงยวนไปยั่วยวนเจี่ยซี”