เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1886 ในที่สุดพวกเราก็ได้พบกัน

บทที่ 1886 ในที่สุดพวกเราก็ได้พบกัน

ฉินเหว่ยหลุบตาลงเล็กน้อย “ตอนที่จี้ไจ่จากไป เขาได้วางค่ายกลที่แข็งแกร่งไว้ที่บ้านผีสิงในมณฑลเหลียว เพื่อรับประกันว่าพวกเขาจะไม่สามารถออกมาได้ และคนนอกก็เข้าไปไม่ได้ด้วย”

“คนของพวกเราไม่กล้าเข้าใกล้บ้านผีสิงมากเกินไป กลัวว่าคนที่มีคิดร้ายจะค้นพบความลับข้างใน”

“พาฉันไปทีค่ะ” ฉู่ลั่วพูด

“ได้ครับ” ฉินเหว่ยเดินไปเปิดประตูห้องรับรอง ก่อนจะเห็นซีไป๋ซึ่งยืนอยู่หน้าประตูโดยที่ไม่รู้ว่ามาตั้งแต่เมื่อไหร่

“ซีไป๋!”

สายตาของฉินเหว่ยเคร่งขรึมลง

ซีไป๋ไม่แม้แต่จะมองเขา เพียงแค่มองฉู่ลั่วที่อยู่ด้านหลังเขา

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉู่ลั่วได้เห็นซีไป๋ในระยะใกล้

เขาไม่ปิดบังพลังวิญญาณอันทรงพลังรอบตัวเลยแม้แต่น้อย แค่ใช้มือผลักฉินเหว่ยเบา ๆ “ฉู่ลั่ว ในที่สุดพวกเราก็ได้พบกัน!”

ฉู่ลั่วเรียกดาบชิงเจวี๋ยมา “คนที่ฉันอยากพบ ไม่ใช่คุณ”

เธอยกดาบชี้ไปที่ซีไป๋ “คุณยังไม่มีคุณสมบัติให้ฉันได้พบคุณ! คนที่ฉันต้องการพบ…”

ปลายดาบจรดลงบนหัวใจของเขา “คือเขา!”

ซีไป๋ก้มมองดาบชิงเจวี๋ย “ตอนนี้เขาอยู่ภายใต้การควบคุมของผม เขาจะพบหรือไม่พบคุณ ผมเป็นคนตัดสินใจ”

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ฉู่ลั่วก็อดหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้ “ได้ยินหรือเปล่า? เขาบอกว่านายเป็นเครื่องมือของเขา ใช่ไหม?”

วิถีสวรรค์จะยอมเป็นเครื่องมือของคนธรรมดาได้หรือ?

ฉู่ลั่วมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความยโสของซีไป๋ ความหยิ่งผยองปรากฏชัดบนใบหน้าของเขา

เธอเก็บดาบลงอย่างรวดเร็ว “ฉันจะบอกเรื่องดี ๆ กับคุณสักข้อ ไม่มีใครที่ถูกสวรรค์เลือกโดยไร้เหตุผล คุณก็ไม่ใช่ ฉันก็ไม่ใช่”

ฉู่ลั่วเดินผ่านซีไป๋ พาฉินเหว่ยออกไปด้วย

แต่ยังไม่ทันเดินไปได้หนึ่งร้อยก้าว พลังวิญญาณอันแข็งแกร่งก็พุ่งตรงมาจากด้านหลัง

ฉู่ลั่วผลักฉินเหว่ยที่อยู่ข้าง ๆ หลบไปทันที แล้วหันกลับมายกมือขึ้นป้องกัน พลังวิญญาณอันทรงพลังปะทะกับตราอาคม ก่อนกระจายออกทุกทิศทาง

แรงระเบิดทำให้กำแพงโดยรอบแตกร้าวเล็กน้อย

ซีไป๋ที่อยู่หลังตราอาคม ค่อย ๆ เดินเข้ามาหาฉู่ลั่ว

พลังวิญญาณรอบตัวเขาปะทุขึ้นอีกครั้ง ทั้งหมดพุ่งเข้าใส่ตราอาคมของเธอ

ทำลายตราอาคมของฉู่ลั่วโดยตรง

พลังจิตที่พลุ่งพล่านและรุนแรงทั้งหมดพุ่งเข้าหา ฉู่ลั่ว ราวกับจะบีบให้เธอตายในที่นี้

พลังวิญญาณตที่พุ่งพล่านกระตุ้นให้ของประดับตกแต่งที่แขวนอยู่บนผนังเริ่มมีพลัง ภาพวาดคนบนผนังถึงกับขยับลูกตา มองฉู่ลั่วทีแล้วก็มองซีไป๋ที

ซีไป๋เดินผ่านหน้าภาพวาด ใช้มือข้างหนึ่งแตะมันเบา ๆ

ภาพวาดที่เพิ่งมีพลังวิญญาณเมื่อครู่หายไปในทันทีภายใต้อิทธิพลพลังของเขา

“วิญญาณระดับต่ำพวกนี้ ไม่คู่ควรที่จะมีร่างกาย”

เขามองฉู่ลั่วอย่างท้าทาย

ฉู่ลั่วขมวดคิ้ว “คุณกำลังเล่นกับชีวิต”

ช่วยให้วิญญาณมีชีวิต แล้วก็ทำลายชีวิตนั้นอย่างไม่ใส่ใจ

ซีไป๋ “แล้วยังไงล่ะ!”

“งั้นก็ให้คุณได้รู้บ้างว่าการถูกทำลายอย่างไร้ค่ามันเป็นยังไง!”

ทันทีที่เขาพูดจบ ฉู่ลั่วก็สะกิดปลายเท้า ดาบชิงเจวี๋ยปรากฏขึ้นมา พลังวิญญาณทรงพลังฟาดฟันใส่ซีไป๋

ซีไป๋ยกมือขึ้น ใช้พลังวิญญาณเป็นโล่ป้องกันได้อย่างง่ายดาย เขาเลิกคิ้ว “ดูเหมือนว่าคุณฉู่ลั่ว จะไม่ได้เก่งกาจอย่างที่ลือกันเลยนะ!”

สีหน้าฉู่ลั่วนิ่งสงบ เธอปล่อยมือ แล้วยกมือขึ้นประสานอินร่ายคาถา

ดาบชิงเจวี๋ยกลายเป็นดาบพันเล่มในพริบตา ใบดาบทั้งหมดสั่นไหว ส่งเสียงดังแหลมหู

“คุณคิดว่าแค่ดาบพวกนี้จะฆ่าผมได้เหรอ?”

“ฉู่ลั่ว ดูเหมือนคุณจะโง่กว่าที่เล่าลือกันนิดหน่อยนะ!”

ฉู่ลั่วมองเขาอย่างเย็นชา ใช้เล็บจิกนิ้วกลางเบา ๆ หยดเลือดไม่กี่หยดถูกเธอดีดออกไป พวกมันตกลงบนดาบชิงเจวี๋ยนับพันเล่มที่ลอยอยู่กลางอากาศ

ในทันใด ดาบชิงเจวี๋ยพันเล่มก็ถูกย้อมด้วยเลือดสด ทันใดนั้นก็แผ่รัศมีสีแดงจาง ๆ ออกมา

ซีไป๋ตกใจสุดขีด รีบถอยหลังไปก้าวหนึ่ง “เป็นไปได้ยังไง?”

เพียงแค่เลือดที่เปื้อนดาบ กลับทำให้ดาบมีพลังมากขึ้นหลายเท่า

เลือดของคนธรรมดาไม่สามารถทำได้แน่นอน

ระบบ [ใช้พลังวิญญาณป้องกันเธอไว้ ไม่อย่างนั้นนายจะตาย!]